«Λυσσασμένος» με την κατάργηση του άρθρου 16 του Συντάγματος και φανατικός υποστηρικτής της ίδρυσης ιδιωτικών πανεπιστημίων βροντοφωνάζει ο αγρίως νεοφιλελεύθερος Μητσοτάκης με κάθε ευκαιρία, προαναγγέλλοντας αναθεώρηση του Συντάγματος.
Αποδεικνύεται έτσι ότι η «κριτική» που ασκήθηκε στον τηλεπλασιέ-τηλεμαϊντανό ακροδεξιό Γεωργιάδη για «αλαζονεία» όταν έλεγε «να πούμε στον κόσμο ότι τώρα το στοίχημα στις δεύτερες εκλογές δεν είναι η Νέα Δημοκρατία να είναι κυβέρνηση αλλά να πάρουμε 180 έδρες μόνοι μας και να πάμε να αλλάξουμε το Σύνταγμα», ήταν «μούφα», έγινε μόνο για τα μάτια και κράτησε μόνο για μια μέρα, ώστε τα παπαγαλάκια των «πετσωμένων» ΜΜΕ να επιδοθούν στην προπαγάνδα ότι ο Μητσοτάκης προσωπικά και η ΝΔ είναι γειωμένοι στην πραγματικότητα και δεν έχουν «καβαλήσει το καλάμι».
Τι δήλωσε πάλι ο πορφυρογέννητος αυτοκρατορίσκος, που δεν έχει περάσει ούτε απέξω από ένα δημόσιο σχολείο, από ένα δημόσιο πανεπιστήμιο, ώστε να ψυχανεμίζεται έστω τους καημούς και την αγωνία της νεολαίας της εργαζόμενης κοινωνίας για πανεπιστημιακές σπουδές;
Συνέντευξη Μητσοτάκη στα «Παραπολιτικά», 10/6/2023:
«Ερώτηση: Η αναθεώρηση του Συντάγματος που σχεδιάζετε να εκκινήσετε θα γίνει μόνο για το Αρθρο 16 και τα ιδιωτικά πανεπιστήμια ή έχετε κι άλλες αλλαγές κατά νου και ποιες;
Κυριάκος Μητσοτάκης: Εχω πει ότι θα ξεκινήσουμε τη διαδικασία Συνταγματικής Αναθεώρησης και ότι η επόμενη Βουλή θα είναι προτείνουσα, ώστε αυτή που θα ακολουθήσει να είναι αναθεωρητική. Προτεραιότητά μας είναι σίγουρα η αναβάθμιση της δημόσιας Παιδείας. Ωστόσο, με την αλλαγή του Αρθρου 16 θέλουμε να προχωρήσουμε στην άρση αυτού του αναχρονισμού, αφού είμαστε η μόνη χώρα στην Ευρώπη που έχει συνταγματική απαγόρευση στην ίδρυση μη κρατικών πανεπιστημίων. Ο ΣΥΡΙΖΑ έχει αρνητική θέση και το ΠΑΣΟΚ παλαιότερα είχε καταψηφίσει την αλλαγή. Ενώ και σήμερα ο κ. Ανδρουλάκης είναι στο ‘’ναι μεν, αλλά’’.
Βεβαίως, η πρόταση δεν θα αφορά μόνο στην αλλαγή του Αρθρου 16. Πάντως, η διαδικασία για την Αναθεώρηση, θα ξεκινήσει το 2025, οπότε θα έχουμε τον χρόνο να συζητήσουμε αναλυτικά τις θέσεις μας στο διάστημα που θα μεσολαβήσει».
Συνέντευξη Μητσοτάκη στον «Σκάι», 11/6/2023:
«Γιώργος Αυτιάς: …Θα κάνετε κάποιες αλλαγές στο Σύνταγμα, έτσι δεν είναι;
Κυριάκος Μητσοτάκης: Αλλαγές στο Σύνταγμα θα γίνουν, κ. Αυτιά, αλλά από το 2025 και μετά.
Γιώργος Αυτιάς: Με συναίνεση, κ. Πρόεδρε;
Κυριάκος Μητσοτάκης: Επιβάλλεται.
Γιώργος Αυτιάς: Εχει ιδιαίτερο ενδιαφέρον αυτό.
Κυριάκος Μητσοτάκης: Επιβάλλεται η συναίνεση και επειδή θα έχουμε χρόνο μέχρι που να ανοίξει η διαδικασία, διότι πρέπει να περάσουν πέντε χρόνια για να εκκινήσει η διαδικασία της αναθεώρησης, και θυμίζω…
Γιώργος Αυτιάς: Μάλιστα, σωστό.
