Η συνεδρίαση ξεκίνησε στις 10 με την ανάγνωση του καθιερωμένου απουσιολόγιου κατηγορούμενων και συνηγόρων, συνεχίστηκε μέχρι τις 11:20 με την εξέταση τεσσάρων μαρτύρων, διακόπηκε για περίπου μια ώρα προκειμένου να παραστεί συνήγορος που είχε πραγματικό κώλυμα και ολοκληρώθηκε με την εξέταση άλλων τριών μαρτύρων, μεταξύ των οποίων και η μητέρα της Στέλλας Αντωνίου. Η διαδικασία σημαδεύτηκε από την κατάθεση του αντιτρομοκρατικάριου Χρ. Μαλέα, που κατέθεσε τι είπε στο τηλέφωνο της Αντιτρομοκρατικής ο ιδιοκτήτης ενός διαμερίσματος, από την επιστροφή της προέδρου του τρομοδικείου στην παραβίαση των δικονομικών διατάξεων για τη διαδικασία αναγνώρισης κατηγορούμενων από μάρτυρες του κατηγορητήριου και από τη θαρραλέα στάση της μητέρας της Στ. Αντωνίου, που υπερασπίστηκε τον Κώστα Σακκά, παρά τις φορτικές πιέσεις του εισαγγελέα και της προέδρου. Γι΄ αυτό και θ’ αρχίσουμε ανάποδα, από την κατάθεση της τελευταίας μάρτυρα, που ήταν η μητέρα της Στ. Αντωνίου Λευκωθέα Παπαμανωλάκη.
Το διαμέρισμα στην Πλάτωνος 131, που η Αντιτρομοκρατική και το Συμβούλιο Εφετών έσπευσαν να το βαφτίσουν γιάφκα, νοικιάστηκε στο όνομά της, η ίδια διέθετε κλειδιά του, το επισκεπτόταν τουλάχιστον τρεις φορές την εβδομάδα για να να καθαρίζει και να μαγειρεύει για την κόρη της και τον Κ. Σακκά, που είχαν στενή σχέση, δεδομένου ότι η κόρη της εργαζόταν στην καφετέρια του πατέρα της, στο δε ενοικιαστήριο συμβόλαιο υπήρχε όρος ότι ο ιδιοκτήτης μπορεί να επισκέπτεται το σπίτι! Με τέτοιους όρους ποτέ μέχρι σήμερα δεν έχουν νοικιαστεί διαμερίσματα από μέλη ένοπλων οργανώσεων για να χρησιμοποιηθούν ως γιάφκες. Παρολαυτά, με τις ερωτήσεις τους εισαγγελέας και πρόεδρος, ιδιαίτερα μ’ αυτές που αφορούσαν όπλο που βρέθηκε στο διαμέρισμα, εμμέσως πλην σαφώς υιοθέτησαν το χαρακτηρισμό του διαμερίσματος σαν γιάφκα.
Αλγεινή εντύπωση προκάλεσε η επιμονή της προέδρου να αποσπάσει καταγγελία κατά του Κ. Σακκά, απ’ αφορμή την εύρεση μιας χειρομβοβίδας στο διαμέρισμα που η μάρτυρας νοίκιασε για λογαριασμό της κόρης της. Με ριπή πολυβόλου έβγαιναν οι ερωτήσεις από το στόμα της προέδρου. Και μάλιστα ερωτήσεις κρίσης: «Θεωρείτε την ύπαρξη της χειροβομβίδας δικαιολογημένη; Ποιους συνειρμούς κάνετε; Εγώ θα γινόμουν μέγαιρα προκειμένου να σώσω το παιδί μου. Εσείς;». Πέρα από το ηθικό σκέλος και την ευθεία αμφισβήτηση της ειλικρίνειας της μάρτυρα, αυτή η σειρά των ερωτήσεων απεκάλυψε έμμεσα ότι για την κυρία Τζανακάκη είναι δεδομένο πως το διαμέρισμα ήταν γιάφκα! Τόση αμεροληψία…
Η Λ. Παπαμανωλάκη, παρά τα εκβιαστικά και ηθικού χαρακτήρα ερωτήματα της προέδρου, απάντησε σαν ελληνίδα Μάνα (με κεφαλαίο Μ). Αναφερόμαστε στις μανάδες που στάθηκαν με αξιοπρέπεια και περηφάνεια απέναντι στους κατακτητές και στη συνέχεια στους μοναρχοφασίστες, που δίωκαν και βασάνιζαν τα παιδιά τους. Δεν συμφωνώ με την χειροβομβίδα, αλλά δεν αλλάζω την γνώμη μου γι’ αυτόν, είπε, αναφερόμενη στον Κ. Σακκά, για τον οποίο είχε πει προηγουμένως, απαντώντας σε σχετική ερώτηση, ότι θαυμάζει την προσωπικότητά του.
