Ενοχλήθηκε αθλητικογράφος των «Νέων», επειδή ο Πεπ Γουαρδιόλα μετέτρεψε τη συνέντευξη Τύπου μετά από ματς της Μάντσεστερ Σίτι σε πολιτική συνέντευξη, απαντώντας σε σχετικά ερωτήματα δημοσιογράφων για τα όσα είχε πει στη Βαρκελώνη, σε εκδήλωση αλληλεγγύης στην Παλαιστίνη, εκφράζοντας ταυτόχρονα την ικανοποίησή του που επιτέλους κάποιος αθλητικός ρεπόρτερ έκανε μια πολιτική ερώτηση και αφήνοντας αιχμές για το στενό κορσέ που φοράνε στους ρεπόρτερ τα Μέσα στα οποία δουλεύουν.
Ευτυχώς γι’ αυτόν, ο Γουαρδιόλα δε θα διαβάσει τη χολή του αθλητικογράφου των «Νέων», γιατί θα μπορούσε να τον πάρει στο ψιλό. Και σε επίπεδο ποδοσφαίρου ακόμα, γιατί σε αντίθεση με κάθε κομπλεξικό δημοσιογράφο, ο Πεπ ξέρει καντάρια μπάλα. Το απέδειξε και σαν παίχτης και σαν προπονητής.
Πέρα από τη μπάλα που ξέρει, ο Γουαρδιόλα είναι πολιτικοποιημένος άνθρωπος και ποτέ δεν το έκρυψε. Κι όταν το σιωνιστικό λόμπι του Μάντσεστερ στράφηκε υστερικά εναντίον του, το «έγραψε» κανονικά και συνέχισε να εκφράζεται υπέρ της Παλαιστίνης. Δεν είναι επαναστάτης, ούτε παρέστησε τον επαναστάτη. Ενας δημοκρατικός άνθρωπος είναι, που εξεγείρεται όταν βλέπει μπροστά στα μάτια του να εκτυλίσσεται μια γενοκτονία. Και χρησιμοποιεί την αναγνωρισιμότητά του για να κάνει ν’ ακουστούν κάποιες αλήθειες. Αυτό ακριβώς ενόχλησε τον αθλητικογράφο των «Νέων». Οτι ο Γουαρδιόλα χρησιμοποιεί την αναγνωρισιμότητά του για να προβάλει πολιτικές απόψεις.
Καλά κάνει, λέμε εμείς. Και οι απόψεις του κρίνονται. Επειδή ο αθλητικογράφος των «Νέων» δεν τολμά να εναντιωθεί στις απόψεις του, τα βάζει με την αναγνωρισιμότητα του Πεπ, στηρίζοντας μ’ αυτόν τον τρόπο το σιωνιστικό αφήγημα. Ξυδάκι συστήνεται σ’ αυτές τις περιπτώσεις.
ΤΙ ΕΙΠΕ Ο ΠΕΠ ΣΤΗ ΒΑΡΚΕΛΩΝΗ
Δεν ξεχνούν την Παλαιστίνη
Πίσω στο Μάντσεστερ, στην καθιερωμένη συνέντευξη που δίνουν οι προπονητές μετά από κάθε ματς. Δημοσιογράφος ρωτά τον Γουαρδιόλα: «Γεια σου, Πεπ. Συγγνώμη, αυτή είναι απλώς μια ερώτηση που μου ήρθε τώρα που μιλούσες για τις εικόνες, όταν ανέφερες την Παλαιστίνη, την Ουκρανία, το Σουδάν και πράγματα σαν αυτά. Έκανες προφανώς την μεγάλη ομιλία στη Βαρκελώνη την περασμένη εβδομάδα, που έγινε πολύ καλά δεκτή από πολλούς ανθρώπους σε όλο τον κόσμο. Γιατί αυτά τα θέματα έχουν τόσο μεγάλη σημασία για σένα, σε σημείο που νιώθεις τόσο άνετα να μιλάς ανοιχτά;»
Και ο Γουαρδιόλα απαντά:
