Τόσα χρόνια παρίστανε τη γλάστρα του Κούλη, πεταρίζοντας τα μάτια όταν αυτός την ενημέρωνε τάχα για τις σπουδαίες πρωτοβουλίες της κυβέρνησής του. Κι όταν αυτός τελείωνε την on camera δήλωσή του, έλεγε κι αυτή μια παπάρα, πάντα ενισχυτική της κυβερνητικής προπαγάνδας. Εκλεισε τα μάτια ακόμα και για κορυφαία σκάνδαλα που αφορούν τους λεγόμενους δημοκρατικούς θεσμούς, όπως το σκάνδαλο των υποκλοπών. Απέφυγε να κάνει έστω και έναν υπαινιγμό, μη τυχόν και ο υπαινιγμός της βαρύνει κατά του Μητσοτάκη. Εφτασε στο σημείο να πάρει τον σύντροφό της και να βγει για δείπνο με το ζεύγος Μητσοτάκη σε κοσμικό μαγαζί, ώστε να καταγραφεί το γεγονός και να προπαγανδιστεί σαν απόδειξη των άριστων προσωπικών τους σχέσεων (δεν έκανε το ίδιο με τους αρχηγούς των κομμάτων της αντιπολίτευσης). Εκανε τα πάντα για να εξασφαλίσει μια δεύτερη προεδρική θητεία.
Κι όταν είδε ότι ο Μητσοτάκης την πετάει στο σκουπιδοτενεκέ σαν στυμμένη λεμονόκουπα, έκανε την… επανάστασή της. Ακύρωσε τη σημερινή προγραμματισμένη συνάντησή της με τον Μητσοτάκη, αρνούμενη να παίξει το ρόλο της γλάστρας ακόμα και τη στιγμή του ξωπετάγματός της από το προεδρικό μέγαρο (αυτό ήθελε να κάνει ο… ανόσιος Κούλης). Κι όταν αυτός ανακοίνωσε τον Τασούλα, η Σακελλαροπούλου -χωρίς να περιμένει να ολοκληρωθεί η διαδικασία εκλογής νέου ΠτΔ- έκανε μια δήλωση με «λάιτ» υπαινιγμούς. Θύμισε ότι εξελέγη ΠτΔ «μετά από πρόταση του Πρωθυπουργού και Προέδρου της Νέας Δημοκρατίας Κυριάκου Μητσοτάκη» (επομένως, αυτός όφειλε να εξηγήσει γιατί τη θεωρεί ανεπαρκή και την αλλάζει). Και με επιτηδευμένη μετριοφροσύνη σημείωσε πως «προσπάθησε να εκπληρώσει τα καθήκοντά της με τη μεγαλύτερη δυνατή ευθύνη απέναντι στον ελληνικό λαό και τη συνείδησή της, σεβόμενη τις αρμοδιότητες και τον θεσμικό ρόλο που αναγνωρίζει το Σύνταγμα στον Πρόεδρο της Δημοκρατίας» (επομένως, κακώς ο Μητσοτάκης τη θεωρεί ανεπαρκή και η αλήθεια είναι ότι θέλει να κάνει το χατίρι των ακροδεξιών της ΝΔ).
Αν λέγαμε ότι την συμπονούμε, ψέματα θα λέγαμε.
Ο αυτοκρατορίσκος και ο αυλοκόλακάς του
To λένε και το ξαναλένε τα παπαγαλάκια που «φροντίζουν» την προπαγάνδα του μεγάρου Μαξίμου: «με εντολή του πρωθυπουργού». Με εντολή του πρωθυπουργού ξηλώθηκε η ηγεσία της Αστυνομικής Διεύθυνσης Χανίων, μετά το περιστατικό που οδήγησε στο θάνατο 22χρονου νέου από σύγκρουση με θηριώδες τζιπ «Πόρσε» που οδηγούσε μεθυσμένος, τον οποίο άφησαν ελεύθερο οι μπάτσοι. Κάτω από τον πρωθυπουργό, όμως, υπάρχει ο πολιτικός προϊστάμενος της μπατσαρίας, ο υπουργός Προ Πο. Οπότε δύο τινά συμβαίνουν: ή η εντολή του πρωθυπουργού ήταν παράνομη (έστω παράτυπη), αλλά παρά ταύτα εκτελέστηκε από τον υπουργό, ή ο υπουργός δεν έκανε σωστά τη δουλειά του και αναγκάστηκε να παρέμβει ο πρωθυπουργός και να του δώσει εντολή. Στην τελευταία περίπτωση, που είναι αυτή που ισχύει, ο πρωθυπουργός θα έπρεπε να ζητήσει και την παραίτηση του υπουργού, επειδή δεν έκανε σωστά τη δουλειά του. Δεν τη ζήτησε. Αν ο υπουργός είχε λίγη τσίπα, θα έπρεπε να παραιτηθεί, είτε διαμαρτυρόμενος για παρέμβαση του πρωθυπουργού στο έργο του είτε αναγνωρίζοντας ότι ανταποκρίθηκε ανεπαρκώς (είδατε πόσο κομψά το γράφουμε). Ούτε αυτό έγινε. Ο Χρυσοχοΐδης σκούπισε το σάλιο από τα μούτρα του και έδειξε τον ουρανό αποφαινόμενος ότι ψιχαλίζει.
