Τον Ιούνη του 1964, ο έλληνας πρέσβης στην Ουάσιγκτον, Αλέξανδρος Μάτσας, κλήθηκε στο Λευκό Οίκο, όπου ο αμερικανός πρόεδρος, Λίντον Τζόνσον, τον ρώτησε τι σκοπεύει να κάνει η κυβέρνηση Γεωργίου Παπανδρέου με το σχέδιο Ατσεσον για το Κυπριακό. Ο πρέσβης προσπάθησε να εξηγήσει στον Τζόνσον ότι η έγκριση της συμφωνίας πρέπει να περάσει από τη Βουλή, η οποία δεν πρόκειται να συμφωνήσει.
Ο Τζόνσον δεν τον άφησε να τελειώσει. Εξαλλος τον διέκοψε και του είπε: «….Fuck your parliament and your constitution. America is an elephant. Cyprus is a flea. Greece is a flea. If these two fellows continue itching the elephant they may just get whacked by the elephant’s trunk, whacked good», [Γαμώ τη Βουλή σας και το Σύνταγμά σας! Η Αμερική είναι ελέφαντας. Η Κύπρος είναι ψύλλος. Και η Ελλάδα είναι ψύλλος. Αν αυτοί οι δύο ψύλλοι εξακολουθούν να προκαλούν φαγούρα στον ελέφαντα, μπορεί ο ελέφαντας να τους ρουφήξει μια και καλή με την προβοσκίδα του!…].
«Θα μεταφέρω τις απόψεις σας στον πρωθυπουργό. Ομως σας είπα ήδη ποια θα είναι η απάντηση του πρωθυπουργού: η Ελλάδα είναι δημοκρατία. Ο πρωθυπουργός δεν μπορεί να εναντιωθεί στη βούληση του Κοινοβουλίου», φέρεται να ψέλλισε ο Μάτσας (σύμφωνα με μεταγενέστερη δική του αφήγηση στον Φίλιπ Ντιν Τσιγάντε, που δημοσιεύτηκε στο βιβλίο του τελευταίου «Ι should Have Died», Νέα Υόρκη, 1977).
Ο Τζόνσον επανήλθε: «Επιτρέψτε μου να σας πω ποια θα είναι η απάντησή μου αν ο πρωθυπουργός σας μου απαντήσει αυτά που μου είπατε. Ποιος νομίζει ότι είναι, σε τελική ανάλυση; Δεν χρειάζομαι έναν δεύτερο Ντε Γκολ. Δίνουμε πάρα πολλά δολάρια στους Ελληνες, κύριε πρέσβη. Αν ο πρωθυπουργός σας αρχίσει να μου κάνει κήρυγμα για τη δημοκρατία, το Κοινοβούλιο και το Σύνταγμα, ίσως αυτός, το Κοινοβούλιό του και το Σύνταγμά του να μη διαρκέσουν για πολύ».
Ποια είναι η διαφορά ανάμεσα στη συμπεριφορά του Τζόνσον προς τον γερο-παπατζή και στη συμπεριφορά των Τραμπ-Βανς προς τον Ζελένσκι; Καμιά διαφορά ουσίας. Απλά, μέχρι την «εποχή Τραμπ» το… σαβουάρ βιβρ πρόβλεπε πως ακόμα και ένας αγροίκος Τεξανός όπως ο Τζόνσον ρίχνει τα μπινελίκια πίσω από κλειστές πόρτες, ενώ ο Τραμπ τα ρίχνει δημόσια, σε απευθείας παγκόσμια τηλεοπτική κάλυψη. Τα μπινελίκια πέφτουν σε κάθε περίπτωση.
Τα γεγονότα για τον δημόσιο εξευτελισμό που υπέστη ο Ζελένσκι στο οβάλ γραφείο του Λευκού Οίκου τα γνωρίζετε και περιττεύει να αναλωθούμε εδώ σε μια ακόμα περιγραφή τους. Ενας περιδεής Ζελένσκι έβλεπε τον στημένο δημοσιογράφο να τον περιγελά επειδή δε φοράει κοστούμι και τους Τραμπ και Βανς να τον εξευτελίζουν δημόσια. Ακόμα και η γλώσσα του σώματος έδειχνε κάποιον που φοβάται μην φάει και καμιά πραγματική σφαλιάρα από τον Τραμπ, καθώς ο τελευταίος τον ακούμπησε μερικές φορές επιδεικτικά στο μπράτσο.
Κι ενώ αυτός ήταν διατεθειμένος να υπογράψει τη συμφωνία που δίνει στους Αμερικανούς τον ορυκτό πλούτο της Ουκρανίας, ο Τραμπ έστειλε τον ΥΠΕΞ Ρούμπιο να του πει να ξεκουμπιστεί αμέσως από τον Λευκό Οίκο. Ούτε υπογραφή, ούτε γεύμα ούτε κοινές δηλώσεις. Δεν ξέρουμε πώς του μίλησε ο Ρούμπιο, αλλά δεν αποκλείεται να του μίλησε με γλώσσα χειρότερη απ’ αυτήν του Τραμπ και του Βανς, μιας και δεν υπήρχαν μπροστά κάμερες.