«Υπάρχει κανείς εδώ που δεν το νιώθει; Οχι, ειλικρινά το εκτιμώ, γιατί σε δέκα χρόνια είναι η πρώτη φορά που ένας δημοσιογράφος με ρωτά γι’ αυτό. Φαίνεται σαν να μην επιτρέπεται να το κάνετε στη δουλειά σας, δεν ξέρω. Αλλά υπάρχει κάποιος εδώ που δεν το νιώθει; Βλέπεις τις εικόνες, τι συμβαίνει σε όλο τον κόσμο, για τους πολέμους σε όλο τον κόσμο — δεν σε επηρεάζει; Εδώ δεν είναι θέμα ποιος έχει δίκιο ή άδικο. Κάθε πολιτικός, δεξιά, αριστερά, φυσικά όλοι έχουν ιδέες και μπορούν να τις υπερασπιστούν. Αλλά υπάρχουν άνθρωποι εδώ που υποφέρουν κάθε μέρα. Και σήμερα το βλέπουμε. Πριν δεν μπορούσαμε να το δούμε. Σήμερα το βλέπουμε. Δεν είναι κάτι που σε αγγίζει;
Με πονάει. Εμένα, με πονάει. Αν ήταν από την αντίθετη πλευρά, θα με πονούσε. Αν συνέβαινε σε άλλη χώρα, θα με πονούσε. Δεν έχει να κάνει με τη θέση. Οπότε κάθε επιχείρημα — συγγνώμη, αυτό είναι το συναίσθημά μου. Μπορείτε να το συζητήσετε. Οταν σκοτώνονται χιλιάδες αθώοι άνθρωποι, με πονάει. Δεν είναι κάτι πιο περίπλοκο από αυτό. Τίποτα παραπάνω. Εχω πολλούς ανθρώπους, φίλους από πολλές χώρες, πολλούς φίλους. Αλλά όταν έχεις μια ιδέα και για να την υπερασπιστείς πρέπει να σκοτώσεις χιλιάδες και χιλιάδες αθώους ανθρώπους, συγγνώμη θα σηκωθώ. Πάντα θα είμαι εκεί. Πάντα.
Δεν μπορώ να φανταστώ κανέναν που να μη το νιώθει αυτό. Οταν βλέπεις τις εικόνες κάθε μέρα — τους πατεράδες, τις μητέρες, τα παιδιά — τι συμβαίνει, οι ζωές τους καταστρέφονται και οι άνθρωποι δεν μπορούν να νιώσουν ούτε λίγη σύνδεση. Συγγνώμη, δεν μπορώ, δεν μπορώ να το δεχτώ αυτό».
Σαν να αισθάνθηκαν ντροπή οι ρεπόρτερ. Παίρνει το λόγο ένας άλλος, όχι για να τον κριτικάρει αλλά για να του δώσει πάσα να συνεχίσει: «Πεπ, συνεχίζοντας αυτό που ρωτούσε ο Σαμ, νιώθεις ότι υπάρχει λόγος που μιλάς περισσότερο για ζητήματα που σημαίνουν τόσα πολλά για σένα;»
Ο Γουαρδιόλα συνεχίζει:
«Οχι μόνο για την κατάσταση της γενοκτονίας στην Παλαιστίνη. Οποια κι αν είναι η αιτία. Θέλω να βρίσκομαι σε μια καλύτερη θέση μέσα στην ανθρωπότητα. Για πολλά χρόνια ήμουν με ανοιχτές αγκάλες εδώ, ανησυχώντας, καθώς οι άνθρωποι περνούν τη Μεσόγειο, φεύγουν από τις χώρες τους λόγω πολέμων που δεν τους ξεκίνησαν οι ίδιοι. Πρέπει να φύγουν από τα σπίτια τους, να μπουν στη θάλασσα, να μπουν σε μια βάρκα για να σωθούν. Μη ρωτάς αν είναι σωστό ή λάθος. Σώσε τους. Είναι ανθρώπινο. Μετά μπορούμε να συμφωνήσουμε ή να διαφωνήσουμε, να κριτικάρουμε πράγματα, όλοι έχουν δικαίωμα στις ιδέες τους. Αλλά όταν οι άνθρωποι πεθαίνουν, πρέπει να τους βοηθάς. Το ανθρώπινο ον να είναι ζωντανό, να προστατεύεται η ζωή, είναι το μόνο που έχουμε.
