Επιτρέψτε μου να με ακούσετε, θα σας μιλήσω απ’ την καρδιά μου, με την αλήθεια μου όπως πάντα. Μια συντρόφισσα, η Αθηνά, δακρύζοντας πριν να αποχωρήσω χτες το βράδυ, με πλησίασε, με αγκάλιασε και μου ζήτησε να μην πάμε σε νέες εκλογές Προέδρου. Μου ζήτησε να προστατεύσουμε τον ΣΥΡΙΖΑ και μου ράγισε την καρδιά μου. Ειλικρινά. Δίπλα στην Αθηνά, δίπλα σε τόσους από εσάς, βουλευτές και στελέχη μας που επίσης πονούν τον ΣΥΡΙΖΑ, επίσης με απόλυτη ανιδιοτέλεια, δηλώνουν ότι δεν χρειάζονται εκλογές. Eχουμε Πρόεδρο, τον εμπιστευόμαστε και προχωράμε. Σας ευχαριστώ μέσα απ’ την καρδιά μου. Μέσα από τη ραγισμένη καρδιά μου. Σας ευχαριστώ με βαθιά συγκίνηση και ευγνωμοσύνη. […] Την Πέμπτη μπήκα στο Συνέδριο ολόκληρος. Πληγωμένος μεν από την καθημερινή αμφισβήτηση μηνών […] ακούστε με, σας παρακαλώ, σας αγαπώ πάρα πολύ, ακούστε με, κάντε την καρδιά σας πέτρα […] Να είστε καλά. Σας αγαπώ πάρα πολύ, δεν θα σας προδώσω ποτέ.
Στέφανος Κασσελάκης
Ποιο Μπόλιγουντ, ποια ΚΛΑΚ ΦΙΛΜΣ, ποιο Survivor και ποια Παρατράγουδα; Το συνέδριο του ΣΥΡΙΖΑ πάτησε κάτω ό,τι έχουμε δει σε trash θέαμα. Μια ξεκαρδιστική παρτίδα πόκερ. Ανοίγει ο ΣτέΚας μ’ ένα γερό ποσό (Βρείτε μου αντίπαλο και πάμε). Τα βλέπω απαντά η Ολγάρα η τσίφτισσα, η καραμπουζουκλού (ενώ όρθιοι πίσω της στέκονται ο κυρ-Αλέκος με το φρέντο, ο Σπίρτζης, ο Θεοχαρόπουλος, το Κατερινιώ από τη Σαλονίκη και από το σπίτι παρακολουθεί ο Αλέξης απολαμβάνοντας ένα πούρο για την περίσταση). Αυξάνει το ποντάρισμα ο Στέκας (Εκλογές στις 10 Μάρτη και το ‘χω χεσμένο το καταστατικό που προβλέπει ένα μήνα). Δικαίωμα, λέει κάπως αμήχανα η Ολγάρα (Αμα θέλεις εκλογές στις 10 Μάρτη, να τις κάνεις μόνος σου). Πήγες πάσο, λέει ο ΣτέΚας και με μια γρήγορη κίνηση μαζεύει όλες τις μάρκες από το τραπέζι (ο Τάιλερ, με μια εξίσου γρήγορη κίνηση, ανοίγει μια τσάντα και ο ΣτέΚας πετάει μέσα τις μάρκες, ενώ η Φρόξι βγάζει δοντάκια στην Ολγάρα, για να μην τολμήσει ν’ απλώσει χέρι στο τραπέζι).
Προτού καταλήξουν στο ξεκαρδιστικό φινάλε, είχε παρέμβει ο ιδιοκτήτης της λέσχης Νίκος Παππάς και μ’ εκείνο το χαμόγελο που σκοτώνει είπε στον ανήσυχο ΣτέΚας: Ασε, θα το κανονίσω εγώ. Ο ΣτέΚας, όμως, δεν του έχει και τόση εμπιστοσύνη του λεσχιάρχη (είναι βλέπετε και η Φρόξι που μόλις βλέπει τον Νικόλα γρυλίζει απειλητικά, επειδή κάποτε την πέταξε κάτω από τον καναπέ για να κάτσει αυτός), και μια αγωνία την πέρασε.
