Τα έχουμε συνηθίσει τα πατριδοκάπηλα μηνύματα των αστών πολιτικών κάθε 28 του Οκτώβρη. Οπότε καμία έκπληξη από τα φετινά. Τα ίδια και τα ίδια αναμασήματα, με έμφαση φέτος στην ελληνοτουρκική ένταση στην Ανατολική Μεσόγειο.
Φέτος ο κοροναϊός «απαγόρευσε» τις παρελάσεις, οπότε ο Κούλης είπε να συνδυάσει το τερπνόν μετά το ωφελίμου: μια εκδρομή στη βιλάρα των Μητσοτάκηδων στα Χανιά και μια επίσκεψη στη Σούδα, όπου ντύθηκε… Κώστας Πρέκας και μπήκε σε ένα υποβρύχιο για να εκφωνήσει από εκεί τον δεκάρικο της ημέρας.
Τα παπαγαλάκια μιλούσαν για «επίσκεψη στο ναύσταθμο». Ομως, ο μόνος ναύσταθμος που υπάρχει εκεί είναι αμερικάνικος. Η τεράστια αεροναυτική βάση της Σούδας, η μεγαλύτερη της Μεσογείου, που θα επεκταθεί και άλλο, όπως συμφώνησαν πρόσφατα ο Μητσοτάκης με τον Πομπέο.
Μέρα που ήταν, δεν υπήρχε περίπτωση ο Μητσοτάκης να ανέβει σε αμερικάνικο πλοίο, ανέβηκε σε ελληνικό. Εμείς όμως δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι η χώρα μας ήταν και εξακολουθεί να είναι μια τεράστια πολεμική βάση των αμερικάνων ιμπεριαλιστών. Οποια κι αν είναι η κυβέρνηση που διοικεί το κράτος-μπανανία.
Μέρα που ήταν, ας θυμίσουμε ότι το «όχι» του ελληνικού λαού, που έχυσε το αίμα του στον αγώνα ενάντια στη φασιστική επίθεση και εν συνεχεία στη μεγαλειώδη αντίσταση στους ναζιφασίστες κατακτητές, από τις γραμμές του ΕΑΜ-ΕΛΑΣ και υπό την καθοδήγηση των κομμουνιστών, δεν είχε καμιά σχέση με το «όχι» του Μεταξά. Ο Μεταξάς ήταν φασίστας. Αντέγραψε τα πάντα από τα καθεστώτα του Μουσολίνι και του Χίτλερ. Από τα βασανιστήρια στους κομμουνιστές μέχρι την οργάνωση της νεολαίας κατά το φασιστικό πρότυπο. Ομως η ελληνική αστική τάξη ήταν αγγλόδουλη. Και η Ελλάδα ανήκε στην αγγλική σφαίρα επιρροής. Αυτό αμφισβήτησε ο Μουσολίνι, θέλοντας να βάλει στη σφαίρα επιρροής της φασιστικής Ιταλίας τη χώρα μας με την τόσο σημαντική στρατηγική θέση. Το «όχι» του Μεταξά ήταν υπαγορευμένο από τους Αγγλους και όχι από τον ανύπαρκτο πατριωτισμό του.
Ας μην ξεχνάμε ότι οι στρατηγοί του μετώπου της Αλβανίας έγιναν δωσίλογοι, μετά τη συνθηκολόγηση με τη ναζιστική Γερμανία, και στελέχωσαν την κατοχική «κυβέρνηση» Τσολάκογλου. Ο βασιλιάς, οι αστοί πολιτικοί και όσοι ανώτατοι στρατιωτικοί δε βρίσκονταν στα βόρεια της χώρας δραπέτευσαν στην Αίγυπτο, στην ασφάλεια που τους προσέφεραν τα αφεντικά τους, οι άγγλοι ιμπεριαλιστές. Και επέστρεψαν στην Ελλάδα παρέα με τους Αγγλους, για να επιβάλουν με τη φωτιά και το σίδερο την αγγλοκρατία πάνω στον ελληνικό λαό και στις απελευθερωτικές του δυνάμεις.
Οσο για τους έλληνες καπιταλιστές, συνέχισαν αυτό που ήξεραν: να βγάζουν κέρδη ως υποχείρια όσων κατείχαν τη χώρα. Των Αγγλων που την εξουσίαζαν πολιτικοοικονομικά μέχρι την Κατοχή, των Γερμανών και Ιταλών που την κατέκτησαν το 1941, ξανά των Αγγλων και μετά των Αμερικανών μετά την απελευθέρωση. Κέρδη ποτισμένα με τον ιδρώτα των εργατών και με το αίμα των καλύτερων παιδιών του ελληνικού λαού, που τα σακάτεψαν στα κολαστήρια, τα γέρασαν στις φυλακές, τα εξόντωσαν στα εκτελεστικά αποσπάσματα.
Οταν οι αστοί πολιτικοί γλεντοκοπούσαν στο Κάιρο με τα λεφτά που είχαν αρπάξει από την Ελλάδα, οι κομμουνιστές δραπέτευαν από τις φυλακές, ξανάστηναν το άγρια χτυπημένο από τη φασιστική δικτατορία του Μεταξά κόμμα τους και σήκωναν ψηλά τη σημαία της αντίστασης για τη λευτεριά του λαού μας, που τους τίμησε με την εμπιστοσύνη του και τους στελέχωσε με τον ανθό του, άντρες και γυναίκες.
ΥΓ. «Στα εθνικά ζητήματα οφείλουμε να μην καλλιεργούμε στον κόσμο τον εθνικισμό και την αδιαλλαξία όπως έκανε η ΝΔ στη Συμφωνία των Πρεσπών», δήλωσε ο Τσακαλώτος. Η δήλωση έχει διπλή ανάγνωση. Μπορεί να χρησιμοποιηθεί ως κριτική στον Τσίπρα, ικανοποιώντας τους «κοσμοπολίτες» που προέρχονται είτε από το παλιό «εσωτερικό» είτε από τους «εκσυγχρονιστές» του Σημίτη, αλλά την ίδια στιγμή μπορεί να υποστηριχτεί ότι συμβαδίζει με όσα λέει δημόσια ο Τσίπρας (ότι αυτός δεν εκμεταλλεύετυαι για μικροπολιτικούς λόγους τα εθνικά θέματα, όπως έκανε ο Μητσοτάκης με τις Πρέσπες). Βέβαια, αν ίσχυε το δεύτερο, η δήλωση Τσακαλώτου δε θα είχε προτρεπτικό χαρακτήρα. Λες «οφείλουμε να μην κάνουμε» κάτι, μόνο όταν κάποιοι από το χώρο σου «κάνουν» αυτό το κάτι…
