Οταν έχεις σκελετούς στη ντουλάπα σου, δεν το παίζεις μάγκας. Δεν γίνεσαι μεγαλοστέλεχος κόμματος και βουλευτής, δεν βγαίνεις καθημερινά σε ραδιόφωνα και κανάλια κουνώντας το δάχτυλο με ύφος χιλίων αδιάφθορων. Για τον βουλευτή και «ομαδάρχη» του ΣΥΡΙΖΑ Αλέξη Μητρόπουλο λέμε, που έκανε δήλωση μετά από δημοσίευμα των «Νέων» που τον έφερε να έχει ανοιχτούς λογαριασμούς με το ΣΔΟΕ. Δήλωση με την οποία υποστηρίζει ότι στο δημοσίευμα «ψευδώς αναφέρεται ότι δεν έχω δηλώσει αμοιβή από υπόθεση που είχε χειριστεί το δικηγορικό μου γραφείο πριν 14 χρόνια (1999)». Συμπληρώνει, δε, με το γνωστό πομπώδες ύφος του: «Αντί άλλης διάψευσης, καταθέτω στην ελληνική κοινή γνώμη τα παρακάτω έγγραφα: Α) Βεβαίωση επίσημης μεταφοράς-δήλωσης του κεφαλαίου από το εξωτερικό, Β) Επίσημες βεβαιώσεις φόρων που εισπράχθηκαν υπέρ του ελληνικού δημοσίου, Γ) Αντίγραφο της φορολογικής μου δήλωσης του έτους εισαγωγής του συγκεκριμένου ποσού και Δ) Πρόσφατη έκθεση ελέγχου για τα έτη 2007 – 2011 από την οποία προκύπτει ότι ουδεμία φορολογική παράβαση με βαρύνει».
Μελετήσαμε τα συγκεκριμένα έγγραφα και δεν χρειάστηκε πολύς κόπος για να διαπιστώσουμε ότι ο μεγαλοδικηγόρος κ. Μητρόπουλος λέει και ψέματα και μισές αλήθειες. Εμείς δεν πρόκειται να παρακολουθήσουμε την κόντρα του με το Συγκρότημα Ψυχάρη, στο οποίο κάποιοι από το ΣΔΟΕ σερβίρισαν τα στοιχεία. Θα χρησιμοποιήσουμε μόνο τα στοιχεία που ο ίδιος ο Α. Μητρόπουλος έδωσε στη δημοσιότητα, χρησιμοποιώντας μάλιστα το Γραφείο Τύπου και την επίσημη ιστοσελίδα του ΣΥΡΙΖΑ, ο οποίος πλέον καθίσταται πολιτικά συνυπεύθυνος με το στέλεχός του. Και θα πούμε ευθύς εξαρχής ότι ο κ. Μητρόπουλος νομικά και φορολογικά ενδεχομένως να είναι εντάξει, αυτό όμως έγινε (αν έγινε) επειδή χρησιμοποίησε έναν προκλητικό χαριστικό νόμο του Αλογοσκούφη, με τον οποίο επιτράπηκε στους μεγαλοκαπιταλιστές και τα μεγαλολαμόγια να επαναπατρίσουν κεφάλαια που είχαν στον εξωτερικό, πληρώνοντας έναν γελοίο φόρο και παίρνοντας αμνηστεία για όλα τα φορολογικά (και όχι μόνο) αδικήματα που είχαν διαπράξει. Ετσι, τα μεν μεγαλολαμόγια (των μαφιόζων μη εξαιρουμένων) ξέπλυναν μπόλικο παραδάκι, οι δε μεγαλοφοροφυγάδες νομιμοποίησαν κάποια από τα κεφάλαια που είχαν στο εξωτερικό. Προκύπτει, λοιπόν, ένα σοβαρό πολιτικό και ηθικό ζήτημα, όχι μόνο για τον Α. Μητρόπουλο, αλλά και για τον ΣΥΡΙΖΑ, που του παρέσχε πλήρη πολιτική κάλυψη.
