«Με δεδομένο, λοιπόν, ότι η δυτική αλληλεγγύη περιορίζεται από τα οικονομικά συμφέροντα, οι Ουκρανοί οφείλουν να παραδεχτούν πως “η υπεράσπιση της Ευρώπης“ δεν είναι αρκετή. Η Ουκρανία υπερασπίζεται, επίσης, τον ρωσικό λαό από την αυτοκαταστροφική μανία του προέδρου του Βλαντίμιρ Πούτιν και τη λούμπεν μπουρζουαζία του. Εάν θέλουμε να αποτρέψουμε έναν νέο παγκόσμιο πόλεμο, αυτό θα επιτευχθεί μέσω μιας «θερμής ειρήνης», με μαζικούς στρατιωτικούς εξοπλισμούς που θα συντηρούν την εύθραυστη νέα ισορροπία δυνάμεων. Μια κατάσταση η οποία δεν προκύπτει μόνο από αντικρουόμενα οικονομικά συμφέροντα, αλλά και από τις διαφορετικές ερμηνείες της πραγματικότητας, που δεν αφορά μόνο την ταξινόμηση των γεγονότων». Ο Σλαβόι Ζίζεκ (άρθρο για το Project Syndicate, δημοσίευση στα «Νέα», 20.4.2020).
Να τον χαίρεστε τον… ανατρεπτικό… μαρξιστή φιλόσοφο. Οχι μόνο οι συριζαίοι που τον είχαν μισθώσει τελευταία, αλλά και κάποιοι άλλοι, αριστερότερα του ΣΥΡΙΖΑ, εξωκοινοβουλευτικοί με τον καημό να γίνουν κοινοβουλευτικοί, που ήταν οι πρώτοι που τον έφεραν στην Ελλάδα και τον σύστησαν σαν… μεγάλο επαναστάτη.
Να τους χαίρεστε τους… σοσιαλισταράδες σας
Η καναδική ερευνητική ομάδα Citizen Lab κατήγγειλε ότι η ισπανική κυβέρνηση παρακολουθούσε παράνομα τουλάχιστον 60 στελέχη του αυτονομιστικού κινήματος της Καταλωνίας, χρησιμοποιώντας το ισραηλινό σύστημα Pegasus. Η κυβερνητική εκπρόσωπος Ισαμπέλ Ροδρίγεθ επιβεβαίωσε έμμεσα την καταγγελία, δηλώνοντας: «Δεν έχουμε τίποτα να κρύψουμε. Η Ισπανία είναι μια δημοκρατική χώρα, με πλήρη ισχύ της έννομης τάξης και κάθε περιορισμός των θεμελιωδών δικαιωμάτων απαιτεί εξουσιοδότηση ή δικαστική εντολή». Και αρνήθηκε να δώσει άλλες εξηγήσεις, παρά τον καταιγισμό ερωτήσεων που δέχτηκε.
Χρειάζεται μήπως να θυμίσουμε ότι την Ισπανία κυβερνούν οι… σοσιαλιστές του Πέδρο Σάντσεθ παρέα με τους… αριστερούς του Unidas-Podemos;
Τώρα το θυμήθηκαν;
Το πιο εξοργιστικό με τους Τσιπραίους είναι πως θυμήθηκαν «ξαφνικά» τη μεγαλοαστική καταγωγή του Σκουρλέτη. Οτι είναι γόνος οικογένειας βιομήχανων και εφοπλιστών. Αλήθεια, τόσα χρόνια που ο Σκουρλέτης ήταν το δεξί χέρι του Τσίπρα, ο πορτ παρόλ του ΣΥΡΙΖΑ, δεν μέτραγε η μεγαλοαστική καταγωγή του; Ο Σκουρλέτης, βέβαια, άλλο πολιτικό ερείπιο αυτός, λίγο θέλει από το να παρουσιαστεί σαν… μετενσάρκωση του Ενγκελς. Λοιπόν, να τελειώνει το παραμύθι. Ανεξάρτητα από την καταγωγή του καθένα τους και από την οικονομική του κατάσταση, όλοι και όλες μαζί υπηρετούν την πολιτική του κεφαλαίου. Αυτή είναι η ουσία. Οσο για τον Σκουρλέτη, θυμίζει… παλιάλογο που προσπαθεί να διώξει τις αλογόμυγες που το τριγυρίζουν, αλλά δεν έχει τη δύναμη να κουνήσει την ουρά του.
