Παρά τα μεγάλα λόγια, τα παιδιά με αναπηρία, αντιμετωπίζονται από τις αστικές κυβερνήσεις σαν παιδιά «ενός κατώτερου θεού». Μύρια προβλήματα τα βασανίζουν από την πρόσβαση στην εκπαίδευση, μέχρι την πρόσβαση στις δομές υγείας, τις θεραπείες και τα φάρμακα, ζητήματα δηλαδή που έχουν να κάνουν με την ίδια τη ζωή τους και την ποιότητά της.
Η μείωση των κρατικών δαπανών για τις λεγόμενες κοινωνικές ανάγκες, η ιδιωτικοποίηση άπειρων πλευρών λειτουργίας του κράτους, η αποθέωση της επιχειρηματικής δράσης, ακόμη και σε αυτόν τον ευαίσθητο τομέα της αντιμετώπισης και διαχείρισης των αναγκών των παιδιών ΑΜΕΑ, επιδείνωσε παραπέρα την ήδη τραγική κατάσταση.
Σε αυτές τις συνθήκες, το δικαίωμα σε διακοπές σε κατασκηνώσεις με αξιοπρεπείς συνθήκες έγινε είδος πολυτελείας. Οπως καταγγέλλουν η Συντονιστική Επιτροπή Αγώνα Αναπήρων και ο Ενιαίος Σύλλογος Γονέων και Κηδεμόνων ΑΜΕΑ Αττικής και Νήσων τα τελευταία χρόνια μειώθηκαν στο 50% οι δαπάνες για τις κατασκηνώσεις, ενώ έκλεισαν οι περισσότερες κρατικές και δημοτικές κατασκηνώσεις, με αποτέλεσμα μόνο 3.000 παιδιά με αναπηρία να καλύπτονται από το σχετικό πρόγραμμα που διαχειρίζονται οι δήμοι με την ΠΟΣΓΚΑΜΕΑ (Πανελλήνια Ομοσπονδία Σωματείωv Γovέωv και Κηδεμόvωv Ατόμωv με Αvαπηρίες).
Η Καταγγελία
Η τραγική κατάσταση με την κατασκήνωση για τα ΑμεΑ στην Μπούκα της Αμφιλοχίας , ούτε η μοναδική είναι, ούτε έπεσε σαν κεραυνός εν αιθρία
Σα δε ντρέπονται!! Μόνο 3000 παιδιά με αναπηρία καλύπτονται από το πρόγραμμα κατασκηνώσεων του κράτους με τις περισσότερες των περιπτώσεων οι συνθήκες να ναι είναι άθλιες.
Βαρβαρότητα κυβέρνησης και Δήμων που στο όνομα του κέρδους έχουν συρρικνώνει τις κατασκηνώσεις στον ελάχιστο βαθμό, ενώ οι συνθήκες είναι απαράδεκτες.
Υποκρισία, τυχοδιωκτισμοί των συμβιβασμένων συνδικαλιστικών ηγεσιών, που ενώ συνδιαχειρίζονται το κατασκηνωτικό πρόγραμμα για τα ΑμεΑ, του κράτους, εκμεταλλευμένοι την αγωνία των γονέων για να εξασφαλίσουν έστω κ για λίγες ημέρες διακοπές για τα παιδιά τους αλλά και την απαραίτητη αποφόρτιση της οικογένειας, αποποιούνται την ευθύνη για τα τραγικά προβλήματα λέγοντας, ότι έχουν στείλει τις παρατηρήσεις τους, κατά καιρούς, ενώ ουδέποτε διεκδίκησαν, ουσιαστικές λύσεις για το πρόβλημα των διακοπών των ΑμεΑ. Την ανάληψη της ευθύνης από το κράτος να τους εξασφαλίσει, με όρους αξιοπρέπειας, ποιοτικές διακοπές.
Μαζί με τα 500χιλιαδες στρέμματα δασών που κάηκαν στις τελευταίες πυρκαγιές, έγινε στάχτη ο μύθος περί του τουριστικού θαύματος κ του επιτελικού κράτους. Με την άκρη της κουρτίνας που σηκώθηκε ( με την περίπτωση της κατασκήνωσης στην Αμφιλοχία) είδαμε, σε τι συνθήκες διαβιούν στις κατασκηνώσεις τα λίγα παιδιά που πηγαίνουν. Αποκαλύπτοντας έτσι τη βαρβαρότητα της πολιτικής τους, ξεσκίζοντας το προσωπείο των δήθεν ευαίσθητων (Κυβέρνησης και Δήμων), απέναντι σε αυτούς που έχουν πραγματική ανάγκη, τις λεγόμενες ευπαθείς ομάδες.
