Οι μέρες της αφθονίας για την κυβέρνηση τέλειωσαν. Ακόμα και ο φιλοκυβερνητικός Τύπος αρνείται πια να επιδοθεί σε εκείνη την εκκωφαντική προπαγάνδα των πρώτων ημερών. Η μουρμούρα είναι διάχυτη στα λαϊκά στρώματα και οι κεραίες των συγκροτημάτων την πιάνουν. Γι’ αυτό και το επικοινωνιακό επιτελείο του Μαξίμου αποφάσισε πως πρέπει να πιάσει την κουτάλα και ν’ ανακατέψει την ξινισμένη σούπα, μπας και εξασφαλίσει μια ακόμα ανάσα προπαγανδιστικής αποβλάκωσης.
Ο Παπανδρέου θυμήθηκε και το κόμμα και συγκάλεσε το Πολιτικό Συμβούλιο του ΠΑΣΟΚ, για να βγάλει ένα λογύδριο και να πει ότι η κυβέρνηση είναι αποφασισμένη «να συγκρουστεί με συνήθειες και νοοτροπίες» (αν σας θυμίζει Καραμανλή και Σημίτη, δεν κάνετε λάθος. Η κυβέρνηση «ασκεί εξουσία», είπε, και «το ΠΑΣΟΚ οφείλει να ελέγχει την κυβέρνηση». Το ΠΑΣΟΚ, όμως, έχει και ένα άλλο καθήκον. Πρέπει «να σφυρηλατήσει κοινωνικές συμμαχίες και να γίνει εγγυητής της κοινωνικής συμφωνίας που έχει ανάγκη η χώρα». Οι… χοντροπασόκοι, όμως, θέλουν μερίδιο στην εξουσία και ο Παπανδρέου αναγκαστικά θ’ αρχίσει να τους το εκχωρεί, όταν αισθανθεί απόλυτα κατοχυρωμένος ότι το προσωπικό του σύστημα έχει σταθεροποιηθεί και δεν κινδυνεύει. Χωρίς αυτούς δε μπορεί να προχωρήσει, ειδικά άμα ζορίσουν τα πράγματα. Το είχε δοκιμάσει και όταν ήταν στην αντιπολίτευση, αλλά σύντομα αναγκάστηκε να παρατήσει τα πειράματα και να επιστρέψει στο παλιό και δοκιμασμένο δυναμικό των πασοκόσκυλων.
Εχει τόση ανάγκη για καινούργια δόση προπαγάνδας η κυβέρνηση, που ο Παπανδρέου συγκάλεσε το άτυπο υπουργικό συμβούλιο (έτσι έχει καθιερωθεί να ονομάζεται η σύναξη των υπουργών που χρησιμοποιούνται για ντεκόρ των πρωθυπουργικών ομιλιών), προκειμένου να εκφωνήσει πανηγυρικό για τις 50 πρώτες μέρες της κυβέρνησης. Εκδόθηκε μάλιστα και κυβερνητική λίστα με τις ενέργειες των 50 ημερών, στην οποία αναφέρονται ακόμα και τα υβριδικά αυτοκίνητα! Οσο για τον Πεταλωτή, δεν κρατιόταν, όπως μπορείτε να διαβάσετε παρακάτω.
Στην ίδια συνεδρίαση ο Παπανδρέου ανακοίνωσε την έναρξη ενός ακόμη «εθνικού κοινωνικού διαλόγου», με την οργάνωση μιας φιέστας όπου ο ίδιος θα απευθυνθεί με ομιλία του στους «κοινωνικούς εταίρους». Τι στο διάολο θα περιλαμβάνει αυτός ο διάλογος; Ο Πεταλωτής πέρασε δύσκολες ώρες στο press room προσπαθώντας να απαντήσει στα αυτονόητα δημοσιογραφικά ερωτήματα: πριν 50 μέρες ψηφιστήκατε κυβέρνηση, για να εφαρμόσετε υποτίθεται ένα πρόγραμμα, τι είναι αυτό που θέτετε σε διάλογο; Την απάντηση έδωσε την επομένη η φιλοκυβερνητική Ελευθεροτυπία: «Τη συμμετοχή και τη συνυπευθυνότητα των κομμάτων, της κοινωνίας και των κοινωνικών εταίρων στις κυβερνητικές αποφάσεις αναζητεί η κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ, σε μια προσπάθεια να μειώσει το πολιτικό κόστος, που συνεπάγονται πιθανά σκληρά μέτρα που θα λάβει για την έξοδο της χώρας από την κρίση». Ο Πεταλωτής έλεγε μπούρδες του τύπου «θα είναι ένας εθνικός διάλογος, ευρύτερος, εργαλειακός, με νέες προοπτικές πάνω στα μεγάλα ζητήματα της χώρας μας». Κάποια στιγμή, όμως, μες στη ζαλάδα του, του ξέφυγε και μια αλήθεια: «Το πλαίσιο είναι προδιαγεγραμμένο. Μας ενδιαφέρει, όμως, ένας νέος τρόπος διακυβέρνησης, μέσα από τον οποίο εμείς χαράζουμε την αποφασιστική πολιτική για τη χώρα μας»! Φαίνεται ότι το… τσάτινγκ της «ηλεκτρονικής διακυβέρνησης» ξεφούσκωσε και δεν αποδίδει, οπότε αναζητείται η δύναμη της τηλεοπτικής εικόνας. Με τα ψέματα, όμως, δε μπορεί να πάνε μακριά.
Το έχω πει και άλλες φορές: Αυτά που έκανε αυτή η κυβέρνηση τις 50 ημέρες της διακυβέρνησής της, δεν έχουν γίνει από άλλες κυβερνήσεις, εδώ και χρόνια.
Γ. Πεταλωτής
