Ο Καμμένος πήγε στις ΗΠΑ και κατηγορήθηκε για άσκηση εξωτερικής πολιτικής, αντίθετης από την επίσημη εξωτερική πολιτική της κυβέρνησης, καθ' υπέρβαση των αρμοδιοτήτων του. Αυτό αφορούσε την πρότασή του για «Σχέδιο Β», επειδή δεν είχε τύχη η Συμφωνία των Πρεσπών (έτσι νόμιζε). Αυτή όμως ήταν μια «παρόλα» του Καμμένου, που αν δεν υπήρχε η εσωτερική πολιτική αντιπαράθεση στην Ελλάδα, θα περνούσε στο ντούκου. Θα είχε κιόλας ξεχαστεί, ενώ πλέον έχει καταστεί άχρηστη, αφού η Συμφωνία των Πρεσπών προχωρά προς την κύρωσή της από το μακεδονικό κοινοβούλιο, για να πάρει μετά σειρά το ελληνικό.
Τα περισσότερα που είπε ο Καμμένος, όμως, αφορούσαν θέματα της αρμοδιότητάς του και συγκεκριμένα τη λεγόμενη «αμυντική συνεργασία» Ελλάδας-ΗΠΑ. Κι εκεί δεν είδαμε καμιά διαφωνία από πλευράς πρωθυπουργού και κυβερνητικής πλειοψηφίας. Μπορεί να πέταξε μερικές κορόνες ο Φίλης στη συνεδρίαση της ΚΕ του ΣΥΡΙΖΑ, όμως κι αυτές αφορούσαν κυρίως το στιλ και το δουλικό ύφος του Καμμένου και όχι την ουσία. Από πλευράς μεγάρου Μαξίμου δεν υπήρξε καμιά αντίδραση, καμιά κριτική για «διγλωσσία».
Ας δούμε, όμως, τι είπε ο Καμμένος. Τα αποσπάσματα είναι από την επίσημη ιστοσελίδα του υπουργείου Αμυνας των ΗΠΑ, απ' όπου μπορείτε να διαβάσετε το πλήρες κείμενο των απομαγνητοφωνημένων δηλώσεων Μάτις-Καμμένου (https://dod.defense.gov/News/Transcripts/Transcript-View/Article/1658336/remarks-by-secretary-mattis-at-an-honor-cordon-welcoming-greek-minister-of-defe/).
«ΥΠΟΥΡΓΟΣ ΑΜΥΝΑΣ ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ ΚΑΜΜΕΝΟΣ: Εντάξει, κύριε Γραμματέα, σας ευχαριστώ πολύ. Θα ήθελα να σας ευχαριστήσω για την πρόσκληση και για την θερμή υποδοχή σας. (…)
Ημασταν πάντα μαζί σε δύσκολες στιγμές. Κατά τον πρώτο και το δεύτερο παγκόσμιο πόλεμο, βρισκόμασταν μαζί στην Κορέα, στο Βιετνάμ, στο Αφγανιστάν, στο Ιράκ και να είστε σίγουρος ότι θα είμαστε πάντα μαζί χωρίς εξαίρεση.
Θα ήθελα επίσης να εκφράσω την ικανοποίησή μου, καθώς οι σχέσεις μας ενισχύθηκαν τα τελευταία τρία χρόνια. Αυτή η ενίσχυση είναι το αποτέλεσμα των γεωπολιτικών εξελίξεων στην περιοχή, αλλά συμφωνούμε επίσης να αποδεχτούμε το αποτέλεσμα ενός ισχυρού θέματος προσωπικών σχέσεων μαζί σας, με το προσωπικό σας και τους συναδέλφους των Ηνωμένων Πολιτειών που εργάζονται στην Αθήνα. (…)
Επίσης, θέλω να επιβεβαιώσω ότι η Ελλάδα καλεί τις Ηνωμένες Πολιτείες να είναι αξιόπιστος στρατηγικός εταίρος και σύμμαχος, ο μοναδικός τολμώ να πω. Είναι πολύ σημαντικό για την Ελλάδα ότι οι Ηνωμένες Πολιτείες αναπτύσσουν στρατιωτικά περιουσιακά στοιχεία στην Ελλάδα σε πιο μόνιμη βάση, όχι μόνο στον κόλπο της Σούδας αλλά και στη Λάρισα, στο Βόλο, στην Αλεξανδρούπολη και γιατί όχι στη νήσο (δεν ακούστηκε – σ.σ. Κάρπαθο είπε).
Είμαστε ανοιχτοί, είστε ευπρόσδεκτοι και η παρουσία σας στην Ελλάδα βοηθά πολύ στην οικονομική ανάκαμψη και το αίσθημα ασφάλειας. Θα είμαστε μαζί στη Μεσόγειο, επίσης στα Βαλκάνια με σεβασμό των εθνών των Βαλκανίων.