Και καλά, δεν μπορούσε ο Μητσοτάκης να δώσει την εντολή στον Χρυσοχοΐδη και να μην το κάνει βούκινο ξεφτιλίζοντάς τον; Φυσικά και θα μπορούσε. Θα μπορούσε π.χ. να αφήσει τον Χρυσοχοΐδη να το ανακοινώσει ο ίδιος, δηλώνοντας παράλληλα ότι η απόφαση πάρθηκε από τον ίδιο σε συνενόηση με τον πρωθυπουργό. Ομως το μόνο που ενδιαφέρει τον Κούλη είναι να εμφανίζεται ως αυτοκρατορίσκος που περιβάλλεται από άχρηστους και γι’ αυτό είναι αναγκασμένος να εργάζεται νυχθημερόν για να τους υποδεικνύει ακόμα και τα στοιχειώδη, τα αυτονόητα.
Αλλο Αμλετ, άλλο μπάτσος
Αν γινόταν μια άτυπη δημοσκόπηση μεταξύ των μπάτσων, με εξασφαλισμένη την ανωνυμία, εκτιμούμε πως η μπατσίνα που συνελήφθη και κατηγορείται ότι συνεργαζόταν με τη μαφία των μπουρδέλων, των λεσχών και των μπαρμπουτιέρων θα βραβευόταν και πάλι ως «αστυνομικός της χρονιάς» με άνετη πλειοψηφία (η πρώτη φορά που κέρδισε τον σχετικό τίτλο ήταν το 2019). Είναι δυνατόν να βλέπεις το βάζο με το μέλι ανοιχτό πάνω στο τραπέζι και να μην βουτάς το δάχτυλο; Αυτό είναι το… αμλετικό δίλημμα που βασανίζει κάθε μπάτσο, όταν έχει αυτή τη δυνατότητα.
Εχει, βέβαια, ένα ρίσκο αυτή η δουλειά. Κάπου-κάπου πρέπει να πιάνεται κανένας/καμιά. Για ξεκάρφωμα, για να δείχνουν «έργο» και να παίρνουν γαλόνια οι μπάτσοι των υπηρεσιών νετεμέκ ελέγχου, επειδή αλληλοεξοντώνονται οι συμμορίες κτλ. Αλλά και πάλι αξίζει το ρίσκο. Είναι πολλά τα λεφτά, γι’ αυτό και -σε αντίθεση με τον άβουλο και ανασφαλή Αμλετ- οι μπάτσοι ορμάνε στο μέλι. Κάποιοι φοβιτσιάρηδες που δεν ορμάνε τρέφουν απεριόριστο θαυμασμό για τους… γενναίους ομόσταυλούς τους.
Ε, όχι να μας δουλεύει και ο Χαρίτσης
«Η κυρία Κατσέλη είναι μια αξιοπρεπής επιλογή, αλλά ο τρόπος που διεξάγεται η συζήτηση για τον ΠτΔ αφήνει την κοινωνία αδιάφορη. Πρέπει να βλέπουμε τα ζητήματα αυτοτελώς και να επικεντρωνόμαστε σε προγραμματικές συνθέσεις, όχι σε ονοματολογία», δήλωσε ο Αλέξης Χαρίτσης. Δεδομένου ότι η ΝέΑρ άνοιξε πρώτη το χορό της ονοματολογίας, προτείνοντας για ΠτΔ τον πρόεδρο της ΑΔΑΕ Χρήστο Ράμμο, δύο τινά μπορεί να συμβαίνουν: ή ο κω@@παιδισμός των συριζόπαιδων της ΝέΑρ έχει ξεπεράσει κάθε προηγούμενο ή τους έχει πέσει τόσο βαριά η δημοσκοπική εξαφάνιση που λένε ό,τι μπούρδα τους καπνίσει, αδυνατώντας να σκεφτούν στοιχειωδώς ψύχραιμα.
