Πρόσφατα απολύθηκα από τη μονάδα ΚΕΠΥΕΣ (Κέντρο Πληροφορικής Υποστήριξης Ελληνικού Στρατού) του Σώματος Ερευνας και Πληροφορικής. Οταν στις 13 Μάη παρουσιάστηκα στο ΚΕΠΥΕΣ, αρνήθηκα να υπογράψω δυο έγγραφα που μου επιδόθηκαν από το Δεύτερο Γραφείο. Το ένα έγγραφο μου γνωστοποιούσε διατάξεις του Στρατιωτικού Ποινικού Κώδικα για το απόρρητο των πληροφοριών στον ελληνικό στρατό, που αφορά όλους τους οπλίτες, ενώ καλούμουν να υπογράψω ότι αποδέχομαι το δικαίωμα στρατιωτικών υπηρεσιών να εισβάλλουν στο σπίτι μου… για έλεγχο, τόσο κατά τη διάρκεια της θητείας μου όσο και σε εύλογο χρονικό διάστημα μετά το πέρας της θητείας μου!
Αρνήθηκα να υπογράψω αυτό το έγγραφο, αρνούμενος να αποδεχτώ ένα τεκμήριο ενοχής έναντι των άλλων οπλιτών του ελληνικού στρατού (οι οποίοι δεν υπογράφουν κανένα αντίστοιχο χαρτί) και προφανώς γιατί δεν αναγνωρίζω καμιά αστυνομική ή ανακριτική ή εισαγγελική εξουσία στον αστικό στρατό. Δεν έχουμε χούντα για να μπουκάρει ο στρατός στα σπίτια μας!
Το δεύτερο ήταν ένα έγγραφο αυτοφακελώματος. Οπως μέχρι τη δεκαετία του '70 οι νεοσύλλεκτοι καλούνταν να συμπληρώσουν χαρτιά αυτοφακελώματος, που μεταξύ των άλλων αναφέρονταν στην ενδεχόμενη σχέση τους με τις ανατολικές χώρες και με έλληνες πολιτικούς πρόσφυγες (ήταν ο περιβόητος «κομμουνιστικός κίνδυνος», έτσι και εγώ καλούμουν να αναφέρω αναλυτικά και με ημερομηνίες σε ποιες χώρες έχω ταξιδέψει και με ποια πρόσωπα έχω συναντηθεί στο εξωτερικό! Επιπλέον, υπήρχαν «εμβόλιμες» ερωτήσεις του τύπου: «ανήκεις σε περίεργες οργανώσεις» κτλ… Αρνήθηκα να υπογράψω και αυτό το χαρτί δηλώνοντας ότι συνιστά αυτοφακέλωμα.
Για τη στάση μου αυτή «απειλήθηκα» πρώτα από το λοχαγό του Β' Γραφείου ότι θα με «ξηλώσουν» από το σώμα, θα με κάνουν πεζικάριο και θα με στείλουν στον Εβρο και κατόπιν από τον διοικητή του ΚΕΠΥΕΣ ότι θα απομακρυνθώ από την μονάδα πάραυτα. Μάλιστα ο τελευταίος, μετά τη «σκληράδα» των λόγων του περί απομάκρυνσής μου από τη μονάδα, το γύρισε σε «καλοσύνη», λέγοντάς μου ότι μου δίνει μια δεύτερη ευκαιρία: ένα λεπτό να το ξανασκεφτώ!
Δεν άλλαξα στάση. Ο διοικητής εξαφανίστηκε στα «ενδότερα» του ΓΕΣ και μετά από ώρες με ξανακάλεσε, λέγοντάς μου ότι θα πάω για υπηρεσία στην Ενωση Αποστράτων Αξιωματικών Στρατού. Η ΕΑΑΣ είναι επίσημος κρατικός φορέας, σύνδεσμος αποστράτων αξιωματικών, που έφτιαξε ο Μεταξάς το 1938 προκειμένου να κουλαντρίζει τους στρατιωτικούς και να τους ευθυγραμμίζει με την επίσημη κρατική, εθνικιστική πολιτική. Η ΕΑΑΣ διαθέτει ένα δίκτυο από λέσχες αποστράτων σε όλη τη χώρα και εκδίδει την εθνικιστική εφημερίδα «Εθνική Ηχώ». Εκδίδει δελτία εισόδου των αποστράτων και των οικογενειών τους σε θέρετρα και χώρους αναψυχής του στρατού καθώς και σε πρατήρια. Είναι η κρατική «αρχή» που διοργανώνει κάθε χρόνο τις μοναρχοφασιστικές εκδηλώσεις στο Γράμμο.
