Καταρχάς, να δηλώσουμε ότι δε θεωρούμε πως ο Ρίσι Σούνακ μας προσέβαλε με το αυτοκρατορικό φτύσιμο που έριξε στον Μητσοτάκη. Ο Μητσοτάκης δεν μας εκπροσωπεί. Δεν εκπροσωπεί τον ελληνικό λαό, όπως κραυγάζουν από χτες το βράδυ τα παπαγαλάκια των ελληνικών αστικών ΜΜΕ. Το φτύσιμο είναι όλο καταδικό του.
Φέρθηκε ο Σούνακ ως αποικιοκράτης; Κουβέντα θέλει; Ηθελε να κάνει μια εθνικιστική επίδειξη στο συντηρητικό βρετανικό ακροατήριο και ο Μητσοτάκης ήταν ό,τι πιο βολικό. Ενας καρπαζοεισπράκτορας για τους ιμπεριαλιστές.
Υπήρχε περίπτωση ο Σούνακ να έκανε το ίδιο χουνέρι στον Σολτς ή στον Μακρόν ή έστω στον Ερντογάν; Ούτε κατά διάνοια. Ο Σολτς και ο Μακρόν εκπροσωπούν εξίσου (αν όχι περισσότερο) ισχυρά ιμπεριαλιστικά κέντρα, ο δε Ερντογάν εκπροσωπεί μια περιφερειακή δύναμη που έχει ειδικό βάρος στα διεθνή ιμπεριαλιστικά διαβούλια. Ούτε θα πήγαινε ο Ερντογάν να κάνει άτυπη επίσκεψη στο Λονδίνο. Θα πήγαινε μόνο σε επίσημη επίσκεψη. Ατυπες (πλην ουσιαστικές) συναντήσεις κάνει με τον Σούνακ (και άλλους ιμπεριαλιστές ηγέτες) στο περιθώριο των διασκέψεων του ΝΑΤΟ και του G-20 ή της γενικής συνέλευσης του ΟΗΕ.
Ο Μητσοτάκης έδειξε την ασημαντότητά του ακόμα και μετά το φτύσιμο, με την κακομοίρικη δήλωση που δημοσιοποίησε: «Εκφράζω την ενόχλησή μου για το γεγονός ότι ο Βρετανός Πρωθυπουργός ακύρωσε την προγραμματισμένη μας συνάντηση λίγες ώρες πριν αυτή πραγματοποιηθεί»! Απλώς ενοχλήθηκε…
Τα υπόλοιπα που ακούγονται είναι… να ΄χαμε να λέγαμε. Κάθε τρεις και λίγο ο Μητσοτάκης πετάγεται μέχρι το Λονδίνο, συναντά τον Οσμπορν (πρώην υπουργός και νυν γενικός δερβέναγας του Βρετανικού Μουσείου), συναντά και κάναν πολιτικό, μόνο και μόνο για να δείξει στο «πόπολο» της Ελλάδας ότι δίνει αγώνα για την επιστροφή των κλεμμένων γλυπτών του Παρθενώνα. Και βάζει τα παπαγαλάκια να γράφουν ότι χάρη στις άοκνες προσπάθειές του… βρισκόμαστε σε καλό δρόμο.
Ολοι ξέρουν ότι οι βρετανοί ιμπεριαλιστές δεν προτίθενται να επιστρέψουν τα γλυπτά του Παρθενώνα. Εκτός των άλλων και γιατί, αν επέστρεφαν τα συγκεκριμένα γλυπτά, θα ζητούσαν το ίδιο και μια σειρά άλλες χώρες, τους αρχαιολογικούς θησαυρούς των οποίων έχουν κατακλέψει την περίοδο της αποικιοκρατικής Βρετανικής Αυτοκρατορίας. Ναι, και από την Ινδία έχουν κλέψει αρχαιολογικούς θησαυρούς, αλλά ο Σούνακ δεν είναι Ινδός, βρετανός ιμπεριαλιστής πολιτικός είναι, παρά την ινδική καταγωγή των γονιών του.
Από τον αριθμό 10 της Ντάουνινγκ Στριτ διέρρευσε ότι ο Μητσοτάκης είχε δεσμευτεί πως δε θα κάνει αναφορά στα γλυπτά του Παρθενώνα, αλλά έσπασε τη δέσμευση στη συνέντευξή του στο BBC, γι’ αυτό και ο Σούνακ ματαίωσε την προγραμματισμένη άτυπη συνάντησή τους. Από το Μαξίμου διέψευσαν τη διαρροή… με διαρροή. Αντε να βρεις ποιος λέει αλήθεια. Και τι σημασία έχει; Αν ήταν κάποιος ισχυρός στη θέση του Μητσοτάκη, πρώτο δε θα απαιτούσαν απ’ αυτόν τέτοια δέσμευση και δεύτερο, αν την είχαν ζητήσει ευγενικά και στο πλαίσιο του διπλωματικού πρωτόκολλου κι αυτός έσπαγε τη δέσμευση, ο Σούνακ δε θα τον μεταχειρίζονταν σαν τον τελευταίο λακέ της βίλας του. Θα έκανε μια κόντρα δήλωση και η συνάντηση θα γινόταν κανονικά.
ΥΓ1. Τα παπαγαλάκια από το πρωί κλίνουν σε όλες τις πτώσεις τη λέξη «γαϊδουριά». Ωραία, ο Σούνακ φέρθηκε γαϊδουρινά. Τη στάση του Μητσοτάκη που απλώς «ενοχλήθηκε» (ούτε καν «έντονα») από τη γαϊδουριά του Σούνακ πώς θα τη χαρακτηρίζατε;
ΥΓ2. Αφού εξέφρασε την «ενόχλησή» του, ο Κούλης συνέχισε στη δήλωσή του: «Ελλάδα και Βρετανία ενώνονται από παραδοσιακούς δεσμούς φιλίας και το πλαίσιο των διμερών μας σχέσεων είναι εξαιρετικά ευρύ. Οι θέσεις της Ελλάδος για το ζήτημα των Γλυπτών του Παρθενώνα είναι γνωστές. Ηλπιζα να έχω την ευκαιρία να τις συζητήσω και με τον Βρετανό ομόλογό μου, μαζί με τις μεγάλες προκλήσεις της διεθνούς συγκυρίας: Γάζα, Ουκρανία, Κλιματική κρίση, μετανάστευση. Οποιος πιστεύει στην ορθότητα και το δίκαιο των θέσεών του δεν φοβάται ποτέ την αντιπαράθεση επιχειρημάτων»! Εμείς τι να πούμε; Ο πολιτικός ηγέτης του βρετανικού ιμπεριαλισμού έχασε την ευκαιρία να δεχτεί τις συμβουλές μιας τεράστιας πολιτικής προσωπικότητας, όπως αναγνωρίζεται διεθνώς είναι ο Κούλης Μητσοτάκης, για όλα τα φλέγοντα διεθνή ζητήματα. Ξα του… που θα ‘λεγαν και οι συμπατριώτες του Κούλη.
