Αλήθεια, γιατί έπρεπε ο Ανδρουλάκης να πάει στην εισαγγελία του Αρείου Πάγου και να καταθέσει μηνυτήρια αναφορά για την υπόθεση μονταζιέρα; Δεν έπρεπε να επιληφθούν αυτεπαγγέλτως οι εισαγγελικές αρχές, μετά το δημοσίευμα του «Βήματος» και τα όσα ακολούθησαν; Η εισαγγελία Πρωτοδικών Αθηνών, καταρχάς, που είναι η αρμόδια εισαγγελική αρχή, και εφόσον αυτή δεν άκουσε, δεν είδε, η εισαγγελία του Αρείου Πάγου, ως εποπτεύουσα αρχή.
Αφήστε την πολιτική διάσταση του θέματος και σταθείτε στην ποινική. Κάποιος παίρνει απόρρητο υλικό, από μια υπηρεσία του ΟΣΕ που δεν μπαίνεις χωρίς διαπίστευση, το κόβει και το ράβει με συγκεκριμένο τρόπο και το διοχετεύει προς ένα συγκεκριμένο Μέσο («Πρώτο Θέμα»). Εδώ έχουμε καραμπινάτη παρανομία, η οποία σχετίζεται με τη διερεύνηση ενός εγκλήματος που άφησε νεκρούς τουλάχιστον 57 ανθρώπους.
Ομως οι ανώτατες δικαστικές αρχές χαρακτηρίζονται από πολιτικά και όχι δικαιϊκα αντανακλαστικά. Οταν εκδίδει ένα ψήφισμα το Ευρωκοινοβούλιο, που καταδικάζει παραβιάσεις του περιβόητου «κράτους δικαίου» στην Ελλάδα, σπεύδουν να καταγγείλουν ένα θεσμικό όργανο που δεν είναι της δικαιοδοσίας τους. Οταν η ευρωπαία εισαγγελέας δηλώνει ότι οι περί ευθύνης υπουργών διατάξεις της ελληνικής συνταγματικής τάξης παρεμποδίζουν το έργο της, σπεύδουν να τη… βάλουν στη θέση τους, κατηγορώντας την για υπέρβαση εξουσιών. Οταν, όμως, αποκαλύπτεται η καραμπινάτη παρανομία της μονταζιέρας, δεν άκουσαν, δεν είδαν, δεν αξιολόγησαν ότι υπάρχει κάτι το επιλήψιμο.
Το γεγονός ότι και η βιασύνη και η αβελτηρία που επιδεικνύουν κατά περίπτωση οι δικαστικές αρχές ευνοούν την κυβέρνηση Μητσοτάκη είναι… συμπτωματικό. Σίγουρα…
Δεν χρειάζεται να σχολιάσουμε εκτενώς τη σκοπιμότητα πίσω από την κίνηση του Ανδρουλάκη. Θέλησε να δώσει συνέχεια στο θέμα και να δείξει ότι το ΠΑΣΟΚΙΝΑΛ έχει την πρωτοβουλία των κινήσεων. Γι’ αυτό και στις εμφανίσεις του δεν παρέλειψε να τα «χώσει» και στον ΣΥΡΙΖΑ, που είναι ο ανταγωνιστής του ΠΑΣΟΚΙΝΑΛ για τη δεύτερη θέση στις ευρωεκλογές.
Το ίδιο επιδιώκει και ο ΣΥΡΙΖΑ που ανακοίνωσε ότι θα καταθέσει πρόταση για σύσταση προανακριτικής επιτροπής για τον Καραμανλή, την οποία μάλιστα παρέδωσε η Τζάκρη στην κοινοβουλευτική ομάδα της ΝΔ, σε μια κίνηση… θεσμικής αβρότητας.
Το ΠΑΣΟΚΙΝΑΛ ψάχνει τον μοντέρ και τις ποινικές του ευθύνες και ο ΣΥΡΙΖΑ ψάχνει τις ποινικές ευθύνες του Καραμανλή. Πέραν τούτων ουδέν. Δεν έχει ποινικές ευθύνες ο Καραμανλής; Ασφαλώς και έχει. Οχι μόνο γιατί το έγκλημα έγινε επί υπουργίας του, αλλά και γιατί είχε προειδοποιηθεί και από εργαζόμενους και από στελέχη του σιδηρόδρομου, αλλά αυτός κραύγαζε από το βήμα της Βουλής ότι… «είναι ντροπή και ντρέπομαι, που θέτετε θέματα ασφαλείας. Θα ήθελα να ανακαλέσετε αμέσως. Είναι ντροπή»!
