Ο Μητσοτάκης στη συνέντευξη-ποταμό στο χτεσινό «Βήμα της Κυριακής»: πρώτα ευλογάει (εμμέσως) τα γένια του: «Και βέβαια, η Πολιτεία ενίσχυσε το Εθνικό Σύστημα Υγείας που κουβαλούσε πολλές παθογένειες». Στο καπάκι το παίζει… λαρτζ: «Πλην όμως, αυτό ξεπέρασε όλες τις προσδοκίες, ενδεχομένως και τις δικές μας, διαλύοντας πολλά στερεότυπα».
Ο διευθυντής της εφημερίδας που παίρνει τη συνέντευξη δίνει πάσα: «Εννοείτε τα στερεότυπα μεταξύ δημόσιου και ιδιωτικού». Ο Μητσοτάκης βάζει γκολ σε κενή εστία.
Πρώτα πετάει μια γενικολογία: «Εννοώ το στερεότυπο του “τεμπέλη“ δημόσιου υπάλληλου, που γκρεμίστηκε, καθώς οι γιατροί και οι νοσηλευτές, η Πολιτική Προστασία και τα σώματα ασφαλείας, οι εκπαιδευτικοί μας και τόσοι άλλοι έδωσαν με αυταπάρνηση και αποτελεσματικότητα μία μεγάλη μάχη». Ολοι μαζί, από τους γιατρούς και τους νοσηλευτές, που τράβηξαν το ζόρι στην πρώτη γραμμή, και τους εκπαιδευτικούς, που δραστηριοποιήθηκαν στο δικό τους τομέα, μέχρι τους μπάτσους, που το μόνο που έκαναν ήταν να κόβουν πρόστιμα και ενίοτε να δέρνουν κόσμο στις πλατείες.
Μετά μπαίνει στο ζουμί: «Οπως διαλύθηκε και το στερεότυπο του “ανάλγητου“ ιδιωτικού τομέα»! Γιατί διαλύθηκε; «Διότι εκατοντάδες ιδρύματα, επιχειρήσεις, αλλά και μεμονωμένα πρόσωπα, προσέτρεξαν και στήριξαν με δωρεές το Εθνικό Σύστημα Υγείας». Λες και δεν ξέρουμε τι ρόλο παίζουν τα ιδρύματα των καπιταλιστών, λες και δεν έχουμε ακούσει για φοροαπαλλαγές, ξέπλυμα χρήματος και άλλα τέτοια. Λες και δεν ξέρουμε ότι οι δωρεές των καπιταλιστών είναι πάντοτε επένδυση. Ενα βάζουν, σε εκατό προσβλέπουν σε ανταπόδοση. Δικό τους είναι το κράτος, δική τους είναι η χώρα, έβαλαν κάποια ψίχουλα σε δωρεές για να βοηθήσουν σε μια δύσκολη κατάσταση, πάντα προσβλέποντας στην «επόμενη μέρα».
Πέρα από τη φοροαπαλλαγή, πρέπει να τονίσουμε ότι αυτά που δίνουν ως δωρεές δεν είναι παρά ένα απειροελάχιστο κομμάτι απ’ αυτό που αρπάζουν από τον ελληνικό λαό. Και δεν πρέπει ποτέ να υποτασσόμαστε στη ραγιάδικη ιδεολογία που εκφράζεται με το καφενειακού τύπου απόφθεγμα: «Το ξέρουμε πώς βγάζουν τα λεφτά, αλλά τουλάχιστον να δίνουν καμιά δεκάρα σε δωρεές». Ε, όχι και να παρουσιάζουν τα ψίχουλα ως δικές τους δωρεές, τα παράσιτα που ρουφάνε τον ιδρώτα και το αίμα του ελληνικού λαού με το μπουρί της σόμπας. Δε θα γίνουμε σαν τους δουλοπάροικους περασμένων αιώνων, που μαζεύονταν έξω από τις εκκλησιές των φεουδαρχών, περιμένοντας υπομονετικά μήπως οι άρχοντες -βγαίνοντας από την προσευχή- ανοίξουν το πουγκί και τους πετάξουν μερικές δεκάρες.
Αφού έβαλε γιατρούς, νοσηλευτές και δασκάλους στην ίδια μοίρα με τους μπάτσους κι αφού έβαλε τις ψευτο-δωρεές των καπιταλιστών στην ίδια μοίρα με τη λειτουργία των δημόσιων νοσοκομείων και του προσωπικού τους, ο Μητσοτάκης κατέληξε στο «διά ταύτα»: «Κάποια στιγμή, λοιπόν, πρέπει να αντιληφθούμε ότι το δημόσιο δεν ταυτίζεται με το κρατικό. Αλλά με το εθνικό, το οποίο υπηρετούν όλες οι δυνάμεις μας»!
Ξέρετε τι σημαίνει αυτό; Οτι μόλις η πανδημία ολοκληρώσει τον κύκλο της, θα βάλει μπροστά το σχέδιο της ΝΔ για ιδιωτικοποίηση των δραστηριοτήτων των νοσοκομείων που μπορεί να αποδειχτούν ιδιαίτερα κερδοφόρες. Η οποία θα φτάσει μέχρι και στην ιδιωτικοποίηση ολόκληρων νοσοκομείων, των πιο σύγχρονων. Η πανδημία τούς χάλασε τον προγραμματισμό (διότι μόνο το ΕΣΥ μπορούσε να ανταποκριθεί στις ανάγκες που δημιουργήθηκαν – με διαστήματα κατάρρευσης, φυσικά, όπως συμβαίνει και αυτές τις μέρες), όμως δεν παραιτήθηκαν από το σχέδιό τους.
Δεν είναι τυχαίο ότι ο Μητσοτάκης μίλησε για «πολλές παθογένειες» του ΕΣΥ. Η υποχρηματοδότηση, η υποστελέχωση, η εγκατάλειψη, η τοποθέτηση κυβερνητικών διοικητών στις ΥΠΕ και τα νοσοκομεία, που διοικούν σαν γκαουλάιτερ, δεν είναι παθογένειες. Είναι συνειδητή κυβερνητική πολιτική. Πρώτα διαλύουν το ΕΣΥ, μετά βαφτίζουν τη στοχευμένη διάλυση «παθογένεια» και στο τέλος θα προτείνουν το «φάρμακο»: την παράδοση στον ιδιωτικό τομέα δραστηριοτήτων που μπορούν να γίνουν ιδιαίτερα κερδοφόρες ή και ολόκληρων νοσοκομείων. Των «φιλέτων» δηλαδή. Αφού «όλες οι δυνάμεις υπηρετούν το εθνικό» και δεν έχει σημασία το ιδιοκτησιακό καθεστώς, «μέσα» οι ιδιώτες που θα φέρουν «νέες ιδέες» και «νέον αέρα».
ΥΓ. Δείτε τον πώς χαμογελάει στη φωτογραφία. Με τον ίδιο τρόπο χασκογέλαγε στη Βουλή όταν έλεγε «ζητώ συγγνώμη»! Είναι ίδιον της «φαμίλιας» αυτό το ανατριχιαστικό χαμόγελο.