Οriginal
Δεκάδες ευχετήριες κάρτες για το πάσχα λαμβάνουμε καθημερινά στο ηλεκτρονικό ταχυδρομείο της εφημερίδας από υπουργούς, βουλευτές, δημάρχους, γραφεία Τύπου, οργανισμούς, συνδικαλιστικές οργανώσεις κτλ. Ολες είναι στο ίδιο στιλ: καλαθάκια με χρωματιστά αυγά, κάνα κουνελάκι, τέτοια χαρωπά πράγματα. Μόνο ο ακροδεξιός τηλεπλασιέ-τηλεμαϊντανός-υπουργός ξεχώρισε. Ορίτζιναλ «πατρίς θρησκεία οικογένεια», όχι δυτικότροπα αυγουλάκια και κουνελάκια.
Νομιμοποίηση
Πολλά χρόνια πίσω, ο δεξιός Ζακ Σιράκ αρνήθηκε να κάνει ντιμπέι(τ) με τον Ζαν-Μαρί Λεπέν, για να μην νομιμοποιήσει τη φασιστική ακροδεξιά, όπως είπε. Στο δεύτερο γύρο σάρωσε με ποσοστό πάνω από 80%. Ο Εμανουέλ Μακρόν για δεύτερη συνεχή φορά έκανε ντιμπέι(τ) με τη Μαρίν Λεπέν, την οποία αντιμετώπισε σαν μια τυπική δεξιά αντίπαλο. Η νομιμοποίηση της φασιστικής ακροδεξιάς από το γαλλικό πολιτικό σύστημα είναι πλήρης. Γι’ αυτό και τα ψευτοδιλήμματα του «ρεπουμπλικανικού μετώπου» δεν πιάνουν όπως παλιά.
Η στήλη παρακολούθησε κάνα εικοσάλεπτο από το ντιμπέι(τ), αν και δεν σκαμπάζει γρι από γαλλικά (περισσότερα καταλαβαίναμε από τις χειρονομίες των μεταφραστών στη γλώσσα των κωφάλαλων παρά από τις ελάχιστες λέξεις που ξέραμε, επειδή μοιάζουν με τις αγγλικές). Οπότε το σχόλιο είναι… κινηματογραφικό: ο Μακρόν είναι μακράν καλύτερος ηθοποιός από τη Λεπέν.
Εθνικιστικός ζήλος
Η καταστροφή της αυτοκρατορικής πύλης της Αγιασοφιάς δεν ανακαλύφθηκε από Ελληνες αλλά από Τούρκους. Ιστορικούς και αρχαιολόγους, ευαίσθητους για τα ιστορικά μνημεία, ανεξάρτητα από θρησκευτικούς ή εθνικούς συμβολισμούς. Η καθυστερημένη παρέμβαση της ελληνικής πλευράς ήταν απλά μια ακόμα εκδήλωση γελοίου εθνικιστικού ζήλου. Και η ενόχληση επειδή ανακοίνωση τουρκικού υπουργείου αναφέρθηκε σε «τζαμί της Αγιασοφιάς» ήταν ακόμα πιο γελοία. Από το 1451 η Αγιασοφιά μετατράπηκε σε τζαμί, τι να κάνουμε; Ο Κεμάλ τη μετέτρεψε σε ιστορικό μνημείο, στο πλαίσιο του εκσυγχρονισμού και της εκκοσμίκευσης του σύγχρονου τουρκικού αστικού κράτους, και ο Ερντογάν την έκανε και ιστορικό μνημείο και τζαμί, ενισχύοντας τη δική του πολιτική που έχει ψηλά τη θρησκεία, δηλαδή τον έλεγχο των λαϊκών μαζών διά της θρησκείας.
