Συζητήθηκε κατά κόρον η εξής αποστροφή από την ομιλία του προέδρου της Βουλής, Νίκου Βούτση, στη συζήτηση για τον προϋπολογισμό:
«Θέλω να επισημάνω ότι δεν βρήκατε το ιστορικό θάρρος να πείτε δημόσια ότι το δήθεν “success story“ του 2014 το αποτίμησαν, το απαξίωσαν και το εκμηδένισαν και σας οδήγησαν τελικά σε αποδρομή από την εξουσία οι περίφημοι διεθνείς θεσμικοί εταίροι σας που ομνύουν, όπως κι εσείς, στον νεοφιλελευθερισμό και οικοδόμησαν το καθεστώς της στρατηγικής της λιτότητας και την Ευρώπη των ανισοτήτων τα τελευταία χρόνια. Αυτοί φταίνε. Ομως, αυτό είναι πταίσμα, αν δεν βρίσκετε το θάρρος να πείτε αυτήν την αλήθεια για το τι συνέβη εδώ πέρα το 2014. (…)
Από την άλλη δεν έχετε το θάρρος να παραδεχθείτε ότι οι θεσμοί σήμερα για δικούς τους λόγους, για αδυναμίες και προτεραιότητες δικές τους, για αδιέξοδα δικά τους -πείτε τα όπως θέλετε- σε μια διεθνή και ευρωπαϊκή κατάσταση που αλλάζει άρδην και άκρως αντιφατικά, υποστηρίζουν τον οδικό χάρτη που εδράζεται στην πολιτική και γεωστρατηγική σταθερότητα της χώρας, στις οικονομικές επιτεύξεις και την υλοποίηση όλων των αναγκαίων βημάτων, ώστε να υπάρξει βιώσιμη έξοδος που θα προοιωνίζεται και την έξοδο από κρίση».
Τι είπε ο Βούτσης, σε ελεύθερη απόδοση; Οτι οι ιμπεριαλιστές δανειστές είναι αυτοί που ανεβοκατεβάζουν κυβερνήσεις στην Ελλάδα. Αυτοί έριξαν την κυβέρνηση των Σαμαροβενιζέλων το 2014, αυτοί στηρίζουν τη συγκυβέρνηση των Τσιπροκαμμένων σήμερα, και καλά θα κάνουν η ΝΔ και το ΠΑΣΟΚ να το χωνέψουν, να το παραδεχτούν δημόσια και να πάψουν να ζητούν την παραίτηση της σημερινής κυβέρνησης, αφήνοντάς την ελεύθερη να ολοκληρώσει τη θητεία της.
Υπάρχει, βέβαια, μια λεπτομέρεια. Την κυβέρνηση των Σαμαροβενιζέλων δεν την έριξαν οι ιμπεριαλιστές δανειστές, αλλά η αδυναμία της να εξασφαλίσει την απαιτούμενη πλειοψηφία για την εκλογή προέδρου της Δημοκρατίας. Δεν την αγνοεί, ασφαλώς, αυτή τη λεπτομέρεια ο Βούτσης. Είναι όμως αλήθεια, από την άλλη, ότι από τον Σεπτέμβρη μέχρι τον Δεκέμβρη του 2014 οι ιμπεριαλιστές είχαν εγκαταλείψει στην τύχη της εκείνη την κυβέρνηση. Η Μέρκελ το είπε κατάμουτρα (και δημόσια) στον Σαμαρά, όταν την επισκέφτηκε στο Βερολίνο, ότι δε συζητά μαζί του και να τα βρει με την τρόικα, η δε τρόικα κρατούσε σκληρή στάση, κλείνοντας τ' αυτιά της στις εκκλήσεις των υπουργών για πολιτική διευκόλυνσή τους (ο Σόιμπλε είπε πρόσφατα στον Παπαχελά, ότι ο Σαμαράς τότε είχε ζητήσει «διάλειμμα από τις μεταρρυθμίσεις»). Το αποτέλεσμα ήταν τα μέιλ Χαρδούβελη να πάνε στα σκουπίδια και η πέμπτη αξιολόγηση του δεύτερου Μνημόνιου να μην κλείσει ποτέ. Το μήνυμα από τους ιμπεριαλιστές δανειστές ήταν σαφές: αυτή την κυβέρνηση τη θεωρούμε τελειωμένη – περιμένουμε την επόμενη για να διαπραγματευτούμε μαζί της.