Επισημάναμε στα προηγούμενα ρεπορτάζ μας, ότι η πρόεδρος του τρομοδικείου στην 40ή συνεδρίαση άρχισε να εφαρμόζει το άρθρο 225 παρ. 2 του Κώδικα Ποινικής Δικονομίας για τις αναγνωρίσεις. Αυτό, όμως, δεν κράτησε πολύ, μάλλον γιατί η δικονομική νομιμότητα δεν απέδωσε το ποθητό αποτέλεσμα. Ετσι, κατά την εξέταση της Φ. Ζαμκοτσιάν, διαχειρίστριας της πολυκατοικίας στην Πλάτωνος 131, και του ιδιοκτήτη του διαμερίσματος Φλ. Γαβαλά, ζήτησε από τους μάρτυρες να γυρίσουν προς την πλευρά των κατηγορούμενων και να αναγνωρίσουν τη μοναδική γυναίκα που ήταν παρούσα, δηλαδή τη Στ. Αντωνίου, χωρίς προηγουμένως να τους ζητήσει να περιγράψουν χαρακτηριστικά, όπως απαιτεί ο νόμος! Ο συνήγορος υπεράσπισης του Χ. Χατζημιχελάκη Σ. Φυτράκης, όταν άκουσε την πρόεδρο να καλεί τον ιδιοκτήτη να γυρίσει προς την πλευρά των κατηγορούμενων για να αναγνωρίσει τη Στ.Αντωνίου (επαναλαμβάνουμε: δεύτερη γυναίκα δεν υπήρχε ανάμεσα στους παρόντες κατηγορούμενους!), σε έντονο ύφος υπενθύμισε στην πρόεδρο την υποχρέωσή της να εφαρμόζει το 225 ΚΠΔ, που είναι υποχρεωτικό όχι μόνο στο στάδιο της προανάκρισης και της ανάκρισης, αλλά και στο στάδιο της ακροαματικής διαδικασίας. Η απάντηση της προέδρου ήταν ότι δεν εφαρμόζει το 225, αποσιωπώντας ότι ήταν η ίδια που στην 40ή συνεδρίαση εφάρμοζε με ευλάβεια το 225 ΚΠΔ, κάθε φορά που ζητούσε από μάρτυρα να προχωρήσει σε αναγνώριση! Δηλαδή, πρώτα του ζητούσε να περιγράψει τα χαρακτηριστικά του προσώπου στο οποίο αναφερόταν και μετά του ζητούσε να γυρίσει και να δει αν αναγνωρίζει κάποιον από τους κατηγορούμενους.
