Οι χιλιάδες άνθρωποι που βλέπουμε στο βίντεο που ακολουθεί δεν παρακολουθούν ποδοσφαιρικό αγώνα σε κάποια πλατεία. Είναι ξεσπιτωμένοι από τους βομβαρδισμούς Παλαιστίνιοι της Γάζας, που έχουν συγκεντρωθεί στο προαύλιο του μεγαλύτερου νοσοκομείου, του Αλ-Σίφα. Πλέον, ούτε εκεί αισθάνονται ασφαλείς, μετά το βομβαρδισμό της περασμένης Παρασκευής με τους δεκάδες νεκρούς και τραυματίες. Δεν έχουν, όμως, άλλη επιλογή. Η επιλογή «κινηθείτε προς το νότο», η επιλογή μιας νέας προσφυγιάς, είναι πέραν κάθε συζήτησης γι’ αυτούς.
Το βίντεο που παρακολουθούσαν χτες από την πρόχειρα στημένη οθόνη δεν έδειχνε τις μαγικές ντρίπλες του Μέσι ή του Ροναλντίνιο (η πλειοψηφία των Γαζαίων είναι με τη Μπάρτσα), αλλά έδειχνε επιτεύγματα της Παλαιστινιακής Αντίστασης στα πεδία των μαχών ενάντια στους σιωναζιστές εισβολείς. Οι θεατές θαυμάζουν τα επιτεύγματα των ένοπλων γιων και αδερφών τους και πανηγυρίζουν.
Tα παιδιά που βλέπουμε να τραγουδούν στο επόμενο βίντεο έχουν εκτοπιστεί από τα βομβαρδισμένα σπίτια τους και φιλοξενούνται σε σχολείο της UNRWA στη Χαν Γιούνις. Τι τραγουδούν; «Δεν θα φύγουμε»!
Οταν υπάρχουν τα παραπάνω (και πολλά ακόμα), ποιος μπορεί να χαρακτηρίσει «προπαγάνδα της Χαμάς» το επόμενο βίντεο, στο οποίο πολίτες της Γάζας εκφράζουν την εμπιστοσύνη τους στην Αντίσταση; Μια λέξη ακούγεται από όλους: «μουκάουμα», που σημαίνει αντίσταση. Ο πρώτος που μιλάει στο βίντεο λέει: «Ολος ο λαός εξουσιοδοτεί τον ηγέτη των μαχητών Μουχάμαντ Αλ-Νταΐφ, τον Αμπού Χαλίντ (σ.σ. το επαναστατικό όνομα του επικεφαλής των Ταξιαρχιών Ιζεντίν Αλ-Κασάμ) και την Αντίσταση να συνεχίσουν το μονοπάτι που ακολουθούν και να απαντήσουνι στα εγκλήματα της κατοχής». «Ολοι είμαστε με την Αντίσταση», «όλοι είμαστε μαζί της, ό,τι και να κάνει είμαστε μαζί της», «ενθαρρύνουμε τις επιθέσεις της Αντίστασης και θυσιαζόμαστε» ακούγεται από άλλους.
Σε πρόσφατη ανάλυσή του με τίτλο «Το Ισραήλ έχασε τη μάχη… ποιος θα την κερδίσει;», που μπλοκαρίστηκε στη Δύση, ο πολύ γνωστός σύριος στρατηγικός αναλυτής Δρ Σαμίρ Αλ-Τάκι, διευθυντής του Eρευνητικού Κέντρου Ανατολής με έδρα του Ντουμπάι πλέον, έγραψε μεταξύ των άλλων:
«Οταν το Ισραήλ έθεσε το δεύτερο στόχο του, να συντρίψει τη Χαμάς και να καθαρίσει τη Γάζα από μαχητές, ανακοίνωσε από την αρχή την ήδη επελθούσα ήττα του μπροστά σ’ ένα στόχο που είναι αδύνατο να επιτευχθεί. Ενώ ο κόσμος ξύπνησε με τις τεράστιες απώλειες αμάχων, που προκλήθηκαν από τις ισραηλινές επιθέσεις, ο ισραηλινός στρατός δεν μπορεί να καταστρώσει πρακτικά σχέδια για την επίτευξη του στόχου χωρίς να σκοτώσει δεκάδες χιλιάδες αμάχους και να εφαρμόσει λιμοκτονία. […]
Εκτός κι αν το Ισραήλ εξακολουθεί να επιδιώκει να επιστρέψει σε έναν στείρο κύκλο σπάζοντας το ηθικό των Παλαιστίνιων, που σημαίνει ότι δεν έχει μάθει τίποτα από τα μαθήματα 65 χρόνων κατοχής. Τα επιτεύγματα του Ισραήλ δεν θα μετρηθούν από τον αριθμό των παλαιστίνιων αμάχων που σκοτώθηκαν, ούτε από το επίπεδο καταστροφής που έχει προκαλέσει στα μέσα διαβίωσης, αλλά μάλλον θα μετρηθούν από το βαθμό στον οποίο έχουν επιτευχθεί οι πολιτικοί στόχοι. Ως εκ τούτου, με στόχο να ξεφύγει από τις απαιτήσεις της ειρήνης, ο ισραηλινός στρατός πνίγεται στο δικό του βούρκο».
