Σ' αυτή τη συνεδρίαση η πρόεδρος του τρομοδικείου διάβασε στην αρχή την έκθεση για τη βαλλιστική στην υπόθεση της Πεύκης και στη συνέχεια συνεχίστηκε η ανάγνωση της απόφασης 4199/2011, που αφορά την 1η δίκη της ΣΠΦ για την υπόθεση του Χαλανδρίου («δίκη αποτυπωμάτων» τη χαρακτήρισε εύστοχα η συνήγορος Α. Παπαρρούσου), που άρχισε να διαβάζεται από την προηγούμενη συνεδρίαση, προκειμένου το τρομοδικείο να αποφασίσει για την ένσταση εκκρεμοδικίας που υποβλήθηκε από την υπεράσπιση.
Στο σπίτι του Χαλανδρίου κατοικούσε το μέλος της ΣΠΦ Χ. Χατζημιχελάκης, αλλά ήταν ένα κοινό σπίτι, όπου σύχναζαν συμμαθητές από το Αρσάκειο και στο οποίο έγινε πάρτι την παραμονή του «ντου» της Αντιτρομοκρατικής (23.9.2009), που το χαρακτήρισε γιάφκα της ΣΠΦ. Σχολιάζοντας την τακτική της Αντιτρομοκρατικής, που βάφτισε το σπίτι του Χαλανδρίου γιάφκα της ΣΠΦ και μέλη της οργάνωσης τους αγωνιστές του αναρχικού χώρου των οποίων αποτυπώματα βρέθηκαν στο σπίτι, το μέλος της ΣΠΦ Μ. Νικολόπουλος την απέδωσε στην αδυναμία της να εντοπίσει μέλη και σπίτια της οργάνωσης, σε μια εποχή που αυτή έκανε μπαράζ επιθέσεων σε διάφορους πολιτικούς στόχους.
Στη συγκεκριμένη συνεδρίαση η πρόεδρος άρχισε να διαβάζει το σκεπτικό της απόφασης που αφορούσε την τοποθέτηση «βομβοχύτρας» στο σπίτι της Λ. Κατσέλη και του Γερ. Αρσένη. Το σκεπτικό είναι το ίδιο με αυτό των εκρήξεων στο σπίτι του πρώην υφυπουργού Δημόσιας Τάξης Π. Χηνοφώτη και στο υπουργείο Μακεδονίας-Θράκης και αναπαράγει τους ισχυρισμούς της Αντιτρομοκρατικής που ενσωματώθηκαν στο κατηγορητήριο. Το σκεπτικό διαστρέφει την πραγματικότητα προκειμένου να προβοκάρει τη ΣΠΦ και γενικά τις ένοπλες οργανώσεις, αναφέροντας ανάμεσα στ’ άλλα ότι με την ενέργεια αυτή προκλήθηκε τρόμος στους πολίτες και τέθηκαν σε κίνδυνο τα δικαιώματα της ζωής, της περιουσίας και της ασφάλειας των πολιτών. Η πρόεδρος εκείνου του τρομοδικείου Μ. Βαρελά, που συνέταξε την απόφαση, επεχείρησε να αξιοποιήσει τη θέση της ΣΠΦ ότι οι εργαζόμενοι που αντιμετωπίζουν παθητικά την κατάσταση που ζούμε δεν είναι άμοιροι ευθυνών, για να στηρίξει το συμπέρασμα ότι η ΣΠΦ με τις ενέργειές της επεδίωκε να προκαλέσει τρόμο στους πολίτες.
Πρόκειται, βέβαια, για χοντρή προβοκάτσια, γιατί είναι άλλο η θέση της ΣΠΦ περί αθωότητας ή μη των εργαζόμενων, με την οποία μπορεί να συμφωνήσει ή να διαφωνήσει κανείς, και άλλο ότι στόχευε δήθεν με τις ενέργειές της να προκαλέσει τρόμο στους πολίτες και πολύ περισσότερο να απειλήσει τις ζωές τους. Απόδειξη γι’ αυτό δεν είναι μόνο οι διακηρύξεις της οργάνωσης για τους πολιτικούς της στόχους, αλλά και το αδιαμφισβήτητο γεγονός ότι σε όλες τις ενέργειές της υπήρξαν προειδοποιητικά τηλεφωνήματα, προκειμένου να εκκενωθούν οι χώροι και οι περιοχές που έμπαιναν οι εκρηκτικοί ή εμπρηστικοί μηχανισμοί για να μην τραυματιστούν «αθώοι πολίτες».
