Μεταξύ μας, μια χαρά τα πηγαίνει ο Ανδρουλάκης. Η αμφισβήτησή του γίνεται με όλους τους κανόνες του… πολιτικού πολιτισμού. Ούτε βρισιές, ούτε μπινελίκια, ούτε ζοριλίκια. Ακόμα και η… μποξέρ Νάντια (θυμάστε, ασφαλώς, το προεκλογικό της σποτ) περιορίζεται σε δηλώσεις. Δείτε τι περνάει στη Γαλλία ο πρόεδρος των Γκολικών. Δεν πρόλαβε να ανακοινώσει συμμαχία με τη Λεπέν και οι άλλοι συγκάλεσαν το πολιτικό γραφείο για να τον διαγράψουν. Τι να κάνει κι αυτός, κλειδώθηκε στα κεντρικά του κόμματος και είπε στους μπράβους να τον προστατέψουν από τους άλλους. Αυτοί οι αθεόφοβοι πήγαν δυο τετράγωνα παρακάτω, συνεδρίασαν σ’ ένα μουσείο, αποφάσισαν τη διαγραφή του προέδρου και μετά γύρισαν στα γραφεία του κόμματος και τοιχοκόλλησαν τη διαγραφή στην είσοδο του κτιρίου όπου παρέμενε ταμπουρωμένος ο πρόεδρος. Οπως κάνουν οι ιδιοκτήτες έξωση στον ενοικιαστή και του την κοινοποιούν με δικαστικό επιμελητή ένα πράμα. Γι’ αυτό σου λέω, Νικολιό, δόξα τω θεώ να λες.
Δυστυχώς, δεν προβλέπεται αποζημίωση
Για να το πούμε όσο γίνεται πιο απλά, τα τζαρτζαρίσματα στο ΠΑΣΟΚΙΝΑΛ συνοψίζονται στα εξής: αυτοί που θέλουν να διώξουν τον Ανδρουλάκη, επειδή θεωρούν ότι δεν τραβάει με τίποτα, ζητούν να ξεκινήσει αμέσως η διαδικασία αλλαγής ηγεσίας. Ο Ανδρουλάκης επικαλείται το συμβόλαιό του (συγγνώμη, το καταστατικό του κόμματος, θέλαμε να πούμε), που προβλέπει εκλογές για ηγεσία το φθινόπωρο του 2025. Αυτό θυμίζει κάπως τις ιστορίες με τους προπονητές των ποδοσφαιρικών ομάδων. Οταν η ομάδα δεν τραβάει, ο πρόεδρος θέλει ν’ αλλάξει τον προπονητή. Αυτός οχυρώνεται πίσω από το συμβόλαιό του. Μετά αναλαμβάνουν οι μανατζαραίοι, που κατά κανόνα καταλήγουν σε μια συμφωνία: ο προπονητής θα πάρει ένα τμήμα της αποζημίωσης για το υπόλοιπο του συμβολαίου του και θα αδειάσει τη γωνιά. Γιατί δεν παίρνει όλη την αποζημίωση; Γιατί στο μεταξύ θα βρει δουλειά σε άλλη ομάδα. Και επιπλέον, δεν πρέπει να μαυροπινακιστεί σαν φραγκοφονιάς.
Δυστυχώς, στα αστικά κόμματα δεν υπάρχουν συμβόλαια για τους αρχηγούς και από την άλλη ο εκδιωκόμενος κόουτς-αρχηγός δεν υπάρχει περίπτωση να προσληφθεί για να κοουτσάρει άλλο κόμμα. Οπότε, μπαίνουν μπροστά οι… δημοκρατικές διαδικασίες. Αυτοί που θέλουν να διώξουν τον αρχηγό θα προσπαθήσουν να του κάνουν το βίο αβίωτο, ώστε να αναγκαστεί να παραιτηθεί. Αυτό δε γίνεται μέσω των οπαδών (οι οποίοι στις ομάδες συχνά επιστρατεύονται για να μπινελικώσουν τον προπονητή που ζητάει λεφτά για να φύγει), γίνεται μέσω των μιντιακών συγκροτημάτων που έχουν τον τρόπο να ισοπεδώσουν έναν πεισματάρη ηγετίσκο και να προωθήσουν αυτόν που έχουν έτοιμο ως αντικαταστάτη.
Πάντα ταπεινόφρων
«Αν θεωρητικώς περισσότερα σχήματα της δημοκρατικής παράταξης φτάσουν στο σημείο συναίνεσης, τότε το τελευταίο πράγμα που θα ήταν εμπόδιο θα ήταν η δική μου καρέκλα. Και αν είναι προϋπόθεση να υπάρχει εκ νέου εκλογή προέδρου από το επανιδρυμένο κόμμα, από τον μεγαλύτερο προοδευτικό χώρο, τότε με ταπεινοφροσύνη και αίσθημα ευθύνης θα ανταποκριθώ σε αυτή την προϋπόθεση και θα θέσω εκ νέου υποψηφιότητα για την ηγεσία. Διότι όντως συμφωνώ ότι οι ηγεσίες πρέπει πάντα να έχουν τη σφραγίδα της βάσης». Δήλωσε ο πάντα ταπεινόφρων πρόεδρος ΣτέΚας.
