Με μόνο σύμμαχο τα «πετσωμένα» ΜΜΕ απέμεινε ο Μητσοτάκης, τα οποία αποσιωπούν εκκωφαντικά το νομοσχέδιο για τα ΑΕΙ, θέλοντας να κρατήσουν την ελληνική εργαζόμενη κοινωνία στο σκοτάδι, ενώ είναι αυτό που έχει ανάψει φωτιές απ’ άκρη σ’ άκρη σε όλη την πανεπιστημιακή κοινότητα και εναντίον του έχουν σηκωθεί ακόμη και οι πέτρες.
Ακόμη και Σύγκλητοι εξώφθαλμα φιλικοί προς τις νεοφιλελεύθερες «μεταρρυθμίσεις» (π.χ. ΠΑΜΑΚ, ΠΑΠΕΙ) δεν μπορούν να το καταπιούν «αμάσητο» και εκφράζουν αντιρρήσεις.
- Η Σύγκλητος του ΠΑΜΑΚ που συντάσσεται με την απόφαση της πλειοψηφίας της Συνόδου των Πρυτάνεων, ενώ θεωρεί θετικές τις ρυθμίσεις που «αυξάνουν το βαθμό ευελιξίας στην οργάνωση των σπουδών», «προάγουν τη διασύνδεση εκπαίδευσης και έρευνας με τον κόσμο της παραγωγής και των επιχειρήσεων» και έχει στηρίξει «ομοφώνως» (κατά δήλωσή της) αντιδραστικά και αντιεκπαιδευτικά μέτρα όπως «τη σύνδεση μέρους της χρηματοδότησης των Α.Ε.Ι. με δείκτες αξιολόγησης», «τη θέσπιση ελάχιστης βάσης εισαγωγής και σταθμισμένων βάσεων εισαγωγής στα Πανεπιστήμια», «την ανάγκη φύλαξης και την ελεγχόμενη πρόσβαση στα κτήρια διοίκησης του Πανεπιστημίου και σε χώρους με σημαντικό εξοπλισμό», «την ανάγκη θέσπισης σύγχρονων πειθαρχικών διατάξεων και τη συγκρότηση πειθαρχικών οργάνων», έχει «ράμματα για τη γούνα» του νέου νομοσχέδιου Μητσοτάκη-Κεραμέως.
Αντιδρά στη χρόνια υποχρηματοδότηση και κάνει λόγο για: «πιεστικά προβλήματα στην οικονομική κάλυψη των συνεχώς αυξανόμενων δαπανών λειτουργίας», για «εισαγωγή ενός συγκεντρωτικού, ελάχιστα δημοκρατικού και χωρίς προηγηθείσα ουσιαστική συζήτηση, συστήματος διοίκησης των Πανεπιστημίων», για «το Συμβούλιο Διοίκησης (που) αποκτά υπερεξουσίες, ενώ στερείται ακαδημαϊκής δημοκρατικής νομιμοποίησης», για «κατ’ ουσίαν διορισμό του Πρύτανη», για το ότι «η ίδρυση, συγχώνευση και κατάργηση ακαδημαϊκής μονάδας πραγματοποιείται με προεδρικό διάταγμα χωρίς τη σύμφωνη γνώμη της Συγκλήτου. Αυτό αντιβαίνει στην πράξη στο αυτοδιοίκητο των Πανεπιστημίων», για τη «συνύπαρξη διαφορετικών ΠΠΣ με άνισες μεταξύ τους μονάδες ECTS που οδηγούν όμως στο ίδιο επίπεδο προσόντων», γεγονός που «δεν συνάδει με τις ακαδημαϊκές αρχές», κ.λπ.
Τέλος ζητά από το ΥΠΑΙΘ «την επανεξέταση των διατάξεων που αφορούν στο νέο σύστημα διοίκησης των Α.Ε.Ι., τη συνέχιση του διαλόγου επί του συνόλου των άρθρων, καθώς και την αποδοχή των θέσεων της πλειοψηφίας της Συνόδου των Πρυτάνεων».
- Η Σύγκλητος του ΠΑΠΕΙ αποδέχεται και αυτή «πλήρως τις θέσεις της Συνόδου των Πρυτάνεων» και θεωρεί θετικές τις ρυθμίσεις που «προσδίδουν ευελιξία στην οργάνωση των σπουδών, προάγουν τη διασύνδεση εκπαίδευσης/έρευνας με τον κόσμο της παραγωγής».