Το σκεπτικό της απόφασης για την έκρηξη στο σπίτι των Κατσέλη-Αρσένη αναφέρει ότι με τη δημοσιότητα που δόθηκε στο εσωτερικό από τον ιστότοπο Ιντιμίντια και στο εξωτερικό από το CNN μπορούσαν να τεθούν σε κίνδυνο οι διεθνείς σχέσεις της χώρας και να προκληθεί ζημιά στις επενδύσεις και στα οικονομικά συμφέροντα της χώρας! Ο συνήγορος υπεράσπισης Σπ. Φυτράκης επεσήμανε ότι τέτοιο ισχυρισμό δεν τόλμησε να προβάλει η τρόικα. Να ισχυριστεί, δηλαδή, ότι επειδή δεν πάρθηκαν μέτρα έφυγαν τα κεφάλαια από την Ελλάδα.
Παίρνοντας αφορμή απ’ αυτό το κομμάτι του σκεπτικού, ο Χρ. Τσάκαλος τόνισε ότι η βούληση της οργάνωσης είναι να γίνουν αυτά που αναφέρει το σκεπτικό της απόφασης και ότι το στοίχημα του αντάρτικου πόλης είναι να θίξει τις κοινωνικές, οικονομικές και πολιτικές δομές κάθε κράτους. Από το σκεπτικό της απόφασης, είπε, αναδεικνύεται και ένα άλλο ζήτημα: ότι τα αδικήματα για τα οποία κατηγορούμαστε είναι πολιτικά και θα έπρεπε να δικαστούν από Μεικτά Ορκωτά Δικαστήρια και οι κατηγορούμενοι να χαρακτηριστούν ως πολιτικοί κρατούμενοι.
Πέρα απ’ αυτά τα ζητήματα, υπάρχουν και μερικά στενά νομικά ζητήματα που πρέπει να αναδειχτούν από εμάς τους συνηγόρους, επανήλθε ο Σπ. Φυτράκης. Η κατηγορούσα αρχή δεν έχει κανένα στοιχείο -για όλους όσοι ανέλαβαν την πολιτική ευθύνη για τη συμμετοχή τους στην οργάνωση- για τις επιμέρους πράξεις. Προκειμένου να τους ενοχοποιήσει, τους απέδωσε την κατηγορία της ηθικής αυτουργίας, πατώντας πάνω στη δημοσίως δηλωθείσα συμφωνία τους με όλες τις πράξεις της οργάνωσής τους. Κατά την άποψή μας, αυτό δεν πρέπει να το αφήσουμε να περάσει, γιατί δημιουργείται δυσμενής νομολογία σε βάρος της νέας φρουράς των αγωνιστών κάθε κατεύθυνσης.
Στο τέλος του σκεπτικού της απόφασης προστέθηκε η «τσόντα», ότι η δράση της ΣΠΦ δεν οδηγεί αντικειμενικά στην ανατροπή του καθεστώτος, προφανώς για να δικαιολογηθεί η παραπομπή των υποθέσεων στα Τριμελή Εφετεία Κακουργημάτων και όχι στα Μεικτά Ορκωτά Δικαστήρια (με βάση την περιβόητη «στενή αντικειμενική θεωρία» για το πολιτικό αδίκημα).
Στη συνέχεια, η πρόεδρος και οι δύο τακτικοί εφέτες διάβασαν αποσπάσματα της απόφασης που αφορούσαν την ανεύρεση αποτυπωμάτων στην υποτιθέμενη γιάφκα του Χαλανδρίου. Δηλώσεις γι’ αυτά έκαναν οι συνήγοροι Δ. Κατσαρής και Α. Παπαρρούσου και ο κατηγορούμενος Α. Μητρούσιας.
