Πλήθος καθηγητών, απ’ όλο το εύρος των αμερικανικών κυρίως πανεπιστημίων, με ηχηρούς τίτλους, προσέτρεξαν να υποβάλουν υποψηφιότητα για εξωτερικά μέλη των Συμβουλίων διοίκησης των ελληνικών πανεπιστημίων. Πολλοί δε εξ αυτών εξελέγησαν.
Προφανώς, οι επιστήμονες αυτοί, μας κομίζουν την τεχνογνωσία «του επιχειρείν», αφού θητεύουν ως ενεργό διδακτικό και ερευνητικό προσωπικό σε πανεπιστήμια, που έχουν μακρά εμπειρία στην καλοδεχούμενη απ’ όλο τον αστισμό «ανταποδοτική» λειτουργία, που πάει ασορτί με την οικονομική ασφυξία που επιβάλλει στα Ιδρύματα το Μνημόνιο και την απόλυτη υποταγή στην αγορά (που οδηγούν με μαθηματική ακρίβεια στην αναζήτηση χρηματοδότησης από «τρίτους», στην επιβολή διδάκτρων και στην περαιτέρω υποβάθμιση των πανεπιστημιακών σπουδών και των πτυχίων λόγω της μεγάλης εξειδίκευσης, σύμφωνα με τις τρέχουσες ανάγκες της καπιταλιστικής αγοράς).
Οσοι, λοιπόν αναρωτιούνται τι σόι διοίκηση, που να υπηρετεί ακαδημαϊκά κριτήρια και να προάγει το δημόσιο, δωρεάν πανεπιστήμιο (λέμε τώρα) μπορούν να ασκήσουν οι εν λόγω επιστήμονες, όταν το ένα ποδάρι είναι πέραν του Ατλαντικού -αφού εκεί υποτίθεται ότι κάνουν διδακτικό έργο- και το άλλο στο Ελλάντα, καλύτερα ας προσγειωθούν. Οι άνθρωποι είναι γυρολόγοι, έχουν μάθει να «τα παίρνουν» απ’ όποια πηγή τους ανοίγει τις πόρτες, προσφέροντας τους βαρύγδουπους τίτλους τους (όπως τα βρετανικά κυρίως πανεπιστήμια νοικιάζουν το όνομα και τα πτυχία τους σε «μαγαζιά» τύπου κολλεγίων) και φυσικά την εμπειρία τους στη λειτουργία του πανεπιστήμιου ως ΑΕ.
Από κοντά με τους καθηγητές αυτούς, πρόθυμοι ν’ αναλάβουν πόστα στη διοίκηση του επιχειρηματικού πανεπιστήμιου, στο οποίο απαιτείται συνάμα να επικρατεί «η σιωπή των αμνών», ήταν και ντόπιοι καθηγητάδες (πολλοί εκ των οποίων σήμερα ομότιμοι), εμπλεκόμενοι με τα κυβερνητικά κόμματα, σε πολιτικά και οικονομικά σκάνδαλα, αλλά και άνθρωποι των επιχειρήσεων και των τραπεζών.
Ιδού μερικά τρανταχτά παραδείγματα:
♦ Σιούτη Γλυκερία: εσωτερικό μέλος του Συμβουλίου διοίκησης του Πανεπιστήμιου Αθηνών. Σύμβουλος του Γιώργου Παπανδρέου, ειδική σε δικηγορικές μπίζνες (δικηγορικό γραφείο Παμπούκη-Φλογαΐτη-Σιούτη) εκπροσωπώντας συμφέροντα μεγάλων καπιταλιστικών ομίλων. Νομική σύμβουλος του Δήμου Αθηναίων στην επιχείρηση τσιμεντοποίησης του Ελαιώνα. Υπήρξε και νομική σύμβουλος της βρετανικής εταιρίας που πρωταγωνιστεί, μαζί με την περιβόητη Μονή Τοπλού στο σκάνδαλο της εκποίησης του παρθένου Κάβο Σίδερο της Σητείας και νομική σύμβουλος της εταιρίας «ΛΟΚΡΟΣ ΜΟΝΟΠΡΟΣΩΠΗ ΕΠΕ», θυγατρική ξένης εταιρίας με έδρα στο Λουξεμβούργο, που επεχείρησε να φτιάξει γήπεδα γκολφ και ξενοδοχεία σε δασική έκταση 12,5 χιλιάδων στρεμμάτων στην περιοχή Εξαρχος του Δήμου Αταλάντης.
♦ Μπουρνόβα Ευγενία: εσωτερικό μέλος του Συμβουλίου διοίκησης του Πανεπιστημίου Αθηνών. Μέλος της ΚΕ της ΔΗΜΑΡ και γραμματέας της εξωνημένης ΠΟΣΔΕΠ.
