Στις 24 Αυγούστου, η εφημερίδα «Καθημερινή», σεμνά και ουδέτερα, μετέφερε την είδηση ότι «τέθηκε σε εφαρμογή το σχέδιο ρίψης των υδάτων της Φουκουσίμα στον Ειρηνικό ωκεανό». Δεν χρησιμοποιήθηκαν καν οι λέξεις «ραδιενεργών υδάτων». Με πανομοιότυπο σχεδόν τρόπο, τα περισσότερα ειδησεογραφικά σάιτ αναπαρήγαγαν την ίδια είδηση, επικεντρωνόμενα στην ανακοίνωση της ιαπωνικής κυβέρνησης, που ανέφερε ότι το στοιχείο τρίτιο, ένα από τα ραδιενεργά συστατικά των υδάτων, που δεν ήταν δυνατόν να φιλτραριστεί, δεν αποτελεί παράγοντα ιδιαίτερου μολυσματικού κινδύνου, καθώς αυτό θα αραιωθεί μετά τη ρίψη του στον ωκεανό.
Δυστυχώς, στην εποχή της «διαθέσιμης πληροφορίας για όλους», η διάδοση μιας μοναδικής εικόνας και η μονοκρατορία του μοναδικού λόγου από τα κυρίαρχα αστικά ΜΜΕ επιβάλλει μια επίπονη αναζήτηση για όσους ψάχνουν την αλήθεια, η οποία περιπλέκεται όταν σε αυτή υπεισέρχονται επιστημονικά ζητήματα. Είναι ευνόητο ότι η αξιοπιστία κάθε πλευράς, είτε πρόκειται για εξωνημένους επιστήμονες είτε όχι, είναι δύσκολο να αξιολογηθεί από μη ειδικούς, γι’ αυτό είναι επόμενο τα συμπεράσματα να είναι πολιτικά.
Στον Ειρηνικό ωκεανό θα απορριφθούν τις επόμενες δεκαετίες περίπου 1,5 εκατ. τόνοι φιλτραρισμένων ραδιενεργών υδάτων, που χρησιμοποιήθηκαν και χρησιμοποιούνται για την ψύξη κάποιων τηγμένων αντιδραστήρων, μετά τον σεισμό και το τσουνάμι που κατέστρεψε τη Φουκουσίμα το 2011 και οδήγησε στην απομάκρυνση από την περιοχή περίπου μισού εκατομμυρίου κατοίκων και σε οικονομική ζημιά περίπου 180 δισ. δολαρίων.
Μερίδα πυρηνικών επιστημόνων (μεταξύ των οποίων ο Shaun Burnie της διαβόητης κατά τα άλλα Greenpeace) ισχυρίζονται ότι δεν πρόκειται μόνο για το τρίτιο, που είναι το λιγότερο επικίνδυνο, αλλά και για άλλα ραδιενεργά στοιχεία, όπως το στρόντιο-90 και το ιώδιο-129, που δεν μπορούν να φιλτραριστούν. Η TEPCO (Tokyo Electric Power Company), ιδιοκτήτρια του πυρηνικού εργοστασίου, κατηγορείται επίσης ότι το σύστημα καθαρισμού (τεχνολογία της ALPS), που διαθέτει το εργοστάσιο της Φουκουσίμα, δεν έχει σχεδιαστεί για να αφαιρεί τον ραδιενεργό άνθρακα-14 που και αυτός θα απορριφθεί στον Ειρηνικό.
Κατά την ομαλή λειτουργία των πυρηνικών αντιδραστήρων, το νερό ψύξης ανακυκλώνεται σε μεγάλο βαθμό και όσο απομένει θάβεται μαζί με υπόλοιπα ραδιενεργά κατάλοιπα (όταν και αυτό δεν απορρίπτεται κρυφά σε θάλασσες, όπως γίνεται στη Σομαλία, όπου δυτικές εταιρίες εναποθέτουν μεγάλες ποσότητες πυρηνικών, βιομηχανικών και νοσοκομειακών αποβλήτων, με αποτέλεσμα μετά το σεισμό του Δεκέμβρη του 2004 να πεθάνουν 300 άνθρωποι και να ασθενήσουν χιλιάδες άλλοι, όταν ήρθαν σε επαφή με βαρέλια πυρηνικών αποβλήτων, που ξέβρασε το τσουνάμι που ακολούθησε το σεισμό).
