Δήμαρχος σε ρόλο μπάτσου!

Η φωτογραφία είναι από τις περσινές μαθητικές καταλήψεις. Απεικονίζεται ο δήμαρχος Ραφήνας Μπουρνούς σε ρόλο μπάτσου, να προσπαθεί να κόψει με κόφτη την αλυσίδα σχολείου, στο οποίο οι μαθητές πραγματοποιούσαν κατάληψη!
 
Την απροκάλυπτη αυτή πρακτική ο Μπουρνούς συνέχισε και φέτος, στις καταλήψεις που πραγματοποίησαν μαθητές σχολείων της περιοχής (σε Πικέρμι και Ραφήνα), ενάντια στο νόμο της Κεραμέως για τα κολλέγια και τις εξαγγελίες για επαναφορά της Τράπεζας Θεμάτων και την ισχυροποίηση των ταξικών φραγμών σε όλες τις τάξεις του Λυκείου.
 
Ο δήμαρχος που κατέστη περιβόητος με τη φονική φωτιά σε Μάτι και Νέο Βουτζά (η πολιτεία του περιέχει και άλλα κατορθώματα όπως οι καταστροφικές παρεμβάσεις στο Μεγάλο Ρέμα Ραφήνας ή η επίμονη προσπάθειά του να λειτουργήσει τέσσερα παράνομα καταφύγια ζώων, την κατασκευή και λειτουργία των οποίων διαφήμιζαν στην ιστοσελίδα τους οι νεοναζιστές της ΧΑ, αρνούμενος να εφαρμόσει όχι μόνο την απόφαση της Διεύθυνσης Αγροτικής και Κτηνιατρικής Πολιτικής  της Περιφέρειας Αττικής, αλλά και ΔΙΑΤΑΞΗ της εισαγγελέα που είναι αρμόδια για τα ζώα συντροφιάς), ξεπέρασε σε θράσος ακόμη και αυτούς τους «αγανακτισμένους» γονείς, που συνηθίζουμε να βλέπουμε να τραμπουκίζουν σε περιπτώσεις μαθητικών καταλήψεων.
 
Οι μαθητές του σχολείου στο Πικέρμι καταγγέλλουν -και αυτό φαίνεται και στο σχετικό βίντεο, που είναι αναρτημένο στο facebook των Μαθητών ΓΕΛ Πικερμίου: «Ο δήμαρχος σπρώχνει την πόρτα του προαυλίου (σ.σ. μετά το κόψιμο της αλυσίδας) και αρχίζει να σπρώχνει μαθητές και έναν να τον πιάνει από το λαιμό». Οι μαθητές αντιδρούν με φωνές και ο δήμαρχος ακούγεται να λέει «σας φοβάμαι νομίζετε;», ενώ συνεχίζει να τραμπουκίζει και να χειροδικεί.
 
Ο εν λόγω δήμαρχος, ο οποίος αντιλαμβάνεται το πόστο του ως θέση γενικού δερβέναγα, υπεράνω ακόμη και αυτών των νόμων του αστικού κράτους, προσπαθεί να εμφανιστεί ως «μπόγιας» νέων παιδιών, τα οποία αγωνίζονται επειδή αισθάνονται να θρυμματίζονται καθημερινά η ζωή, τα όνειρα και το μέλλον τους στην κοινωνία της εκμετάλλευσης, μέρος της οποίας είναι το αστικό σχολείο.
 
Είναι φυσικό (και απολύτως νόμιμο από την πλευρά της ταξικής πάλης), οι νέοι να ξεσηκώνονται όταν βλέπουν την κυβέρνηση να θεσμοθετεί με τρόπο που προσβάλλει βάναυσα το δικαίωμά τους στη μόρφωση και στην εργασία. Η κατάληψη είναι ισχυρό μέσο διαμαρτυρίας και αγώνα που επικοινωνεί σε όλη την εργαζόμενη κοινωνία την αιτία και το περιεχόμενο των διεκδικήσεων, ενώ την θέτει αποφασιστικά μπροστά στις ευθύνες της απέναντι στη δημόσια εκπαίδευση και τη σπουδάζουσα νεολαία, που είναι παιδί της.
 
Σύσσωμη, λοιπόν, η εργαζόμενη κοινωνία, αν θέλει να τιμήσει τις αγωνιστικές παραδόσεις του κινήματος, οφείλει να σταθεί δίπλα στους μαθητές και να καταδικάσει την επαίσχυντη συμπεριφορά του δημάρχου Ραφήνας και κάθε επίδοξου τραμπούκου, που επιλέγει την καταστολή των μαθητικών αγώνων.
 
Το περιεχόμενο των φετινών κινητοποιήσεών τους, οι μαθητές έκαναν γνωστό με την ακόλουθη ανακοίνωση:
 
«Μετά την ανακοίνωση των αποφάσεων για το επικείμενο νομοσχέδιο του Υπουργείου Παιδείας, η μαθητική κοινότητα προχώρησε σε μαζικές κινητοποιήσεις, πρώτη κορύφωση των οποίων ήταν η μεγάλη πορεία μαθητών, εκπαιδευτικών και γονέων τη Δευτέρα 10/2 στο κέντρο της Αθήνας. Παράλληλα, ήδη βρίσκονται σε κατάληψη πολλά σχολεία ανά την Ελλάδα μεταξύ των οποίων τα σχολεία του Γέρακα (1ο, 2ο ΓΕΛ, 3ο Γυμνάσιο), της Παλλήνης (1ο, 2ο ΓΕΛ, Μουσικό), των Γλυκών Νερών (1ο, 2ο ΓΕΛ), της Λούτσας (1ο, 2ο ΓΕΛ), της Ραφήνας και του Πικερμίου, στο οποίο υπήρξαν μάλιστα σκηνικά λεκτικής καθώς και σωματικής βίας από τον Δήμαρχο της Ραφήνας προς μαθητές.
 
