Ηταν κοινό μυστικό ότι η Εύη Χριστοφιλοπούλου είχε γίνει ΝΔ. Ούτε η πρώτη η τελευταία πασόκα που πήγε στη ΝΔ είναι. Και σιγά την πολιτική προσωπικότητα… Αν προκύπτει ένα ερώτημα μετά το χτεσινό σόου της επίσημης υποδοχής της από τον Μητσοτάκη είναι «γιατί τώρα;».
Η απάντηση νομίζουμε πως είναι απλή: όλοι αυτοί και όλες αυτές έχουν αποδεχτεί το ρόλο τους σαν γλάστρες του Μητσοτάκη και ο τελευταίος τους/τις χρησιμοποιεί αναλόγως με το πώς πρέπει να διακοσμήσει το πολιτικό του προφίλ. Από την είσοδο του καινούργιου χρόνου, η εικόνα του Μητσοτάκη έχει θαμπώσει. Πήγε να παίξει με τον γάμο των ομόφυλων ζευγαριών, του βγήκαν ξεφτιλίκια μέσα στο ίδιο του το κόμμα (υπάρχει μεγαλύτερο ξεφτιλίκι για έναν πρωθυπουργό από το να προτρέπει τους βουλευτές του να απόσχουν από την ψηφοφορία για ένα νομοσχέδιο;).
Ο Ερντογάν πήρε τα F-16 και η προσπάθεια ισοφάρισης με τα F-35 δεν ήταν και τόσο πειστική. Η αγορά των F-35 υποτίθεται πως είχε «κλειδώσει» και απέμενε μόνο η αποστολή από τις ΗΠΑ της τυπικής επιστολής που εγκρίνει την αγορά. Ενώ για τα F-16 της Τουρκίας ήταν ο ίδιος ο Μητσοτάκης που παρακαλούσε τα μέλη του Κογκρέσου να μην εγκρίνουν την πώληση. Ασε που όλη η κυβερνητική προπαγάνδα στηριζόταν στον «φίλο Μπομπ» Μενέντες, που θα μπλοκάριζε την τουρκική αγορά (αλλά αυτός, έφαγε ό,τι πρόλαβε, και πλέον «μας» τελείωσε).
Σ’ αυτά, προστίθενται δυο ενεργά λαϊκά μέτωπα αγώνα: των φοιτητών, ενάντια στα ιδιωτικά πανεπιστήμια και των αγροτών, που αφού τους λοιδόρησαν, τώρα τους γλείφουν, φοβούμενοι μήπως το γαλλο-γερμανικό ντόμινο αγροτικών κινητοποιήσεων ενεργοποιήσει και το μέτωπο στην Ελλάδα.
Ολίγη Εύη στην παραπολιτική επικαιρότητα ήταν αναγκαία, λοιπόν. Να γίνει το σχετικό τζέρτζελο από τα παπαγαλάκια της κυβερνητικής προπαγάνδας, να γυαλίσει λίγο το φωτοστέφανο του Μωυσή-Κούλη η Εύη: «συστρατεύομαι με τη Νέα Δημοκρατία και τον Πρωθυπουργό Κυριάκο Μητσοτάκη, ο οποίος έχει αποδείξει ότι διαθέτει ένα σαφές πολιτικό όραμα, με προοδευτικό πρόσημο και απτό έργο που πηγαίνει την Ελλάδα μπροστά» (μπλιαχ!).
Ο μόνος στενοχωρημένος πρέπει να είναι ο Ανδρέας ο Λοβέρδος. Κι εδώ που τα λέμε, ένα δίκιο το έχει. Μπροστά του η Χριστοφιλοπούλου είναι ένα τίποτα. Κι όμως, αυτή εξασφάλισε μια θέση στο ευρωψηφοδέλτιο της ΝΔ, ενώ ο Ανδρέας είναι ακόμα στο περίμενε. Ατιμη κοινωνία… που έλεγε η Μίτση Κωνσταντάρα σε μια παλιά κωμωδία.
Μπορεί να ελπίζει, πάντως, ο Ανδρέας. Ο Μητσοτάκης είπε κάτι σιβυλλικό: «Οι πόρτες της Νέας Δημοκρατίας ήταν και παραμένουν ανοιχτές για εκείνους που συμμερίζονται το πολιτικό μας όραμα και έχουν τη διάθεση να αγωνιστούν για την υλοποίησή του». Γιατί όχι και ο Ανδρέας, σε ένα επόμενο σόου; Αλλωστε, οι φίρμες βγαίνουν πάντα μετά τα μεσάνυχτα στην πίστα… Κι αν ο Μητσοτάκης τον φοβηθεί, πάντα θα υπάρχει ο γιος του αείμνηστου Μιχάλη Μενιδιάτη, να τον βάλει να παίξει ντραμς σε καναδυό τραγούδια. Δεν αργεί το καλοκαίρι με τα πανηγύρια…
