Το Φόρουμ Δελφών επέλεξε η εισαγγελέας του Αρείου Πάγου, Γεωργία Αδειλίνη, για να διαψεύσει τη Μαρία Καρυστιανού, η οποία είχε δηλώσει πως η ανώτατη εισαγγελέας παρέπεμψε συγγενείς θυμάτων να αναζητήσουν παρηγοριά στην Εκκλησία. «Σέβομαι τα νεκρά παιδιά τόσο καιρό και δεν είχα τοποθετηθεί», είπε η Αδειλίνη (να υποθέσουμε ότι τώρα που τοποθετήθηκε έπαψε να σέβεται τα νεκρά παιδιά;). Στη συνέχεια υποστήριξε ότι «ο αβάστακτος πόνος και η δίκαιη οργή» δικαιολογούν «την όποια παρερμηνεία συζήτησης έγινε στο γραφείο μου»!
Εδώ είμαστε. Ποιοι χρησιμοποιούν αβέρτα τη λέξη «παρερμηνεία»; Οι αστοί πολιτικοί. Κάθε φορά που γίνεται αρνητικός ντόρος από κάποια δήλωση ή ισχυρισμό τους και πρέπει να τα μαζέψουν, ισχυρίζονται ότι κάτι είπαν αλλά αυτό που είπαν παρερμηνεύτηκε. Μιλώντας για «παρερμηνεία», η εισαγγελέας του ΑΠ ομολογεί πως «κάτι ειπώθηκε». Ταυτόχρονα, κατηγορεί τους συγγενείς των θυμάτων για… παραλογισμό. Οτι άλλα τους λένε και άλλα καταλαβαίνουν! «Τους διαβεβαιώνω ότι δεν είμαι απέναντί τους, αλλά είμαι μαζί τους» κατέληξε η Αδειλίνη, σε μια ντροπιαστική εκδήλωση εξουσιαστικού πατερναλισμού («οι κακόμοιροι, έχουν παραλογίσει από τη θλίψη, αλλά εγώ τους αγαπάω»).
Η Μαρία Καρυστιανού σήκωσε το γάντι και απάντησε πως οι δηλώσεις της «δεν είναι αποκυήματα φαντασίας», συμπληρώνοντας πως δεν ήταν μόνη στη συζήτηση με την εισαγγελέα του ΑΠ, αλλά «υπήρχαν και μάρτυρες».
ΥΓ. Το ερώτημα του τίτλου είναι, προφανέστατα ρητορικό.
Ντιμπέι, ρε Μητσοτάκη
Δε θέλει ντιμπέι(τ) για τις ευρωεκλογές ο Μητσοτάκης. Το ξεκαθάρισε ο Μαρινάκης (όχι ο Βαγγέλας, ο Παύλος, ο πορτ παρόλ του Κούλη). Αν θέλουν ντιμπέι(τ) να κάνουν ένα μεταξύ τους ο Ανδρουλάκης με τον Κασσελάκη, είπε ο Κούλης, τίγκα στην εξουσιαστική αλαζονεία.
Δεν είναι δύσκολο να αντιληφθεί κανείς γιατί ο Μητσοτάκης δε θέλει να πάει στο στούντιο της Αγίας Παρασκευής. Θα είναι μόνος εναντίον όλων. Θα τον βαράνε από δεξιά, από αριστερά και από το κέντρο. Και θα ελοχεύει ο κίνδυνος κάποιας γκάφας.
Επειδή ο Νικόλας ο Αλέφαντος μάς έχει αφήσει χρόνους, μπαίνουμε εμείς στα παπούτσια του (ή στα γάντια του του μποξ) και αναφωνούμε: Ντιμπέι, ρε Μητσοτάκη. Το φοβάσαι, ρε; Γιατί το θέλουμε αυτό το ντιμπέι; Για να δούμε πώς θα τα καταφέρει ο «γεια σας, είμαι ο Στέφανος». Σόλο παίζει ως τώρα, σε ρόλο σοσιαλμιντιακής περσόνας. Θα θέλαμε να δούμε αν έμαθε και τίποτα από αστική πολιτική, αλλά δυστυχώς δε θα έχουμε την ευκαιρία (μεταξύ μας, ούτε οι έμπειροι συριζαίοι το θέλουν αυτό το ντιμπέι, φοβούμενοι ότι θα φανεί η πολιτική γύμνια του ΣτέΚας μπροστά στον Ανδρουλάκη).
