Με την ανάγνωση εγγράφων που ήταν σε εκκρεμότητα από τις προηγούμενες συνεδριάσεις ξεκίνησε η 102η συνεδρίαση του τρομοδικείου στον Κορυδαλλό. Η τυπική αυτή διαδικασία δεν παρουσίασε κάποιο ιδιαίτερο ενδιαφέρον. Αντιθέτως, τοποθετήσεις των παραγόντων της δίκης (κυρίως ορισμένων συνηγόρων υπεράσπισης και κατηγορουμένων) προκάλεσε πρώτον, το έγγραφο που προσκομίστηκε στο δικαστήριο, με τις φωτογραφίες που είχαν επιδειχτεί στη μάρτυρα κατηγορίας Μπατσαρίκα για αναγνωρίσεις, και δεύτερον η ανάγνωση της απάντησης της Αντιτρομοκρατικής σε αίτημα του συνηγόρου Φρ. Ραγκούση να προσκομιστεί στο δικαστήριο το έγγραφο της βαλλιστικής εξέτασης της Πεύκης και να υπάρξει ενημέρωση σχετικά με το αν τηρούνται πληροφοριακά δελτία στην Αστυνομία και στην ειδική της υπηρεσία (ΔΕΕ).
Στη συνέχεια, το δικαστήριο ασχολήθηκε με την ανάγνωση του βασικού σκεπτικού των αποφάσεων προηγούμενων δικαστηρίων για τη ΣΠΦ, αναφορικά πρώτον με την έκρηξη στο σπίτι του Δ. Χηνοφώτη (μια έκρηξη που δεν την άκουσε ούτε ο φρουρός) και δεύτερον με τη βόμβα στο υπουργείο Μακεδονίας-Θράκης. Και στις δύο περιπτώσεις, ζητήθηκε από τους κατηγορούμενους να διαβαστεί το κομμάτι της προκήρυξης το οποίο οδήγησε το δικαστήριο να διαπιστώσει το έγκλημα της «τρομοκρατικής οργάνωσης» και άρα την εφαρμογή του άρθρου 187Α ΠΚ. Από την ανάγνωση προέκυψε, όπως σχολίασαν και οι κατηγορούμενοι, πλήρης αντίφαση. Ουσιαστικά, αναλυόταν ξεκάθαρα το πολιτικό έγκλημα και το δικαστήριο έπεσε σε μεγάλη αντίφαση όταν παραδέχτηκε ότι η δράση της ΣΠΦ προξένησε ζημιά στις επενδύσεις και την οικονομία της χώρας, αλλά δεν αποτέλεσε εκ βάθρων αμφισβήτηση και τρώση του πολιτεύματος, για να αποτελεί πολιτικό έγκλημα!
Το σκεπτικό των αποφάσεων σχολίασε η Α. Παπαρρούσου, η οποία χαρακτήρισε μη ορθή την ερμηνεία και την εφαρμογή του άρθρου 187Α: «Αν δεν έχουμε τρώση του πολιτεύματος μέσω του επηρεασμού των δομών και της οικονομίας, τότε γιατί εφαρμόζεται το 187Α;». Ο Δ. Κατσαρής από την άλλη είπε ότι τέτοιου είδους σκεπτικά δικαστηρίων προκαλούν θυμηδία και γέλιο.
Ο Γ. Νικολόπουλος αναφέρθηκε στο περιβόητο άρθρο 187Α. Είπε χαρακτηριστικά πώς το 187Α αποτελεί κατεξοχήν ορισμό του πολιτικού εγκλήματος. Ο σκοπός των ενεργειών είναι πολιτικός και όχι όπως τον χαρακτηρίζουν τα δικαστήρια του «κοινού ποινικού δικαίου». Επομένως, μιλάμε ξεκάθαρα για πολιτικό έγκλημα. Ο Γ. Τσάκαλος σχολίασε δηκτικά πως ακόμα και το προειδοποιητικό τηλεφώνημα αντιμετωπίστηκε από το προηγούμενο δικαστήριο ως στοιχείο που επιτείνει την τρομοκράτηση των πολιτών.
Επίσης, σχετικά με τη βόμβα στο υπουργείο Μακεδονίας-Θράκης, η Α. Παπαρρούσου είπε αναφορικά με το σκεπτικό της απόφασης, ότι χρησιμοποιούνται τα φαντάσματα του εμφυλίου, λέξεις όπως «διχασμός» κλπ. Πώς δικαιολογούνται όλες αυτές οι αόριστες έννοιες; Και πώς τεκμηριώνονται; «Βλέπουμε λοιπόν πως υπάρχει μια μετάθεση ερμηνείας, από το νομοθέτη στο δικαστή. Εσείς είστε υπεύθυνοι να ερμηνεύσετε». Η απόφαση αυτή, κατέληξε, είναι ελάχιστα αιτιολογημένη και δημιουργεί ερωτηματικά.
Η δίκη, διακόπηκε για την Πέμπτη 27 Φλεβάρη.
