Σαν πολέμιος τη ταξικής εκπαίδευσης εμφανίστηκε ο Τσίπρας στη φιέστα για την ίδρυση του Πανεπιστήμιου Δυτικής Αττικής (ΠΔΑ). Τα λόγια δεν κοστίζουν και οι συριζαίοι έχουν κάνει πλέον βίωμα και καθημερινή πρακτική τα ασύστολα ψεύδη. «Ολοι και όλες πρέπει να έχουν ίσες ευκαιρίες πρόσβασης στη γνώση. Ολες και όλοι, ανεξαρτήτως εισοδήματος και κοινωνικής καταγωγής, οφείλουν να έχουν τις ίδιες δυνατότητες», δήλωσε ο Τσίπρας. Με τέτοιες διακηρύξεις, δανεισμένες υποκριτικά από το ιδεολογικό οπλοστάσιο της αριστεράς, προσπαθεί να κρύψει μια σκληρή πραγματικότητα για την οποία αυτός και η συγκυβέρνησή του είναι υπόλογοι, όπως και όλες οι μνημονιακές κυβερνήσεις που προηγήθηκαν.
Αξιοι συνεχιστές της συνεχούς εξαθλίωσης της εργαζόμενης κοινωνίας και της αφαίρεσης στοιχειωδών εργασιακών δικαιωμάτων και κοινωνικών αγαθών, με τις ευλογίες των ντόπιων και ξένων αφεντικών, οι ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ, όχι μόνο αποδέχθηκαν την άθλια πραγματικότητα στη δημόσια Παιδεία, αλλά της έδωσαν και νέα φτερά.
Τα χιλιάδες σχολεία που έκλεισαν, τα τμήματα που καταργήθηκαν ή συγχωνεύτηκαν, τα λειτουργικά έξοδα που εξαϋλώθηκαν, τα αποθεματικά των Πανεπιστημίων που φαγώθηκαν, το πέρασμα κομματιών της λειτουργίας της δημόσιας εκπαίδευσης σε χέρια ιδιωτών, αποτελούν πλέον, με την εγγύηση και της συγκυβέρνησης, δεδομένα. Την ίδια στιγμή επιβλήθηκαν και σχεδιάζεται να επιβληθούν νέα μέτρα, που πλήττουν βαριά το δημόσιο σχολείο και Πανεπιστήμιο. Αναφέρουμε ενδεικτικά:
♦ Τη μη λειτουργία ολιγομελών τμημάτων των ΕΠΑΛ (οι μαθητές, παιδιά κατά κανόνα εργατών και φτωχών λαϊκών στρωμάτων, στερούνται το δικαίωμα να φοιτήσουν στην ειδικότητα που επιθυμούν).
♦ Τον «εξορθολογισμό» του διδακτικού προσωπικού, μέσω «ενοποίησης συναφών τομέων», που δίνουν νομιμοφάνεια στις αναθέσεις δεύτερων και τρίτων μαθημάτων.
♦ Τον Ενιαίο Τύπο Ολοήμερου Δημοτικού και Νηπιαγωγείου, που γίνονται και με τη βούλα πλέον παιδοφυλακτήρια. Με μείωση των ωρών της πρωινής ζώνης στο Δημοτικό, κατάργηση του υπεύθυνου δάσκαλου για την απογευματινή ζώνη, τη διδασκαλία μαθημάτων ειδικότητας διαφορετικών ανά σχολείο ανάλογα με τις ώρες που περισσεύουν από την πρωινή λειτουργία του σχολείου, με την αυστηροποίηση των προϋποθέσεων εγγραφής, την προαιρετική λειτουργία, την κατάργηση του ενιαίου των θέσεων των Νηπιαγωγών, με αποτέλεσμα την κατηγοριοποίησή τους και την υποβάθμιση του εκπαιδευτικού και παιδαγωγικού τους ρόλου.
♦ Τη λειτουργία των σχολείων ειδικής αγωγής σχεδόν αποκλειστικά με αναπληρωτές.