♦ Σουκάκος Παναγιώτης: πρόεδρος του Συμβουλίου διοίκησης του Πανεπιστήμιου Ιωαννίνων. Ομότιμος καθηγητής της Ιατρικής Σχολής του Πανεπιστήμιου Αθηνών. Διακεκριμένος ορθοπεδικός, πλην, όμως, κατηγορήθηκε (αθωώθηκε «για το συγκεκριμένο διάστημα που εξετάστηκε») για αδήλωτη και αφορολόγητη ορθοπεδική μίζα από την De Puy, θυγατρική της αμαρτωλής Johnson & Johnson (την είδηση έβγαλε η Real News στις 11-7-2010) και επιστήθιος φίλος του Κοκού.
♦ Νίκος Θεοτοκάς, μέλος του Συμβουλίου διοίκησης στο Πάντειο. Μέλος της ΚΠΕ του Συνασπισμού, της Συσπείρωσης Πανεπιστημιακών και του ΣΥΡΙΖΑ. Σφοδρός, τάχαμου, πολέμιος του νόμου Διαμαντοπούλου, που θα τον πολεμήσει και εκπορθήσει από μέσα (κατά δήλωσή του).
♦ Χατζημπίρος Κίμων: εσωτερικό μέλος του Συμβουλίου διοίκησης του ΕΜΠ. Στον ευρύτερο πολιτικό χώρο της ΔΗΜΑΡ. Είναι αυτός που στις προηγούμενες εκλογές δήλωσε ότι περιποιεί τιμή σε κείνους τους προοδευτικούς ανθρώπους που ψήφισαν ΝΔ και έτσι απεφεύχθησαν «τα χειρότερα» και ο «επερχόμενος θάνατος».
♦ Γ. Οικονόμου, εξωτερικό μέλος του Συμβουλίου διοίκησης του Πολυτεχνείου Κρήτης. Γενικός Διευθυντής παραγωγής εργοστασίων ΜΕΤΚΑ Α.Ε.(Ομιλος Μυτιλιναίου).
♦ Τουρκολιάς Αλέξανδρος: εξωτερικό μέλος του Συμβουλίου διοίκησης του Πανεπιστήμιου Αθηνών. Διευθύνων Σύμβουλος της Εθνικής Τράπεζας.
♦ Βασίλης Κορκίδης, εκπρόσωπος των μεγαλεμπόρων, πρόεδρος της Εθνικής Συνομοσπονδίας Ελληνικού Εμπορίου (μέλος του Συμβουλίου στο ΤΕΙ Πειραιά).
♦ Γεώργιος Κασιμάτης, πρόεδρος του Εμπορικού και Βιομηχανικού Επιμελητηρίου Πειραιά (μέλος του Συμβουλίου στο ΤΕΙ Πειραιά).
♦ Αντώνης Γερασίμου, πρόεδρος του Συμβουλίου του ΤΕΙ Σερρών, προέδρος του ομίλου εταιριών ΙΤΑ που δραστηριοποιείται στον τομέα της ενέργειας και της Ελληνικής Εταιρίας Βιομάζας.
♦ Δημήτρης Μανιατάκης, μέλος του Συμβουλίου του ΤΕΙ Καλαμάτας, πρώην στέλεχος της City Bank, ιδρυτής της εταιρίας συμβούλων ICAP και πρώην διευθύνων σύμβουλος της ΔΕΗ.
Τον «αέρα» που φέρνουν τούτα τα στελέχη των καπιταλιστικών επιχειρήσεων, που κάνουν θραύση ειδικά στα ΤΕΙ, φρόντισε να μας τον μεταδώσει ο Α. Γερασίμου, πριν καλά-καλά αναλάβει τη διοίκηση του ΤΕΙ Σερρών. Σε συνέντευξη (στη Φιλομήλα Δημολαΐδου) που έδωσε σε τοπική εφημερίδα ανέπτυξε τα επενδυτικά του σχέδια (ενεργειακή αυτονομία του ΤΕΙ Σερρών, αξιοποίηση του πρώην στρατοπέδου «Παπαλουκά», υποδομές σε έκταση κοντά στο ΤΕΙ για να φιλοξενηθούν επιχειρήσεις) και δήλωσε: «Εγώ ως πρώτος πρόεδρος του ιδρύματος θα προσπαθήσω να δώσω το στίγμα της εποικοδομητικής συνεργασίας του ακαδημαϊκού και του επιχειρηματικού κόσμου». Ερωτηθείς δε για το πώς κρίνει τις κινητοποιήσεις που έλαβαν χώρα στην πλειονότητα των τριτοβάθμιων εκπαιδευτικών ιδρυμάτων και είχαν ως αποτέλεσμα την ακύρωση των εκλογών, απάντησε: «Δεν προέρχομαι από τον ακαδημαϊκό χώρο αλλά από την αγορά εργασίας. Εμείς αυτές τις δύσκολες καταστάσεις δεν τις βλέπουμε θετικά. Θεωρούμε ότι σταματάνε τις όποιες εξελίξεις».
Γιούλα Γκεσούλη
