Με το ύφος του πολιτικού που μόλις κατήγαγε μια διπλωματική νίκη, απευθυνόμενος όχι μόνο στο εσωτερικό της Τουρκίας, όπου παίζονται συγκεκριμένα πολιτικά παιχνίδια πάνω στη βάση του παλιού ανταγωνισμού ανάμεσα στους «ευρωπαϊστές» και τους «κεμαλιστές», αλλά και στο περιβάλλον της ΕΕ, με την οποία έκλεισε τη συμφωνία, ο Ταγίπ Ερντογάν δήλωσε στα μέσα της περασμένης εβδομάδας, ότι η Τουρκία δεν πρόκειται ν’ ανοίξει τα λιμάνια και τα αεροδρόμιά της στα κυπριακά πλοία και αεροπλάνα (δηλαδή να εφαρμόσει το πρωτόκολλο της τελωνειακής σύνδεσης και ως προς την Κυπριακή Δημοκρατία), παρά μόνο αν αρθούν οι περιορισμοί που επιβάλλονται σε βάρος της Τουρκικής Δημοκρατίας της Βόρειας Κύπρου (ΤΔΒΚ).
Τη δήλωση αυτή την ανάμεναν στην Αθήνα και τη Λευκωσία, γι’ αυτό και την άφησαν ασχολίαστη, ενώ και τα ΜΜΕ δεν της έδωσαν ιδιαίτερο βάρος. Κι όμως, είναι μια δήλωση με εξαιρετικό πολιτικό βάρος. Η Τουρκία είχε ήδη εξασφαλίσει ότι δεν έχει καμιά υποχρέωση να αναγνωρίσει de jure την Κυπριακή Δημοκρατία. Υποτίθεται, όμως, ότι με το παζάρι του τελευταίου τριμήνου εξασφαλίστηκε η de facto αναγνώριση. Γι’ αυτό δεν πανηγύριζαν Ιακώβου και Μολυβιάτης μετά το παζάρι του Λουξεμβούργο;
Η δήλωση Ερντογάν, όμως, δημιουργεί νέα δεδομένα. Διότι εξαρτά τη de facto αναγνώριση, με τη μορφή του ανοίγματος των τουρκικών λιμανιών και αεροδρομίων στην κυπριακή σημαία, από τη λήψη μέτρων για την άρση της απομόνωσης της ΤΔΒΚ. Ποια είναι αυτά τα μέτρα; Προφανώς, η επίσημη λειτουργία του αεροδρομίου της Τύμπου και οι απευθείας εμπορικές ανταλλαγές από τα εδάφη που βρίσκονται υπό τουρκοκυπριακή διοίκηση.
Πρόκειται για μια ευφυή κίνηση της τουρκικής διπλωματίας, που δεν αφήνει καθόλου ασυγκίνητη την ΕΕ. Σύμφωνα με τα τουρκικά ΜΜΕ, ο φιλανδός επίτροπος Ολι Ρεν, αρμόδιος για τη διεύρυνση, που επισκέφτηκε την Αγκυρα, αναφέρθηκε στο θέμα της άρσης της οικονομικής απομόνωσης των Τουρκοκυπρίων, δηλώνοντας: «Εργαζόμαστε επί του θέματος από κοινού με τη βρετανική προεδρία. Στόχος μας είναι η άρση της οικονομικής απομόνωσης των Τουρκοκυπρίων. Ως Επιτροπή καταβάλλουμε προσπάθειες». Βέβαια, αν ο ίδιος ερωτηθεί για το ίδιο θέμα στη Λευκωσία, θα στρογγυλέψει τις δηλώσεις του, όμως επί της ουσίας δεν θα τις αλλάξει.
Στο παζάρι που γίνεται στην ΕΕ για τη διαδικασία ένταξης της Τουρκίας καμιά από τις ιμπεριαλιστικές δυνάμεις δεν θέλει το Κυπριακό. Ολες είχαν στηρίξει την πρωτοβουλία Ανάν, η οποία ναυάγησε χάρη στο κλίμα που δημιουργήθηκε στον ελληνοκυπριακό λαό, στη δημιουργία του οποίου ο Τ. Παπαδόπουλος έπαιξε σημαντικό ρόλο, αναγκάζοντας και το ΑΚΕΛ να υπαναχωρήσει «στο παραπέντε». Εκτοτε, η τουρκική πλευρά βρέθηκε να έχει το πάνω χέρι. Ειδικά από τότε που πήγε στην πάντα ο Ντενκτάς και ανέλαβε ένας σύγχρονος πολιτικός, σοσιαλδημοκρατικής απόχρωσης, ο Ταλάτ.
Από δω και πέρα, λοιπόν, το παζάρι για την αποκατάσταση τελωνειακών σχέσεων της Τουρκίας με την Κύπτο θα περνάει μέσα από μέτρα de facto αναγνώρισης της ΤΔΒΚ. Μέχρι να έρθει μια νέα πρωτοβουλία από τον Κόφι Ανάν και να βρεθεί η πλειοψηφία της ελληνοκυπριακής πολιτικής με την πλάτη στον τοίχο.