Στην περίπτωση της Φουκουσίμα, το νερό ψύξης που χρησιμοποιήθηκε για να μην ανατιναχθούν οι αντιδραστήρες από τις τεράστιες θερμοκρασίες που αναπτύχθηκαν μετά το ατύχημα, αλλά και οι επιπλέον 100 τόνοι που συλλέγονται καθημερινά, αποθηκεύτηκαν σε περίπου 1.000 γιγάντιες δεξαμενές. Η ιαπωνική κυβέρνηση έκρινε ως προσφορότερη, ευκολότερη και οικονομικότερη λύση τη διοχέτευση του νερού στον ωκεανό, απορρίπτοντας άλλες λύσεις, όπως την προμήθεια άλλων δεξαμενών, την ταφή των αποβλήτων σε μεγάλο βάθος κλπ.
Για την απόφασή της αυτή η ιαπωνική κυβέρνηση έλαβε την έγκριση των G7, που συνεδρίασαν τον Απρίλη του 2023 στο Σαπόρο της Βόρειας Ιαπωνίας. Είναι αηδιαστική και απροκάλυπτη ειρωνία ότι στην ίδια σύνοδο πάρθηκε απόφαση μηδενισμού της χρήσης πλαστικών ως το 2040 (!!!) και φυσικά αυτή ήταν η είδηση που κυριάρχησε στον παγκόσμιο αστικό Τύπο.
[Η παγκόσμια οικονομική χούντα ονομάζει την περιβαλλοντική καταστροφή «προστασία του περιβάλλοντος», έχοντας πρήξει τους ανθρώπους με τις ανανεώσιμες πηγές ενέργειας, όταν οι 12 μεγαλύτεροι ευρωπαϊκοί όμιλοι (π.χ. Total, BP, Shell) παράγουν μόλις το 0,3% αυτού του τύπου ενέργειας].
Ο Διεθνής Οργανισμός Ατομικής Ενέργειας έδωσε επίσης την έγκρισή του για την απόρριψη των ραδιενεργών υδάτων, χαρακτηρίζοντας τη διαδικασία ακίνδυνη!
Εννοείται ότι οι αρμόδιοι εισηγητές του ΟΗΕ, που τον Ιούνη του 2020 και τον Μάρτη του 2021 κατήγγειλαν ότι η απόρριψη στον ωκεανό παραβιάζει τα στοιχειώδη δικαιώματα των κατοίκων των γειτονικών χωρών, δεν ελήφθησαν καν υπόψη.
Γεγονός είναι ότι σε μια από τις πιο σεισμογενείς χώρες του κόσμου, σε μια επίπεδη σχεδόν, μπαζωμένη, παραθαλάσσια περιοχή, τη Φουκουσίμα, χτίστηκε το 1971 ένας από τους 55 πυρηνικούς σταθμούς της Ιαπωνίας. Μετά από 40 χρόνια λειτουργίας, είχε προγραμματιστεί η διακοπή της λειτουργίας του, λόγω κακής κατάστασης, παλαιότητας και καταπόνησης των αντιδραστήρων, καθώς και ατυχημάτων που συγκαλύφθηκαν, όμως ένα μήνα πριν από την καταστροφή δόθηκε 10ετής παράταση!
Το 2002 παραιτήθηκε ο πρόεδρος της ιδιοκτήτριας εταιρίας TEPCO, Χιρόσι Αράκι, καθώς και άλλα στελέχη, διότι απέκρυψαν ότι από το 1977 ως το 2002 σε τουλάχιστον 200 περιπτώσεις παρουσίασαν ψευδή τεχνικά στοιχεία στις αρμόδιες αρχές. Το 2016 ασκήθηκαν νέες διώξεις σε βάρος τριών στελεχών της TEPCO για πλημμελή μέτρα ασφαλείας.
Η TEPCO, που ιδρύθηκε το 1951, είναι η μεγαλύτερη ιδιωτική εταιρία παραγωγής ενέργειας στην Ιαπωνία και η τέταρτη στον κόσμο. Το 1991 κατείχε ήδη 13 από τους 17 πυρηνικούς αντιδραστήρες που υπήρχαν τότε στη χώρα. Παράλληλα, είναι ο μεγαλύτερος εισαγωγέας και χρήστης LNG στον κόσμο. Εχει πολυποίκιλες επιχειρηματικές δραστηριότητες. Κατέχει εταιρία τηλεπικοινωνιών και ασχολείται επιτυχώς με όλες τις τεχνολογίες αιχμής, από τις αντλίες θερμότητας, την ηλεκτροκίνηση αυτοκινήτων, την τεχνητή νοημοσύνη μέχρι την υπεραγωγιμότητα νέων κεραμικών υλικών.