♦ Την τραγική κατάσταση όσον αφορά στη στέγαση και στην υλικοτεχνική υποδομή. Τα στεγασμένα σχολεία σε προκάτ και μαγαζιά, σε πεπαλαιωμένα κτίρια είναι γεγονός. Εξ ου και οι καταλήψεις των μαθητών κάθε σχολική χρονιά, που διεκδικούν τα αυτονόητα δικαιώματά τους.
♦ Την ανυπαρξία μόνιμων διορισμών εκπαιδευτικών. Με τροπολογία ομολογείται ότι μόνιμοι διορισμοί δεν πρόκειται να γίνουν μέχρι και το 2019. Μόνο στην Πρωτοβάθμια Εκπαίδευση από το 2010 και εντεύθεν είχαμε 12.895 συνταξιοδοτήσεις, ενώ οι προσλήψεις ήταν μόλις 1.664. Από αυτές τις προσλήψεις, οι 1.379 έχουν γίνει το 2010 (στοιχεία αιρετού ΚΥΣΠΕ Φασφαλή). Τα σχολεία κρατούνται στη ζωή με τη δουλειά δεκάδων χιλιά-δων αναπληρωτών (25.000 κατ’ έτος), που στην ουσία παραμένουν όμηροι της Πολιτείας.
♦ Το ΠΔ 79 που εκδόθηκε αιφνιδιαστικά κατακαλόκαιρο. Με αυτό σφραγίζεται ο ανώτατος αριθμός μαθητών ανά τμήμα στους 25, ενώ προστίθεται ένα επιπλέον 10% (ειδικά στα τμήματα της Δευτεροβάθμιας). Καταστρατηγούνται τα όρια των σχολικών μονάδων και αποφεύγεται η δημιουργία νέων τμημάτων με τη διαχείριση των εγγραφών των μαθητών από τριμελή επιτροπή στο πλαίσιο κάθε Περιφερειακής Διεύθυνσης, που τους κατανέμει σε όμορα ή λιγότερο όμορα σχολεία. Το σχολείο της γειτονιάς γίνεται άπιαστο όνειρο για μερικές κατηγορίες παιδιών.
♦ Οσονούπω αναμένεται το νέο νομοσχέδιο με τον απατηλό τίτλο «Δομές υποστήριξης εκπαιδευτικού έργου» (το προσχέδιο έχει δοθεί στη δημοσιότητα), με το οποίο επανέρχεται η «αυτοαξιολόγηση» της σχολικής μονάδας και μέσω αυτής η αξιολόγηση του εκπαιδευτικού έργου, με επιπτώσεις και στον εκπαιδευτικό, του οποίου η αξιολόγηση, μολονότι τώρα απορρίπτεται κατηγορηματικά, διαφαίνεται στην κορύφωση της διαδικασίας και αποτελεί σταθερή απαίτηση του ΟΟΣΑ και μνημονιακή δέσμευση (Μνημόνιο-3). Σύμφωνα με το προσχέδιο, η αξιολόγηση του εκπαιδευτικού έργου έχει όλα τα χαρακτηριστικά της αξιολόγησης του Αρβανιτόπουλου.
♦ Τη «μεταρρύθμιση» στο Λύκειο. Ενα νέο Λύκειο αυστηρά προσηλωμένο στην ειδίκευση -ειδικά η τελευταία τάξη του- με τη Γ΄ Λυκείου-φροντιστήριο, πλήρως υποταγμένη στην προσπάθεια πρόσβασης στην τριτοβάθμια εκπαίδευση και ένα σύστημα πρόσβασης ισχυρών ταξικών φραγμών, με διπλές πανελλαδικές εξετάσεις περιέχει το προσχέδιο που έδωσε στη δημοσιότητα το υπουργείο Παιδείας. Αναμένεται το νομοσχέδιο.