Ο κ. Μητρόπουλος δηλώνει ότι τη συγκεκριμένη υπόθεση τη χειρίστηκε το 1999. Αρα, τότε εισέπραξε και την αμοιβή (όποια κι αν ήταν αυτή, είτε 1.000.000 δολάρια που αναφέρει το δημοσίευμα των «Νέων», είτε 750.000 που είναι το ποσό που επαναπάτρισε το 2005). Εκοψε απόδειξη για το ποσό της αμοιβής του το 1999; Προφανώς όχι. Πλήρωσε φόρο στο ελληνικό κράτος το 2000 με τη φορολογική του δήλωση; Σίγουρα όχι. Τι έκανε; Αφησε το παραδάκι σε μια κυπριακή τράπεζα στο Λονδίνο και το επαναπάτρισε το 2005, δηλαδή έξι χρόνια μετά, εκμεταλλευόμενος το νόμο του Αλογοσκούφη. Αυτό αποκαλύπτεται από τα έγγραφα που ο ίδιος έδωσε στη δημοσιότητα.
Σύμφωνα μ' αυτά τα έγγραφα, ο κ. Μητρόπουλος εισήγαγε στις 14 Γενάρη του 2005 ποσό 750.000 δολαρίων από τη Λαϊκή Τράπεζα Κύπρου, κατάστημα Λονδίνου, βάσει του νόμου 3259/2004, ενώ του παρακρατήθηκε ο αναλογών φόρος 3%. Πρόκειται για το νόμο του Αλογοσκούφη 3259/2004 «Περαίωση εκκρεμών φορολογικών υποθέσεων, ρύθμιση ληξιπρόθεσμων χρεών και άλλες διατάξεις», ο οποίος στο άρθρο 38 προέβλεπε:
«1. Φυσικά και νομικά πρόσωπα που είναι φορολογικά υπόχρεα στην Ελλάδα δύνανται να μεταφέρουν κεφάλαια, τα οποία διαθέτουν σε οποιαδήποτε μορφή τραπεζικών λογαριασμών στην αλλοδαπή, σε τραπεζικούς λογαριασμούς της ημεδαπής, σε χρονικό διάστημα έξι (6) μηνών από την έναρξη ισχύος του παρόντος, καταβάλλοντας φόρο με συντελεστή 3% επί της αξίας τους κατά το χρόνο της μεταφοράς.
2. Με την καταβολή του προβλεπόμενου στην προηγούμενη παράγραφο φόρου εξαντλείται η φορολογική υποχρέωση του υπόχρεου για τα κεφάλαια αυτά.
3. Η εισαγωγή των κεφαλαίων θα γίνεται μέσω τραπεζών ή άλλων χρηματοπιστωτικών ιδρυμάτων, εγκατεστημένων στην ημεδαπή, με δήλωση – εξουσιοδότηση του ενδιαφερομένου προς την τράπεζα.
4. Οι τράπεζες υποχρεούνται να παρακρατούν το φόρο κατά την εισαγωγή των κεφαλαίων και να τον αποδίδουν με ειδική δήλωση στην αρμόδια Δ.Ο.Υ. Φ.Α.Ε.Ε. Αθηνών την τελευταία εργάσιμη ημέρα του επόμενου μήνα, τηρώντας το τραπεζικό και φορολογικό απόρρητο όσον αφορά την ταυτότητα των ενδιαφερομένων. Ο τύπος και το περιεχόμενο της παραπάνω δήλωσης, καθώς και κάθε άλλη σχετική λεπτομέρεια, καθορίζονται με απόφαση του Υπουργού Οικονομίας και Οικονομικών.
5. Η καταβολή του φόρου νομιμοποιεί φορολογικά τη χρήση των κεφαλαίων αυτών στην Ελλάδα και απαλλάσσει τον υπόχρεο από γεγεννημένες φορολογικές υποχρεώσεις, καθώς και από τυχόν φορολογικά αδικήματα που προέβλεπε ή προβλέπει η κείμενη νομοθεσία, αναφορικά με τα κεφάλαια αυτά και μόνο. Κατά τα λοιπά εφαρμόζονται οι λοιπές μη φορολογικού χαρακτήρα διατάξεις, ιδίως των Νόμων 2331/1995 και 3034/2002».
