Εντάξει, το εμπεδώσαμε όλοι. Ο Πετσίτης είναι κολλητός του Παππά, που μέχρι και το 2015 φυτοζωούσε κάνοντας μεροκάματα σε πιτσαρίες και ταβέρνες, όμως από το 2016 άρχισε μια λαμπρή καριέρα ως σύμβουλος επιχειρήσεων, μαζεύοντας ως (δηλωμένο) εισόδημα μερικές κατοσταριές χιλιάρικα κάθε χρόνο. Ο Πετσίτης συνδέεται με το κυπριακό δικηγορικό γραφείο του Αρτεμίου, που ειδικεύεται στην ίδρυση offshore εταιριών, ο οποίος Αρτεμίου συνταξίδεψε με τον Παππά στη Βενεζουέλα το 2014 και μπαινόβγαινε στο Μαξίμου τα επόμενα χρόνια.
Πετσίτης, Παππάς, Αρτεμίου, Λαυρεντιάδης, Κοντομηνάς, Κιτσάκος (ΔΕΠΑ) είναι τα ονόματα που παίζουν καθημερινά στα αντιπολιτευτικά Μέσα που ανακυκλώνουν αυτή την ιστορία. Καινούργια στοιχεία δεν παρουσιάζουν (πλην ενός, για το οποίο θα μιλήσουμε παρακάτω). Τα ίδια και τα ίδια αναμασούν, όμως το σενάριο είναι πειστικό, όπως δείχνουν οι αντιδράσεις των συριζαίων. Ο Τζανακόπουλος «άδειασε» μεγαλοπρεπώς τον Παππά σε μπρίφινγκ των πολιτικών συντακτών. Ακολούθησε ο Σκουρλέτης, με το δικό του «άδειασμα» να είναι μεγαλοπρεπέστατο. Το κερασάκι στην τούρτα το έβαλε ο συριζαίος βουλευτής Σάκης Παπαδόπουλος, που προχώρησε σε γενίκευση, δηλώνοντας ότι κανένα κόμμα και κανένας πολιτικός δε δικαιούται να επικαλείται ηθικό πλεονέκτημα.
Αν η Πετσιτιάδα δεν έπιανε στον κόσμο, τότε οι συριζαίοι θα απαντούσαν με κοροϊδευτικά γέλια. Ξέρουν, όμως, ότι πιάνει, γιατί ο κόσμος δεν έχει ανάγκη από απτά στοιχεία για να βγάλει τα συμπεράσματά του. Ο κόσμος δεν είναι ποινικό δικαστήριο, αλλά πολιτικό δικαστήριο που βγάζει τα συμπεράσματά του με βάση την εμπειρία που έχει για τους αστούς πολιτικούς. Το ποινικό δικαστήριο θέλει κάποιες αποδείξεις, μαρτυρικές καταθέσεις, λογαριασμούς, κίνηση χρήματος. Αντίθετα, στο λαό αρκεί το γεγονός ότι ένας κολλητός κορυφαίου υπουργού βρέθηκε ξαφνικά από «λιγούρης» ζάμπλουτος. Ετσι, η πολιτική ζημιά γίνεται, ακόμα κι αν δεν αναμιχτεί κανένα ποινικό δικαστήριο.
Οταν, λοιπόν, βγαίνει ο Παπαγγελόπουλος στη Βουλή και επικαλούμενος την πολύχρονη εισαγγελική του πείρα στην ποινική δίωξη, ζητά από τους ερωτώντες βουλευτές της αντιπολίτευσης να του πουν ποιο ποινικό αδίκημα διέπραξε ο Πετσίτης, το παιχνίδι έχει χαθεί για τον ΣΥΡΙΖΑ. Το ίδιο σφάλμα διέπραξε -αναγκαστικά- και ο Τσίπρας, δηλώνοντας στην τελευταία τηλεοπτική του συνέντευξη ότι «δεν υπάρχει σκάνδαλο Πετσίτη, πρόκειται για σκανδαλολογία». Μπορεί να «ξέχασε» να καλύψει τον Παππά, όμως το γεγονός ότι υπήρξε επί σειρά ετών ο πιο στενός του συνεργάτης, τον οποίο έδιωξε μεν από το Μαξίμου αλλά ακόμα τον έχει υπουργό, ήταν όμως υποχρεωμένος να μιλήσει για ανύπαρκτο σκάνδαλο (για πέτσινο σκάνδαλο μίλησε ο Παπαγγελόπουλος), σε μια προσπάθεια να περιχαρακώσει την υπόθεση. Γιατί αν αποδεχτεί ανάμιξη του Παππά, τότε θα πρόκειται για πολιτικό σκάνδαλο, το οποίο θα ακουμπήσει τον ίδιο.
