Γκροτέσκο θέατρο μαριονετών

Μάλλον πίστεψαν ότι για το ελληνικό κράτος είναι ήρωες οι δυο στρατιωτικοί που απελευθέρωσε ο Ερντογάν, γι' αυτό και έσπευσαν να ζητήσουν μετάθεση σε θέσεις στο εξωτερικό (για τα λεφτά τα κάνεις όλα…), ο ένας στις ΗΠΑ και ο άλλος στην Κύπρο. Φανταζόμαστε την έκπληξή τους όταν εισέπραξαν ένα ηχηρότατο «πριτς» από την ιεραρχία, αλλά και την ανησυχία τους για το γεγονός ότι η ΕΔΕ σε βάρος τους δεν μπήκε στο αρχείο.
 
Φυσικά, το ρόλο τους στη φιέστα τον έπαιξαν άψογα. Και με τον Κατρούγκαλο συζήτησαν στο πρωθυπουργικό αεροπλάνο και καλοσιδερωμένες στολές παραλλαγής με καλογυαλισμένα άρβυλα φόρεσαν για να κατέβουν από το αεροπλάνο και τους ασπασμούς του Καμμένου δέχτηκαν με ικανοποίηση. Οχι όπως στην πρώτη εμφάνισή τους στο δικαστήριο της Αδριανούπολης, όταν σκέπαζαν τα κεφάλια τους με ό,τι εύρισκαν πρόσφορο και ζητούσαν από τους τούρκους τζανταρμάδες να τους μεταφέρουν τρέχοντας για να μην τους παίρνει η κάμερα.
 
Η κυβερνητική προπαγάνδα, ιδιαίτερα από τα κρατικά κανάλια, ήταν εμετική. Ο Τσίπρας έστειλε το αεροπλάνο του (λες και δεν είχε αεροπλάνα και ελικόπτερα ο στρατός, χώρια που η Αδριανούπολη είναι μια ώρα δρόμος με αυτοκίνητο), ο Καμμένος έστρωσε κόκκινο χαλί και άγημα από εσατζήδες, ο ελληνικός λαός βομβαρδιζόταν επί μέρες με προπαγάνδα επιπέδου χούντας, χώρια το… θαύμα της Παναγίας (πόσο μετριοπαθής είναι ο Αγγελος Αναστασιάδης). Ηταν η ανάγκη να αλλάξει λίγο η ατζέντα, καθώς η εκατόμβη των νεκρών βάραινε καταθλιπτικά πάνω στην ανάλγητη και ανίκανη κυβέρνηση.
 
Οσο για το αντίτιμο της αποφυλάκισης, εκτός από το ζήτημα της εκλογής των μουφτήδων δεν είδαμε να δίνει κάτι άλλο ο Τσίπρας στον Ερντογάν. Μάλλον βάρυνε η πίεση από πλευράς ΕΕ και Γερμανίας. Στριμωγμένος από τον Τραμπ, με την κρίση να βαθαίνει και τη λίρα σε ελεύθερη πτώση, ο Ερντογάν έχει καταφύγει για βοήθεια στην ΕΕ, ζήτημα που συζητιέται παρασκηνιακά μεταξύ Αγκυρας, Βερολίνου και Παρισιού. Θέλησε, λοιπόν, να πετάξει από πάνω του ένα βάρος, ώστε να μην το έχει όταν η διαπραγμάτευση θα πλησιάζει στο τέλος της.