Η χθεσινή απόφαση της έκτακτης διαδικτυακής Συνόδου των Πρυτάνεων, με την εκβιαστική παρουσία Πιερρακάκη, δημιουργεί νέα δεδομένα. Τα δεδομένα αυτά αφορούν την αναβαθμισμένη τρομοκρατική και εκβιαστική τακτική που επιλέγει η κυβέρνηση απέναντι στις φοιτητικές καταλήψεις.
Την τακτική δημιουργίας απεργοσπαστικού μηχανισμού με τη συμμετοχή των Πρυτανικών Αρχών και των πανεπιστημιακών που θα επιλέξουν να προσχωρήσουν στο μέτρο της διεξαγωγής τόσο των μαθημάτων όσο και των εξετάσεων με ηλεκτρονικά μέσα, στις σχολές που τελούν υπό κατάληψη.
Ηδη, ο θρασύς υπουργός Αμάθειας και Καταστολής εξέφρασε την πεποίθησή του (στο κεντρικό δελτίο ειδήσεων του ΑΝΤ1 και στον Χατζηνικολάου χτες), ότι το μέτρο θα λειτουργήσει στην κατεύθυνση που επιθυμεί η κυβέρνηση, να σπάσουν δηλαδή οι καταλήψεις και να υποχωρήσει και τελικά να νικηθεί το φοιτητικό κίνημα: «Δεν υπάρχει καμία περίπτωση να χαθεί η εξεταστική, όπως προκύπτει και από την σημερινή απόφαση (σ.σ. απόφαση της Συνόδου των Πρυτάνεων)», είπε ο Πιερρακάκης, συμπληρώνοντας ότι «τα ψηφιακά μέσα, όπως αυτά τα οποία θα χρησιμοποιήσουμε, έχουν αποδειχθεί -όπως και στα σχολεία στο παρελθόν και τώρα έχουμε χειριστεί αντίστοιχες περιπτώσεις- ως ένα αποτελεσματικό μέτρο, που ντε φάκτο τις καθιστά ανενεργές, ντε φάκτο τις σπάει (τις καταλήψεις)».
Για να αποσαφηνιστεί δε πλήρως το απειλητικό μήνυμά του, δήλωσε ότι τόνισε στους Πρυτάνεις πως πρέπει «να αναλάβουν τις ευθύνες τους και να μας καταγγείλουν, να μας ενημερώσουν για κάθε έκνομο περιστατικό», θυμίζοντας την εισβολή της αστυνομίας στο ΕΜΠ, σε συνεργασία με τις Πρυτανικές Αρχές, όπου «εκεί υπήρξαν και προσαγωγές».
Είναι απολύτως καθαρό, λοιπόν, ότι η «μπάλα» βρίσκεται στο «γήπεδο» των αγωνιζόμενων φοιτητών. Από τις αποφάσεις που θα πάρει το φοιτητικό κίνημα εξαρτάται η έκβαση του αγώνα ενάντια στα ιδιωτικά πανεπιστήμια.
Τώρα είναι η αποφασιστική στιγμή για να αποτραπούν τα σχέδια της αδίστακτης κυβέρνησης Μητσοτάκη, που ενεργεί για λογαριασμό του κεφαλαίου, ντόπιου και ξένου (ως γνωστόν, η μόρφωση θεωρείται εμπόρευμα που πουλιέται και αγοράζεται).
Και η απαίτηση της στιγμής, είναι να συνεχιστούν οι καταλήψεις, γιατί αυτή η μορφή αγώνα «πονάει» την κυβέρνηση και τα παπαγαλάκια της. Να συνεχιστούν και να επεκταθούν σε όλα τα πανεπιστημιακά ιδρύματα, ΑΚΥΡΩΝΟΝΤΑΣ στην πράξη τις ψηφιακές εξετάσεις και τη διεξαγωγή μαθημάτων με ηλεκτρονικά μέσα.
Από τους «προθύμους» όλων των κατηγοριών διαχέεται η παραπλανητική προπαγάνδα ότι οι καταλήψεις είναι έργο «νοσηρών μειοψηφιών». Η απάντηση σε όλο αυτόν τον εσμό είναι τα γεμάτα αμφιθέατρα, οι μαζικές διαδηλώσεις σε όλα τα μέρη της Ελλάδας.
Και πάνω απ’ όλα ότι την Ιστορία δεν την χαράσσει η «σιωπηλή πλειοψηφία», οι απολιτίκ, οι φοβισμένοι, οι υποταγμένοι. Αλλά οι «μειοψηφίες», οι συνειδητοποιημένοι, οι μπροστάρηδες, που δίνουν τον δίκαιο τιτάνιο αγώνα με προσωπικό και συλλογικό κόστος. Τα παραδείγματα είναι αναρίθμητα. Από την εξέγερση του Πολυτεχνείου το ΄73, μέχρι την κατάργηση του Ν. 815/1978 και την αποτυχημένη προσπάθεια αναθεώρησης του άρθρου 16 του Συντάγματος το 2006.