Ο Δ. Κατσαρής ανέφερε ότι ενέπλεξαν τον εντολέα του Γ. Καραγιαννίδη με αποτυπώματα που βρέθηκαν στο σπίτι του Χαλανδρίου και με μια απόδειξη για αγορά δύο χυτρών. Τα αποτυπώματα τα θεώρησε αρκετά το τρομοδικείο της Μ. Βαρελά για να τον καταδικάσει για συμμετοχή στην οργάνωση, ενώ με την απόδειξη τον συνέδεσε με την έκρηξη στο σπίτι της Λ. Κατσέλη και τη χύτρα που βρέθηκε στο σπίτι του Χαλανδρίου. Ολ' αυτά ο συνήγορος τα χαρακτήρισε αηδίες και κατασκευές της Μ. Βαρελά που βάφτισε το κρέας ψάρι προκειμένου να καταδικάσει τον εντολέα του. Επεσήμανε, δε, ότι Μ. Βαρελά έφτασε στο σημείο να χρησιμοποιήσει την κατάθεση της μητέρας του προκειμένου να τον καταδικάσει και ότι εκμεταλλεύτηκε το γεγονός ότι ο εντολέας του δεν πήρε μέρος σ' εκείνο το τρομοδικείο και δεν εκπροσωπήθηκε από συνήγορο. Επεσήμανε, τέλος, ότι όλες οι παλινωδίες της Αντιτρομοκρατικής δεν αποτυπώθηκαν στο σκεπτικό της απόφασης (για λόγους ευνόητους, συμπληρώνουμε εμείς).
Η Α. Παπαρρούσου χαρακτήρισε τη δίκη εκείνη δίκη αποτυπωμάτων και επεσήμανε στην αρχή δύο πράγματα: Πρώτον, ότι έγινε αξιολόγηση επικινδυνότητας των αποτυπωμάτων ανάλογα με το σημείο του σπιτιού που βρέθηκαν και χωρίς άλλα στοιχεία καταδίκασαν τον εντολέα της Α. Μητρούσια. Δεύτερον, ότι άνθρωποι που κι αυτοί αρχικά κατηγορήθηκαν από την Αντιτρομοκρατική μόνο με αποτυπώματα απαλλάχτηκαν (εννοείται πως η συνήγορος δεν ήγειρε θέμα γιατί δεν δικάστηκαν και αυτοί). Κατέληξε αναφέροντας ότι ο Α. Μητρούσιας συνελήφθη στις 4.12.2010 όχι με βάση κάποιο ένταλμα, αλλά με βάση αυτά που βρέθηκαν πάνω του εκείνη τη στιγμή. Το τελευταίο το τόνισε ιδιαίτερα, γιατί έγινε πολύς λόγος για ένταλμα σύλληψης του Α. Μητρούσια, του οποίου αυτός ουδέποτε έλαβε γνώση.
Αυτό που θέλω να πω -και να μη με διακόψουν οι συνήγοροι- είναι ότι ήρθε και κατέθεσε ο Χηνόπουλος, είπε ο Α. Μητρούσιας. Ανέφερε ότι παρακολουθούσε το σπίτι για ένα μήνα με 25-30 άτομα και δεν με είδε να μπαίνω σ’ αυτό. Η φοβερή πρόεδρος κ. Βαρελά μου απέδωσε δύο κατασκευές βομβών, μία στις 17 και μία στις 23 Σεπτέμβρη του 2009. Αυτά που διαβάζουμε εδώ πέρα είναι μια ανοησία. Διαβάζουμε το σκεπτικό της Αντιτρομοκρατικής και μετά έχουμε μια πρόεδρο που λέει ότι θα μπορούσαμε να βλάψουμε τις οικονομικές δομές της χώρας.
Οι συνήγοροι υπεράσπισης στάθηκαν και στο ζήτημα των χώρων του σπιτιού που βρέθηκαν αποτυπώματα, διευκρινίζοντας ξανά ότι το σπίτι στο Χαλάνδρι δεν ήταν γιάφκα της ΣΠΦ. Ηταν ένα τυπικό φοιτητικό σπίτι, στο οποίο πήγαιναν και συμμαθητές από το Αρσάκειο και γίνονταν πάρτι, για να εισπράξουν από την πρόεδρο του τρομοδικείου Μ. Τζανακάκη την απάντηση, ότι υπάρχουν κάποιες σκέψεις (προφανώς αναφερόταν στο σκεπτικό της απόφασης) και δεν θέλω να τις λέω. Οτι έμπαιναν σε κάποιο χώρο που κατασκευάζονταν βόμβες και μετά πήγαιναν σε άλλο χώρο! Η πρόεδρος μας προετοιμάζει για το πως θα σταθεί και η ίδια απέναντι στο κατηγορητήριο.
Η δίκη θα συνεχιστεί την Πέμπτη 6 Μάρτη.
