Ομολογία αδιεξόδων

Δεν μπορεί, κάτι πρέπει να έχει ο Κούλης με τον Κουμουτσάκο και τον εξευτελίζει έτσι. Οσο η ΝΔ ήταν στην αντιπολίτευση, τον είχε τομεάρχη εξωτερικής πολιτικής. Μόλις σχημάτισε κυβέρνηση, τον έβγαλε εντελώς έξω από την εξωτερική πολιτική. Και μόνο το ότι έκανε αναπληρωτή υπουργό Εξωτερικών τον Βαρβιτσιώτη (!) και έστειλε τον Κουμουτσάκο στη μεταναστευτική πολιτική, χωρίς όμως ανεξάρτητο υπουργείο, αλλά με πολιτικό προϊστάμενο τον Χρυσοχοΐδη, δείχνει πως κάτι τρέχει μεταξύ τους.
 
Τώρα, ο Κούλης, βλέποντας το μπάχαλο που επικρατεί στη διαχείριση του Προσφυγικού, με τους δεξιούς σε όλη σχεδόν τη χώρα να βρίσκονται στα κάγκελα (οι των νησιών γιατί θέλουν να διώξουν τους πρόσφυγες και οι της ενδοχώρας γιατί δεν τους θέλουν στην περιοχή τους), αποφάσισε να επανασυστήσει το υπουργείο Μεταναστευτικής Πολιτικής. Και πάλι, όμως, δεν έκανε υπουργό τον Κουμουτσάκο, αλλά προβίβασε σε υπουργό τον έως τώρα υφυπουργό Εργασίας Μηταράκη, αφήνοντας τον Κουμουτσάκο αναπληρωτή υπουργό. Κι αυτός, αντί να τα βροντήξει και να παραιτηθεί, έσκυψε το κεφάλι και το βούλωσε.
 
Το μόνο βέβαιο είναι ότι ο Χρυσοχοΐδης, για τα μάτια του οποίου ο Μητσοτάκης κατασκεύασε ένα υπερυπουργείο Καταστολής, προσθέτοντας στα μπατσικά και τα των φυλακών και τη μεταναστευτική πολιτική, αποδείχτηκε παντελώς ανίκανος να διαχειριστεί το μεταναστευτικό ως κλασικό ζήτημα καταστολής. Πέραν των άλλων, ανάγκη για καταστολή προέκυψε κυρίως σε βάρος των ακροδεξιών και δεξιών (εκλογικής πελατείας της ΝΔ) που ξεσηκώνονται για να μη μεταφερθούν πρόσφυγες σε δομές στην περιοχή τους. Πολύ πριν φτιάξει ξανά χωριστό υπουργείο, ο Μητσοτάκης έβαλε στη μπάντα τον Χρυσοχοΐδη και ανέθεσε το συντονισμό στον υφυπουργό Αμυνας Στεφανή, ο οποίος δεν είχε μεν καμιά αρμοδιότητα στα ζητήματα προσφύγων και μεταναστών, κρίθηκε όμως ότι ως απόστρατος στρατηγός θα μπορούσε να εκπονήσει ένα επιχειρησιακό σχέδιο και να βάλει κάποια τάξη.
 
Αποδείχτηκε ότι και τα σχέδια του Στεφανή, που παρουσιάστηκαν με στόμφο και παράτες, ήταν μόνο στα χαρτιά. Η δημιουργία και πάλι χωριστού υπουργείου, ο προβιβασμός και η τοποθέτηση του Μηταράκη στην κεφαλή του, μοιάζει με κίνηση απελπισίας. Σιγά την ισχυρή προσωπικότητα, σιγά τον γίγαντα τεχνοκράτη της πολιτικής που θα βάλει τάξη εκεί που απέτυχαν οι άλλοι. Εδώ ο Βρούτσης τον είχε υφυπουργό και δεν του έλεγε ούτε καλημέρα. Οχι μόνο δεν του είχε αφήσει καμιά αρμοδιότητα, αλλά τον είχε αποκόψει και από το Γραφείο Τύπου του υπουργείου, με αποτέλεσμα ο Μηταράκης να στέλνει δελτία από το προσωπικό του Γραφείο!