Αναφορικά με τα γεγονότα της τραγωδίας, η κα Κεραμέως τόνισε ότι είναι αντικείμενο διερεύνησης από τη Δικαιοσύνη. Ερωτηθείσα σχετικά με την τοποθέτηση του Πρωθυπουργού επί του συμβάντος, υπογράμμισε ότι ο ίδιος μπορεί να απαντήσει μόνο σε όσα μπορεί να απαντήσει ένας εκπρόσωπος της εκτελεστικής εξουσίας. Διευκρίνισε δε ότι όταν ο Πρωθυπουργός ερωτήθηκε, τη συγκεκριμένη χρονική στιγμή που ήταν περίπου δυο εβδομάδες μετά το δυστύχημα, απάντησε στη βάση των στοιχείων που είχε μπροστά του και τα οποία στοιχεία με καταλυτικό, με κατηγορηματικό τρόπο, απαντούσαν στο ερώτημα. […] Υπενθύμισε μάλιστα ότι το συγκεκριμένο ερώτημα είχε απαντηθεί μέσω εγγράφου στο ελληνικό κοινοβούλιο από τους αρμόδιους, δηλαδή από τη Hellenic Train. «Είχε απαντηθεί, είχε προσκομιστεί επίσημη απάντηση. Τι έπρεπε, να την αποσιωπήσει; Να μην πει ενώ είναι στο δημόσιο διάλογο; Κάτι το οποίο κατατίθεται στη Βουλή είναι δημόσια διαδικασία έτσι; Είναι ανοιχτό σε όλους. Τι έπρεπε, να μην αναφέρει αυτό το επίσημο έγγραφο;» διερωτήθηκε η υπουργός.
Δελτίο Τύπου υπουργείου Εργασίας
(Το δυστύχημα για τους κολαούζους του Μητσοτάκη είναι ότι δεν αντιλαμβάνονται καν πως όσο μιλάνε τόσο επιβαρύνουν τη θέση του αφεντικού τους. Από την Κεραμέως, αίφνης, πληροφορούμαστε πως το έγγραφο μιας ιδιωτικής εταιρίας είναι… επίσημο έγγραφο, το οποίο δεν πρέπει να αμφισβητείται. Ακόμα και όταν αυτό το έγγραφο συνιστά υπερασπιστικό ισχυρισμό έναντι σοβαρών καταγγελιών ποινικού χαρακτήρα, οι οποίες διερευνώνται από τις αρμόδιες δικαστικές αρχές! Επίσης, πληροφορούμαστε ότι μια ποινική υπόθεση υπό δικαστική διερεύνηση είναι… δημόσιος διάλογος, στο οποίο ο επικεφαλής της εκτελεστικής εξουσίας οφείλει να παρεμβαίνει ως συνήγορος του υπόλογου ή -έστω- του ερευνώμενου! Κάτι σαν κουβέντα καφενείου δηλαδή. Βγαίνει ο Μήτσος και λέει ότι υπήρχε ένα βαγόνι που μετέφερε αρωματικούς υδρογονάνθρακες. Πετάγεται ο Κούλης και του απαντά: τι λες, ρε, η ίδια η Hellenic Train το διαψεύδει. Στο καφενείο, βέβαια, ο Μήτσος έχει έτοιμη την απάντηση: Ρώτα και τον αδερφό μου τον ψεύτη – τι περίμενες να κάνει η εταιρία, να παραδεχτεί την ενοχή της; Και ο Κούλης το βουλώνει. Αντίθετα, ο άλλος Κούλης, ο επικεφαλής της πολιτειακής εξουσίας, ο Ηρακλής, ο Μωυσής, ο Τσότσιλ, ο γκόμενος, ο αλάνθαστος, υποστηρίζει πως ήταν υποχρεωμένος να δεχτεί αυτό που του είπε η εταιρία. Κι όχι μόνο να το δεχτεί, αλλά και να το διατυμπανίσει κιόλας, λειτουργώντας σαν συνήγορος υπεράσπισης της εταιρίας. Και των υπουργών του, βεβαίως, βεβαίως. Κάποιοι αμερικανοσπουδαγμένοι τύπου Κεραμέως, μολονότι έχουν κάμποσα χρόνια στο πολιτικό κουρμπέτι, παραμένουν παντελώς άσχετοι ως προς το πώς -υποτίθεται ότι- λειτουργεί το πολίτευμα. Ο τραμπισμός τους είναι πιο μπρούταλ από τον ίδιο τον Τραμπ. Από μια άποψη καλύτερα. Γιατί έτσι ξεβρακώνονται)