Ο Καραμανλής, μετά και την άθλια εμφάνισή του στη Βουλή, έχει καταστεί ο εύκολος στόχος. Ομως, ο Καραμανλής είναι το σύμπτωμα, δεν είναι η αιτία. Η αιτία είναι η ιδιωτικοποίηση του ΟΣΕ και το άγριο πλιάτσικο της ιταλικής Ferrovie dello Stato Italiane. Eιδατε να γίνεται σχετική κουβέντα όλες αυτές τις μέρες; Είδατε τον ΣΥΡΙΖΑ και το ΠΑΣΟΚΙΝΑΛ να καταγγέλλουν την ιδιωτικοποίηση και να ζητούν την έξωση της ιταλικής FSI και την επανακρατικοποίηση των σιδηροδρόμων; Μα αφού είναι όλοι συνυπεύθυνοι, είναι δυνατόν να ζητήσουν κάτι τέτοιο; Μονταζιέρα και Καραμανλής και τέρμα. Αυτά τα δύο αρκούν για να ασκηθεί αντιπολίτευση και να φθαρούν ο Μητσοτάκης και η κυβέρνησή του.
Θράσος χιλίων χιμπατζήδων
Κι όμως, βγήκε στη Βουλή ο Χαρίτσης της ΝέΑρ και με θράσος χιλίων χιμπατζήδων είπε τα εξής:
«Και στο ζήτημα όμως το οποίο συζητάμε, το ζήτημα των σιδηροδρόμων, το ζήτημα των υποδομών είναι ακριβώς η διαχειριστική ανεπάρκεια αλλά και η πολιτική των ιδιωτικοποιήσεων, της «σαλαμοποίησης» των δομών, των υπηρεσιών, των λειτουργιών που έχει οδηγήσει στη σημερινή κατάσταση. Εδώ δεν έχουμε ένα λάθος του συστήματος, έχουμε ένα λάθος σύστημα που στηρίζεται στη λογική της ιδιωτικής κερδοφορίας, στην εγκατάλειψη των δημόσιων υποδομών, στην απόσυρση του κράτους από καθοριστικά πεδία που εν τέλει ορίζουν τη ζωή μας. Γι’ αυτό κι εμείς σήμερα εδώ μιλάμε καθαρά και με σαφήνεια για έναν σύγχρονο ενιαίο δημόσιο φορέα μεταφορών για τους σιδηροδρόμους.
(Χειροκροτήματα από την πτέρυγα της Νέας Αριστεράς)
Να αντιστραφεί η πολιτική της ιδιωτικοποίησης και της αποθέωσης της αγοράς. Ενιαίος δημόσιος φορέας τώρα. Είναι απαραίτητη προϋπόθεση και για την ασφάλεια των μεταφορών αλλά και για ένα αναπτυξιακό κράτος το οποίο χρησιμοποιεί στρατηγικά τις υποδομές του για την ανάπτυξη και την κοινωνική δικαιοσύνη.
Καλούμε και τα κόμματα της προοδευτικής αντιπολίτευσης να στηρίξουν αυτό το δίκαιο αίτημα. Καλούμε τους εργαζόμενους του σιδηροδρόμου και την ελληνική κοινωνία να διαμορφώσουμε ένα μέτωπο για την υλοποίηση αυτής της πολιτικής πρότασης απέναντι στον σκληρό νεοφιλελευθερισμό της Κυβέρνησης Μητσοτάκη».
Ούτε μια λέξη αυτοκριτικής. Ούτε μια μικρή προσπάθεια εξήγησης (των ανεξήγητων). Ο κύριος αυτός ήταν μέλος της κυβέρνησης των Τσιπροκαμμένων και μάλιστα στο αρμόδιο για τις ιδιωτικοποιήσεις υπουργείο (Οικονομίας), όταν υπογράφτηκε η τελική πράξη της ιδιωτικοποίησης των σιδηροδρόμων. Τότε που ο Τσίπρας οργάνωσε φιέστα στην Κέρκυρα, παρουσία του Πάολο Τζεντιλόνι, τότε πρωθυπουργού της Ιταλίας, για να πέσουν οι υπογραφές στη συμφωνία ξεπουλήματος των σιδηροδρόμων στη Ferrovie dello Stato Italiane.
Δείτε τη φωτογραφία, τραβηγμένη στις 14 Σεπτέμβρη του 2017 στην Κέρκυρα. Ο CEO της Ferrovie dello Stato Italiane, Ρενάτο Ματσονσίνι, και η πρόεδρος του ΤΑΙΠΕΔ, Λίλα Τσιτσογιαννοπούλου, υπογράφουν τη συμφωνία ξεπουλήματος, παρουσία ενός αγέλαστου Τζεντιλόνι κι ενός γελαστού (μέσ’ στην καλή χαρά!) Τσίπρα. Σας μοιάζει ο Τσίπρας για άνθρωπο που κάνει το ξεπούλημα από εξαναγκασμό;
