«Θέλουν να σιγήσει μια ελεύθερη φωνή». Αυτό το σύνθημα κυριαρχεί στα μικρόφωνα του «Φλας» από το μεσημέρι της περασμένης Τρίτης που ο «ιδιοκτήτης» του (δηλαδή, ο αχυράνθρωπος του Κόκκαλη) Σ. Πουλόπουλος ανακοίνωσε ότι τον κλείνει. Και μόνο αυτό το σύνθημα αρκεί για να αισθανθεί σιχασιά κάθε πραγματικά ελεύθερος άνθρωπος. Ακου «ελεύθερη φωνή» το μεγάφωνο του Κόκκαλη. Το εργαλείο μέσα από το οποίο έκανε το παιχνίδι του με την πολιτική εξουσία και τους ανταγωνιστές του και ασκούσε τους εκβιασμούς για να στηρίζει τα συμφέροντά του. Ετσι και πείραζες τις εταιρίες του Κόκκαλη ήταν σαν να έκανες έγκλημα καθοσιώσεως. Ούτε ενάντια στον Ολυμπιακό δεν μπορούσες να μιλήσεις και τα ορφανά παπαγαλάκια του Σωκράτη τολμούν να μιλούν για «ελεύθερη φωνή».
Σ’ ένα σταθμό, βέβαια, δεν είναι μόνο οι δημοσιογράφοι. Είναι και ένα σωρό άλλοι εργαζόμενοι (από τεχνικούς μέχρι τηλεφωνήτριες και καθαρίστριες). Είναι και δημοσιογράφοι που κάνουν τη λάτζα, χωρίς να πιάνουν μικρόφωνο. Ανθρωποι του μεροκάματου που με μια υπογραφή πετιούνται στο δρόμο. Ομως τον τόνο δίνουν τα λαμόγια και τα παπαγαλάκια. Και μάλιστα τα λαμόγια και παπαγαλάκια μεσαίου βεληνεκούς, γιατί τα πρώτα ονόματα την είχαν κάνει με ελαφρά πηδηματάκια, προσφέροντας τις υπηρεσίες τους σε άλλα αφεντικά, όταν κατάλαβαν ότι ο Κόκκαλης προσφέρει τον «Φλας» στο παζάρι που κάνει με το μέγαρο Μαξίμου.
Η μεγάλη αναταραχή έγινε στο ΠΑΣΟΚ. Και ποιος ανέλαβε να καταγγείλει τον Κόκκαλη, ότι κλείνει τον «Φλας», μια σταθερή φιλοπασοκική φωνή, παζαρεύοντας με την κυβέρνηση; Ο Ανδρουλάκης! Ναι, το γιουσουφάκι του Σωκράτη, που είδε ότι το αφεντικό κάνει νερά και αλλάζει στρατόπεδο. Ο Κόκκαλης, όμως, έχει άλλα σχέδια, προχωρά στον ανασχεδιασμό της επιχειρηματικής του δραστηριότητας και δεν θα καθήσει να σκεφτεί τα προβλήματα που δημιουργεί στο υπηρετικό του προσωπικό. Ανδρουλάκηδες βρίσκει όσους θέλει. Τον δεύτερο ΟΤΕ που θέλει να δημιουργήσει μπορεί να τον δημιουργήσει μόνο σε συμφωνία με τον Καραμανλή. Το ίδιο ισχύει και για το «Στοίχημα», που η κυβέρνηση τον υποβάλλει σε σκοτσέζικο ντους. Φαίνεται, λοιπόν, πως κάπου τα βρήκαν και αυτό επιβεβαιώνεται από τις ανοιχτές καταγγελίες που κάνουν τα παπαγαλάκια.
Φυσικά, το κλείσιμο ενός μεγάλου σταθμού δεν είναι εύκολη υπόθεση. Γι’ αυτό και αμέσως εμφανίστηκαν στην πιάτσα τα κοράκια. Πρώτοι και καλύτεροι ο Κακαουνάκης με τον Μαυροτρύπα (κατά κόσμο Θ. Αναστασιάδη), που προσφέρθηκαν να αγοράσουν το σταθμό, φτάνει η κυβέρνηση να τους απαλλάξει από τα χρέη. Το γεγονός ότι και οι δύο είναι υπάλληλοι και άνθρωποι ειδικών αποστολών του Κοντομηνά είναι… εντελώς τυχαίο. Οι άνθρωποι έχουν κεφάλαια και θέλουν να επενδύσουν. Από κοντά και ο Τσίμας, που επίσης μας προέκυψε… κεφαλαιούχος.
Τί θα γίνει; Κυβέρνηση και Κόκκαλης δεν θ’ αφήσουν να πάει ο σταθμός σε χέρια μη ελεγχόμενα. Προς το παρόν αφήνουν τα παπαγαλάκια να βγάζουν το άχτι τους από τα μικρόφωνα και να το παίζουν απολυμένοι εργαζόμενοι (για τους απολυμένους εργάτες του ψωμιού και όχι του παντεσπανιού τα μικρόφωνα του Κοκκαλιστάν δεν άνοιγαν ποτέ). Μόλις εκτονωθεί η κατάσταση και σφίξουν οι κώλοι (βλέπετε τα Σανέλ και τα Αρμάνι απαιτούν λεφτά), θα δώσουν την τελική λύση.
