Ετσι και οι γαλάζιοι πάνε σε δεύ-τερο γύρο για την εκλογή αρχηγού, τότε να δείτε αίμα στην αρένα. Οσα έγιναν μέχρι τώρα και ιδιαίτερα την τελευταία βδομάδα θα μοιάζουν με ανταλλαγή αβροτήτων μπροστά σ’ αυτά που έχουν να γίνουν.
Η παρέμβαση του Βαγγέλα την Τετάρτη, που τάχθηκε «επίσημα» υπέρ της Ντόρας, δείχνει ότι το μητσοτακικό στρατόπεδο χάνει. Ο πολύπειρος περί τα εσωκομματικά Βαγγέλας έσπευσε εκ προοιμίου να αμφισβητήσει το εκλογικό αποτέλεσμα, απαξιώνοντας την ίδια τη διαδικασία και στέλνοντας όσους περισσότερους μπορεί… εκτός κάλπης. Γιατί αυτός είναι ο στόχος του μητσοτακικού στρατόπεδου. Να είναι όσο το δυνατό μικρότερη η συμμετοχή «αγνών Νεοδημοκρατών», ώστε να κερδίσει ο καλύτερος μηχανισμός.
Ο Πανίκας επίσης επιμένει να μην παραιτείται. Η κίνησή του ασφαλώς ευνοεί τη Ντόρα που φαίνεται να μη μπορεί να πάρει κεφάλι και ελπίζει στο δεύτερο γύρο. Και γιατί να παραιτηθεί ο Πανίκας; Θα μετρήσει το ποσοστό του και αύριο το βράδυ θα είναι μάγκας.
Από πολιτική άποψη η ενδονεοδημοκρατική μάχη δεν έχει καμιά ιδιαίτερη συμμαχία. Η ΝΔ είναι κόμμα εξουσίας και το πρόσωπο που θα ηγηθεί του κόμματος πρέπει να παίξει το παιχνίδι της αναμονής. Προσεκτική κριτική στην κυβέρνηση, πίεση από τα δεξιά και αναμονή μέχρι να φθαρεί τόσο το ΠΑΣΟΚ που να μη μπορεί να κρατήσει άλλο την εξουσία. Οπως έγινε με τον Σημίτη το 2004 και με τον Καραμανλή πρόσφατα. Οι απειλές για διάσπαση μάλλον τμήμα του εσωκομματικού προεκλογικού παιχνιδιού είναι. Οποιος δοκιμάσει να φύγει, ειδικά στο άμεσο μέλλον, από τη ΝΔ δεν θα έχει χώρο να σταθεί. Γιατί το σύστημα εμπιστεύεται ακόμη το δικομματισμό και όχι μια πολυδιάσπαση που οδηγεί σε συμμαχικές κυβερνήσεις.
Κοντός ψαλμός αλληλούια, λοιπόν. Αύριο το βράδυ θα ξέρουμε. Οι μη ποδοσφαιρόφιλοι μπορούν να περάσουν μια ευχάριστη τηλεοπτική βραδιά, ενώ οι ποδοσφαιρόφιλοι θα πρέπει να ζήσουν με το ζάπινγκ. Εχει και ντέρμπι…