Διατηρούνται οι δύο τύποι Λυκείου: το Γενικό και το Επαγγελματικό, το δεύτερο για τα παιδιά της εργατικής τάξης, των δυτικών προαστίων, της παραγκωνισμένης επαρχίας, που είναι σίγουρο ότι θα «τρομάξουν» από τους ανυπέρβλητους ταξικούς φραγμούς που υψώνονται με το «νέο Λύκειο» των ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ.
♦ Το Συμπληρωματικό Μνημόνιο των ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ, με το οποίο θεσμοθετήθηκε η υποχρεωτική παρουσία των εκπαιδευτικών στα σχολεία για 30 ώρες την εβδομάδα. Συμφωνήθηκε επίσης νέος γύρος συγχωνεύσεων σχολικών μονάδων (καθορίζονται τα κριτήρια και το χρονοδιάγραμμα για τη συγχώνευση σχολικών μονάδων, ξεκινώντας από την σχολική χρονιά 2018-19), όπως επίσης η επανεξέταση «όλων των σχετικών δεικτών» και η αξιολόγηση του νομοθετικού πλαισίου (νόμος Φίλη) για τις απολύσεις στην ιδιωτική εκπαίδευση.
♦ Το νόμο Γαβρόγλου για την Ανώτατη Εκπαίδευση. Διατηρείται ατόφιος ο πυρήνας, το πνεύμα και η φιλοσοφία του νόμου Διαμαντοπούλου, αν και καταργούνται κάποιες ακραίες διατάξεις του, που στην πράξη συνάντησαν εμπόδια και δεν προχώρησαν (π.χ. Συμβούλια ιδρύματος, τα οποία αντικαταστάθηκαν από τα Περιφερειακά Συμβούλια, που έχουν τις αρμοδιότητες του επιχειρηματικού πανεπιστήμιου).
Το Πανεπιστήμιο αναζητά πόρους από «τρίτους» για να επιβιώσει, νομιμοποιεί τα δίδακτρα (για την ώρα στα μεταπτυχιακά), έχει δεσμούς με επιχειρηματικά συμφέροντα, συμπορεύεται και συναρτάται με τις στρατηγικές που υιοθετούνται για τις καπιταλιστικές οικονομίες από τα αστικά κράτη, παρέχει πτυχία πολλών ταχυτήτων για κάθε «τσέπη», συμβάλλει στην απάτη της «διά βίου μάθησης», απαιτεί «τάξη και ασφάλεια» (εξ ου και η «κολοβή» και ψευδεπίγραφη επαναφορά του ασύλου, η διατήρηση της ηλεκτρονικής ψήφου).
Ολα τα παραπάνω, που πλήττουν με ιδιαίτερη σκληρότητα τη νεολαία της εργατικής τάξης και των φτωχών λαϊκών στρωμάτων, που δεν έχει τρόπο διαφυγής, ο Τσίπρας, ο «σφοδρός πολέμιος» της ταξικής εκπαίδευσης τα αντιπαρέρχεται, λες και δεν τα υλοποιεί, λες και αφορούν κάποιους άλλους κυβερνώντες σε άλλον πλανήτη: «Και πάνω σε αυτά, όλες οι πληγές που άνοιξε η τραγική διαχείριση το προηγούμενο διάστημα, ιδίως τα χρόνια της κρίσης στο χώρο της εκπαίδευσης με την κατακόρυφη μείωση των προϋπολογισμών, σχεδόν, κατά 50%. Χωρίς καμία πρόβλεψη για την αναπλήρωση των αποχωρήσεων, με επιλεκτικές, εστιασμένες και πολλές φορές ταξικού χαρακτήρα απολύσεις, με σχεδόν ακατανόητες αναδιαρθρώσεις. Με εμβληματικότερη, ίσως, το αλήστου μνήμης σχέδιο ‘’Αθηνά’’, που δεν σεβάστηκε ούτε καν το όνομα της Θεάς της Σοφίας» (Τσίπρας, στη φιέστα για το ΠΔΑ).
