Το γραφείο του αυστριακού εισαγγελέα για οικονομικά εγκλήματα και εγκλήματα διαφθοράς ανακοίνωσε ότι ο πρώην καγκελάριος Ζεμπάστιαν Κουρτς παραπέμπεται σε δίκη με την κατηγορία της ψευδούς κατάθεσης ενώπιον του Κοινοβουλίου. Η δίκη θα ξεκινήσει στις 18 Οκτώβρη και η επαπειλούμενη ποινή φτάνει τα τρία χρόνια. Σύμφωνα με την ανακοίνωση της εισαγγελίας κατά της διαφθοράς, ο Κουρτς κατηγορείται ότι είπε ψέματα το 2020 ενώπιον της κοινοβουλευτικής επιτροπής που διερευνούσε αν είχε παρέμβει για τον διορισμό ενός κολλητού του, του Τόμας Σμιτ, στη θέση του επικεφαλής δημόσιας εταιρίας χαρτοφυλακίου.
«Οι κατηγορίες είναι ψευδείς και περιμένουμε με ανυπομονησία να λάμψει η αλήθεια ενώπιον του δικαστηρίου», έγραψε ο Κουρτς στο Twitter. Τα ίδια έλεγε και όταν ξέσπασαν τα σε βάρος του σκάνδαλα, αλλά στο φινάλε αναγκάστηκε να παραιτηθεί και έκτοτε εξαφανίστηκε εντελώς από την αστική πολιτική της Αυστρίας. Βλέπετε, δε φρόντισε να σβήνει τα ίχνη.
Την άνοιξη του 2021 διέρρευσαν στον Τύπο αγαπησιάρικα SMS που ο Κουρτς αντάλλασσε με τον Σμιτ. «Θα έχεις ό,τι θέλεις» έγραφε ο Κουρτς στον κολλητό του συνοδεύοντας το μήνυμα με τρυφερά emojis. «Είμαι τόσο χαρούμενος. Λατρεύω τον καγκελάριό μου», απαντούσε ο Σμίτ, τίγκα στα emojis (μπλιαχ!) κι αυτός. Ετσι, μια πολλά υποσχόμενη πολιτική καριέρα θάφτηκε κάτω από… τρυφερά emojis. Ο τότε 36χρονος ακροδεξιός πολιτικός, που στα 31 του είχε γίνει καγκελάριος, όντας ο νεότερος εκλεγμένος αστός πρωθυπουργός στον πλανήτη, ο άνθρωπος που υποτίθεται ότι θα έδινε νέα πνοή στην ευρωπαϊκή Ακροδεξιά, απαλλάσσοντάς την από τα νεοφασιστικά και νεοναζιστικά της «αμαρτήματα», πήρε τόσο νωρίς και τόσο άδοξα το δρόμο προς την πολιτική αποστρατεία (προς το σκουπιδοτενεκέ της Ιστορίας για την ακρίβεια).
Να ήταν, όμως, μόνο τα… τρυφερά emojis με τον Σμιτ και η τοποθέτηση του τελευταίου σε κρατικό πόστο με λεφτά (πολλά λεφτά); Υπάρχει και άλλη υπόθεση, πιο σοβαρή, στην οποία ο Κουρτς είναι (προς το παρόν) ύποπτος για υπεξαίρεση δημοσίου χρήματος, το οποίο χρησιμοποιήθηκε για το χτίσιμο της πολιτικής του καριέρας, με πληρωμένες πλαστές δημοσκοπήσεις και άρθρα που εξυμνούσαν το μεγαλείο του ανδρός και δημοσιεύονταν σε μεγάλης κυκλοφορίας εφημερίδες. Ελα, γίνονται τέτοια πράγματα στην… πολιτισμένη Δύση;
Διαβάζοντας τα κατορθώματα του κομψευόμενου ακροδεξιού, τον οποίο η αυστριακή μπουρζουαζία πέταξε σαν τη μύγα απ’ το ζυμάρι, γιατί «είχε παραβρομίσει η δουλειά», είμαστε πεπεισμένοι ότι ο περιβόητος έγκλειστος των Τιράνων, Φρέντι Μπελέρι, είναι κανονικό γατάκι. Κατηγορείται ότι αγόραζε ψήφους στη Χιμάρα με κάτι κατοστάρικα και κάτι τζάμπα εισιτήρια Αθήνα-Χιμάρα-Αθήνα, όταν ο άλλος κατηγορείται ότι μπούκωνε με εκατομμύρια κρατικού χρήματος τα αυστριακά ταμπλόιντ για να τον αγιογραφούν (κάθε ομοιότητα με τις περιβόητες «λίστες Πέτσα» δεν είναι συμπτωματική), χώρια που διόριζε κολλητούς του σε κρατικά πόστα που διαχειρίζονται χρήμα και μπίζνες (κάθε ομοιότητα με τους διορισμούς σε κρατικούς φορείς από τον Μητσοτάκη επίσης δεν είναι συμπτωματική).
Απορούμε, λοιπόν, γιατί η ελληνική κυβέρνηση και ο Μητσοτάκης προσωπικά δεν έχουν αποδυθεί σε εκστρατεία υπεράσπισης του Ζεμπάστιαν Κουρτς. Ναι, ο Μητσοτάκης προσωπικά. Κολλητός του υπήρξε, καθώς ήθελε να συγκρίνει τη δική του ηλικία με αυτήν του Κουρτς (λίγο σιτεμένος είναι ο Κούλης σε σχέση με τον Κουρτς, αλλά με τόση γυμναστική και καλή διατροφή διατηρείται «φιτ» και δεν φαινόταν τόσο η διαφορά ηλικίας).
