Η Πράξη Νομοθετικού Περιεχομένου (ΠΝΠ) αποτελεί παρέκκλιση από την «αρχή της διάκρισης των εξουσιών», η οποία χαρακτηρίζει τύποις την αστική κοινοβουλευτική δημοκρατία. Με την ΠΝΠ νομοθετεί η κυβέρνηση και όχι η Βουλή. Η τελευταία καλείται μετά από ένα χρονικό διάστημα να εγκρίνει ή να απορρίψει την ΠΝΠ. Δε θυμόμαστε ποτέ να μην την έχει εγκρίνει, αφού η εκάστοτε κυβέρνηση διαθέτει πλειοψηφία στη Βουλή. Απλά, σε καταστάσεις που η κυβέρνηση επείγεται, νομοθετεί η ίδια με ΠΝΠ, παρακάμπτοντας τη Βουλή και βάζοντας το μαχαίρι στο λαιμό της ίδιας της κοινοβουλευτικής της ομάδας.
Η έκδοση ΠΝΠ γνώρισε την αποθέωσή της στα μνημονιακά χρόνια. Δεν υπάρχει κυβέρνηση αυτής της δεκαετίας που να μη ρύθμισε σοβαρότατα ζητήματα με ΠΝΠ. Η δικαιολογία ήταν πάντοτε η ίδια: έχουμε αναλάβει επείγουσες υποχρεώσεις έναντι των εταίρων και δανειστών μας. Τι βιασύνη υπήρχε, όμως, για να θεσπιστεί η κατάργηση του αυτοδιοίκητου του ΚΕΘΕΑ με ΠΝΠ; Γιατί η κυβέρνηση Μητσοτάκη δεν ακολούθησε τη συνήθη κοινοβουλευτική διαδικασία;
Ο μόνος λόγος ήταν ότι το ΚΕΘΕΑ είχε προγραμματίσει εκλογές και στην προεδρία του θα αναδεικνυόταν η πρώην εισαγγελέας του Αρείου Πάγου Ξένη Δημητρίου, πρόσωπο συνδεδεμένο με τον ΣΥΡΙΖΑ. Μόνο και μόνο για να κόψουν την εκλογή της Δημητρίου κατήργησαν το αυτοδιοίκητο του ΚΕΘΕΑ με ΠΝΠ. Προλάβαιναν να το κάνουν και κοινοβουλευτικά (με μια εκπρόθεσμη τροπολογία σε άσχετο νομοσχέδιο), φαίνεται όμως πως είτε δε λογάριασαν σωστά τις αντιδράσεις είτε ήθελαν να κάνουν μια επίδειξη κυβερνητικού αυταρχισμού, για «να σφίξουν οι κώλοι», κατά το κοινώς λεγόμενο. Να μη νομίζουν, δηλαδή, οι συριζαίοι ότι θα μπορούν ακόμα να κάνουν κουμάντο σε οργανισμούς σαν το ΚΕΘΕΑ, εκμεταλλευόμενοι τη χρόνια ενασχόληση στελεχών τους με τέτοια θέματα.
Πρόκειται για μια κλασική λογική αυταρχικής διακυβέρνησης που θέλει να ελέγχει τα πάντα. Ακόμα και εκείνα που δεν έχουν καμιά ιδιαίτερη πολιτική σημασία. Τι θα γινόταν, δηλαδή, αν η Ξένη Δημητρίου εκλεγόταν πρόεδρος του ΚΕΘΕΑ από το εκλεκτορικό σώμα που μέχρι τώρα εξέλεγε τους προέδρους; Θα έπληττε την κυβερνητική πολιτική; Αστεία πράγματα. Η προεδρία του ΚΕΘΕΑ δεν είναι ούτε κατά διάνοια συγκρίσιμη με την προεδρία της Επιτροπής Ανταγωνισμού, από την οποία φρόντισαν να «εκπαραθυρώσουν» τη Θάνου. Η Επιτροπή Ανταγωνισμού έχει αρμοδιότητες που άπτονται της λειτουργίας των καπιταλιστικών επιχειρήσεων, ενώ το ΚΕΘΕΑ είναι απλά ένα θεραπευτικό πρόγραμμα απεξάρτησης.
Οι αντιδράσεις ήταν πολλές και ισχυρές. Οχι μόνο από το ίδιο το ΚΕΘΕΑ αλλά και από άλλους παρόμοιους οργανισμούς και από την επιστημονική κοινότητα που ασχολείται με ζητήματα απεξάρτησης. Εννοείται πως η κυβέρνηση Μητσοτάκη δεν έδωσε καμιά σημασία. Ξέρει, άλλωστε, ότι σ' αυτές τις περιπτώσεις κουμάντο κάνει αυτός που κρατάει τα κλειδιά του χρηματοκιβώτιου. Η κυβέρνηση δηλαδή. Σε λίγο όλοι θα ησυχάσουν και θα φροντίζουν να τα έχουν καλά με την κυβέρνηση.