Πλην, όμως, εκφράζει την αντίθεσή της στο ότι τα Πανεπιστήμια παραμένουν «διαχρονικά ακραία υποστελεχωμένα, τόσο σε διδακτικό, όσο και σε διοικητικό προσωπικό» και αντιμετωπίζουν «πιεστικά προβλήματα στην οικονομική κάλυψη των συνεχώς αυξανόμενων δαπανών λειτουργίας τους, αναγκαζόμενα να χρησιμοποιούν ολοένα και περισσότερους ίδιους πόρους».
Εντονη αντίθεση εκφράζεται και για την περιθωριοποίηση και υποβάθμιση της Συγκλήτου και την ίδρυση του Συμβουλίου Διοίκησης, που συγκεντρώνει υπερεξουσίες, υπονομεύοντας το αυτοδιοίκητο των Πανεπιστημίων: «Η περιστολή του αυτοδιοίκητου των Πανεπιστημίων, με την αναπόφευκτη περιθωριοποίηση και υποβάθμιση της Συγκλήτου, προκειμένου, αντίστοιχα, να αποδοθούν υπερεξουσίες στο συμβούλιο διοίκησης (και προπάντων στον Πρύτανη), ακόμα και για ζητήματα που άπτονται της καθημερινής διοίκησης, αποτελούν ενέργειες που υπονομεύουν το κύρος και τη θεσμική νομιμοποίηση των οργάνων διοίκησης του Πανεπιστημίου και απειλούν ακόμη και τη στοιχειώδη εύρυθμη λειτουργία του».
Τέλος, «κάνει έκκληση» στην ηγεσία του ΥΠΑΙΘ «να προβεί, έστω και την ύστατη στιγμή, σε διόρθωση αστοχιών στο υπό διαβούλευση σχέδιο νόμου, με την απάλειψη ή / και ριζική αναμόρφωση των σχετικών διατάξεων, που περιορίζουν το αυτοδιοίκητο των Ελληνικών Πανεπιστημίων και προωθούν ένα νέο σύστημα διοίκησης, το οποίο θέτει σε κίνδυνο τη λειτουργία τους».
Σε αντίθεση με αυτές τις μεσοβέζικες αποφάσεις, που παρόλ’ αυτά στραπατσάρουν την εικόνα του νομοσχέδιου-«επανάσταση», όπως το χαρακτήρισε ο Μητσοτάκης, είναι η ξεκάθαρη ανακοίνωση-καταπέλτης του Επιμελητήριου Εικαστικών Τεχνών Ελλάδος, που χαρακτηρίζει το νομοσχέδιο «ωδή στην ιδιωτικοποίηση» «απαράδεκτο και επικίνδυνο» και απαιτεί την άμεση απόσυρσή του.
Η ανακοίνωση του Επιμελητήριου Εικαστικών Τεχνών Ελλάδος
ΤΟ ΝΕΟ ΝΟΜΟΣΧΕΔΙΟ ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΑΙΔΕΙΑ ΥΠΟΝΟΜΕΥΕΙ ΤΗ ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑ ΤΟΥ ΔΗΜΟΣΙΟΥ ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΟΥ
Το νέο νομοσχέδιο που προτείνει το Υπουργείο Παιδείας, υπονομεύει τη λειτουργία του Δημόσιου Πανεπιστημίου. Επιβάλλει αγοραίους όρους στο περιεχόμενο των σπουδών, στη διάρθρωση των προγραμμάτων, στην χρηματοδότηση των Ιδρυμάτων, καταργεί το αυτοδιοίκητο των Πανεπιστημίων. Πιο συγκεκριμένα: καταργείται το Πρυτανικό Συμβούλιο και στη θέση του δημιουργείται το Συμβούλιο Διοίκησης (ΣΔ) των Ιδρυμάτων αποτελούμενο από 6 πανεπιστημιακούς και 5 εξωπανεπιστημιακούς παράγοντες (από την Ελλάδα ή το εξωτερικό, καθηγητές, ιδιώτες, εκπρόσωποι διεθνών οργανισμών ή κοινωνικών εταίρων). Προβλέπεται θέση εκτελεστικού διευθυντή (όχι απαραίτητα πανεπιστημιακό) που επιλέγεται από το Συμβούλιο Διοίκησης.