Τυχαία νομίζετε οι εκδόσεις «Weimer» διάλεξαν τον Κυριάκο Μητσοτάκη για να εκφωνήσει τον πανηγυρικό της ημέρας κατά τη βράβευση του Ζεμπάστιαν Κουρτς ως «γεφυροποιού», στις 11 Μάη του 2021; Και τι βραβείο έδωσαν στον Κουρτς; Το βραβείο «Ελευθερίας των ΜΜΕ»! Χιούμορ; Οχι βέβαια. Υστατη προσπάθεια να σωθεί ο αυστριακός ακροδεξιός από τις κατηγορίες ότι μπούκωνε με κρατικό χρήμα γερμανόφωνα ΜΜΕ.
Επειδή ο ντόρος για τα σκάνδαλα του Κουρτς ήδη διακινούταν στο ψιθυριστό (τέσσερις μήνες αργότερα έγινε επικοινωνιακή καταιγίδα και στις 9 Οκτώβρη του 2021 ο Κουρτς εξαναγκάστηκε σε μια ταπεινωτική παραίτηση), δύσκολα θα βρισκόταν αξιόλογος ευρωπαίος πρόεδρος ή πρωθυπουργός (μια Μέρκελ, ένας Μακρόν, ένας Ρούτε έστω) να κάνει τον καραγκιόζη σε μια στημένη βράβευση ενός υπό προθεσμία ακροδεξιού καγκελάριου της Αυστρίας. Ετσι, κατέφυγαν στον Κούλη που δέχτηκε ασμένως (τα «πετσωμένα» παπαγαλάκια, μάλιστα, έλεγαν πως ήταν… μεγάλη τιμή να εκφωνήσει ο Μητσοτάκης -έστω και διαδικτυακά- τον πανηγυρικό στη βράβευση του Κουρτς από έναν γερμανικό εκδοτικό οίκο.
Και τι δεν είπε… ο στόμας του (του Κούλη) για τον Κουρτς. Αντιγράφουμε από ένα (στην τύχη) από τα δοξαστικά ρεπορτάζ που δημοσίευσαν τα «πετσωμένα» ΜΜΕ στην Ελλάδα, σε σενάριο των κειμενογράφων του μεγάρου Μαξίμου: «Ο κ. Μητσοτάκης αναφέρθηκε στην πολιτική διαδρομή του Σεμπάστιαν Κουρτς, ο οποίος έγινε καγκελάριος το 2017 σε ηλικία μόλις 31 ετών και σημείωσε ότι η νεότητα μπορεί πολλές φορές να είναι “κατάρα”, καθώς στην αρχή πολλά ΜΜΕ αλλά και κάποιοι ηγέτες εστίαζαν περισσότερο στο νεαρό της ηλικίας του και λιγότερο στην ουσία. Εκανε, δε, λόγο μεταξύ άλλων για το “οξύ πνεύμα” και τον “ρεαλισμό” του κ. Κουρτς, ενώ τόνισε και ότι, αν και δεν συμφωνούν πάντα, στο πρόσωπό του βρήκε πάντα έναν πρόθυμο ακροατή και έναν δυναμικό, πειστικό και παθιασμένο υπερασπιστή της χώρας του.
Ο κ. Μητσοτάκης μίλησε ακόμη για την πεποίθηση του αυστριακού καγκελάριου στη δύναμη της μεταρρύθμισης και για την κοινή πίστη των δύο ηγετών στην σημασία της ισχυρής διακυβέρνησης, στην αποτελεσματική διαχείριση της οικονομίας, σε ένα αποτελεσματικό και καλά υποστηριζόμενο δημόσιο σύστημα υγείας, και στην ανάγκη για μεταρρυθμίσεις προς όφελος όλων. Οι δύο χώρες, συνέχισε ο πρωθυπουργός, πιστεύουν στην ευρωπαϊκή συνεργασία σε θέματα πολιτικής ασφάλειας και άμυνας. Υπενθύμισε μάλιστα ότι η Αυστρία έχει υποστηρίξει σταθερά την Ελλάδα έναντι της επιθετικότητας και των προκλήσεων της Τουρκίας στο Αιγαίο, ενώ και μετά τα γεγονότα στον Εβρο, τον Μάρτιο του 2020, “όταν τα χερσαία σύνορα της Ευρώπης δέχθηκαν επίθεση”, αυστριακές δυνάμεις αποτέλεσαν αναπόσπαστο μέρος των δυνάμεων της FRONTEX» (θυμίζουμε ότι ο Κουρτς ηγούταν του αντιμεταναστευτικού «μαύρου μετώπου» των χωρών του Βίζεγκραντ και κατηγορούσε την Μέρκελ για… φιλομεταναστευτική πολιτική).
Δεν περιμέναμε, βέβαια, να βγει ο Μητσοτάκης και να υπερασπιστεί τον «φίλο του Ζεμπάστιαν» από τις σοβαρές κατηγορίες που αντιμετωπίζει. Δε γίνονται αυτά τα πράγματα στην αστική πολιτική. Ετσι και ξεπέσεις, σε ξεχνούν οι πάντες. Μόνος σου πρέπει να καθαρίσεις. Οσο για τον Μπελέρι, μπορεί να είναι εντελώς ασήμαντος για την ευρωπαϊκή αστική πολιτική, είναι όμως σημαντικός για τον ελληνικό εθνικισμό. Ο Μητσοτάκης (και όχι μόνο) τον αγκάλιασε, για να μην τον αφήσει σε «άλλους».