Ο λόγος που με έστειλαν εκεί ήταν ότι ήθελαν να με απομονώσουν από άλλους φαντάρους και ενδεχομένως να δοκιμάσουν τις «αντοχές» μου σ' ένα χώρο όπου συχνάζουν άνθρωποι που δηλώνουν φίλοι του Ντερτιλή και άλλων χουντικών αποβρασμάτων, που αποκαλούν ακόμη τον εμφύλιο του 46-49 «συμμοριτοπόλεμο», που θεωρούν ότι ο Μακάριος κάλεσε τους Τούρκους να εισβάλουν στην Κύπρο και ότι ο λαός στη χούντα ζούσε σε ευμάρεια. Δεν με έστειλαν σε άλλη μονάδα Ερευνας και Πληροφορικής γιατί και εκεί θα έπρεπε να υπογράψω τα ίδια έγγραφα και ήξεραν ότι θα είχαν την ίδια άρνηση. Δεν με «ξήλωσαν» από το σώμα ίσως γιατί δεν είχα κάνει κανένα «παράπτωμα». Είχα αρνηθεί να υπογράψω, πράγμα που ξέρουν πολύ καλά ότι δεν έρχεται σε σύγκρουση με το Στρατιωτικό Κανονισμό, δε συνιστά ανυπακοή. Ηξεραν, ακόμη, ότι στο Κέντρο Νεοσυλλέκτων στο ΚΕΠΒ, σε αναφορά τάγματος, μπροστά σε 200 συναδέλφους οπλίτες και όλη την ιεραρχία του τάγματος, την Πέμπτη 30 Μάρτη, παρουσιάστηκα και σχολίασα κείμενο «εθνικής διαπαιδαγώγησης» του ΓΕΣ για τον εθελοντισμό*, χαρακτηρίζοντάς το κατάπτυστο και καταγγέλλοντας τους εμπνευστές του. Τέλος, ήξεραν ότι δικάστηκα το 2007 μαζί με 49 συλληφθέντες στη φοιτητική πορεία της 8ης Μάρτη του ίδιου έτους, κατηγορούμενος για τον «εμπρησμό του Αγνώστου Στρατιώτη» (αθωωθήκαμε όλοι, πανηγυρικότατα, απ' αυτή τη σκευωρία). Και βεβαίως, ποτέ δεν έκρυψα τη σχέση μου με την «Κόντρα». Σίγουρα, δεν ήθελαν να διαρρεύσει στον Τύπο ότι ακόμη και σήμερα ζητούν από φαντάρους σε ορισμένες μονάδες του στρατού να αυτοφακελώνονται και να βρίσκονται υπό την απειλή εισβολής του στρατού στα σπίτια τους.
Ως πολίτης πλέον καταγγέλλω αυτά τα γεγονότα και λέω σε όλους όσους θα βρεθούν μπροστά στην ίδια απαίτηση: μην υπογράφετε κανένα χαρτί αυτοφακελώματος. Μην αναγνωρίζετε στο στρατό αστυνομικά, εισαγγελικά και ανακριτικά δικαιώματα στην πολιτική σας ζωή. Είναι δικαίωμά σας να αρνηθείτε.
Σταύρος Σαγκριώτης
- Προπαγάνδα για τον «εθελοντισμό» και στο Στρατό, Kόντρα, αρ. φύλλου 726, 6.4.2013 (https://www.eksegersi.gr/issue/ 726/Νεολαία-Παιδεία/19006.Προπαγάνδα-για-τον-«εθελοντισμό»-και-στο-Στρατό).