Βλέποντας αυτή την αδυναμία του Τσίπρα, η αντιπολίτευση ανακυκλώνει σε καθημερινή βάση το ίδιο υλικό και είναι σίγουρο ότι οι άνθρωποί της ψάχνουν παντού μπας και βρουν κάτι καινούργιο, έστω και μια πληροφορία η οποία δεν μετατρέπει την υπόθεση σε ποινικά κολάσιμη, μπορεί όμως να προσθέσει γαργαλιστικές λεπτομέρειες στο βασικό αφήγημα. Τέτοιο στοιχείο είναι αυτό που αποκάλυψε ο «ειδικών αποστολών» δημοσιογράφος του «συστήματος Μαρινάκη», Γ. Παπαχρήστος, στα «Νέα». Οτι στις δύο πρώτες επισκέψεις του Τσίπρα -ως πρωθυπουργού- στην Κύπρο, το 2015 και το 2016, τον συνόδευε ο (πολιτικά πανίσχυρος τότε) Παππάς, ο οποίος και τις δύο φορές επισκέφτηκε στη φυλακή τον κρατούμενο Βενιζέλο Ζαννέτο, κορυφαίο στέλεχος του ΑΚΕΛ, υπεύθυνο για τα οικονομικά (και τις μπίζνες) του κόμματος, ο οποίος εξέτιε ποινή φυλάκισης για απάτη. Ο γιος του Ζαννέτου είχε ευχαριστήσει δημόσια τον Παππά (λέγοντας ότι ο τελευταίος είχε μεταφέρει στον κρατούμενο πατέρα του την αγάπη και τη φιλία του Τσίπρα), ενώ ο ίδιος ο Ζαννέτος, όταν αποφυλακίστηκε μετά από χάρη του Αναστασιάδη, ευχαρίστησε δημόσια τον Παππά για τις επισκέψεις που του έκανε στη φυλακή. Ο Παπαχρήστος αναμιγνύει και τον Νίκο Κωνσταντόπουλο, ως μέλος της υπερασπιστικής ομάδας του Ζαννέτου, για να καταλήξει στο συμπέρασμα ότι η Ζωή ξέρει τα καθέκαστα από πρώτο χέρι, από τον πατέρα της, γι' αυτό και επιμένει να καταγγέλλει το δίδυμο Τσίπρα-Παππά και να ζητάει ν' ανοίξουν οι λογαριασμοί τους.
Οπως αντιλαμβάνεστε, η Πετσιτιάδα, χωρίς να διαθέτει καινούργια στοιχεία (κυρίως στοιχεία που θα ήταν ποινικά αξιοποιήσιμα) αποκτά το χαρακτήρα ενός συναρπαστικού αφηγήματος, ικανού να τροφοδοτήσει τις συζητήσεις στους καφενέδες της επικράτειας. Αυτές οι συζητήσεις μπορεί να περιέχουν άφθονη συνωμοσιολογία, πολιτικά όμως κανένα αστικό κόμμα δεν μπορεί να ξεπεράσει τις συνέπειές της. Ειδικά ένα αστικό κόμμα, όπως ο ΣΥΡΙΖΑ, που έχτισε μεγάλο μέρος του πολιτικού του «πρεστίζ» στην έννοια του «ηθικού πλεονεκτήματος». Οταν βγαίνει ένας βουλευτής αυτού του κόμματος (ο Σ. Παπαδόπουλος) και δηλώνει ότι κανένας δε δικαιούται να επικαλείται το ηθικό πλεονέκτημα, σημαίνει πως στο εσωτερικό του ΣΥΡΙΖΑ πνέουν μένεα κατά του Παππά και αντιλαμβάνονται ότι έχουν ήδη υποστεί μεγάλη ζημιά. Χρησιμοποίησαν τη σκανδαλολογία για τη Novartis για να «ισοπεδώσουν» ΝΔ και ΠΑΣΟΚ και βλέπουν τώρα την υπόθεση Πετσίτη να ξεπερνά σε πολιτικό αντίκτυπο το σκάνδαλο Novartis, χτυπώντας τους ως μπούμεραγκ.