Αυτά θυμίζει ο Βούτσης, αλλά υπονοεί και κάτι άλλο. Οτι αν ήθελαν οι ιμπεριαλιστές, θα στήριζαν τη συγκυβέρνηση των Σαμαροβενιζέλων, κλείνοντας την πέμπτη αξιολόγηση με ένα κάπως «ήπιο» πακέτο μέτρων (θα άφηναν τα υπόλοιπα γι' αργότερα) και μ' αυτόν τον τρόπο οι Σαμαροβενιζέλοι θα κατάφερναν να διεμβολίσουν το κόμμα του Καμμένου, παίρνοντας μερικούς βουλευτές, και να προσεταιριστούν κάποιους από τους αδέσποτους εκείνης της περιόδου (ήταν πολλοί οι ανεξάρτητοι βουλευτές), σχηματίζοντας έτσι την απαιτούμενη πλειοψηφία για να εκλέξουν τον «μετριοπαθή συντηρητικό» Σταύρο Δήμα πρόεδρο της Δημοκρατίας και να κερδίσουν παράταση στην κυβερνητική τους θητεία. Αυτή είναι η καλύτερη εκδοχή, η «πολιτική». Γιατί θα μπορούσε να υπονοεί και το χειρότερο: ότι οι ιμπεριαλιστές μοίρασαν λεφτά και υποσχέσεις σε βουλευτές για να μην ψηφίσουν υπέρ της εκλογής του Δήμα. Και βέβαια, δε θέλουμε να πιστέψουμε ότι ο Βούτσης υπονοεί ότι ήταν η τρόικα και τ' αφεντικά της που «έπεισαν» τον κυρ-Φώτη τον Κουβέλη να μη δεχτεί την υποψηφιότητα για την προεδρία, που οι Σαμαροβενιζέλοι του πρότειναν σε μαλαματένιο τάσι…
Αντιστρέφοντας το επιχείρημα-υπαινιγμό, ο Βούτσης λέει επίσης ότι χάρη στη στήριξη από πλευράς ιμπεριαλιστών δανειστών διατηρείται «μπετόν αρμέ» η συνοχή του σημερινού κυβερνητικού λόχου στη Βουλή. Διότι οι βουλευτές αισθάνονται σίγουροι ότι με τη στήριξη των ιμπεριαλιστών η κυβέρνηση των Τσιπροκαμμένων έχει «μέλλον» και οι ίδιοι (ειδικά εκείνοι που υποψιάζονται ότι δε θα επανεκλεγούν) θα συνεχίσουν να απολαμβάνουν για κάμποσο καιρό ακόμα τη «μάσα» που εξασφαλίζει η βουλευτική έδρα (δεν είναι μόνον ο μισθός…).
Πρόκειται, ασφαλώς, για τη λογική του κυνικού εξουσιαστή, ο οποίος συμπεριφέρεται στους πολιτικούς του αντιπάλους με τρόπο εξευγενισμένου χουλιγκάνου. Αυτή η λογική, όμως, έχει στη βάση της την ξενοδουλεία, την υποταγή του αστικού πολιτικού προσωπικού στους ιμπεριαλιστές πάτρονες και τη μετατροπή του «κουσουριού» σε «τιμή μας και καμάρι μας». Ο Βούτσης δεν καταγγέλλει την παρέμβαση των δανειστών που οδήγησαν σε πτώση μια ελληνική κυβέρνηση. Χαίρεται γι' αυτό! Και καμαρώνει για το αντίθετο: τιμή μας και καμάρι μας που μας στηρίζουν οι ιμπεριαλιστές (για τους δικούς τους λόγους, έστω), λέει ο παλιός ευρωαναθεωρητής και νυν ευρωεξουσιολάγνος. Ακόμα και σ' αυτό το επίπεδο, οι συριζαίοι αποδεικνύονται ίδιοι κι απαράλλαχτοι με όλα τα άλλα αστικά πολιτικά κόμματα, με όλες τις κυβερνήσεις από καταβολής ελληνικού κράτους. Καμαρώνουν για την υποστήριξη που τους προσφέρουν οι ιμπεριαλιστές (την κέρδισαν με το σπαθί τους -και με τις κωλοτούμπες τους- οφείλουμε να παραδεχτούμε!) και καλούν την αντιπολίτευση να αποδεχτεί το… μοιραίο.