Παρά ταύτα, το 2012, μετά το ατύχημα της Φουκουσίμα, η TEPCO έλαβε από την ιαπωνική κυβέρνηση (εκτός από φορολογικές ελαφρύνσεις) 1 τρισ. γιεν για να αντισταθμίσει τη ζημιά από την καταστροφή. Η ιστορία της TEPCO είναι συνυφασμένη με την ενεργειακή και βιομηχανική ιστορία της Ιαπωνίας. Η Ιαπωνία, ένα χρόνο μόλις μετά από την ισοπέδωση της Χιροσίμα και του Ναγκασάκι από τις αμερικανικές ατομικές βόμβες, άρχισε να σχεδιάζει την πυρηνική της πολιτική που άρχισε να παίρνει σάρκα και οστά το 1954. Το 1957 ιδρύθηκε η Japan Atomic Power Company και το 1966 οι πρώτοι πιλοτικοί πυρηνικοί σταθμοί.
Η παραγωγή ενέργειας γενικότερα έμπαινε υπό κρατικό έλεγχο και σχεδιασμό όποτε διεξαγόταν κάποιος πόλεμος, είτε ο ρωσο-ιαπωνικός το 1905, είτε ο σινο-ιαπωνικός το 1932, είτε ο Α’ και ο Β’ παγκόσμιος πόλεμος. Μετά τον Β’ παγκόσμιο πόλεμο, οι Αμερικανοί απαίτησαν από την υποχείριά τους πλέον ιαπωνική κυβέρνηση την ιδιωτικοποίηση της ενέργειας κι έτσι το 1951 ιδρύθηκε η TEPCO, ένα λαμπρό παράδειγμα του πως ο δημόσιος και ιδιωτικός τομέας είναι απολύτως συνδεδεμένοι στον καπιταλισμό ή πώς –για να το πούμε με όρους Πολιτικής Οικονομίας- το κράτος είναι υποταγμένο στα πανίσχυρα μονοπώλια (Λένιν, Ο ιμπεριαλισμός, ανώτατο στάδιο του καπιταλισμού). Πλέον, μετά τη Φουκουσίμα, η ιαπωνική κυβέρνηση φέρεται να κατέχει το πλειοψηφικό πακέτο μετοχών.
Οσα ακολούθησαν τη δυσώδη αυτή ιστορία, με αποκορύφωμα την πρόσφατη γελοία φωτογραφία του ιάπωνα πρωθυπουργού να τρώει ψάρια από τη Φουκουσίμα, δεν μπορούν να πείσουν τους αλιείς και τους κατοίκους της Ιαπωνίας και κυρίως της Νότιας Κορέας, η κυβέρνηση της οποίας έσπευσε να συνταχθεί επί της ουσίας με την επίσημη ιαπωνική εκδοχή για την έλλειψη κινδύνου από την απόρριψη των ραδιενεργών υδάτων στον Ειρηνικό.
Η πλήρης αναξιοπιστία της ιαπωνικής κυβέρνησης φέρνει στη μνήμη την αισχρή δουλοπρεπή στάση της κατά τη διάρκεια των δεκάδων πυρηνικών δοκιμών που η Αμερική πραγματοποίησε από το 1954 στα νησιά Μπικίνι, όταν όχι μόνο το πλήρωμα ενός ιαπωνικού αλιευτικού (όπως ισχυρίστηκε η κυβέρνηση), αλλά τα πληρώματα τουλάχιστον 700 ιαπωνικών πλοίων μολύνθηκαν από ραδιενέργεια.
Η Ιαπωνία, κατ´ εντολή των Αμερικανών, αποσιώπησε πλήρως τα γεγονότα και τις συνέπειες στην υγεία των πολιτών της, για την οποία δεν έκανε καμία προειδοποίηση και δεν έλαβε κανένα μέτρο. Ως η χαμένη του Β´ παγκοσμίου πολέμου και της μάχης του Ειρηνικού, έπαιξε πειθήνια το ρόλο του προγεφυρώματος των ΗΠΑ, κυρίως ως πολλαπλός τροφοδότης κάθε είδους εφοδίων και υλικών στους πολέμους εναντίον της Βόρειας Κορέας και του Βιετνάμ. Σήμερα, εξακολουθεί να παίζει τον ίδιο ρόλο και επικαλούμενη, όπως και η Γερμανία, τις νέες γεωπολιτικές συνθήκες, συνεχίζει το δρόμο του επανεξοπλισμού της, στον οποίο συμπεριλαμβάνει και τις νέες πυρηνικές προοπτικές της…
Oσο για τους θιγόμενους πληθυσμούς, αυτούς θα τους τσαλαπατήσει χωρίς πολλά-πολλά η σιδερένια φτέρνα του καπιταλισμού.