Και έχουμε ένα – είμαστε έτοιμοι να επεκτείνουμε τη διμερή και τριμερή στρατιωτική συμφωνία στο νότο με το Ισραήλ και την Κύπρο. Και πιστεύουμε ότι αυτή η διμερής σχέση μπορεί να έχει την εγγύηση των Ηνωμένων Πολιτειών και αυτό θα ήταν πολύ σημαντικό για τη σταθερότητα της Μέσης Ανατολής και επίσης προς το Βορρά. Και παράλληλα με την προέλαση του ΝΑΤΟ, είναι πολύ σημαντική μια στρατιωτική συμφωνία μεταξύ Ελλάδας και Αλβανίας, πρώην Γιουγκοσλαβικής Δημοκρατίας της Μακεδονίας, Αλβανίας – Βουλγαρίας και γιατί όχι η μελλοντική Σερβία μπορεί να ενωθεί μαζί μας σε αυτές τις πράξεις ασφάλειας στα Βαλκάνια. Αυτό μπορεί να προσφέρει ευημερία και ασφάλεια σε ολόκληρη την περιοχή».
Δύο ερωτήσεις υποβλήθηκαν από τους δημοσιογράφους, και οι δύο στον Μάτις. Η μία αναφερόταν σε άσχετο θέμα (την παραίτηση της Νίκι Χέιλι από πρέσβειρα των ΗΠΑ στον ΟΗΕ) και η άλλη αναφερόταν στην Ελλάδα. Συγκεκριμένα, ο Μάτις ρωτήθηκε αν είδε τα ρεπορτάζ περί του ότι οι ΗΠΑ συζήτησαν με την Ελλάδα την πιθανότητα να χτίσουν νέες στρατιωτικές βάσεις στην Ελλάδα και πώς τα σχολιάζει. Ο Μάτις απάντησε: «Οπως ανέφερε σήμερα εδώ ο υπουργός, υπάρχει μια ανοιχτή πόρτα για μας, έχουμε στενή σχέση. Πράγματι, αυτό που δείχνει είναι το υψηλό, πολύ υψηλό επίπεδο εμπιστοσύνης και διαφάνειας μεταξύ μας. Και απ' αυτή την άποψη, είμαστε πάντοτε ανοιχτοί να συνεργαστούμε με τη σύμμαχό μας στο ΝΑΤΟ Ελλάδα για το πώς τοποθετούμε τις δυνάμεις μας εκεί, στην Ευρώπη».
♦ Ο Καμμένος εκφράζει την αμερικανοδουλεία με τον πιο γλοιώδη τρόπο, φτάνοντας στο σημείο να πει ότι η Ελλάδα ήταν μαζί με τις ΗΠΑ ακόμα και στο Βιετνάμ (του έχει μείνει φαίνεται από τότε που συνεργαζόταν με τον κεντρικό προπαγανδιστή της χούντας Γεωργαλά). Ας μην ξεχνάμε, όμως, ότι τα ίδια ακριβώς έχει πει -με πιο κομψό τρόπο- ο Τσίπρας (πρόσφατα, στη ΔΕΘ, ενώπιον του αμερικανού υπουργού Εμπορίου Γουίλμπουρ Ρος, αποκάλεσε τις ΗΠΑ «χώρα με την οποία είμαστε δεμένοι σε μια ισχυρή στρατηγική συνεργασία και σε κοινούς αγώνες για κοινές αξίες»)!
♦ Ο Καμμένος ζήτησε από τους Αμερικανούς να μπουν ως… εγγυητές στην τριμερή Ελλάδας-Κύπρου-Ισραήλ. Δεν ακούσαμε να διατυπώνεται καμιά διαφωνία από πλευράς Τσίπρα ή Κοτζιά.
Ο Καμμένος ζήτησε από τους Αμερικανούς να αναπτύξουν «στρατιωτικά περιουσιακά στοιχεία» τους, δηλαδή οπλικά συστήματα και στρατιωτικό προσωπικό, όχι μόνο στη Σούδα, αλλά και στη Λάρισα, στο Βόλο, στην Αλεξανδρούπολη και στην Κάρπαθο. Ο Μάτις, επειδή προφανώς η αμερικάνικη στρατιωτική διοίκηση δεν έχει πάρει ακόμα τις τελικές της αποφάσεις, δεν ονομάτισε συγκεκριμένες στρατιωτικές βάσεις (όπως είχε κάνει ο Καμμένος), αλλά σημείωσε με έμφαση ότι στην Ελλάδα υπάρχει για τους Αμερικανούς «μια ανοιχτή πόρτα». Δηλαδή, θα είναι ευπρόσδεκτοι όποιες βάσεις κι αν ζητήσουν, όπου τους βολεύει, όπως τους βολεύει.
Ούτε επ' αυτού είδαμε να υπάρχει διαφωνία από πλευράς Τσίπρα ή Κοτζιά. Η μόνη διαφωνία τους εστιάστηκε στις αναφορές του Καμμένου στο «Μακεδονικό» και σε σχέδιο Β για την περίπτωση που δεν προχωρήσει η συμφωνία των Πρεσπών. Κανένας, όμως, δεν έδωσε σημασία σ' αυτές τις παπάρες του Καμμένου (οι οποίες, άλλωστε, έχουν ήδη καταστεί άχρηστες από τις εξελίξεις). Η «ανοιχτή πόρτα» για τις αμερικάνικες ιμπεριαλιστικές δυνάμεις, όμως, ήταν μια δέσμευση. Οχι του Καμμένου, αλλά της κυβέρνησης Τσίπρα, την οποία αυτός εκπροσώπησε.
