Οι ταλαντεύσεις στο επιτελείο του Σαμαρά πρέπει να ήταν πολλές. Ενδεχομένως να ξέσπασε και καυγάς ανάμεσα στα στελέχη του: θα είναι ή δε θα είναι ο Φαήλος Κρανιδιώτης υποψήφιος στο ευρωψηφοδέλτιο; Στην αρχή είπαν ότι δε θα είναι και το σφύριξαν σε κάποιους δημοσιογράφους για να το γράψουν. Μετά, ο ίδιος ο Κρανιδιώτης ανακοίνωσε πως θα είναι υποψήφιος. Πήγε μάλιστα και στο Κιλκίς, όπου έκανε την πρώτη προεκλογική του ομιλία. Την επομένη, ο Σταμάτης του ανακοίνωσε ότι δε θα είναι υποψήφιος και καταπώς συνηθίζεται σ’ αυτές τις περιπτώσεις, του δόθηκε η δυνατότητα να… αποσυρθεί. Ανακοίνωσε την «απόσυρσή» του από το facebook (!) με μια δήλωση στο γνωστό υβριστικό, ψευτομάγκικο ύφος του (μίλησε για «γουρούνια», χωρίς να τα προσδιορίζει, αφήνοντας να εννοηθεί ότι βρίσκονται και μέσα στη ΝΔ).
Τι οδήγησε τον Σαμαρά σ’ αυτή την απόφαση για έναν επί χρόνια στενό του συνεργάτη; Σίγουρα όχι οι αντιδράσεις των Πασόκων, για τους οποίους ο Σαμαράς φρόντισε να διαρρεύσει ότι δε θα του κάνουν κουμάντο στο κόμμα του, όπως δεν κάνει κι αυτός στο ΠΑΣΟΚ. Αλλωστε, οι Πασόκοι φρόντισαν να μαζευτούν και ο Βενιζέλος δεν έκανε κανέναν υπαινιγμό στη διακαναλική του συνέντευξη, μολονότι ρωτήθηκε σχετικά.
Μήπως ο Σαμαράς μέτρησε τις αντιδράσεις των καραμανλικών (Γιαννάκου, Αντώναρος) και της Μπακογιάννη; Ασφαλώς και τις μέτρησε περισσότερο σε σχέση με τα ακίνδυνα γαβγισματάκια των Πασόκων. Γιατί αφορούν τη ΝΔ, η οποία δεν έχει περιθώρια για εσωκομματικά μέτωπα, ιδιαίτερα μετά το σκάνδαλο με τον Μπαλτάκο, που πλήττει τον ίδιο τον Σαμαρά, όσο κι αν τον προστατεύουν τα κυρίαρχα ΜΜΕ. Αυτό, όμως, δεν σημαίνει ότι ο Σαμαράς κάνει στροφή προς τον «μεσαίο χώρο». Δεν κάνει τέτοια στροφή όχι τόσο επειδή είναι ακροδεξιός, αλλά επειδή δεν τη χρειάζεται.
Το πρόβλημα της ΝΔ είναι στα δεξιά της και όχι στ’ αριστερά της. Ο εκλογικός χώρος που κάλυπτε το άλλοτε κραταιό ΠΑΣΟΚ έχει διαμοιραστεί. Το μεγαλύτερο κομμάτι το παίρνει ο ΣΥΡΙΖΑ, ενώ τα πιο συντηρητικά στρώματά του τα παίρνει η ΝΔ, χωρίς να καταβάλλει ιδιαίτερη προσπάθεια. Δείτε, όμως, τι γίνεται στα δεξιά της ΝΔ. Καμμένος, νεοναζί, Πολύδωρας-Ζώης-Νικολόπουλος που στα γκάλοπ καταγράφουν 1,5%, ακόμη και ο Πανίκας, παίρνουν από την παραδοσιακή ΝΔ ένα ποσοστό που σε δημοσκοπικό επίπεδο φτάνει το 15%. Αρα, ο κύριος στόχος του Σαμαρά είναι να προσεγγίσει αυτόν τον χώρο και να επαναπατρίσει ένα κομμάτι από τις ψήφους του. Κι αυτό δεν μπορεί να το πετύχει χωρίς μια ακροδεξιά ατζέντα.
Είναι βέβαιο, λοιπόν, ότι αυτό που υλοποιούσαν ο Μπαλτάκος και ο Κρανιδιώτης, ο Δένδιας και ο Αθανασίου, θα συνεχιστεί, αλλά προς το παρόν πρέπει να μασκαρευτεί. Πρώτα πρέπει να περάσει στη λήθη το Baltakosgate, για να μην μετατραπεί σε Samarasgate. Μετά υπάρχει όλη η άνεση για να ξαναβγεί σε πρώτη γραμμή όλη η ακροδεξιά ατζέντα. Το νομοσχέδιο για τα κολαστήρια «τύπου Γ», η γνωμοδότηση του ΝΣΚ για την επ’ αόριστο παράταση του εγκλεισμού των μεταναστών στα στρατόπεδα συγκέντρωσης, το «δημοψήφισμα για το τζαμί» που προτείνει ο –εμπνευστής της θεωρίας του «μεσαίου χώρου»– Σπηλιωτόπουλος, όλ’ αυτά και πολλά άλλα αποτελούν σχεδιασμούς στο πλαίσιο αυτής της ακροδεξιάς ατζέντας, που ο Σαμαράς περιμένει την κατάλληλη ευκαιρία για να τα ξαναβγάλει μπροστά. Αν καταφέρει και θάψει τη μπόχα του σκανδάλου Μπαλτάκου, μετά και από μια προ ημερήσιας διάταξης συζήτηση αρχηγών στη Βουλή, τότε θα δούμε τις τελευταίες εβδομάδες της προεκλογικής περιόδου ένα συνδυασμό κοινωνικής δημαγωγίας (μοίρασμα πεντακοσάευρων από το «κοινωνικό μέρισμα») και σκληρών κατασταλτικών παρεμβάσεων.
