Σε μια εποχή ραγδαίων γεωπολιτικών μεταβολών το διαχρονικό και ελπιδοφόρο μήνυμα της Επανάστασης του 1821 υπέρ της ανεξαρτησίας, της δημοκρατίας, της δικαιοσύνης και της αυτοδιάθεσης των λαών παραμένει πιο επίκαιρο από ποτέ και μας θυμίζει ότι η επιβίωση και η ευημερία ενός έθνους απαιτούν αδιάκοπο αγώνα, διαρκή επαγρύπνηση, προσήλωση σε ιδανικά και αξίες καθώς και βαθιά μελέτη της Ιστορίας.
Κωνσταντίνος Τασούλας
(Διαβάζεις το μήνυμα του καραδεξιού Τασούλα προς τους ομογενείς για την επέτειο του 1821 και αναγνωρίζεις αμέσως τον ευνούχο του ραγιαδισμού και της υποτέλειας, που προσπαθεί να ευνουχίσει τους αποδέκτες του μηνύματός του. Aπουσιάζει κάθε αναφορά στο γεγονός ότι το ’21 ήταν μια ένοπλη επανάσταση, βίαιη και από τις δυο πλευρές. Και από την πλευρά που διεκδικούσε την ανεξαρτησία της και από την πλευρά που προσπαθούσε να κρατήσει την ακεραιότητα μιας αυτοκρατορίας και είχε τη στρατιωτική υπεροχή. Μια εθνικοαπελευθερωτική επανάσταση από την οποία δεν έλειψαν και οι ακρότητες εκ μέρους των επαναστατών -π.χ. η σφαγή των αμάχων της Τριπολιτσάς- αλλά που χαρακτηρίστηκε από τη βαρβαρότητα των δυνάμεων της αυτοκρατορίας και τις φρικτές σφαγές της -Χίος, Ψαρρά, Μεσολόγγι κ.ά.-. Ανεξαρτησία, αυτοδιάθεση, δικαιοσύνη, είναι απλές φιλολογικές εκφράσεις, όταν δεν συνοδεύονται από την έμπρακτη διεκδίκησή της. Η οποία δεν μπορεί παρά να είναι βίαιη. Αλλιώς, έχουμε διάλογο ανάμεσα στο ξίφος και το λαιμό, όπως παραστατικότατα το έχει ορίσει ο σπουδαίος παλαιστίνιος λογοτέχνης και επαναστάτης πολιτικός Γασάν Καναφάνι. Το μη ευνουχισμένο ’21 ζει σήμερα στην Παλαιστίνη, στη Γάζα και στη Δυτική Οχθη, εκεί που ένας επαναστατημένος λαός διεκδικεί την ανεξαρτησία, την αυτοδιάθεση, τη δικαιοσύνη, παλεύοντας με νύχια και με δόντια, με ρουκέτες, με όλμους, με πολυβόλα, με τουφέκια και χειροβομβίδες, ενάντια σε μια οντότητα που αποτελεί το μακρύ χέρι της «αυτοκρατορίας» του ιμπεριαλισμού.
Και βέβαια, είναι προσβολή στην ιστορία του ελληνικού λαού να διεκδικούν το ’21 αυτοί που μετέτρεψαν τη νίκη στο αντίθετό της. Αυτοί που παρέδωσαν την ανεξαρτησία στα χέρια των τότε «μεγάλων δυνάμεων», των ιμπεριαλιστικών δυνάμεων στη συνέχεια και μέχρι σήμερα. Η τυπική ανεξαρτησία από το ζυγό της οθωμανικής αυτοκρατορίας μετατράπηκε σε ιμπεριαλιστική εξάρτηση, Οι εγχώριοι φορείς της εξάρτησης, οι κοτσαμπάσηδες του ραγιαδισμού, για να μιλήσουμε με τους όρους εκείνης της εποχής, έχουν ενσωματώσει το ’21 στο αφήγημα της υποτέλειας, της ιμπεριαλιστικής εξάρτησης, της υπερεκμετάλλευσης του ελληνικού λαού και των φυσικών πόρων της εθνικής επικράτειας για τη λευτεριά της οποίας έχυσαν το αίμα τους οι αγωνιστές του ’21 και ο άμαχος λαός που στάθηκε στο πλευρό τους)