♦ Ο πρωθυπουργός του 3ου και 4ου Μνημόνιου, μίλησε για τον «βασικό άξονα της θεσμικής αναβάθμισης», που είναι «η εισαγωγή του Ενιαίου Χώρου Ανώτατης Εκπαίδευσης και Ερευνας, μέσω της προώθησης συνεργειών μεταξύ Πανεπιστημίων, Τεχνολογικών Ερευνητικών Ιδρυμάτων και Ερευνητικών Κέντρων».
Ο Ενιαίος Χώρος Ανώτατης Εκπαίδευσης και Ερευνας, με «αναδιάταξη του ακαδημαϊκού χάρτη», η «ακόμα μεγαλύτερη ενοποίηση του τριτοβάθμιου εκπαιδευτικού τομέα» αποτελούν κατεύθυνση του ΟΟΣΑ. Η διαμόρφωσή του αποτελεί στόχο του τριετούς σχεδίου του υπουργείου Παιδείας. Πρόκειται για στρατηγική, που θα εξασφαλίσει μείωση της κρατικής χρηματοδότησης για τα εκπαιδευτικά ιδρύματα της τριτοβάθμιας εκπαίδευσης. Οι ελλείψεις σε υποδομές, υλικοτεχνική υποδομή και προσωπικό θα καλυφθούν με αλληλοκαλύψεις, ενώ θα έχουμε και μείωση του αριθμού των φοιτητών (στο επόμενο διάστημα).
Στο πλαίσιο αυτό, εντάσσεται και η δημιουργία του Πανεπιστήμιου Δυτικής Αττικής και οι «συγχωνεύσεις-συνέργειες-συνεργασίες» Πανεπιστημίων και ΤΕΙ, που θα ανακοινωθούν το επόμενο διάστημα.
Τώρα, οι ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ πραγματοποιούν μια άλλη «ανωτατοποίηση», διαφορετική από αυτήν του παρελθόντος, όταν τα ΤΕΙ συλλήβδην βαφτίστηκαν ΑΤΕΙ. Ο σκοπός είναι να μειωθούν σημαντικά τα Τμήματα που προκύπτουν από τις συγχωνεύσεις (στο ΠΔΑ από 42 γίνονται 26) και ανωτατοποιούνται και να υποβιβαστούν όσα δεν αξιολογηθούν «θετικά» σε διετείς σπουδές, που θα χορηγούν αντίστοιχα «πτυχία». Αυτό βαφτίζεται φιλεκπαιδευτική πολιτική με αταξικό πρόσημο.
♦ Τα διετή προγράμματα σπουδών, που θεσμοθετήθηκαν με το νόμο για το Πανεπιστήμιο Δυτικής Αττικής, είναι, κατά τον Τσίπρα, ένας νέος «πρωτοποριακός ρόλος» για το εν λόγω Πανεπιστήμιο, αλλά και για όλα τα πανεπιστημιακά ιδρύματα:
«Στα ΑΕΙ θα μπορούν να λειτουργούν Κέντρα Επαγγελματικής Εκπαίδευσης, ακαδημαϊκές μονάδες εντός των ιδρυμάτων, που παρέχουν διετή προγράμματα επαγγελματικής εκπαίδευσης για αποφοίτους των Επαγγελματικών Λυκείων.
Προγράμματα τα οποία θα είναι δωρεάν για όσους θελήσουν να τα παρακολουθήσουν… Σκοπεύουν να παρέχουν επαγγελματική εκπαίδευση σε νέους ανθρώπους σε ελκυστικά προγράμματα και να εξυπηρετήσουν τις ανάγκες της οικονομίας αξιοποιώντας την πανθομολογούμενη τεχνογνωσία και το κύρος των ΑΕΙ της χώρας.
Μετά την επιτυχή ολοκλήρωση του προγράμματος θα απονέμονται διπλώματα επιπέδου 5 του Εθνικού και Ευρωπαϊκού Πλαισίου Προσόντων».
