Τώρα που ξανάρχισαν τα όργανα για το ξεπάτωμα της κοινωνικής ασφάλισης (νέος γύρος «διαλόγου» με τις πλάτες της εργατοπατερίας της ΓΣΕΕ), κυβέρνηση και ασφαλιστικές εταιρίες ήρθαν σε κομπρεμί για να αλώσουν πρώτα και κύρια τις νεανικές συνειδήσεις, ώστε στα επόμενα χρόνια να κατοχυρωθεί χωρίς κοινωνικές αντιστάσεις και κραδασμούς η ιδιωτική ασφάλιση ως «τρίτος πυλώνας» του ασφαλιστικού συστήματος και ν’ ανοίξει ο δρόμος για να αντικαταστήσει την επικουρική ασφάλιση.
Οπως αποκάλυψε η εφημερίδα Ριζοσπάστης (10-11-05), το υπουργείο Παιδείας επέτρεψε στην Ενωση Ασφαλιστικών Εταιριών Ελλάδας (ΕΑΕΕ) (εγκύκλιος με αριθμ. πρωτ. 125149|Γ2, 8-11-05 του γενικού γραμματέα του ΥΠΕΠΘ Ανδρέα Καραμάνου προς τις Περιφερειακές Διευθύνσεις Εκπαίδευσης, τις Διευθύνσεις Εκπαίδευσης και τα Γραφεία των Σχολικών Συμβούλων) να διοργανώσει πανελλήνιο μαθητικό διαγωνισμό στα Γυμνάσια και Λύκεια, εξαναγκάζοντας τους μαθητές να επιχειρηματολογήσουν για την αναγκαιότητα του «αγαθού» της ιδιωτικής ασφάλισης.
Το ότι η ιδιωτική ασφάλιση πρέπει να θεωρείται αναγκαιότητα των καιρών και «αγαθό» για το άτομο, την οικογένεια, την κοινωνία, προκύπτει αβίαστα και μόνο από τα θέματα του πανελλήνιου διαγωνισμού, που είναι για το μεν Γυμνάσιο το «Ποιο αγαπημένο μου πρόσωπο και ποιο αντικείμενο θα ασφάλιζα κατά προτεραιότητα και γιατί;» (αγαπημένο πρόσωπο ή πολύτιμο αντικείμενο άρα η ιδιωτική ασφάλιση αναγκαιότητα για προστασία) και για το Λύκειο «Η αξία της Ιδιωτικής Ασφάλισης και της μέσω αυτής αποταμίευσης για την οικογένεια» (ταύτιση αποταμίευσης με ιδιωτική ασφάλιση άρα προσφορά σιγουριάς, εξασφάλισης).
Το τι επιδιώκεται μέσα από τη διοργάνωση αυτού του διαγωνισμού είναι προφανές. Οι τρυφερές ηλικίες, που δεν έχουν ακόμη πάνω τους τις «αγκυλώσεις» των ενηλίκων (όπως άλλωστε είπε και ο πρόεδρος της ΕΑΕΕ «εμείς οι μεγαλύτεροι είναι δύσκολο ν’ αλλάξουμε») πρέπει από τώρα κιόλας να διαπαιδαγωγηθούν στην ιδέα της παραίτησης από κάθε ασφαλιστικό δικαίωμα και να υπογράψουν τη θανατική τους καταδίκη ως αυριανοί εργαζόμενοι.
Το πώς, θα το μάθουν από τα εγχειρίδια των ασφαλιστικών εταιριών και τις αποστροφές των ομιλιών των οικονομικών επιτελείων όχι μόνο της σημερινής κυβέρνησης, αλλά και των προηγούμενων κυβερνήσεων, που θα φροντίσουν να τους κάνουν «λιανά» οι φροντιστές και οι καθηγητές τους, ώστε να ανταποκριθούν με επιτυχία στο διαγωνισμό (για δέλεαρ προσφέρονται στους 30 πρώτους μαθητές του Γυμνασίου και σε ισάριθμους του Λυκείου ταξίδια, υπολογιστές μέχρι και ρολόγια και σκέιτ μπορντ).
Μια καλή ας πούμε ατάκα, που θα δώσει σίγουρα βαθμό, είναι αυτή που αναφέρεται στην ιστοσελίδα της ΕΑΕΕ για το διαγωνισμό και αναφέρει ότι «ο κλάδος της ιδιωτικής ασφάλισης συμβάλλει στην επιχειρηματικότητα και την οικονομία, προστατεύει τη ζωή, την υγεία, την ακίνητη και κινητή περιουσία και κυρίως απαλλάσσει τους πολίτες των σύγχρονων ταραγμένων κοινωνιών από το άγχος και την ανασφάλεια και τους προσφέρει ήρεμη προσωπική και οικογενειακή ζωή».
