Πριν από μια εβδομάδα, στο περιθώριο της συνόδου κορυφής των Βρυξελλών, όπου συντελέστηκε ο «επανατροχιασμός» της συγκυβέρνησης Τσίπρα-Καμμένου στις μνημονιακές ράγες, ο Τσίπρας με τον «καλό του φίλο» Γιούνκερ έστησαν και ένα σόου με 2 δισ. ευρώ, τα οποία ο Γιούνκερ υποτίθεται ότι θα δώσει για την «αντιμετώπιση της ανθρωπιστικής κρίσης» στην Ελλάδα. «Είναι γεγονός ότι φεύγουμε με ένα πρόγραμμα 2 δισ. ευρώ για την ανεργία και την αντιμετώπιση της κοινωνικής κρίσης μέσα στο 2015» είπε ο Τσίπρας στη συνέντευξη Τύπου που έδωσε μετά τη λήξη της συνόδου κορυφής.
Δεν πρόκειται, βέβαια, για κάτι καινούργιο. Τα ίδια είχαν ανακοινωθεί και από την προηγούμενη συγκυβέρνηση, γι’ αυτό και ο Σαμαράς ενοχλήθηκε και έβαλε τον Καραγκούνη να δηλώσει πως προσπαθεί να οικειοποιηθεί τα επιτεύγματα της προηγούμενης κυβέρνησης, δηλώνοντας ότι το «πακέτο Γιούνκερ» είναι «το γνωστό αποτέλεσμα της διαπραγμάτευσης που πέτυχε ο κ. Σαμαράς» και επισημαίνοντας ότι ήδη πολλά από αυτά τα κονδύλια έχουν δεσμευτεί και καλύπτουν κοινωνικές ανάγκες. Ακολούθησε ο γνωστός δικομματικός σκυλοκαβγάς, με τον Σακελλαρίδη να απαντά ότι η ΝΔ «συνεχίζει να βρίσκεται σε σύγχυση» κτλ. Ετσι, ο καβγάς έγινε για το «ποιος κέρδισε τα 2 δισ.» και όχι για το τι αντιπροσωπεύει αυτή η κοροϊδία.
Κοροϊδία; Ετσι χαρακτήριζε το «πακέτο Γιούνκερ» ο ΣΥΡΙΖΑ, όχι σε κάποιο μακρινό παρελθόν, αλλά στα τέλη Νοέμβρη του 2014. Η σχετική ανάρτηση υπάρχει ακόμη στην ιστοσελίδα www.syriza.gr (στις 27.11.2014), αναφέρεται σε παρέμβαση του Δ. Παπαδημούλη στην Ολομέλεια του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου για τις ανακοινώσεις Γιούνκερ σχετικά με την Απασχόληση, την Ανάπτυξη και το Επενδυτικό Πακέτο και έχει τον εύγλωττο τίτλο: «Κύριε Γιούνκερ, το περίφημο πακέτο των 300 δισ. ευρώ που μας υποσχεθήκατε, είναι άδειο». Είπε ο ευρωβουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ απευθυνόμενος στον Γιούνκερ:
«Κύριε Γιούνκερ, δυστυχώς το περίφημο πακέτο των 300 δισεκατομμυρίων ευρώ που μας υποσχεθήκατε στις 15 Ιουλίου, είναι άδειο… είναι σταγόνα στον ωκεανό. Τι μας παρουσιάσατε; 16 δισ. από τον κοινοτικό προϋπολογισμό, και 5 δισ. από την Ευρωπαϊκή Τράπεζα Επενδύσεων. Ούτε ένα ευρώ φρέσκο χρήμα! Και μας υπόσχεστε ότι θα πετύχετε μόχλευση 15 φορές, ένα προς 15! Δεν υπάρχει ούτε ένας οικονομολόγος στον κόσμο, που να πιστεύει ότι, σε συνθήκες στασιμότητας της οικονομίας, με τον κίνδυνο μιας νέας ύφεσης στην Ευρωζώνη και με τον κίνδυνο του αποπληθωρισμού, είναι δυνατόν κεφάλαια να μοχλευτούν 15 φορές (…) Κύριε Γιούνκερ, κάποια στιγμή προτείνατε να αξιοποιηθεί και ένα μέρος από τα λιμνάζοντα 500 δισ. ευρώ του ESM. Μόλις όμως ο κ. Σόιμπλε είπε “όχι’’ και έθεσε γερμανικό βέτο, το ξεχάσατε. Θα μας πείτε κάτι γι’ αυτήν την πρόταση; Και επειδή αναφερθήκατε στα παιδιά από τη Θεσσαλονίκη, την πατρίδα μου… Είναι η δική σας πολιτική, με την Τρόικα, που έχει προκαλέσει ύφεση 25%, ανεργία 30% -στους νέους ο δείκτης φτάνει το 60%- και ανθρωπιστική κρίση. Το περίφημο πακέτο σας είναι business as usual, σε μια λογική γερμανοκρατούμενης Ευρώπης και σκληρής, μονόπλευρης λιτότητας».
Γι’ αυτό το «πακέτο», που ως αντιπολίτευση ο ΣΥΡΙΖΑ κατήγγειλε ότι είναι «business as usual, σε μια λογική γερμανοκρατούμενης Ευρώπης και σκληρής, μονόπλευρης λιτότητας», τώρα στήνουν φιέστες στις Βρυξέλλες, κοροϊδεύοντας αισχρά τον ελληνικό λαό.
Κοινοτικές πηγές στις Βρυξέλλες έλεγαν πως το «πακέτο» των 2 δισ. δεν αφορά πρόσθετους πόρους, αλλά κονδύλια που παραμένουν αναξιοποίητα από τα προγράμματα «κοινωνικής συνοχής». Τόνιζαν δε πως η εκταμίευση έχει ως προϋπόθεση την «τήρηση των συμφωνηθέντων», δηλαδή την εφαρμογή της συμφωνίας της 20ής του Φλεβάρη και την ολοκλήρωση της αξιολόγησης από την τρόικα. Θα συνεχίσουν και θα βαθύνουν την πολιτική των μνημονίων, την πολιτική της κινεζοποίησης του ελληνικού λαού και σε αντάλλαγμα θα πάρουν κάποια ψίχουλα απ’ αυτά που η ΕΕ διαθέτει για την άμβλυνση κάποιων από τις ακραίες συνέπειες της πολιτικής προς όφελος του κεφαλαίου, που εφαρμόζει.
Τι είναι αυτά τα προγράμματα; Είτε πρόκειται για επιδότηση συσσιτίων (τα οποία διαχειρίζονται η Εκκλησία, ΜΚΟ και τοπική διοίκηση), είτε πρόκειται για επιδότηση προγραμμάτων «κοινωφελούς εργασίας» ή προγραμμάτων «διά βίου μάθησης». Προγραμμάτων, δηλαδή, που νομιμοποιούν το σύγχρονο καπιταλιστικό δουλεμπόριο με θύματα νέους και ανέργους, οι οποίοι αναγκάζονται να δουλέψουν στα γνωστά πεντάμηνα της ντροπής. Μ’ αυτά τα προγράμματα γίνεται προσπάθεια να εμπεδωθεί σε όλη την εργαζόμενη κοινωνία μια συνείδηση ραγιαδισμού με απεμπόληση των στοιχειωδέστερων εργατικών δικαιωμάτων.