Ο βουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ οχυρώνεται πίσω από έναν νόμο που έδωσε φορολογική ασυλία σε φοροφυγάδες και λαμόγια και ο οποίος είχε ξεσηκώσει θύελλα καταγγελιών όταν ψηφίστηκε. Δεν έχει κανείς παρά να ρίξει μια ματιά στα πρακτικά της Ολομέλειας της Βουλής στις 28 Ιούλη του 2004, όταν εισήχθη για συζήτηση το νομοσχέδιο Αλογοσκούφη. Φωτιές έβγαζαν οι ρήτορες της αντιπολίτευσης (ΠΑΣΟΚ, Περισσός και ΣΥΝ/ΣΥΡΙΖΑ). «Ελεύθερος επαναπατρισμός των διαφόρων διαφυγόντων κερδών και άλλων εισοδημάτων, που με διάφορους τρόπους έχουν αποταμιευθεί στο εξωτερικό και που μπορούν τώρα να επανέλθουν. Και δεν μας απασχολεί καθόλου από πού προέρχονται. Προέρχονται από εγκληματίες, προέρχονται από εγκλήματα, από κλεψιές, από διαπλοκές, από την πορνεία, τα ναρκωτικά;», έλεγε ο εισηγητής του ΣΥΡΙΖΑ Θ. Λεβέντης. «Ανοίγει ο δρόμος, κύριε Υπουργέ, για το ξέπλυμα του βρώμικου χρήματος», έλεγε ο Κουβέλης, κοινοβουλευτικός εκπρόσωπος του ΣΥΡΙΖΑ. «Δημιουργείται το μεγάλο ηθικό ζήτημα σε σχέση με το λεγόμενο επαναπατρισμό κεφαλαίων. Δεν είναι επαναπατρισμός κεφαλαίων, γιατί αυτά τα κεφάλαια δεν παρήχθησαν στην Ελλάδα -τουλάχιστον η συντριπτική πλειοψηφία τους στα οποία απευθύνεστε- ή έφυγαν με παράνομο τρόπο», έλεγε ο Πρωτόπαππας του ΠΑΣΟΚ. «Αυτό το νομοσχέδιο και οι συναφείς τροπολογίες δεν έχουν έρθει εδώ για τη λειτουργία της νόμιμης οικονομίας αλλά έχουν έρθει ως μία απόπειρα για τη νομιμοποίηση της παράνομης οικονομίας, της μαύρης οικονομίας, της βρώμικης οικονομίας», έλεγε ο Φλωρίδης.
Αυτόν τον βρόμικο νόμο χρησιμοποίησε ο Α. Μητρόπουλος για να φέρει στην Ελλάδα 750.000 δολάρια, για τα οποία ουδέποτε φορολογήθηκε κανονικά στην Ελλάδα. Ακόμη και η φορολογική δήλωση που έδωσε στη δημοσιότητα (αλήθεια, γιατί έκοψε την τρίτη σελίδα, όπου θα φαινόταν τα ποσά; Μήπως έφερε και άλλα, πέραν των 750.000 δολαρίων;)δεν είναι η κανονική φορολογική του δήλωση, αλλά συμπληρωματική, την οποία προφανώς υπέβαλε αφού πρώτα «ξέπλυνε» με 3% τα λεφτά που είχε στο εξωτερικό. Χρειάζεται, πραγματικά, μεγάλο θράσος για να μιλάς μετά απ’ αυτά και να παριστάνεις τον θιγμένο.
Για τη συμπεριφορά του Α. Μητρόπουλου βοά χρόνια η δικηγορική πιάτσα. Γι’ αυτό και τα τελευταία δεν μας εξέπληξαν καθόλου.
ΥΓ: Η ιστορία του βουλευτή και ηγετικού στελέχους του ΣΥΡΙΖΑ είναι διδακτική από πολλές απόψεις. Πέραν των άλλων, αποτελεί ένα σαφέστατο δείγμα γραφής για την αλήθεια των υποσχέσεων του ΣΥΡΙΖΑ, ότι αν γίνει κυβέρνηση θα επιφέρει φορολογική δικαιοσύνη συλλαμβάνοντας τη φοροδιαφυγή των «μεγάλων».
