Ξέρουμε πολύ καλά και το έχουμε διαπιστώσει και από την τεράστια αναγνωσιμότητα που έχει κάθε σχετικό άρθρο στην εφημερίδα μας, ότι οι εργαζόμενοι ανησυχούν και οργίζονται από τη φιλολογία για αύξηση των ορίων ηλικίας συνταξιοδότησης, την οποία συντηρεί ο στυγνός σημιτικός τεχνοκράτης και μόνιμος υφυπουργός Εργασίας του Μητσοτάκη, Πάνος Τσακλόγλου, ακολουθούμενος από την πανάσχετη περί τα ασφαλιστικά και ικανότατη στις lifestyle εμφανίσεις υπουργό Εργασίας, Δόμνα Μιχαηλίδου. Επειδή «μέτρησαν» ότι αυτή η φιλολογία θα τους κοστίζει στις ευρωκάλπες, έβαλαν τη Δόμνα να κάνει… διάψευση. Δείτε την εμφανώς στημένη ερώτηση και απάντηση, στο πλαίσιο συνέντευξής της που δημοσιεύει σήμερα η Political.
Δεν νομίζουμε πως θα βρεθεί εργαζόμενος/η να την πιστέψει.
ΔΙΑΒΑΣΤΕ
Δεδομένη η αύξηση των ορίων συνταξιοδότησης
Condradictio in terminis
H ιταλική πρεσβεία διοργάνωσε προχτές στο Ζάππειο φιέστα για την Ημέρα της Ιταλικής Δημοκρατίας. Ειρωνεία: στην πρωθυπουργία της Ιταλίας βρίσκεται μια δεδηλωμένη οπαδός του φασίστα δικτάτορα Μουσολίνι, η πτώση και εκτέλεση του οποίου σηματοδότησε την πορεία για την ίδρυση της Ιταλικής Δημοκρατίας, που ολοκληρώθηκε ένα χρόνο αργότερα με το δημοψήφισμα για την εκδίωξη της μοναρχίας στις 2 Ιούνη του 1946.
Ο φτωχούλης των Χανίων
«Αριστα ενημερωμένα κυβερνητικά στελέχη» (έτσι ονομάζονται στη γλώσσα της «πολιτικής ορθότητας» οι σφουγγοκωλάριοι του αυτοκρατορίσκου του μεγάρου Μαξίμου), το σπίτι (δεν το λέμε βιλάρα) στα Χανιά ανήκει στον Κωνσταντίνο, γιο του Κούλη, γιατί σ’ αυτόν το κληροδότησε ο παππούς του, γνωστός -πέραν των άλλων- και ως «ο καμπινεδάρχης των Χανίων» (έτσι τον αποκαλούσε ο μακαρίτης Κώστας Παπαϊωάννου που εξέδιδε το «Ποντίκι» στις καλές του εποχές, εξαιτίας των πολλών τουαλετών που διαθέτει η βίλα στο Ακρωτήρι). «Ο Κυριάκος Μητσοτάκης δεν έχει κανένα σπίτι στο όνομά του! Αυτά προς αποκατάσταση της αλήθειας!», λένε τα «άριστα ενημερωμένα στελέχη»! Τι, θέλετε και σχόλιο; Υπάρχουν νόμοι που… μας δένουν τα χέρια μακριά από το πληκτρολόγιο.
Πενία τέχνας κατεργάζεται
Το πιο πρωτότυπο «επιχείρημα» κατά της αποχής από τις ευρωκάλπες το ακούσαμε από τον Κουτσούμπα στην κεντρική προεκλογική συγκέντρωση του κόμματός του. Το κυβερνητικό κόμμα, είπε, δε θα διστάσει να αναγορεύσει την αποχή σε σιωπηλή στήριξη της πολιτικής του! Τόσα και τόσα έχουμε ακούσει ενάντια στην αποχή, αυτό ποτέ. Κανένα αστικό κόμμα δεν προσπάθησε ποτέ να οικειοποιηθεί την αποχή, βαφτίζοντάς την σιωπηρή αποδοχή της πολιτικής του. Την έχουν λοιδορήσει, την έχουν συκοφαντήσει σαν στάση αδιαφορίας, αλλά σιωπηρή ψήφο επιδοκιμασίας ουδέποτε την είπαν, γιατί ξέρουν ότι θα γίνονταν καταγέλαστοι. Οταν, όμως, έχει εξαντληθεί το ρεπερτόριο κατά της αποχής, αναγκαστικά γίνεσαι φιδέμπορας. Πενία τέχνας κατεργάζεται.