Η κατάθεση του αντιτρομοκρατικάριου Χρ. Μαλέα ήταν ένα ακόμη δείγμα της απόλυτης αυθαιρεσίας που επικρατεί σ’ αυτές τις μεγάλες πολιτικές δίκες. Αντί να καταθέσει στον ανακριτή και στο δικαστήριο ο Κ. Δουλκερίδης, ιδιοκτήτης διαμερίσματος στην Ανω Γλυφάδα, πήγε και κατέθεσε στον ανακριτή και σήμερα στο ακροατήριο ο ασφαλίτης, για να μεταφέρει τι είπε στο τηλεφωνικό κέντρο της Αντιτρομοκρατικής ο ιδιοκτήτης! Ποιος ήταν τότε στο τηλεφωνικό κέντρο; Με ποιον άλλον της Αντιτρομοκρατικής πήγε ο Μαλέας στην Ανω Γλυφάδα και συνάντησε το διαχειριστή της πολυκατοικίας στην οποία βρισκόταν το διαμέρισμα που νοίκιασε κάποιος Γιάννης; Γι’ αυτά και για όλα τα άλλα που κατέθεσε, όταν ρωτήθηκε από την πρόεδρο δεν ήξερε τίποτα! Εφτασε στο σημείο να λέει, ότι δεν γνωρίζει εάν στο 3ο Τμήμα της Αντιτρομοκρατικής ήταν τότε προϊστάμενος ο Χαρδαλιάς ή ο Κανέλλος, όταν είναι δεδομένο ότι ο Κανέλλος ήταν προϊστάμενος του 1ου και ο Χαρδαλιάς του 3ου Τμήματος της Αντιτρομοκρατικής, που κατασκευάζει τα κατηγορητήρια. Μετά από πιεστικές ερωτήσεις του Χρ. Τσάκαλου και του συνηγόρου Δ. Κατσαρή, ο Μαλέας ομολόγησε αρχικά ότι το Τμήμα του ασχολείται με τους αναρχικούς, ενώ στη συνέχεια πήγε να το καλύψει, λέγοντας ότι είναι Τμήμα για την «εσωτερική τρομοκρατία».
Με την εξέταση αυτού του μάρτυρα η πρόεδρος ξεπέρασε κάθε όριο αντιδικονομικής συμπεριφοράς. Οι μάρτυρες υποτίθεται ότι καταθέτουν αυτά που έπεσαν στην αντίληψή τους ως αυτήκοοι και όχι αυτά που έμαθαν εξ ακοής από τρίτους. Οταν η Αντιτρομοκρατική και οι δικαστές που διεξήγαγαν την τακτική ανάκριση καταφεύγουν σε τέτοιες τακτικές σε περιπτώσεις σαν τη συγκεκριμένη (το νοίκιασμα αυτού του διαμερίσματος δεν είναι ποινικά κολάσιμη πράξη), μπορούμε να καταλάβουμε τι γίνεται στις περιπτώσεις που υπάρχουν στοιχεία που διώκονται ποινικά.
Μετά την εξέταση του Μαλέα, πήραν το λόγο ο Α. Μητρούσιας και ο Γ. Καραγιαννίδης και σημείωσαν ότι η αθωότητά τους συνίσταται μόνο στο γεγονός ότι δεν είναι μέλη της ΣΠΦ και δεν αποδέχονται την κατηγορία της διακεκριμμένης οπλοκατοχής. Για το υπόλοιπο κατηγορητήριο θα τοποθετηθούν εν ευθέτω χρόνω.
Το τρομοδικείο απέρριψε το αίτημα του αντιτρομοκρατικάριου Ε. Χαρδαλιά να του χορηγηθεί αντίγραφο των πρόχειρων πρακτικών της συνεδρίασης της 1.4.2013. Απορριπτική ήταν και η πρόταση του εισαγγελέας Σ. Μπάγια. Αυτό ήταν μονόδρομος, δεδομένου ότι το 147 ΚΠΔ απαγορεύει ρητά να δίνονται τα πρόχειρα πρακτικά και μάλιστα πριν ολοκληρωθεί η ακροαματική διαδικασία και εκδοθεί απόφαση από το δικαστήριο. Ετσι, το τρομοδικείο κατέγραψε ένα «όχι» έναντι στελέχους της Αντιτρομοκρατικής, που δεν αφορά βέβαια την ουσία της υπόθεσης (πέραν του αυτονόητου).
Η δίκη θα συνεχιστεί την Τετάρτη 24 Απρίλη.
