Στη συνάντηση που είχε με τη ΔΟΕ στα τέλη του Γενάρη, ο υπουργός Παιδείας, είχε αρνηθεί να δεσμευτεί με σαφήνεια για την πλήρη εφαρμογή της διάταξης του Ν.3518/2006, που καθιέρωνε το ένα έτος υποχρεωτικό Νηπιαγωγείο. Η διάταξη αυτή είχε στη συνέχεια ουσιαστικά ακυρωθεί με το άρθρο 32 του Ν. 3577/2007 (η γνωστή τροπολογία για τα Νηπιαγωγεία), που έδωσε το δικαίωμα στους Δήμους και τους ιδιώτες να ιδρύουν και να λειτουργούν Νηπιαγωγεία. Για την (ν)τροπολογία αυτή, που θα ίσχυε υποτίθεται μόνο για το τρέχον σχολικό έτος, η κυβέρνηση είχε επικαλεστεί την αδυναμία να λειτουργήσει νέα τμήματα Νηπιαγωγείων μέσα σε σύντομο διάστημα και το ότι δεν ήθελε να αναστατώσει τον οικογενειακό προγραμματισμό των γονιών.
Από την ψήφιση της τροπολογίας, έχει περάσει σχεδόν ένα έτος και η κυβέρνηση και το υπουργείο Παιδείας, δεν έχουν πάρει κανένα μέτρο, που να εγγυάται ότι αυτή θα αποτελεί παρελθόν τη σχολική χρονιά που θα μας έρθει. Οι δαπάνες για την Παιδεία στον φετινό προϋπολογισμό μειώθηκαν σε σχέση με πέρυσι, ενώ και το πρόγραμμα σχολικής στέγης είναι πολύ πίσω σε σχέση με τις ανάγκες του Δημόσιου Νηπιαγωγείου.
Ολα αυτά είναι μόνο μια πλευρά της λεγόμενης αποκέντρωσης, που στοχεύει στην απαλλαγή του αστικού κράτους από την υποχρέωσή του να παρέχει δημόσια, δωρεάν Παιδεία σε όλα τα παιδιά και στο φόρτωμα των δαπανών στις πλάτες των γονιών.
Είναι, λοιπόν, δεδομένο ότι θα ξαναπάμε σε νέα «παράταση» της τροπολογίας και για τη νέα σχολική χρονιά, αφού αυτή εξυπηρετεί τους στόχους της αποκέντρωσης και κινείται στην κατεύθυνσή της. Γι’ αυτό άλλωστε και ψηφίστηκε, για να μην αποτελέσει προσωρινή ρύθμιση, αλλά μόνιμη. Η εξέλιξη αυτή, πυροδότησε θύελλα διαμαρτυριών από τις Νηπιαγωγούς, που συγκρότησαν και συντονιστική επιτροπή, γεγονός που εξανάγκασε και τη συνδικαλιστική γραφειοκρατία της ΔΟΕ να εντάξει το θέμα των Νηπιαγωγείων στο διεκδικητικό της πλαίσιο και να κηρύξει και κάποιες 24ωρες απεργιακές κινητοποιήσεις.
Το υπουργείο Παιδείας, βεβαίως, κώφευε ως τώρα. Ετσι πέρασε και η φετινή μισή σχολική χρονιά, ενώ έχει απομείνει ένα τετράμηνο για την έναρξη των εγγραφών στα Νηπιαγωγεία των παιδιών που θα φοιτήσουν σε αυτά τη σχολική χρονιά 2008-09.
Και ξαφνικά, το υπουργείο Παιδείας ανακοινώνει ότι από τις 11 Φεβρουαρίου ως τις 3 Μαρτίου θα πραγματοποιηθούν προεγγραφές στα Νηπιαγωγεία, όλων των παιδιών, που ως τις 31 Δεκεμβρίου του 2008 συμπληρώνουν την ηλικία των 5 ετών (νηπίων δηλαδή και όχι προνηπίων). Αυτό, λέει, θα το κάνει «προκειμένου να επιτευχθεί η ορθολογική κατανομή των θέσεων των νηπίων πρώτης ηλικίας στα Νηπιαγωγεία και ο ορθός προγραμματισμός για την απορρόφησή τους την επόμενη σχολική χρονιά». Κάτι τέτοιο, βεβαίως, άφησε να εννοηθεί ότι εξετάζει ο Στυλιανίδης και στην συνάντηση με τη ΔΟΕ. Το ανακοίνωσε όμως τώρα, που υπάρχουν διαδικασίες συνελεύσεων στους εκπαιδευτικούς της πρωτοβάθμιας για τη λήψη απόφασης, σχετικά με την πρόταση της ΔΟΕ για πενθήμερες επαναλαμβανόμενες απεργίες στις αρχές του Μάρτη. Και μπορεί η πολιτική ηγεσία του υπουργείου Παιδείας να γνωρίζει ότι το κλίμα δεν είναι τόσο «ανεβασμένο» την περίοδο αυτή στους δασκάλους, όμως σε κάθε περίπτωση φροντίζει να κάνει και μια «κίνηση καλής θέλησης» για το φόβο των Ιουδαίων. Ο περσινός μεγαλειώδης αγώνας των εκπαιδευτικών της πρωτοβάθμιας ακόμη ταράζει τον ύπνο της πολιτικής ηγεσίας του ΥΠΕΠΘ.
Σε καμιά περίπτωση, όμως, η κίνηση αυτή του υπουργού Παιδείας δεν ακυρώνει τη στρατηγική, μιας και δεν υπάρχει καμιά δέσμευση για την άμεση κατάργηση της τροπολογίας. Και ούτε υπάρχει ρητή άμεση δέσμευση του Στυλιανίδη ότι θα ικανοποιηθούν από το Δημόσιο Νηπιαγωγείο όλες οι ανάγκες των παιδιών ηλικίας 5 ετών.
Ετσι, είναι σίγουρο ότι και πάλι πολλά παιδιά, κυρίως προνήπια, επειδή δε θα μπορούν να βρουν θέση στο Δημόσιο Νηπιαγωγείο, θα καταφύγουν στους ιδιωτικούς και δημοτικούς παιδικούς σταθμούς.
Ενώ το υπουργείο προσβλέπει να μείνει στο απυρόβλητο, κουνώντας το χαρτί της «καλής του θέλησης» να λύσει το πρόβλημα με το σύστημα των προεγγραφών.
Γιούλα Γκεσούλη