Αν όλα αυτά γίνονταν σε μια κλειστή σύσκεψη, το πολύ που θα διαβάζαμε θα ήταν για «ένταση». Χωρίς περιγραφή της έντασης. Ο Τραμπ, αφιονισμένος μετά τη σαρωτική εκλογική νίκη του, χωρίς αντιπολίτευση αυτή την περίοδο, πέταξε στην άκρη το πρωτόκολλο που σε κάποιο βαθμό τηρούσε κατά την πρώτη προεδρική του θητεία. Με αυτό που έκανε δημόσια στον Ζελένσκι «ψάρωσε» τους ευρωπαίους ιμπεριαλιστές, οι οποίοι αναζητούν τρόπο αντίδρασης. Οχι για να προστατέψουν τον Ζελένσκι, αλλά για να προστατεύσουν τα συμφέροντά τους μπροστά στον διπλωματικό και οικονομικό blitzkrieg που έχουν εξαπολύσει οι Αμερικανοί.
Τον Ζελένσκι τον ανάγκασαν ήδη να στείλει επιστολή στον Τραμπ ζητώντας επί της ουσίας συγγνώμη (!) και παρακαλώντας να του ορίσει μια συνάντηση για να πάει να υπογράψει τη συμφωνία για τα ορυκτά και να αποδεχτεί δημόσια να μπει σε «ειρηνευτική διαδικασία». Ετσι, ο Τραμπ δικαιώνεται πλήρως για την τραμπούκικη συμπεριφορά του.
Πλέον, οι ηγέτες των εξαρτημένων χωρών, των ανά τον κόσμο μπανανιών, θα διστάζουν να ζητήσουν μια επίσκεψη στο Λευκό Οίκο, αν έχουν και την παραμικρή εκκρεμότητα με τις ΗΠΑ. Θα φοβούνται μην τους περιλάβει στις «γρήγορες» ο Τραμπ και τους εξευτελίσει δημόσια, όπως έκανε με τον Ζελένσκι. Πίσω από τις κλειστές πόρτες, χωρίς την παρουσία δημοσιογράφων και καμερών, μπορούν ν’ αντέξουν τον εξευτελισμό. Τον έχουν υποστεί, άλλωστε, πολλές φορές, αλλά είναι χοντρόπετσοι και τον αντέχουν, καθώς ξέρουν τα «κιλά» τους. Τη δημόσια διαπόμπευση θέλουν ν’ αποφύγουν, για ευνόητους λόγους. Γι’ αυτό θα πηγαίνουν στην Ουάσιγκτον έχοντας φροντίσει να κλείσουν προηγουμένως όλες τις τυχόν εκκρεμότητες με τις ΗΠΑ, ώστε να εισπράξουν ένα φιλικό χτύπημα στην πλάτη από τον Τραμπ.
Ρωτήστε και τον Τσίπρα, κάτι ξέρει. Ποιος ξέρει τι μπινελίκια άκουσε από τον Τραμπ πίσω από τις κλειστές πόρτες. Γι’ αυτό, όταν βγήκαν στον κήπο των ρόδων για να κάνουν δηλώσεις, ήταν πανέτοιμος. Ο στημένος δημοσιογράφος τού θύμισε τι έσουρνε παλιά στον Τραμπ, ο ίδιος ο Τραμπ έκανε πως τάχα δεν το ήξερε αυτό και ο Τσίπρας έδωσε την… ιστορική απάντηση πως καμιά φορά ο τρόπος του Τραμπ φαίνεται διαβολικός, όμως ό,τι κάνει είναι πάντοτε για το καλό!
ΥΓ. Ως ιστορικό παραλειπόμενο μπορούμε να θυμηθούμε και το πως Μέρκελ και Σαρκοζί «τελείωσαν» τον Γιωργάκη Παπανδρέου μια νύχτα του Νοέμβρη του 2011 στις Κάννες. Ο Βενιζέλος, που ήθελε να γίνει Γιωργάκης στη θέση του Γιωργάκη διέρρευσε λεπτομέρειες του δείπνου, αλλά επισήμως περιορίστηκε να πει ότι «όλα τα χρόνια την ευρωπαϊκής μου πορείας δεν είδα ποτέ μία τέτοια αντιδιπλωματική συμπεριφορά» και πως «το κλίμα ήταν εξαιρετικά βαρύ, απολύτως τραγικό και πολύ, πολύ επιθετικό» (συνέντευξη στον Guardian). Ομως, ο ισπανός σοσιαλδημοκράτης, τότε πρωθυπουργός, Χοσέ Λουίς Θαπατέρο, στο βιβλίο του El Dilemma έγραψε πως ο Σαρκοζί ήταν τόσο εκτός εαυτού που κάποια στιγμή προσπάθησε να ανέβει στο τραπέζι, φωνάζοντας στον Παπανδρέου «είσαι γαμημένος ψυχοπαθής»! Ο Θαπατέρο δεν ήταν παρών, οπότε κάποιος από τους ΓΑΠ-Βενιζέλο του διηγήθηκε τα καθέκαστα. ‘Η μήπως η Μέρκελ;