Μπρούκλης
Ο ΣτέΚας πάλι το παίζει Μπρούκλης. Εστησε ολόκληρη εκπομπή με τον Εισαγγελάτο για να δείξει τη σπιταρώνα που αγόρασε στο Κολωνάκι για να στεγαστούν αυτός ο Τάιλερ και η Φρόξι. Μα είναι δυνατόν αριστερός να δείχνει με καμάρι μαιζονέτα αξίας 1,8 εκατομμυρίων δολαρίων, όταν οι εργαζόμενοι στενάζουν από τα βαριά ενοίκια; Μα δεν παίζετε έτσι το παιχνίδι. Ο ΣτέΚας χρησιμοποιεί τη γκλαμουριά με τον τρόπο που τη χρησιμοποιούν διάφοροι και διάφορες σταρ της σόου μπιζ. Που φωτογραφίζονται στις βιλάρες τους για να δείξουν πόσο επιτυχημένοι είναι και να καλλιεργήσουν τον ανικανοποίητο πόθο στο κοινό τους. Τη δεκαετία του ’80 ο Κωστόπουλος έστησε εκδοτική αυτοκρατορία με περιοδικά τέτοιου τύπου. Κάποιοι/ες πάνε στη Μύκονο έστω και για μέρα. Κοιμούνται στην παραλία, αλλά στη Μύκονο όχι στο Δήλεσι. Σ’ αυτό το επίπεδο παίζει ο ΣτέΚας: λαμπερός, νέος, γυμνασμένος και κυρίως πλούσιος. Γι’ αυτό μαζεύει κάτι τύπους σαν τον Παπανώτα και τον Survivor. Αμα δεν τους αρέσει των «ανανεωτικών» και των «ριζοσπαστικών» συριζαίων, να πάνε σε άλλο μαγαζί.
ΥΓ. «Με τα δεδομένα τα οποία παρατηρώ σήμερα, πιστεύω ότι είναι απολύτως εφικτό να είμαστε πρώτοι. Απολύτως εφικτό. Αν δεν είμαστε [πρώτοι], θα είμαστε στις βουλευτικές». ΣτέΚας έφα…
Το λες και χλαπάτσα
Τη στενοχώρησαν τη λατρεμένη Ούρσουλα οι ευρωβουλευτές όλου του πολιτικού φάσματος. Με ψήφους 382 υπέρ έναντι 144 κατά (τεράστια πλειοψηφία), τα μέλη του Ευρωκοινοβούλιου ζητούν την ανάκληση του διορισμού του Μάρκους Πίπερ στη θέση του απεσταλμένου της Ευρωπαϊκής Επιτροπής για τις μικρομεσαίες επιχειρήσεις. Η κατηγορία κατά της Ούρσουλα(ς) για σκανδαλώδη φαβοριτισμό (επέλεξε έναν γερμανό υποψήφιο με τα λιγότερα προσόντα) προσυπογράφεται και από το Ευρωκοινοβούλιο. Ακόμα χειρότερα γίνονται τα πράγματα για τη φίλη του Κούλη από το γεγονός ότι η Κομισιόν (δηλαδή η Ούρσουλα) είχε αρνηθεί να απαντήσει σε σχετική κοινοβουλευτική ερώτηση. Τι να πει; Οτι οι δύο άλλες υποψήφιες για το πόστο είχαν συγκεντρώσει υψηλότερη βαθμολογία στις εξετάσεις, αλλά αυτή διόρισε τον «κολλητό» της;
Μ’ αυτά και μ’ αυτά ζορίζουν τα πράγματα για την Ούρσουλα. Μπορεί το ΕΛΚ να κερδίσει τις ευρωεκλογές, με υποψήφια για την προεδρία την Ούρσουλα, όμως τον πρόεδρο της Κομισιόν δεν τον εκλέγουν οι ψηφοφόροι (αυτοί απλά… ψηφίζουν), αλλά οι κυβερνήσεις. Το 2019 υποψήφιος του ΕΛΚ ήταν ο Βέμπερ (άλλος φίλος του Κούλη αυτός), όμως οι κυβερνήσεις τον απέρριψαν για πρόεδρο της Κομισιόν και η Μέρκελ «έσπρωξε» την Ούρσουλα (ήθελε να την ξεφορτωθεί από την κυβέρνησή της, καθώς όλο σε σκάνδαλα έμπλεκε, σαν μπανταλομούσκαρο). Τώρα υποψήφια του ΕΛΚ είναι η Ούρσουλα, αλλά οι ενδείξεις λένε ότι δε θα επιλεγεί αυτή ως πρόεδρος της Κομισιόν.