Καλά, αυτός δεν δήλωνε μέχει προχτές ότι δεν βλέπει τέτοιου τύπου συνεργασία με το ΠΑΣΟΚΙΝΑΛ, παρά μόνο συνεργασία των… κοινοβουλευτικών ομάδων στη Βουλή; Και πώς ξέχασε να πει «δημοκρατική παράταξη, αλλά εξαιρουμένων των αποστατών του μορφώματος ΝεΑρ»; Επειδή τα ίδια (στο περίπου) δήλωσε και ο Νίκος Παππάς (όχι ο τέως μπασκετμπολίστας και νυν ευρωβουλευτής, ο άλλος), κάτι μας λέει πως ο πονηρός ΣτέΚας κατέφυγε σ’ αυτόν για να μπορέσει να παραλύσει τους εντός ΣΥΡΙΖΑ Τσιπραίους. Σωστή κίνηση. Ποιον θα έβαζε απέναντι στη Γεροβασίλη, τη Θοδώρα; Απέναντι στον Φάμελλο, τον ναυαρχούκο; Κι απέναντι στον Τεμπονέρα τον… Πέτρο τον Παππά;
Τι δεν καταλάβατε;
Και για όσους παριστάνουν τους… αθώους ενωτικούς, ο ΣτέΚας το ξεκαθάρισε: «Σενάριο να αποχωρήσω, για να έρθει από μηχανής θεός, δεν υπάρχει». Και γιατί δεν υπάρχει σενάριο να αποχωρήσει για να επιστρέψει ο Τσίπρας (ξέρετε κανέναν άλλο από μηχανής θεό;); Γιατί «η ψήφος του λαού με ανέδειξε αντίπαλο της Νέας Δημοκρατίας. Η ίδια η Νέα Δημοκρατία με ανέδειξε σε αντίπαλό της».
Για να τους δώσει να καταλάβουν ότι «το κόμμα είναι αυτός», ο ΣτέΚας συγκάλεσε την κοινοβουλευτική ομάδα για να «συζητηθεί» το αποτέλεσμα των ευρωεκλογών. Αφού τους ζάλισε με μια ωριαία… βαθυστόχαστη ομιλία, μόλις κατέβηκε από το βήμα, ο Μωραΐτης ανακοίνωσε ότι η συνεδρίαση… θα συνεχιστεί άλλη μέρα, γιατί «σήμερα ο πρόεδρος έχει ανειλημμένες υποχρεώσεις»! Πετάχτηκε ο Μπάρκας και ρώτησε «ποια μέρα», αλλά απάντηση δεν πήρε!
Στον κουβά και ο «μάγος»
Ρώτησαν τον κυβερνητικό εκπρόσωπο πώς πληρώνεται ο «μάγος της επικοινωνίας» Σταν Γκρίνμπεργκ κι αυτός βρήκε την ευκαιρία να ανακοινώσει ότι ο Μητσοτάκης τον… ανασχημάτισε κι αυτόν. Κοινώς, ο «μάγος» πήρε τον πούλο. «Ο κ. Γκρίνμπεργκ -μάλιστα νομίζω ότι ολοκληρώνεται [η συνεργασία] γιατί τελείωσαν και οι εκλογές- ήταν με σύμβαση, η οποία λογικά τελειώνει στο τέλος Ιουνίου, με τη Νέα Δημοκρατία. Πληρωνόταν μηνιαίως με τιμολόγια τα οποία έκοβε στη Νέα Δημοκρατία», είπε ο Μαρινάκης.
Γιατί πήρε τον πούλο ο «μάγος»; Γιατί τους είχε πείσει ότι η ΝΔ δεν πρόκειται να πέσει κάτω από το 30% και ότι θα κινηθεί γύρω στο 33%! Κοντολογίς, τους έστειλε στον κουβά. Μήπως να μας έλεγαν και πόσο πληρώθηκε ο Γκρίνμπεργκ και η ομάδα του; Θέλουμε να μάθουμε σε τι ποσό αθροίζονται τα τιμολόγια που έκοψε, για να γελάσουμε. Στα «μαύρα» αναφερόμαστε και στο ποιοι τα πληρώνουν, όπως αντιλαμβάνεστε.
