Δεν έχουμε σε καμιά εκτίμηση το έργο της Χάνα Αρεντ (ιδιαίτερα την αντιδραστική μπουρδολογία περί «ολοκληρωτισμών»), όμως ο αντισιωνισμός της είναι αναμφισβήτητος. Αν και Γερμανοεβραία, που ζώντας εξόριστη στη Γαλλία εργάστηκε για να στείλει εβραίους στην Παλαιστίνη για να γλιτώσουν από τους ναζί, αντιτάχτηκε στη δημιουργία του σιωνιστικού μορφώματος και κατήγγειλε τις δολοφονικές σιωνιστικές συμμορίες (εκτός των άλλων, συνυπέγραψε με τον Αϊνστάιν και άλλους διανοούμενους τη γνωστή επιστολή στους New York Times τον Δεκέμβρη του 1948).
Εν πάση περιπτώσει, το θέμα μας δεν είναι η Χάρεντ και το έργο της, αλλά το Βραβείο Χάνα Αρεντ, που έχει θεσπίσει το Ιδρυμα Χάινριχ Μπελ, θυγατρική του γερμανικού κόμματος των Πρασίνων. Υποτίθεται ότι το βραβείο θεσπίστηκε για να «τιμώνται πρόσωπα που φέρνουν στο φως κρίσιμες και αφανείς πλευρές τρεχόντων πολιτικών γεγονότων και δεν φοβούνται να εισέρχονται στο βασίλειο της δημοσιότητας εκφράζοντας τη γνώμη τους σε ανταγωνιστικές πολιτικές συζητήσεις». Ομως, μ’ αυτά που έγιναν φέτος, είναι σίγουρο πως αν ζούσε η Αρεντ, θα αποκλειόταν από το βραβείο που φέρει το όνομά της!
Φέτος το βραβείο δόθηκε στην Μάσα Γκέσεν. Είναι Ρωσίδα, εγκατεστημένη στις ΗΠΑ, όπου της δόθηκε ιθαγένεια, καθώς είναι σφοδρή πολέμια του Πούτιν. Εχει γράψει βιβλία, αρθρογραφεί συνεχώς κατά του Πούτιν και της ρωσικής πολιτικής, ήταν με λίγα λόγια το κατάλληλο πρόσωπο γι’ αυτό το βραβείο. Ελα, όμως, που μεσολάβησε η Καταιγίδα του Αλ-Ακσα και η Γκέσεν τάχτηκε ενάντια στην πολιτική των σιωνιστών. Σε άρθρο της στο New Yorker, συνέκρινε τη Λωρίδα της Γάζας πριν από τις 7 Οκτώβρη με τα εβραϊκά γκέτο στην κατεχόμενη από τους ναζί ανατολική Ευρώπη!
Οπως αντιλαμβάνεστε, αυτό θεωρήθηκε έγκλημα καθοσιώσεως. Ο δήμος της Βρέμης, όπου δίνεται κάθε χρόνο το βραβείο, απέσυρε τη χορηγεία του, ενώ το Ιδρυμα Χάινριχ Μπελ ακύρωσε τη φαντασμαγορική τελετή που γίνεται κάθε χρόνο στο δημαρχείο της Βρέμης, χαρακτηρίζοντας «απαράδεκτη» την τοποθέτηση της Γκέσεν. Επειδή είχαν ήδη ανακοινώσει το βραβείο, φώναξαν τη Γκέσεν και παρουσία λίγων καλεσμένων τής το έδωσαν, σε μια αίθουσα περικυκλωμένη ασφυκτικά από την αστυνομία!
Η Γκέσεν πήγε και υπέστη τον εξευτελισμό (αντί να τους πετάξει το βραβείο στα μούτρα), όμως το θέμα μας δεν είναι η Γκέσεν και η όποια Γκέσεων, αλλά το δικτατορικό θράσος των ιμπεριαλιστών, που κατακεραυνώνουν ακόμα και ανθρώπους που δε βγαίνουν έξω από το σύστημά τους, έτσι και τολμήσουν να πουν μερικές αλήθειες για τους σιωναζιστές.
