Ο Κουφοντίνας είναι ένας από εμάς

Με ψηλά το κεφάλι δρασκέλησε την πύλη της ΓΑΔΑ και παρουσιάστηκε για να μπορέσει να υπερασπιστεί στο τρομοδικείο την τιμή της οργάνωσής του, που την είχαν κυλήσει στη λάσπη. Με ψηλά το κεφάλι στάθηκε επί μήνες στην πρώτη και τη δεύτερη τρομοδίκη της 17Ν, υπερασπίζοντας με αξιοπρέπεια την πολιτική του διαδρομή και τη δράση της 17Ν, προκαλώντας τον σεβασμό στους δικαστές και στους πολιτικούς του αντιπάλους. Με ψηλά το κεφάλι στάθηκε δεκαπέντε ολόκληρα χρόνια στη φυλακή, όχι σιωπηλός αλλά πάντοτε πολιτικά ενεργός. Με ψηλά το κεφάλι διάβηκε το κατώφλι της φυλακής για την πρώτη (διήμερη) άδειά του. Αυτή που ετσιθελικά και παράνομα του στερούσαν τα τελευταία εφτά χρόνια (ακόμα και με την πιο συσταλτική ερμηνεία του δικού τους νόμου).
 
Ο Δημήτρης Κουφοντίνας είναι ένας από εμάς. Και δεν αναφερόμαστε μόνο στους επαναστάτες που μοιραζόμαστε τις ιδέες της κοινωνικής απελευθέρωσης. Αναφερόμαστε στον λαό μας που ξέρει ν' αναγνωρίζει τη στόφα του λαϊκού αγωνιστή στους ανθρώπους. Σ' αυτές τις περιπτώσεις δεν κοιτάζει πολιτικές διαφορές. Αρκείται στο πρόσωπο, στο βλέμμα, στη συμπεριφορά, στον τρόπο εκφοράς του λόγου, στην εν γένει στάση. Ο Κουφοντίνας, λοιπόν, έχει κερδίσει με το σπαθί του τον τίτλο του «ενός από εμάς».
 
Κι αυτός είναι ένας πρόσθετος λόγος που λυσσάνε και πνίγονται στο ίδιο τους το δηλητήριο οι «γνωστοί γνωστοί». Οι χρυσοκάνθαροι της μπουρζουαζίας, οι πολιτικοί της μίζας και της αρπαχτής, μαζί και τα παπαγαλάκια τους στα αστικά ΜΜΕ. Οσο αντιλαμβάνονται τη λαϊκή συμπάθεια για πρόσωπα σαν τον Δ. Κουφοντίνα, τόσο περισσότερο λυσσάνε, τόσο πιο επιθετικοί γίνονται.
 
Την ώρα που ο Κοντονής κρυβόταν πίσω από την απόφαση του συμβουλίου της φυλακής και κυρίως τη σύμφωνη γνώμη της εισαγγελικής αρχής, υπενθυμίζοντας με νόημα ότι η συγκυβέρνηση των ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ δεν κατήργησε τη φασιστική διάταξη Δένδια, με την οποία θεσπίστηκε το εισαγγελικό βέτο, ο Μητσοτάκης έλεγε στη Βουλή ότι σε περιπτώσεις «τρομοκρατών» όπως ο Κουφοντίνας δεν πρέπει να ισχύουν τα τυπικά του νόμου, αλλά πρέπει να μπαίνουν… ουσιαστικές προϋποθέσεις. Και τα παπαγαλάκια στα αστικά ΜΜΕ αναρωτιόνταν τι άλλαξε από την τελευταία φορά που ο εισαγγελέας έθεσε βέτο στην άδεια του Κουφοντίνα και το δικαστικό συμβούλιο επικύρωσε αυτό το βέτο.
 
Τίποτα δεν άλλαξε. Θέτοντας έτσι το ζήτημα, έρχονται να παραδεχτούν ότι τόσα χρόνια τώρα παρανομούσαν, αρνούμενοι να δώσουν στον Δ. Κουφοντίνα την άδεια που δικαιούνταν, αν προηγουμένως δεν έκανε δήλωση μετάνοιας! Ο αγωνιστής Κουφοντίνας αρνήθηκε να κάνει έστω και υπαινιγμό μετάνοιας κι αυτοί αναγκάστηκαν να του δώσουν την άδεια που του στερούσαν. Αναγκάστηκαν γιατί φοβήθηκαν ότι θα τους κάνει καμιά απεργία πείνας και θα τρέχουν.
 
ΥΓ. Τη λυσσασμένη αντίδραση των Μητσοτάκηδων και του εσμού των «ως εδώ» την περιμέναμε. Δεν μπορούσαμε να φανταστούμε, όμως, ότι θα έβγαινε πρωί-πρωί, στο πρωινάδικο του Real FM, ο Παπαδημούλης και θα υπαινισσόταν ότι η άδεια στον Δ. Κουφοντίνα είναι… προβοκάτσια του δικαστικού μηχανισμού κατά της κυβέρνησης και θα εξέφραζε τη συμφωνία του με τη φράση του Καραμανλή για τους χουντικούς, «όταν λέμε ισόβια, εννοούμε ισόβια»! Ολα πρέπει να τα περιμένει κανείς απ' αυτά τα εξουσιαστικά καθάρματα.