Δείτε σε τι στάση αγωνίας με αγάπη τους απαθανάτισε ο φωτογραφικός φακός με τον Τάιλερ και τη Νίνα. Ραγισμένες καρδιές, αλλά με πίστη ότι η αγάπη στο τέλος νικά. Θα συστήναμε να ρίξουν και μια ματιά στο 13ο κεφάλαιο της πρώτης προς Κορινθίους επιστολής Παύλου («εάν ταις γλώσσαις των ανθρώπων λαλώ και των αγγέλων, αγάπην δε μη έχω, γέγονα χαλκός ηχών ή κύμβαλον αλαλάζον»). Κάποιες ιδέες θα πάρουν.
Κοντεύοντας να καταρρεύσει από την αγωνία, ο ΣτέΚας δεν άφησε καν να ολοκληρωθεί η ψηφοφορία επί της πρότασης του λεσχιάρχη. Οπως ακριβώς μετέφρασε σε «πάσο» το «δικαίωμα» που ζήτησε η Ολγάρα, έτσι δεν άφησε να ολοκληρωθεί η ψηφοφορία. Πετάχτηκε πάνω, ανέβηκε στο βήμα σαν αθλητής του παρκούρ, έκανε ένα νεύμα στον Ρήγα και φώναξε: «Παιδιά, αρκετά. Επεσαν οι μάσκες, δεν πάμε σε εκλογές, πάμε μπροστά»! Οι άλλοι έμειναν με τις κάρτες στα χέρια (θα ψήφιζαν ναι ή όχι) και η σεμνή τελετή έλαβε τέλος, με τον Ρήγα σε ρόλο «τασάκια» (είναι οι κοπέλες που αδειάζουν συνεχώς τα τασάκια με τ’ αποτσίγαρα στις χαρτοπαικτικές λέσχες) να προσπαθεί να εξηγήσει στους δημοσιογράφους τι έγινε, χωρίς ούτε ο ίδιος να πιστεύει αυτά που έλεγε.
Ποιο είναι το ευχάριστο; Οτι όλοι αυτοί θα πάνε ενωμένοι, με πρόεδρο τον ΣτέΚας στην πολιτική μάχη των ευρωεκλογών (κι εμείς δε θα πλήξουμε)! Οπως αντιλαμβάνεστε, θα ζήσουμε σκηνές απείρου κάλλους. Και μετά την ήττα, θα έχουμε νέα παρτίδα πόκερ.
Τα στρατόπεδα τώρα έχουν ξεκαθαρίσει. Από τη μια είναι ο Τσίπρας. Αυτός ζήτησε να φύγει ο Κασσελάκης και του έβαλε αντίπαλο την Γεροβασίλη. Από την άλλη δεν είναι ο Κασσελάκης, αλλά ο Παππάς με τον Πολάκη (συν τους Γιώργο Τσίπρα και Φάμελλο), που έσωσαν τον Κασσελάκη, επιδιώκοντας να τον θέσουν υπό την επιτροπεία τους. Αυτοί τον φόβισαν ότι αν πάει σε εκλογές με αντίπαλο τη Γεροβασίλη θα χάσει και ανέλαβαν να στήσουν το κόλπο για λογαριασμό του. Στην ουσία τον εξευτέλισαν, καθώς από το «βρείτε μου αντίπαλο και πάμε» τον οδήγησαν στο «παιδιά, αρκετά, δεν πάμε σε εκλογές».
Θα έχανε ο Κασσελάκης από τη Γεροβασίλη; Δεν θα το μάθουμε ποτέ, αφού εκλογές δε θα γίνουν. Στους τρεις μήνες μέχρι τις ευρωεκλογές οι τσιπρικοί θα υπονομεύουν τον Κασσελάκη (στην καλύτερη περίπτωση θα απέχουν) και μόλις βγεί το αποτέλεσμα θ’ αρχίσει το πανηγύρι. Λέτε να… θριαμβεύσει ο ΣΥΡΙΖΑ και να εδραιωθεί ο Κασσελάκης; Ούτε γι’ αστείο.