Κρατάει χρόνια αυτή η κολόνια. Κάθε φορά που επιχειρείται να πουσαριστεί η ιδιωτική ασφάλιση επιστρατεύεται η υπαρκτή κρίση της κοινωνικής ασφάλισης. Επιμελώς, όμως, αποσιωπώνται τα αίτια αυτής της κρίσης, που δεν είναι το σύστημα της ασφάλισης αυτό καθαυτό, αλλά η καταλήστευση και το κακοπάθημά του στα χέρια των κυβερνήσεων και των αφεντικών.
Και φυσικά αποτελούν επτασφράγιστο μυστικό τα παραδείγματα ασφαλιστικών εταιριών-γιγάντων (πχ η αμερικάνικη Enron ή το σκάνδαλο της Ιαπωνίας), που χρεοκόπησαν, αφήνοντας στον άσο όχι μόνο τους ασφαλισμένους αλλά και τους δεκάδες χιλιάδες εργαζομένους τους και τα συνταξιοδοτικά τους συμβόλαια.
Το κράτος και οι εργοδότες λανσάρονται σαν ευεργέτες της κοινωνικής ασφάλισης και των εργαζόμενων, που παρουσιάζονται σαν ευεργετούμενοι, που απολαμβάνουν τούτο το «προνόμιο» της κοινωνικής ασφάλισης, που όμως δεν πρέπει να το θεωρούν και αιώνιο.
Αντί δηλαδή οι εργαζόμενοι να αναλογιστούν ότι είναι αυτοί που παράγουν όλο τον πλούτο που συσσωρεύεται στην κοινωνία, ότι είναι αυτοί που πληρώνουν κάθε χρόνο το 80% των φόρων που εισπράττει το κράτος και να βροντοφωνάξουν ότι η κοινωνική ασφάλιση είναι δικαίωμά τους, ότι είναι το ελάχιστο που μπορούν να απαιτήσουν και να διεκδικήσουν πλήρη ασφάλιση για όλους τους εργαζόμενους (ντόπιους και ξένους) και άνεργους και πλήρη χρηματοδότησή της από το κεφάλαιο και το κράτος του, θα πρέπει να αποδεχτούν το ξεπάτωμά της και να στραφούν σε ιδιωτικά συμβόλαια με τους καπιταλιστές των ασφαλιστικών εταιριών.
Η βρόμικη προπαγάνδα, που θέλει να δώσει την κοινωνική ασφάλιση βορά στις ασφαλιστικές εταιρίες, αποτελεί «παλιά τέχνη κόσκινο» των οικονομικών επιτελείων όλων των τελευταίων κυβερνήσεων, από τότε που η κοινωνική ασφάλιση άρχισε να ξαναστήνεται στο απόσπασμα.
Τα λόγια των Χριστοδουλάκη-Τσοχατζόπουλου (όντας στην κυβέρνηση πριν τρία χρόνια) από το βήμα της Γενικής Συνέλευσης της Ενωσης Ασφαλιστικών Εταιριών Ελλάδας γέμισαν χαρά τους καπιταλιστές των ασφαλιστικών εταιριών. Ο νόμος Ρέππα αρχικά αναγόρευε τα ιδιωτικά «Ταμεία» ως ισότιμα της επικουρικής ασφάλισης και την ίδια την καθιστούσε προαιρετική, ενώ η επίμαχη διάταξη αφαιρέθηκε την τελευταία στιγμή για να αποφευχθεί ο σάλος.
Και τώρα η κυβέρνηση της ΝΔ ξαναβάζει το ασφαλιστικό στην προκρούστεια κλίνη και ανοίγει διάπλατα τις πόρτες των σχολείων στις ασφαλιστικές εταιρίες και την προπαγάνδα τους, ενώ δια του υφυπουργού Ανάπτυξης Γ. Παπαθανασίου δηλώνει ότι «ήρθε ο καιρός να κάνουμε τολμηρότερα βήματα. Γιατί πιστεύουμε ότι ο ιδιωτικός τομέας της Ασφάλισης μπορεί να παίξει σημαντικό ρόλο σε αυτό που αποκαλούμε μοντέλο κοινωνικής προστασίας».
Η κυβέρνηση δεν επιτρέπει μόνο, δια του διαγωνισμού, την πλύση εγκεφάλου των νέων παιδιών, αλλά παραχωρεί στις ασφαλιστικές εταιρίες και ένα πλήρες πελατολόγιο, αφού αναφέρονται όλα τα στοιχεία των διαγωνιζομένων (ονοματεπώνυμο, τάξη, σχολείο, διεύθυνση σπιτιού, τηλέφωνο) και το δικαίωμα να βγάλουν κέρδος οι εταιρίες από διαφημιστικές καμπάνιες (η ΕΑΕΕ διατηρεί το δικαίωμα να δημοσιεύσει τις εργασίες των παιδιών χωρίς καμιά οικονομική ή άλλη προς αυτά υποχρέωση).
Σημειώνουμε δε ότι αντίστοιχος διαγωνισμός θα γίνει και για τους φοιτητές των Οικονομικών Πανεπιστημίων με θέμα: «Οι δυνατότητες συμβολής της ιδιωτικής ασφάλισης στη λύση του συνταξιοδοτικού προβλήματος».
Γιούλα Γκεσούλη
