Δεν αναφερόμαστε στον Μπομπ τον Σφουγγαράκη, ούτε στον Μπομπ τον μάστορα, αλλά στον Μπομπ Μενέντες. Με το ξέσπασμα του Qatargate βγήκαν οι γνωστοί… λαϊκιστές και άρχισαν το… ισοπεδωτικό τους παραμύθι: πόσα να παίρνει από την Ελλάδα ο γερουσιαστής Μπομπ Μενέντες για να πηγαίνει συνεχώς κόντρα στον Ερντογάν; Αμάν πια μ’ αυτή την κακοήθεια. Τα πήρε στο κρανίο μέχρι και ο Στραβελάκης (έλα, δεν το πιστεύω) που λέει το μεσημερινό δελτίο ειδήσεων στο ράδιο Χατζηνικολάου: Απίστευτα πράγματα, κυρίες και κύριοι, να κατηγορούν οι Τούρκοι τον γερουσιαστή Μενέντες που είναι ένας πραγματικός φιλέλληνας!
Θα συμφωνήσουμε επί της ουσίας, αλλά δεν πρέπει ν’ αφήσουν τον Στραβελάκη να τα λέει αυτά. Είναι το ύφος του, ρε παιδί μου, που φωνάζει από μακριά «σας λέω ψέματα». Οσο για τον φίλο Μπομπ, μπορεί να έχει κατηγορηθεί για αρπαχτές και να ξαναβρίσκεται υπό έρευνα πάλι για αρπαχτές, αλλά στα ελληνοτουρκικά η στάση του διαπνέεται από γνήσιο και άδολο φιλελληνισμό. Αφού, να φανταστείτε, και στη Νέα Υόρκη που γεννήθηκε και στο Νιου Τζέρσι όπου μετακόμισε η οικογένειά του (μετανάστες στις ΗΠΑ ήταν οι γονείς του, όχι κουβανοί διευθυντές καζίνο που κυνηγήθηκαν από τους μοχθηρούς αντάρτες του Κάστρο και του Τσε), είχε ζητήσει από τους γονείς του να του φτιάξουν μαξιλαροθήκη με λευκές και γαλάζιες λουρίδες, ενώ κάθε 25η του Μάρτη ντυνόταν τσολιαδάκι! Για τέτοιο φιλέλληνα μιλάμε. Τι γελάτε, ρεεεε;
Πολλά λεφτά
Πάντως, αν ήταν αλήθεια οι… κακοήθειες που ακούγονται (επαναλαμβάνουμε: αν, υπόθεση εργασίας, πώς το λένε;), μιλάμε για πολλά λεφτά. Αν ο Παντσέρι και ο Φραντσέσκο της Εύας πήραν ενάμισι εκατομμύριο ευρώ για να βάλουν την αθώα Εύα να εκθειάζει την εργατική πολιτική του Κατάρ, πόσα θα έπρεπε να πάρει ένας αμερικανός γερουσιαστής του διαμετρήματος του Μπομπ;
Κακεντρέχειες
Γράφει ο Παπαχρήστος στα «Νέα»: «Και να σκεφτεί κανείς ότι στην Εύα (Καϊλή) είχε προταθεί να είναι υποψήφια στις εθνικές εκλογές, όποτε και αν αυτές γίνουν, στην Α’ Θεσσαλονίκης, εκεί απ’ όπου ξεκίνησε την «καριέρα» της στην πολιτική. Γνωρίζω ότι είχε απορρίψει με τη μία τη σχετική βολιδοσκόπηση, κι εδώ που τα λέμε, κορόιδο ήταν να την αποδεχθεί; …είχαν γίνει συζητήσεις, μήπως το ΠΑΣΟΚ την έχριζε υποψήφια για τον Δήμο Θεσσαλονίκης στις αυτοδιοικητικές εκλογές του 2023, εκεί δηλαδή απ’ όπου δήλωσε συμμετοχή στα δημόσια πράγματα της χώρας, προ 20ετίας. Και αυτό το είχε απορρίψει, αμέσως και χωρίς δεύτερη συζήτηση. Μια που το άκουσε, και μία που είπε «όχι». Λογικό. Διότι άμα έχεις ανοίξει μαγαζί γωνία στις Βρυξέλλες, από το οποίο «ψωνίζει» κόσμος και κοσμάκης, σιγά να μην ξαναγυρίσεις στο «χωριό» που λέγεται Σαλονίκη, όπου το πολύ πολύ να ανοίξεις… πάγκο με λάχανα (λάχανα κανονικά, όχι λαχανάκια Βρυξελλών), σε λαϊκή στην Τριανδρία».
Δρυός πεσούσης πας ανήρ ξυλεύεται. Ο Παπαχρήστος, που σκάει από το κακό του επειδή η Εύα, την οποία «έσπρωχνε» στα κανάλια όταν πρωτοξεκινούσε την καριέρα της, τα κατάφερε καλύτερα απ’ αυτόν, μας λέει ότι η Εύα δεν ήθελε να φύγει από το Ευρωκοινοβούλιο για να μη χάσει το μπαγιόκο. Δεν ντρέπεστε, ρε; Η γυναίκα δεν ήθελε να χωρίσει από τον Φραντσέσκο και να βλέπει η κόρη της τον μπαμπά της στη χάση και τη φέξη. Αυτός ήταν ο μοναδικός λόγος που αρνήθηκε να επιστρέψει στην εγχώρια πολιτική σκηνή.
