Διαγωνίζονται στην αμερικανοδουλεία

Παλαιότερα, όταν ένας έλληνας πρωθυπουργός επισκεπτόταν την Ουάσινγκτον και έκανε τις καθιερωμένες δηλώσεις και τις καθιερωμένες… παραγγελίες, αντιμετώπιζε σκληρή πολεμική από την αντιπολίτευση. Αν μάλιστα ήταν δεξιός, οι μύδροι εξαπολύονταν και από το ΠΑΣΟΚ και από την καθεστωτική Αριστερά. Ο Τσίπρας είναι τυχερός. Οχι μόνο δε δέχτηκε μύδρους (πλην Περισσού που ακολουθεί σταθερά αντιαμερικανική ρητορική), αλλά άκουσε τους ηγέτες της ΝΔ και του ΠΑΣΟΚ να στηρίζουν την αμερικανοδουλεία και να συναγωνίζονται μαζί του σ' αυτό.
 
Ο Μητσοτάκης, έχοντας διαβάσει τη συνέντευξη Τσίπρα στην εβδομαδιαία «Greek News» και γνωρίζοντας τι συμφωνίες «ψήνονται» έκανε μια μακροσκελή δήλωση το πρωί της περασμένης Δευτέρας, καλώντας τον Τσίπρα «να διασφαλίσει μια επωφελή συμφωνία μακράς πνοής για τη βάση της Σούδας και την ενίσχυση της αμυντικής συνεργασίας», «να διαμορφώσει έναν οδικό χάρτη στρατηγικής σχέσης σε όλους τους τομείς ελληνικού ενδιαφέροντος» και «να επιτύχει συγκεκριμένες δεσμεύσεις της αμερικανικής ηγεσίας για τα εθνικά μας ζητήματα που αφορούν την Τουρκία, το Κυπριακό, τα Σκόπια, το μεταναστευτικό».
 
Απ' όλ' αυτά, βέβαια, πρακτική σημασία έχει μόνο η παράταση της συμφωνίας για τη Σούδα για πολλά χρόνια, η παραχώρηση και νέων βάσεων που ζητούν οι Αμερικανοί και οι παραγγελίες οπλικών συστημάτων, που κρύβονται στον όρο «αμυντική συνεργασία». Τα υπόλοιπα είναι λόγια. Λόγια που δεν έχουν καμιά δυσκολία να πουν οι αμερικανοί πρόεδροι, άμα πάρουν αυτά που ζητούν. Λόγια του αέρα, που δε δεσμεύουν σε τίποτα την αμερικάνικη εξωτερική πολιτική, η οποία στην υλοποίησή της δεν υπολογίζει μόνο την Ελλάδα, αλλά ένα σύνολο χωρών της περιοχής, στις οποίες οι ΗΠΑ διατηρούν επίσης συμφέροντα.
 
Στο ίδιο μήκος κύματος και η Γεννηματά: «Το ταξίδι του Πρωθυπουργού στις Ηνωμένες Πολιτείες είναι μια ευκαιρία για να αναδείξουμε και αξιοποιήσουμε τα συγκριτικά πλεονεκτήματα της χώρας υπέρ των εθνικών συμφερόντων».
 
Βέβαια, όταν είδαν την αισχρή στάση του Τσίπρα (τις κωλοτούμπες μπροστά στον Τραμπ), αλλά και την αβάντα που του έκανε ο Τραμπ (αφού πρώτα έβαλε την παραγγελία στο τσεπάκι του), γεγονότα που προκάλεσαν αλγεινές εντυπώσεις στον ελληνικό λαό, σκέφτηκαν πως είναι ευκαιρία να βγάλουν κάποια πολιτική υπεραξία. Και άρχισαν τις κριτικές για το μέγεθος της συμφωνίας, για τα κρυφά της σημεία κτλ. Κατηγόρησαν δηλαδή τον Τσίπρα για… ανικανότητα. Οτι δεν μπόρεσε να εκμεταλλευτεί τη συγκυρία (την όξυνση των αμερικανοτουρκικών σχέσεων), για να «κερδίσει μια επωφελή για τη χώρα μας συμφωνία». Οι συνήθεις μπούρδες, δηλαδή, γιατί ξέρουν πολύ καλά ότι τα ίδια θα έκαναν και οι ίδιοι (άλλωστε τα ίδια είχαν κάνει οι νεοδημοκράτες και πασόκοι πρωθυπουργοί που είχαν γίνει δεκτοί στον Λευκό Οίκο στο παρελθόν).