Στην ίδια φιέστα, ο Γαβρόγλου δήλωσε χαρακτηριστικά: «Τα Διετή Προγράμματα Σπουδών, όμως, θα έχουν ένα ακαδημαϊκό προφίλ που θα εξασφαλίζεται και υπό την εποπτεία του Ιδρύματος στο οποίο θα λειτουργήσουν, αλλά και από ανθρώπους που ξέρουν αυτού του τύπου τα επαγγέλματα μέσα από την εμπειρία τους. Τα προγράμματα αυτά, θα παρέχουν επαγγελματικά πιστοποιητικά ευρωπαϊκών προδιαγραφών. Και για να το κάνουμε αυτό, είμαστε σε πολύ στενή συνεργασία με το Εμπορικό και Βιομηχανικό Επιμελητήριο Πειραιά – βλέπω εδώ τον Πρόεδρό του, τον κύριο Κορκίδη- με την Ενωση Εφοπλιστών, ώστε να μπορέσουμε να δούμε ποια είναι τα καινούργια επαγγέλματα, τι ανάγκες υπάρχουν και τι δεσμεύσεις υπάρχουν από τον παραγωγικό φορέα για πρακτική άσκηση των φοιτητών» (οι εμφάσεις δικές μας).
Τα διετή προγράμματα, με το φωτοστέφανο τώρα της τάχαμου «ακαδημαϊκότητας», αφού θα πραγματοποιούνται μέσα στα Πανεπιστήμια (οι πανεπιστημιακοί θα βγουν ωφελημένοι από αυτό, αφού θα τσεπώνουν καινούργιο παραδάκι), θα προσφερθούν σαν «χάντρες και καθρεφτάκια» στους «ιθαγενείς», τα παιδιά της εργατικής τάξης, τα παιδιά των ΕΠΑΛ. Εξ ου και η διατήρηση του Επαγγελματικού Λυκείου και η «προνομιακή» πρόσβαση των αποφοίτων του σε αυτά τα διετή προγράμματα.
Ομολογείται δε, ότι οι ανάγκες της καπιταλιστικής αγοράς θα καθορίσουν τους τομείς και το περιεχόμενο των διετών αυτών προγραμμάτων σπουδών.
♦ Τη γενίκευση της μαθητείας (έτος μαθητείας στα ΕΠΑΛ), ο Τσίπρας την παρουσίασε ως την «κορωνίδα» στη «μεγάλη αναβάθμιση της επαγγελματικής εκπαίδευσης». Και επειδή θεωρεί ότι τα παιδιά των ΕΠΑΛ δεν είναι «παιδιά ενός κατώτερου Θεού», δήλωσε ότι «κατά το μεταλυκειακό έτος μαθητείας θα πληρώνονται -δεν θα είναι δωρεάν όπως παλιά, δεν θα είναι χωρίς, μάλλον, αμοιβή όπως παλιά- το 75% του κατώτατου μισθού και θα είναι και ασφαλισμένοι».
Μιλάμε για τη γενναιοδωρία, την απλοχεριά στα μεροκάματα! Οι νέοι αυτοί μισθωτοί δούλοι, που θα εργάζονται κανονικά στα καπιταλιστικά κάτεργα ως «μαθητευόμενοι», θα αμείβονται με το εξωφρενικό ποσό των 383 ευρώ (τόσο είναι το 75% του κατώτατου μεροκάματου των 510,95 ευρώ για τους νέους κάτω των 25 ετών). Ασε που θα τους γίνεται και η χάρη να είναι και ασφαλισμένοι!
♦ Και αφού το δημόσιο Πανεπιστήμιο οδηγήθηκε στα όριά του και δέθηκε γερά στον μνημονιακό Προκρούστη, ο Τσίπρας τώρα επαίρεται γιατί κατόρθωσε, λέει, εντός του τρέχοντος ακαδημαϊκού έτους, να «εξασφαλίσει» κάποια ψίχουλα για τα ΑΕΙ, μια έκτακτη επιχορήγηση ύψους 52 εκατομμυρίων ευρώ.
Γιούλα Γκεσούλη