Αποδείχτηκε ότι ο Κασσελάκης δεν μπορεί να στηριχτεί στη φωτογένεια και στα σοσιαλμιντιακά κόλπα. Αυτά πλέον έχουν γίνει γραφικότητες. Το στελεχιακό δυναμικό του είναι για γέλια: Τζάκρη, ναυαρχούκος, Κασιμάτη και η Ραλλία του fame story. Τους είδατε να παίζουν κανένα ρόλο στο συνέδριο; Αντίθετα, Παππάς, Πολάκης και ξάδερφος Τσίπρας έχουν στελεχιακό εκτόπισμα, αλλά δεν είναι δικοί του. Θέλουν να τον χρησιμοποιήσουν σαν μαριονέτα. Την προηγούμενη εβδομάδα τον άδειαζαν στην πολιτική γραμματεία και αποφάσισαν να τον στηρίξουν στο συνέδριο μπας και αποκρούσουν το μπάσιμο του Τσίπρα. Τα κατάφεραν προσωρινά αλλά η νίκη τους έχει ημερομηνία λήξης.
Κάτι μας λέει ότι στο τέλος θα μπει μπροστά ο ίδιος ο Αλέξης Τσίπρας, ως Κιγκινάτος που θα κληθεί να σώσει τον ΣΥΡΙΖΑ. Και τότε μπορεί να έχουμε μια διάσπαση και μια επανασυγκόλληση. Διάσπαση με τον Κασσελάκη και τους προστάτες του και επανασυγκόλληση με τη ΝέΑρ (εντάξει, είπε καναδυό κουβέντες ο Ευκλείδης, αλλά αυτές μπορούν να συγχωρηθούν σαν εκδήλωση της… αστικής αυτοπεποίθησής του – κανείς και καμιά από τους υπόλοιπους δεν τον ακολούθησε).
Εδώ θα είμαστε για να διασκεδάσουμε και με τα επόμενα καραγκιοζιλίκια των συριζαίων. Είναι όμως πρόκληση να διαβάζουμε στον αστικό Τύπο για την «πτώση της Αριστεράς» και τα παρόμοια. Ο ΣΥΡΙΖΑ δεν είναι Αριστερά, όχι μετά από τα τωρινά καραγκιοζιλίκια, αλλά από τα γεννοφάσκια του. Και να υπήρχαν αμφιβολίες γι’ αυτό, αρκεί η τετράχρονη κυβερνητική του θητεία, η φανατική υπεράσπιση της μνημονιακής πολιτικής, που δεν αφήνει καμιά αμφιβολία. Και να μην ξεχνάμε ότι τότε οι σημερινοί αντίπαλοι ήταν ενωμένοι σε μια αντιλαϊκή σιδερένια γροθιά (πλην του Κασσελάκη που τότε ήταν με τον Μητσοτάκη και ήθελε περισσότερες απολύσεις).
Αν πρέπει να (ξανα)θέσουμε ένα ερώτημα αυτό είναι: τι είναι Αριστερά; Αφήνοντας κατά μέρος το παιχνίδι των λέξεων (ως Αριστερά προσδιορίζεται σε αρκετές ευρωπαϊκές χώρες ακόμα και η σοσιαλδημοκρατία!), οφείλουμε να πούμε πως η Αριστερά, για να δικαιολογεί τον τίτλο της, οφείλει να είναι επαναστατική και όχι ένας πόλος διαχείρισης του αστικού συστήματος εξουσίας. Δυστυχώς, πολύς κόσμος έχει φάει το παραμύθι της «κυβερνώσας Αριστεράς». Αλλά και πολύς κόσμος έλκεται από μια «αντιπολιτευόμενη Αριστερά» που -παρά τον επαναστατικό βερμπαλισμό της- κινείται σταθερά μέσα στα όρια της αστικής νομιμότητας και αναζητά την «καταξίωση» στις κάθε είδους αστικές εκλογικές διαδικασίες.
Ας συζητήσουμε γι’ αυτά, λοιπόν. Ας συζητήσουμε, επιτέλους, για την οικοδόμηση του επαναστατικού επιτελείου της εργατικής τάξης, του εργατικού επαναστατικού κόμματος της εποχής μας.