Το έγκλημα είναι διαχρονικό, έχουν ευθύνη όλες οι κυβερνήσεις, που μείωσαν τα τελευταία χρόνια στο 50% τις δαπάνες για τις κατασκηνώσεις, έκλεισαν τις περισσότερες κρατικές και δημοτικές κατασκηνώσεις, αφήνοντας αυτό το υποβαθμισμένο πρόγραμμα, που καλύπτει μόλις 3000 παιδιά με αναπηρία, να το διαχειρίζεται η ΠΟΣΓΚΑΜΕΑ, μαζί με κάποιους δήμους.
Την ίδια στιγμή, άνοιγαν το δρόμο στην επιχειρηματική δράση στο χώρο, «νόμιμη ή παράνομη», που οι συνθήκες κ εκεί είναι απαράδεκτες.
Ήταν οι ίδιοι που με αποφάσεις τους, έκοψαν θεραπείες από παιδιά με αναπηρία, επέβαλλαν συμμετοχή σε φάρμακα, θεραπείες κ εξετάσεις αλλά κ τεχνολογικά βοηθήματα. Αφήνοντας τους ανασφάλιστους ανάπηρους, κ ιδιαίτερα τα παιδιά, στο έλεος τους, χωρίς καμία κάλυψή. Ούτε θεραπείες, ούτε τεχνολογικά βοηθήματα.
Μας τάραξαν με τα ρεκόρ με τις αφίξεις κ τις εισπράξεις από τον τουρισμό αλλά ένα μεγάλο ποσοστό των εργαζομένων, των αυτοαπασχολούμενων, των λαϊκών οικογενειών κ ιδιαίτερα αυτών με παιδιά με αναπηρία δεν θα κάνουν ούτε μια μέρα διακοπές.
Η ΣΕΑΑΝ και ο Ενιαίος πολύ έγκαιρα κ φέτος έθεσαν το ζήτημα των διακοπών κ των κατασκηνώσεων των παίδων με αναπηρία, αλλά η κυβέρνηση, σιγή ασύρματου. Στα κανάλια δεν πούλαγε, ενώ οι εμφανιζόμενες συνδικαλιστικές οργανώσεις κ οι διαφορές ΜΚΟ, διαγκωνίζονταν για το μοίρασμα των προγραμμάτων άντε, διατύπωναν κ εγγράφως κάποιες παρατηρήσεις.
Ο αγώνας για το δικαίωμα στις διακοπές των παιδιών με αναπηρία είναι μέρος του αγώνα για μια ζωή με σύγχρονα δικαιώματα, με βάση τις κατακτήσεις της επιστήμης και της τεχνολογίας.
Αγώνας που έχει στο κέντρο τη ζωή κόντρα στην βαρβαρότητα του κυνηγητού του κέρδους που μας θέλει αναλωσίμους.
ΑΠΑΙΤΟΥΜΕ
- Να γίνει πλήρης διεύρυνση των καταγγελιών κ διαμοιρασμός των ευθυνών, για την κατασκήνωση στην Μπούκα της Αμφιλοχίας, αλλά κ στις άλλες κατασκηνώσεις.
- Δημόσιο δίκτυο κατασκηνώσεων για παιδιά με αναπηρία με σύγχρονες προδιαγραφές. Με εξειδικευμένο προσωπικό και με επιστημονικά δομημένα προγράμματα λειτουργίας. Χωρίς καμία επιβάρυνση των γονιών κ καμία εμπλοκή ιδιωτών με οποιονδήποτε πρόσωπο (ΜΚΟ , επιχειρηματίες, συνδικαλιστικές οργανώσεις κλπ).
Οι ζωές των παιδιών μας είναι πολύτιμες και μοναδικές κ δεν τις εμπιστευόμαστε στα χέρια οποιουδήποτε ιδιώτη.
Είμαστε σε ετοιμότητα να κλιμακώσουμε τον αγώνα μας το αμέσως επόμενο διάστημα, ενάντια στο νέο κύκλο περικοπών στις θεραπείες των παιδιών μας.
- Να σταματήσει κάθε πληρωμή από τους γονείς.
- Να μπει τέρμα στη διάλυση των Δημόσιων δομών για ΑμεΑ.
- Να ανοίξουν το Σεπτέμβρη τα Ειδικά Σχολεία πλήρως στελεχωμένα κ με όρους ασφαλείας ,έχοντας παράλληλα λυμένο το ζήτημα της μεταφοράς για όλα τα παιδιά.
- Κάλυψη όλων των παιδιών που έχουν ανάγκη από παράλληλη στήριξη κ από τμήμα ένταξης.
- Ψυχολόγους, κοινωνικούς λειτουργούς, νοσηλευτές σε όλα τα σχολεία, Γενικά κ Ειδικά.
Δυναμώνουμε τη Σεααν κ τον Ενιαίο.
Ζωντανεύουμε, λειτουργούμε, κάνουμε όργανα αγώνα τους συλλόγους Γονέων και Κηδεμόνων σε όλα τα σχολεία.