Δεν το πιστεύω
Είναι γνωστό ότι ο Σαρλ Μισέλ δεν χωνεύει με τίποτα την Ούρσουλα. Ποιος ξεχνάει το χουνέρι που της έστησε, αφήνοντάς την χωρίς καρέκλα στο ακ-σαράι της Αγκυρας και μετά η Ούρσουλα τα φόρτωσε στον Ερντογάν, κατασκευάζοντας το ανύπαρκτο sofa-gate; Δεν μπορεί, όμως, να έφτασε ως εκεί. Διαβάσαμε στο Politico, που επικαλείται πέντε ευρωπαίους αξιωματούχους και διπλωμάτες, ότι ο Σαρλ πιάνει ηγέτες χωρών-μελών της ΕΕ και τους λέει να προτείνουν τον… Κούλη, αντί της Ούρσουλας! Είμαστε στα καλά μας; Τον Κούλη;
«Ο Μισέλ βάζει μπανανόφλουδες στη Φον ντερ Λάιεν ελπίζοντας πως σε κάποια θα γλιστρήσει», λέει μια από τις πηγές του Politico, συμπληρώνοντας πως αυτή η κίνησή του «στην καλύτερη περίπτωση δημιουργεί ενόχληση, στη χειρότερη αποσταθεροποίηση». Πήγε η καρδιά στη θέση της. Ως «χρήσιμο ηλίθιο» προσπαθεί να χρησιμοποιήσει τον Κούλη ο Μισέλ, όχι για να τον βάλει πρόεδρο της Κομισιόν. Φυσικά, συνεργάτες του Μισέλ χαρακτήρισαν τις δηλώσεις στο Politico «ψέματα» και «fake news». Ο Μπακόλας, όμως, ο άνθρωπος του Μητσοτάκη στο ΕΛΚ, γιατί αισθάνθηκε την ανάγκη να μιλήσει για «γελοία σενάρια» που δεν ισχύουν «όχι μία στο εκατομμύριο, ούτε μία στο τετράκις»; Ποιο είναι το γελοίο; Να γίνει ο Μητσοτάκης πρόεδρος της Κομισιόν είναι σίγουρα γελοίο. Να τον χρησιμοποιεί ο Μισέλ για να τη φέρει στην Ούρσουλα, σίγουρα όχι. Αλλωστε, αυτό δε θα μπορούσε να το ξέρει ο Μπακόλας. ‘Η το γνωρίζει και γι’ αυτό αντιδρά σαν να τον τσίμπησε νταβανόμυγα.
Ανασχηματισμός και στα παπαγαλάκια;
Ποιος θεωρείται ο πρύτανης του πολιτικού ρεπορτάζ στην ΕΡΤ; Ο Κουβαράς. Δε θα σταθούμε στο αν αξίζει ή όχι, αλλά θα μείνουμε στο γεγονός ότι έτσι τον αντιμετώπιζαν ως τώρα. Αυτός διηύθυνε και το τελευταίο ντιμπέι(τ) πολιτικών αρχηγών που έγινε, σ’ αυτόν έδιναν τις κεντρικές συνεντεύξεις ο πρωθυπουργός και οι πολιτικοί αρχηγοί. Ξαφνικά, όμως, ο Μητσοτάκης έδωσε την τελευταία συνέντευξή του πριν από τις ευρωεκλογές στον Μαγγηριάδη, που τον κουβάλησε μάλιστα στη Γαλλία, στα ναυπηγεία της Naval Group, για να γίνει η συνέντευξη πάνω στο κατάστρωμα μιας φρεγάτας. Οπως γράφουν δεξιά Μέσα, ο Κουβαράς έχει πέσει σε δυσμένεια, γιατί έχει καλές σχέσεις με τον Κασσελάκη! Το νέο «πουλέν» του Μαξίμου είναι ο Μαγγηριάδης. Ετσι εξηγείται και το γεγονός ότι τη βραδιά των εκλογών αυτοί οι δύο (Κουβαράς και Μαγγηριάδης) συναγωνίζονταν στο πάνελ της ΕΡΤ ποιος θα μιλήσει πιο πολύ και ποιος θα διακόψει περισσότερες φορές τον άλλο.
Το άχτι της δευτεράντζας
Υπάρχει περίπτωση να δει έστω και υφυπουργείο ο τέως δημοσιογράφος και επί χρόνια βουλευτής της ΝΔ Γιάννης Λοβέρδος; Οχι και το ξέρει καλά και ο ίδιος. Είναι γκαφαδόρος (κατά το μπαλαδόρος), ενώ έχει και τον ανθρωποδιώκτη. Γι’ αυτό και βγάζει το άχτι του σε υπουργούς και βουλευτές της ΝΔ («Δυστυχώς το 41% σε πάρα πολλούς στη ΝΔ δημιούργησε αλαζονεία. Αυτοί οι άνθρωποι καβάλησαν το καλάμι και εύκολα ή δύσκολα θα ξεκαβαλικέψουν» – «υπάρχουν και τενεκέδες στη ΝΔ ανάμεσα στους 158 βουλευτές»!), αλλά και στους εξωκοινοβουλευτικούς («Δεν μπόρεσαν να βγουν με ψήφο και πήγαιναν με το αξίωμα του υπουργού στις περιφέρειες για να εκλεγούν βουλευτές»).