Κυριάκος Μητσοτάκης: Θυμίζω στους τηλεθεατές σας ότι χρειάζονται δύο Βουλές. Η πρώτη Βουλή είναι αυτή που προτείνει και η δεύτερη είναι αυτή που καταλήγει στην ακριβή διατύπωση των άρθρων του Συντάγματος που πρέπει να αναθεωρηθούν. Προφανώς και θα επιδιώξουμε ευρύτερες συναινέσεις, διότι απαιτούνται 180 βουλευτές σε τουλάχιστον μία από τις δύο Βουλές. Αρα το ίδιο το Σύνταγμα μέσα στη σοφία του επιβάλλει ευρύτερες συναινέσεις τις οποίες και προφανώς θα φροντίσω να αναζητήσω.
Γιώργος Αυτιάς: Θα απευθυνθείτε στα κόμματα ασφαλώς, έτσι;
Κυριάκος Μητσοτάκης: Εννοείται θα απευθυνθούμε στα κόμματα, σε όλα τα κόμματα, και εκεί βέβαια όλοι θα τεθούν προ των ευθυνών τους, έτσι δεν είναι; Παραδείγματος χάρη, το Αρθρο 16, να καταργηθεί επιτέλους αυτό το αδιανόητο μονοπώλιο του κράτους στην ανώτατη εκπαίδευση, το οποίο τόσα προβλήματα έχει δημιουργήσει. Εκεί θα φανεί τελικά ποιος είναι πραγματικά προοδευτικός ή ποιος συντάσσεται με απόψεις οι οποίες έρχονται ουσιαστικά από περασμένους αιώνες».
Ο Μητσοτάκης θεωρεί «αναχρονισμό» που «έρχεται από προηγούμενους αιώνες» την άρνηση ίδρυσης ιδιωτικών πανεπιστημίων. Θεωρεί, δηλαδή αναχρονισμό την ανάγκη της νεολαίας των φτωχών λαϊκών στρωμάτων, της εργατικής τάξης, της νεολαίας της εργαζόμενης κοινωνίας να οραματίζεται και να παλεύει για δημόσιες δωρεάν πανεπιστημιακές σπουδές υψηλού περιεχομένου και κύρους. Την ανάγκη της νεολαίας που η οικογένειά της δεν έχει «χοντρό πορτοφόλι» για να χρηματοδοτήσει τις σπουδές της σε κάποιο ιδιωτικό πανεπιστήμιο του εξωτερικού ή σε ένα «κολλέγιο» της συμφοράς του εσωτερικού που έχει συνάψει συμφωνία δικαιόχρησης με πανεπιστήμια της αλλοδαπής, στο πλαίσιο των επιχειρηματικών μπίζνες που ακολουθούν και οι δύο πλευρές (και τα πανεπιστήμια του εξωτερικού που έχουν ενσωματώσει την Συμφωνία της Μπολόνια και οι έμποροι της γνώσης του εσωτερικού). Της νεολαίας, που έστω και μέσα από έναν στρεβλό δρόμο της αγωνίας για επαγγελματική αποκατάσταση και αλλαγής κοινωνικού στάτους, πραγματώνει τελικά μια προοδευτική τάση, αυτήν της επαφής και της κατάκτησης της γνώσης, που μόνο ωφέλιμη είναι για την ανάπτυξη της προσωπικότητας.
Γι’ αυτήν τη νεολαία, η κυβέρνησή του, την προηγούμενη τετραετία ύψωσε τείχη ανάσχεσης στα όνειρά της. Επέβαλε την καρμανιόλα της Ελάχιστης Βάσης Εισαγωγής, την δραστική μείωση του αριθμού των εισακτέων και το λουκέτο σε τμήματα των ΑΕΙ, ειδικά των περιφεριακών. Αντίθετα για τα παιδιά των «εχόντων» και «κατεχόντων» δεν απαιτούνται τέτοια κριτήρια, δεν απαιτούνται κριτήρια «αριστείας» με την οποία μας έχουν ζαλίσει οι ά(χ)ριστοι. Απαιτείται μόνο η «τσέπη» των γονιών τους να είναι ιδιαιτέρως γεμάτη και χοντρή.
Τώρα, ο Μητσοτάκης, με την κατάργηση του άρθρου 16, επιδιώκει να βαθύνει ακόμη παραπέρα αυτόν τον ταξικό διαχωρισμό.