Ούτε για γουέστερν σπαγγέτι
«Με την πλάτη στον τοίχο». Δεν πρόκειται για τίτλο γουέστερν σπαγγέτι, αλλά για βιβλίο, σε επιμέλεια Ευκλείδη Τσακαλώτου. Ακρως ηρωικό, καθώς περιγράφει τις μάχες που έδωσαν οι συριζαίοι ενάντια στην κακιά τρόικα. Μέχρι και ότι «έγραψαν» την τρόικα και δεν επέβαλαν αύξηση του ΦΠΑ στην ενέργεια, όπως αυτή απαιτούσε, περιγράφει το βιβλίο. Κατόπιν αυτών, απορούμε γιατί δεν έβαλαν έναν καλύτερο τίτλο: «Στεφανωμένοι με τη δόξα», για παράδειγμα. ‘Η κάτι τέτοιο. Φταίει η παροιμιώδης σεμνότητα που διακρίνει τους συριζαίους μνημονιακούς από τους νεοδημοκράτες και πασόκους μνημονιακούς. Βέβαια, αν πήγαιναν σε κάνα καφενείο να προ-παρουσιάσουν το βιβλίο και ρωτούσαν τους θαμώνες τι τίτλο να βάλουν, θα πλειοψηφούσε η πρόταση: «Για βρεγμένη σανίδα».
Koύλειος κολοκυθιά
«Οι εκλογές θα γίνουν στο τέλος της τετραετίας» είπε ο Μητσοτάκης στους υπουργούς του. Σημειώστε την ημερομηνία της δήλωσης: 21 Δεκέμβρη του 2022 (το 24ωρο με τη μεγαλύτερη νύχτα). Στις 27 Νοέμβρη, μιλώντας σε κομματική εκδήλωση στο αριστοκρατικό Μέιφερ του Λονδίνου, είχε πει: «Δεν ξέρουμε ακόμη πότε θα γίνουν οι εκλογές. Δεν σας το κρατάμε κρυφό, απλώς δεν το ξέρουμε». Ποιος ξέρει πόσα επεισόδια ακόμη θα έχει το παιχνίδι της κολοκυθιάς του Κούλη; Το τελευταίο θα είναι όταν θα προκηρύξει τις εκλογές.
Το πιο λαμπρό αστέρι
Ποια Αλίκη Βουγιουκλάκη, ρε; Για την Δρα Διονυσία-Θεοδώρα Αυγερινοπούλου, εκ των λατρεμένων της στήλης, μιλάμε. Που κατάφερε να ξεχωρίσει ακόμα και στις γιορτινές ευχετήριες κάρτες; Ξέρετε πόσες κάρτες (με e-mail πλέον) πήραμε στην εφημερίδα μέχρι στιγμής; Πάνω από 100. Λογαριάστε, υπουργούς, υφυπουργούς, προέδρους οργανισμών και φορέων, συνδικάτα, καπιταλιστικές επιχειρήσεις κτλ. Η στήλη ανέλαβε να τις εξετάσει μία προς μία. Ολες τα ίδια. Τέσσερα-πέντε μοτίβα, κόπι-πάστε από το Ιντερνετ: λαμπιόνια, χιονόμπαλες, κεράκια, δεντράκια. Και οι ευχές το ίδιο ρουτινιάρικες (το πιθανότερο είναι να τις έχουν τυπωμένες οι κάρτες-πρότυπο). Ολες πλην της Δρος Αυγερινοπούλου. Είναι η μοναδική που έβαλε πάνω στην κάρτα τη φωτογραφία της. Γιατί αυτή είναι το πιο λαμπρό αστέρι…
Η κάρτα της Δρος Διονυσίας-Θεοδώρας συνοδεύεται από ένα εμπνευσμένο χριστογεννιάτικο μήνυμα προς φίλους και συμπολίτες. Δυστυχώς, δεν μπορούμε να το δημοσιεύσουμε όλο, γι’ αυτό παραθέτουμε το κατά τη γνώμη μας πιο δυνατό σημείο του: «Ας σκεφτούμε ακόμα τα σώματα ασφαλείας που συνεχίζουν να προσφέρουν αδιάκοπα τις υπηρεσίες τους αυτές τις άγιες ημέρες, αλλά και όσους αγαπημένους μας, που παρότι θα θέλαμε να είναι κοντά μας, τουναντίον βρίσκονται μακριά – τους ναυτικούς μας, αλλά και τους αποδήμους Ηλείους». Επιτέλους, κάποια να πει τα πράγματα με τ’ όνομά τους: μόνο οι μπάτσοι αξίζουν τη σκέψη μας. Ούτε οι γιατροί και νοσηλευτές στα νοσοκομεία, ούτε οι οδηγοί σε λεωφορεία, τρόλεϊ, συρμούς του μετρό, ούτε οι εργαζόμενοι σε εστιατόρια, ταβέρνες και διασκεδαστήρια εν γένει…