Η επιλογή του Πρύτανη θα γίνεται από το Συμβούλιο Διοίκησης και όχι από το σύνολο των καθηγητών του ΑΕΙ, ενώ μπορεί να παύεται κατά την κρίση του ΣΔ. Προβλέπεται η δυνατότητα ίδρυσης νέων προγραμμάτων σπουδών χωρίς την άδεια του ΥΠΑΙΘ, αλλά με πιστοποίηση της Εθνικής Ανεξάρτητης Αρχής Εκπαίδευσης (ΕΘΑΑΕ), καθώς και η ίδρυση εταιριών με απόφαση των ΑΕΙ. Θα αναπτύσσεται η δυνατότητα στους φοιτητές να παρακολουθούν επιστημονικά προγράμματα ή τμήματα σε πολλά πεδία.
Με το νέο νομοσχέδιο καταργούνται οι φοιτητικές παρατάξεις και οι εκλογές γίνονται με ενιαίο ψηφοδέλτιο. Είναι απόλυτα διακριτό, ότι το νέο νομοσχέδιο είναι ωδή στην ιδιωτικοποίηση, στην ανάπτυξη δεξιοτήτων ανάλογα με τις ανάγκες της αγοράς, ενώ ο αυταρχικός του χαρακτήρας τσαλακώνει την δημοκρατική φύση της γνώσης, της επιστήμης και της τέχνης. Ενισχύει τις πελατειακές σχέσεις και αμφισβητεί την επιστημοσύνη αξιόλογων Δασκάλων και το τεράστιο έργο τους, με σημαντικές επιτυχίες σε πολλούς επιστημονικούς τομείς, μέσα στις συνθήκες ανέχειας που έχουν οδηγήσει το ελληνικό Πανεπιστήμιο οι κυβερνήσεις με την υποχρηματοδότηση και την απαξίωσή τους.
Ετσι ακολουθώντας τα ίχνη της προηγούμενης κυβέρνησης το Υπουργείο Παιδείας εξελίσσει το όραμα της υποβάθμισης των πτυχίων προς όφελος των ιδιωτικών δομών εκπαίδευσης, ώστε το κυνήγι των δεξιοτήτων, της κατάρτισης σε σκόρπια γνωστικά αντικείμενα και όχι της εμπεριστατωμένης γνώσης να είναι ο βασικός στόχος των νέων για να έχουν μία θέση στην αγορά εργασίας. Παράλληλα με την κατάργηση των φοιτητικών παρατάξεων, ειδικά μετά τη συντριπτική ήττα της φιλοκυβερνητικής παράταξης της ΔΑΠ, επιχειρεί να πατάξει κάθε πολιτική φωνή, κάθε διαμαρτυρία, κάθε αντίθετη γνώμη.
Η κατρακύλα του Υπουργείου Παιδείας και της κυβέρνησης άρχισε να γίνεται ορατή με την συκοφάντηση των Πανεπιστημιακών και των φοιτητών που χαρακτηρίζουν τα ΑΕΙ ως «χώρους ανομίας», αποκρύπτοντας το γεγονός ότι η κρατική χρηματοδότηση (βασική συνταγματική υποχρέωση του κράτους) προς τη Δημόσια Εκπαίδευση συρρικνώνεται εδώ και χρόνια. Ετσι αφού λοιδόρησαν τα ελληνικά πανεπιστήμια, τους δασκάλους και τους φοιτητές, φρόντισαν να ιδρύσουν την πανεπιστημιακή αστυνομία (εκεί δεν φείδονται του Δημοσίου Χρήματος) και μέσα στο τοξικό κλίμα της αστυνομικής βίας απέναντι στους φοιτητές τον περασμένο Μάιο, δημοσιεύθηκε το απαράδεκτο νομοσχέδιο και μάλιστα με ελάχιστο και προσχηματικό χρόνο διαβούλευσης!
Το Επιμελητήριο Εικαστικών Τεχνών Ελλάδος θεωρεί εντελώς απαράδεκτο και επικίνδυνο το σχέδιο νόμου για την τριτοβάθμια Εκπαίδευση και απαιτεί την άμεση απόσυρσή του.