Μια λαμπρή καριέρα…
Κοίτα τι μαθαίνεις κανείς. Ο Νότης Μαριάς, που ετοιμάζεται να επανέλθει στο ελληνικό κοινοβούλιο, με το ΚΚΕ αυτή τη φορά, στα φοιτητικά του χρόνια ήταν ενταγμένος στην ΠΠΣΠ (παράταξη του ΚΚΕ μ-λ). Ηταν μάλιστα καθοδηγητικό στέλεχος στη Νομική Αθήνας. Τέλειωσε τις σπουδές του, πήγε στο στρατό και εκεί πρέπει να έγινε κάποιο θαύμα σαν αυτό που μετέτρεψε τον διώκτη των χριστιανών Σαούλ σε απόστολο των εθνών Παύλο, με αποτέλεσμα ο επαναπολιτισθείς Νότης να περάσει στο ΠΑΣΟΚ. Τα υπόλοιπα τα ξέρετε. Από το ΠΑΣΟΚ στην «άνω αντιμνημονιακή πλατεία», από εκεί στη Βουλή με το μόρφωμα του Καμμένου, μετά στην Ευρωβουλή, πάλι με το μόρφωμα του Καμμένου, όπου αναδείχτηκε και σε αντιπρόεδρο της ακροδεξιάς ευρωομάδας των «Συντηρητικών και Μεταρρυθμιστών», μετά «ανεξάρτητος αντιμνημονιακός» και τώρα υποστηρικτής του ΚΚΕ. Μια λαμπρή καριέρα.
ΥΓ. Στο βιογραφικό του, ο Μαριάς αναφέρει ότι ήταν «μέλος του Προεδρείου της Πολιτικής Ομάδας των Ευρωπαίων Αντιφεντεραλιστών (ΕCR) του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, ενώ διετέλεσε και Αντιπρόεδρος του ECR από τον Ιούνιο του 2014 έως και το Δεκέμβριο του 2016». Γιατί αλλάζει το όνομα της ευρωομάδες σε «Ευρωπαίοι Αντιφεντεραλιστές – ECR», ενώ είναι «Ευρωπαίοι Συντηρητικοί και Μεταρρυθμιστές» (Εuropean Conservatives and Reformists); Αλλάζοντας το όνομα στην ελληνική μετάφραση δεν αλλάζεις την ουσία. Ούτε διαγράφεις το γεγονός ότι μέλος αυτής της ευρωομάδες ήταν ακόμα και η γερμανική AfD, μόρφωμα που ο επικεφαλής του μας είπε πρόσφατα ότι δεν ήταν όλοι οι SS κακοί (αντίστοιχες φιλοναζιστικές τοποθετήσεις έχουν κάνει και άλλα ηγετικά στελέχη της ακροδεξιάς, ρατσιστικής, εθνικιστικής αντι-ισλαμικής AfD, με την οποία συνυπήρχε ο Μαριάς στην ευρωομάδα ECR)!