Μέσω της δράσης μας οι μαθητές απαιτούμε:
 
1. Την άρση της de facto οδηγίας εξίσωσης των πτυχίων ιδιωτικών κολεγίων με τα πτυχία των δημοσίων Α.Ε.Ι., και έμμεσης αναγνώρισης εργασιακών δικαιωμάτων, χωρίς πιστοποίηση. Ετσι, καταστρατηγείται η δημόσια εκπαίδευση και ο μόχθος των μαθητών και φυσικά ακούγεται απίστευτα υποκριτική η παράλληλη σκέψη για επαναφορά της βάσης του 10 στην διαδικασία εισαγωγής στα Α.Ε.Ι. με ταυτόχρονη “δραστική μείωση“ του αριθμού των εισακτέων.
 
2. Καμία σκέψη για επαναφορά της Τράπεζας Θεμάτων και την εφαρμογή του συνυπολογισμού του βαθμού του απολυτηρίου, του μέσου όρου κάθε Λυκειακής χρονιάς μαζί με τα μόρια των πανελλαδικών. Τα μέτρα αυτά:
 
• Προωθούν την αποστήθιση
 
• Ευτελίζουν την εκπαιδευτική διαδικασία, μετατρέποντάς την σε προπόνηση για τις εξετάσεις
 
• Αγνοούν τις μαθησιακές διαφοροποιήσεις και ευνοούν τον αποκλεισμό των πιο αδύναμων μαθητών
 
• Στέλνουν τους μαθητές στα φροντιστήρια από όλο και μικρότερες τάξεις
 
3. Κάλυψη των σχολικών ελλείψεων, όπου υπάρχουν, όσον αφορά τον υλικοτεχνικό εξοπλισμό, το εκπαιδευτικό προσωπικό και την αξιοποίηση σύγχρονων τεχνολογικών μέσων.
 
Ενωμένοι μαθητές, εκπαιδευτικοί, γονείς δίνουμε το παρόν στην πορεία διαμαρτυρίας τη Δευτέρα 17/2 με σημείο εκκίνησης τον προαστιακό της Παλλήνης, ώρα 11.00 π.μ. και καταλήγουμε στο γραφείο Δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης στο Γέρακα.
 
Φωνάζουμε και διεκδικούμε όλοι μαζί!».
 
Παράλληλα, οι μαθητές του ΓΕΛ Πικερμίου, στο οποίο εκτυλίχθηκαν οι σκηνές βίας από την πλευρά του Μπουρνούς ζητούν «την υποστήριξη και την αλληλεγγύη του κόσμου και συγκεκριμένα των μαθητών ενάντια στην βία και την κατάχρηση της εξουσίας».
 
ΥΓ. Οι μαθητές στην ανακοίνωσή τους απαιτούν «την άρση της de facto οδηγίας εξίσωσης των πτυχίων ιδιωτικών κολεγίων με τα πτυχία των δημοσίων Α.Ε.Ι., και έμμεσης αναγνώρισης εργασιακών δικαιωμάτων, χωρίς πιστοποίηση». Πρόκειται για μια «μπανανόφλουδα» που επικαλούνται και κάποιες διοικήσεις πανεπιστημιακών ιδρυμάτων που η αντίθεσή τους με την Κεραμέως είναι επιφανειακή (π.χ. ΑΠΘ). Δηλαδή, το όλο πρόβλημα με την πανεπιστημιοποίηση των κολλεγίων είναι ζήτημα «πιστοποίησης» των σπουδών σε αυτά και όχι πρωτίστως η ωμή παραβίαση του άρθρου 16 του Συντάγματος που απαγορεύει την ίδρυση και λειτουργία ιδιωτικών πανεπιστημίων και βεβαίως η απόλυτη αυθαιρεσία και το επίπεδο των σπουδών σε αυτά τα μαγαζιά των εμπόρων της γνώσης. Τον ισχυρισμό αυτό επικαλείται και η Κεραμέως από την ανάποδη, διατείνεται δηλαδή ότι υπάρχουν ισχυροί θεσμοί αξιολόγησης των κολλεγίων.
 
Οι διευκρινήσεις μας αυτές ουδεμία μομφή δεν περιέχουν για τους αγωνιζόμενους μαθητές, από τους οποίους δεν μπορούμε να απαιτούμε πεντακάθαρες θέσεις, απαλλαγμένες από κάθε ψεγάδι, όταν υπάρχει τόσος ορυμαγδός παραπληροφόρησης. Οταν μάλιστα κυρίαρχο αίτημά τους είναι η μη εξίσωση των «πτυχίων» των κολλεγίων με αυτά των δημόσιων πανεπιστημίων και η υπεράσπιση της δημόσιας εκπαίδευσης και του μόχθου των μαθητών.
 
Γιούλα Γκεσούλη