Πιο αντι-ρώσος και φιλοπόλεμος πεθαίνεις
«Ο πρόεδρος Τραμπ έχει υποστηρίξει ότι θα σταματήσει σύντομα τον πόλεμο. Αν χρησιμοποιήσει τη δύναμη των ΗΠΑ για να πιέσει τον Πούτιν να αποσύρει τις δυνάμεις του και να σταματήσει να βομβαρδίζει πολίτες και υποδομές, ο πόλεμος θα τελειώσει σε χρόνο μηδέν. Το πρόβλημα είναι ότι ο Πούτιν δεν θέλει στην πραγματικότητα ειρήνη, θέλει εκεχειρία για ανασυγκρότηση και επανεξοπλισμό».
«Ας μην προτρέχουμε, διότι η Ρωσία δεν θέλει ειρήνη. Η Ρωσία θεωρεί ότι ο χρόνος είναι με το μέρος της. Δεν είναι. Αν δει κανείς την οικονομική πίεση που ασκούμε στη Ρωσία, και πρέπει να την αυξήσουμε… Ολα δείχνουν ότι δεν τα πάνε καλά, αν καταφέρουμε να διατηρήσουμε την ενότητα και την ισχύ μας, ο χρόνος είναι με το μέρος μας».
«Στηρίζοντας την Ουκρανία, ασκώντας οικονομική πίεση στη Ρωσία και απομονώνοντάς την πολιτικά. Είμαστε πιο ισχυροί στρατιωτικά και οικονομικά και πρέπει να έχουμε τη συμπεριφορά μιας δύναμης όπως οι ΗΠΑ που έχουν την πολιτική «ειρήνη μέσω ισχύος». Η Συρία έδειξε ότι η Ρωσία δεν είναι αήττητη».
«Δεν κολλάω στους αριθμούς 3%, 5% [για στρατιωτικές δαπάνες]. Αυτό μας αποπροσανατολίζει από το πραγματικό ζήτημα, που είναι ότι πρέπει να δαπανήσουμε περισσότερα σε νέες ικανότητες, στο τι κάνουμε μαζί για να προστατέψουμε την Ευρώπη. Ο πρόεδρος Τραμπ έχει δίκιο να υποστηρίζει περισσότερες αμυντικές δαπάνες. Για να ζούμε σε ειρήνη πρέπει να προετοιμαζόμαστε για πόλεμο… Σαφώς χρειαζόμαστε περισσότερες δαπάνες, αλλά πέρα από το αν θα είναι 3%, 4% ή 5% σημασία έχουν οι ικανότητες, οι κοινές ικανότητες που χρειαζόμαστε, οι οποίες προφανώς χρειάζονται πολλές επενδύσεις».
Τα αποσπάσματα είναι από συνέντευξη της Κάγια Κάλας στα «Νέα» (σημερινό φύλλο). Αυτή η κυρία, που διορίστηκε οιονεί υπουργός Εξωτερικών της ΕΕ (χωρίς εκτελεστικές αρμοδιότητες, αλλά με μεγάλο πεδίο ανάπτυξης προπαγάνδας), επιβεβαιώνει ότι το μόνο που την ενδιαφέρει είναι η ήττα της Ρωσίας. Γι’ αυτό και ζητά τη συνέχιση του πολέμου στην Ουκρανία (αδιαφορώντας για τους νεκρούς και τις καταστροφές) και την αύξηση των πολεμικών δαπανών στις ευρωπαϊκές χώρες.
«Ματάκια» στον Τραμπ
Οταν ρωτήθηκε τι αισθήματα της προκάλεσε η δήλωση του Τραμπ «ότι ενδιαφέρεται να αποκτήσει τον έλεγχο της Γροιλανδίας», η Κάλας απάντησε: «Οι ΗΠΑ είναι μέλος του ΟΗΕ. Ο Χάρτης των Ηνωμένων Εθνών λέει ότι η κυριαρχία και η εδαφική ακεραιότητα ενός κράτους πρέπει να γίνονται σεβαστές. Θεωρώ ότι οι ΗΠΑ εξακολουθούν να έχουν τις αρχές αυτές. Νομίζω ότι στάλθηκαν μηνύματα στην Κίνα»! Δηλαδή, ο Τραμπ δήλωσε ότι θέλει τη Γροιλανδία και θα την πάρει ακόμα και με πολεμικά μέσα, για να στείλει… μήνυμα στην Κίνα;