Τον φασίστα κι αν τον πλένεις…
«Το κράτος δικαίου, το δικαίωμα στην περιουσία, τον πολιτισμό και τη θρησκεία δεν είναι αυτονόητα για τους ομογενείς της Αλβανίας», είπε ο Φρέντι Μπελέρι σε συνέντευξη που έδωσε τηλεφωνικά μέσα από τις φυλακές του Φίερι στον Σκάι. Δε θα ασχοληθούμε με το γεγονός ότι ο Μπελέρι και οι υπόλοιποι ελληνόφωνοι της Χιμάρας δεν ανήκουν στην αναγνωρισμένη ελληνική εθνική μειονότητα της Αλβανίας. Βαρεθήκαμε να το γράφουμε. Θα του χαρίσουμε το «δικαίωμα στην περιουσία» (αν και πριν από μερικές μέρες ο Ράμα πήγε στη Χιμάρα και σε φιέστα μοίρασε μερικές εκατοντάδες τίτλους ιδιοκτησίας, τραβώντας το χαλί κάτω από τα πόδια του Μπελέρι και του Μητσοτάκη). Θα του χαρίσουμε και το «κράτος δικαίου» (κι ας μην είναι διαφορετικό για τους Ελληνες σε σχέση με τους Αλβανούς), κάνοντας πως ξεχάσαμε ότι ο ίδιος έχει καταδικαστεί από αλβανικό δικαστήριο για εξαγορά ψήφων και πως για παρόμοια αδικήματα διαφθοράς έχουν καταδικαστεί και στελέχη του κόμματος του Ράμα (μακριά από εμάς κάθε υπεράσπιση της αλβανικής αστικής Δικαιοσύνης).
Ομως «το δικαίωμα στον πολιτισμό και τη θρησκεία» τι το ‘θελε; Ειδικά στη θρησκεία. Στο κέντρο των Τιράνων, σε οικόπεδο παρακείμενο της κεντρικής Πλατείας Σκεντέρμπεη, δίπλα από το υπουργείο Αμυνας και απέναντι από το κτίριο της Κεντρικής Τράπεζας Αλβανίας, χτίστηκε ένας τεράστιος ορθόδοξος ναός (που συνοδεύεται από γραφεία, αίθουσες, συνεδριακό κέντρο). Στα εγκαίνιά του πήγαν ο Βαρθολομαίος και άλλοι πατριάρχες και «πρώτο τραπέζι πίστα» κάθονταν όλη η αλβανική πολιτική ηγεσία: ο τότε πρόεδρος της Δημοκρατίας, ο τότε πρόεδρος της Βουλής και ο τότε και τώρα πρωθυπουργός Εντι Ράμα. Αλλά πώς να βγάλεις από τη ρητορική ενός φασιστοεθνικιστή αυτά που είχε μάθει να λέει παλιά; Την ίδια κασέτα θα παίζει πάντοτε, απευθυνόμενος στα ακροδεξιά, φασιστοεθνικιστικά χάπατα.
Γιατί έλειπε η Φρόξι;
Δεν είναι βλάκας ο Τσίπρας για να μην πάει στην κεντρική προεκλογική συγκέντρωση του ΣΥΡΙΖΑ στο Σύνταγμα. Θέλει ν’ αποφύγει εκ των προτέρων κάθε κατηγορία ότι υπονόμευσε ή δε βοήθησε τον ΣΥΡΙΖΑ στις ευρωεκλογές. Φυσικά, κατά την άφιξή του έγινε ένας χαμούλης. Αναμενόμενο. Αυτοί που πάνε σε τέτοιες προεκλογικές συγκεντρώσεις είναι γεμάτοι από ονειροφαντασίες.
Δεν είναι βλάκας ο Τσίπρας για ν’ ανέβει στην εξέδρα στο τέλος και να χαιρετάει μαζί με τον Κασσελάκη. Αυτά μόνο με τον Καμμένο τα έκανε. Αλλωστε, δεν υπήρχε χώρος γι’ αυτόν στην εξέδρα. Δεν υπήρχε ούτε για τους υποψήφιους ευρωβουλευτές του ΣΥΡΙΖΑ. Μόλις τελείωσε το one man show, με την κυριαρχία του πρώτου ενικού προσώπου σε όλα τα ρήματα που έγραψαν οι λογογράφοι, χώρος υπήρχε μόνο για ένα πρόσωπο ακόμα: τον Τάιλερ που είχε ράψει και κόκκινο κοστούμι για την περίσταση. Παραφράζοντας τους τραγουδοποιούς, θα λέγαμε πως αυτά είναι κόλπα ζόρικα που κάνουν στο Αμέρικα. Η Φρόξι, όμως, γιατί έλειπε από το κάδρο; Ηταν τυχαίο ή έχουμε κανένα… οικογενειακό δράμα;