Η επιδίωξή του αυτή, να πανεπιστημιοποιήσει τα κολλέγια (ήδη οι απόφοιτοί τους διορίζονται στο Δημόσιο ως ΠΕ), να ιδρύσει ιδιωτικά πανεπιστήμια, για την εγγραφή στα οποία, όπως είπαμε, δεν απαιτείται κανενός είδους αριστεία παρά μόνο αξιολόγηση της οικονομικής επιφάνειας των στρωμάτων στα οποία απευθύνονται, καταρρίπτει ακόμη ένα αφήγημα του ίδιου και της κυβέρνησής του. Οτι δήθεν επιδιώκει την «αξιολόγηση» της εκπαίδευσης, των εκπαιδευτικών, των μαθητών για να βελτιώσει γενικά την ποιότητα της εκπαίδευσης και των δασκάλων της.
Η απάντηση στον σημαιοφόρο του νεοφιλελευθερισμού θα δοθεί μόνο από το κίνημα. Οι άνθρωποι που κατεβαίνουν στο δρόμο είναι αυτοί που τιμούν την παράδοση της «δημόσιας δωρεάν Παιδείας σε όλες τις βαθμίδες» και υπερασπίζονται τη συνταγματική απαγόρευση του άρθρου 16. Οσο κι αν έχει γίνει… ελβετικό τυρί από τις διάφορες παρεμβάσεις των κυβερνήσεων (ιδιαίτερα τις καταιγιστικού ρυθμού νομοθετικές παρεμβάσεις της κυβέρνησης Μητσοτάκη), που είναι πειθήνιες στις διαταγές των κολλεγιαρχών εμπόρων της Παιδείας, αυτή η συνταγματική απαγόρευση εξακολουθεί ν’ αποτελεί κάρφος στο μάτι τους. Γι’ αυτό και θέλουν να την άρουν. Αυτό εξηγεί και τη λύσσα των νεοφιλελεύθερων τύπου Μητσοτάκη.
Θυμίζουμε τι γράφαμε σε προηγούμενο σχετικό σημείωμά μας, με αφορμή άλλη μια συνέντευξη-προμοτάρισμα του Μητσοτάκη από τον αγιογράφο Σταύρο Θεοδωράκη στον Alpha, τον περασμένο Μάρτιο:
«Η προηγούμενη φορά που επιχειρήθηκε η αναθεώρηση του άρθρου 16 ήταν το 2006-2007. Πρωθυπουργός Καραμανλής (ο δάμαλος, ο αυτοσυνταξιοδοτηθείς), υπουργός Παιδείας η Γιαννάκου (πεθαμένη). Τα είχαν συμφωνήσει και με το ΠΑΣΟΚ του ΓΑΠ. Ενα γιγάντιο φοιτητικό κίνημα, με καταλήψεις, διαδηλώσεις, συγκρούσεις στους δρόμους, τους χάλασε τα σχέδια. Ηταν Φλεβάρης του 2007, αν θυμόμαστε καλά, που το ΠΑΣΟΚ αναγκάστηκε να αποχωρήσει από τη διαδικασία της συνταγματικής αναθεώρησης, που οδηγήθηκε σε κατάρρευση. Η ΠΑΣΠ στα πανεπιστήμια ψήφιζε μαζικά ενάντια στην αναθεώρηση του άρθρου 16 και ο Γιωργάκης, έντρομος, αναγκάστηκε να σαλπίσει υποχώρηση και αποχώρηση από το νεοφιλελεύθερο μέτωπο.
Στην επόμενη συνταγματική αναθεώρηση, που ξεκίνησε με κυβέρνηση Τσίπρα και ολοκληρώθηκε με κυβέρνηση Μητσοτάκη, το άρθρο 16 δεν μπήκε καν στα προς αναθεώρηση. Οι συριζαίοι δεν ήταν διατεθειμένοι να αυτοκτονήσουν πολιτικά…».
Ειμαστε πεπεισμένοι πως σε ανάλογη επιδίωξη της επόμενης κυβέρνησης, «το φοιτητικό, νεολαιίστικο και ευρύτερα το κοινωνικό κίνημα θα είναι και πάλι στις επάλξεις. Δεν τρέφουμε καμιά αμφιβολία γι’ αυτό. Γιατί δεν πρόκειται για κάποια νεκρή παράδοση που τη συντηρούν κάποιοι ‘’στενοκέφαλοι’’, αλλά για μια παράδοση γειωμένη στην κοινωνική πραγματικότητα, στην ανάγκη της εργαζόμενης κοινωνίας και της νεολαίας της για δωρεάν ανώτατες σπουδές. Οπως δεν μπόρεσαν ποτέ να ξεριζώσουν την (προοδευτική) τάση της εργαζόμενης κοινωνίας να αναζητά πανεπιστημιακή εκπαίδευση για τα παιδιά της, έτσι δε θα μπορέσουν να ξεριζώσουν (τουλάχιστον στον ορατό ορίζοντα) και τη συνταγματική απαγόρευση της ιδιωτικής ανώτατης παιδείας».