Και αυτό δεν συμβαίνει μόνο σε αυτό το μέρος του κόσμου, αλλά σε κάθε μέρος του κόσμου. Και αυτό που συμβαίνει τώρα, ακόμα τώρα, με όλη την τεχνολογία, όλες τις προόδους που έχουμε. Η ανθρωπότητα είναι καλύτερη από ποτέ σε δυνατότητες. Μπορούμε να φτάσουμε στο φεγγάρι. Μπορούμε να κάνουμε τα πάντα. Και όμως σκοτώνουμε ο ένας τον άλλον. Για ποιο λόγο;
Οταν βλέπω τις εικόνες, συγγνώμη, με πονάει. Με πονάει. Γι’ αυτό κοιτάζω πού μπορώ να βοηθήσω μιλώντας για μια καλύτερη κοινωνία. Οχι, δεν θέλω να αλλάξω τα πάντα, αλλά προσπαθώ. Θα είμαι εκεί όλη την ώρα. Είναι για τα παιδιά μου, για την οικογένειά μου, για εσένα, για όλους σας, για τις οικογένειές σας, για τα παιδιά, για τις οικογένειες των παικτών μου, για όλο το προσωπικό. Ο καθένας κάνει ό,τι μπορεί στη δουλειά του, στη ζωή του, όσο καλύτερα μπορεί. Και η αδικία — από τη δική μου οπτική — πρέπει να λέγεται. Πρέπει να μιλάς. Αλλιώς η αδικία συνεχίζεται.
Κοίτα τι συνέβη στις Ηνωμένες Πολιτείες της Αμερικής. Τη Ρενέ Γκουντ και τον Αλεξ Πρέτι τους σκότωσαν. Ο δεύτερος, νοσηλευτής στο NHS. Φαντάσου, πέντε ή έξι άνθρωποι γύρω του, στο γρασίδι, δέκα πυροβολισμοί. Πες μου, πώς μπορείς να το υπερασπιστείς αυτό; Εκανε κάτι λάθος; Εντάξει, πήγαινέ τον στο δικαστήριο, πήγαινέτον στη φυλακή. Ετσι λειτουργούν οι σύγχρονες κοινωνίες. Δεν υπάρχει τέλεια κοινωνία. Ξέρω ότι κανείς δεν είναι τέλειος. Ούτε εγώ είμαι τέλειος. Οι κοινωνίες δεν είναι τέλειες. Πρέπει να δουλέψουμε για να γίνουν καλύτερες. Ενας άνθρωπος που πήγε εκεί για να υπερασπιστεί μια γυναίκα — τον σκότωσαν γι’ αυτό. Ποιος μπορεί να το υπερασπιστεί; Δεν ξέρω. Θα είμαι πάντα απέναντι σε αυτό».
Η ανάρτηση στο Χ με τις δηλώσειςτου Γουαρδιόλα (αξίζει να δείτε το βίντεο, ακόμα κι αν δεν γνωρίζετε αγγλικά) έχει γίνει από παλαιστινιακό λογαριασμό, γεγονός που επιβεβαιώνει ότι οι Παλαιστίνιοι παρακολουθούν τα πάντα και τιμούν αυτούς που, χωρίς να υποστηρίζουν τον ένοπλο εθνικοαπελευθερωτικό αγώνα τους, έχουν το θάρρος να καταγγέλλουν τη γενοκτονία από το σιωναζιστικό καθεστώς. Εστω και σε καθαρά ανθρωπιστική βάση, όπως ο Πεπ Γουαρδιόλα.
🚨🚨🚨🚨🚨🚨🚨🚨🚨🚨🚨🚨 #مترجم
المؤتمر الصحفي الأعظم في التاريخ من أعظم مدرب في تاريخ كرة القدم بيب غوارديولا عن فلسطين والسودان:
الظلم يجب أن يُتَحَدَّث عنه، لأن الصمت يجعله يستمر بلا نهاية.
💙💙💙💙💙💙💙💙👏👏👏👏👏👏👏
pic.twitter.com/x2IL8yCDx7— عمرو (@bt3) February 4, 2026