ΥΓ. Λέτε να φταίει η γκαντεμιά των Μητσοτάκηδων; Οποιον/α πιάνει φίλο/η ο Κούλης δεν τον θέλουν οι ισχυροί της ΕΕ.
Κομπρεμί
Ο τιτανοτεράστιος Κατρούγκαλος εξελέγη από το Συμβούλιο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων του ΟΗΕ Ανεξάρτητος Εμπειρογνώμονας για μια Δημοκρατική και Δίκαιη Διεθνή Τάξη. Απ’ τα ψηλά στα χαμηλά κι απ’ τα πολλά στα λίγα. Το γεγονός ότι υποστηρίχτηκε και από την κυβέρνηση Μητσοτάκη έβαλε φωτιά στα ροζ ιντερνέτια. Ξεσπάθωσαν τα συριζοτρόλ, κατηγορώντας τον Κατρούγκαλο ότι τα είχε βρει με τον Μητσοτάκη, γι’ αυτό και έκανε τις περιβόητες δηλώσεις του προεκλογικά, πλήττοντας καίρια τον ΣΥΡΙΖΑ. Οταν ο Μητσοτάκης σού ρίχνει είκοσι πόντους για πλάκα, σίγουρα δεν σου φταίει (μόνο) ο Κατρούγκαλος. Κι αυτός, όμως, δεν πρέπει να εξηγήσει πώς έγινε το κομπρεμί με τον Μητσοτάκη, έστω για μια άσημη θέση στο μηχανισμό του ΟΗΕ;
Κουραδομαγκιές
Πήρε φωτιά και ο Πολάκης που το πήγε ένα βήμα παραπέρα, γράφοντας στο facebook (διατηρούμε ορθογραφία, σύνταξη και στίξη, γιατί ο πολάκειος γραπτός λόγος συνιστά ένα νέο είδος λογοτεχνίας): «ΟΛΑ εξηγουνται…. Αλλα δεν ηταν ο μονος ,ξερω κι εναν αλλον που πηγε διευθυντης επενδυσεων στην Εurobank και εναν που πηγε στην Τραπεζα της Ελλαδας. Αυτος εδω ομως, ερριξε τη μαχαιρια δυο μερες πριν τις εκλογες του Μαιου…». Οι άλλοι δύο που αναφέρεται ο Πολάκης είναι ο Δημήτρης Λιάκος, οικονομικός σύμβουλος του Τσίπρα στο Μαξίμου, και ο Γιώργος Χουλιαράκης, αναπληρωτής υπουργός Οικονομικών στη δεύτερη κυβέρνηση Τσιπροκαμμένων. «Παιδιά» του Δραγασάκη και οι δύο, συμμετείχαν στις «διαπραγματεύσεις» με την τρόικα από την πρώτη στιγμή (επί Μπαρουφάκη) μέχρι το τέλος.
Ο «πολύς» Πολάκης, όμως, με ποιο δικαίωμα μιλάει; Δεν ψήφισε το τρίτο Μνημόνιο και όλους τους εφαρμοστικούς του νόμους; Δεν παρέμεινε στην κυβέρνηση Τσιπροκαμμένων από την αρχή μέχρι το τέλος (με τον Καμμένο έγιναν και κολλητάρια, ως γνωστόν); Τι θέλει να μας πει τώρα, ότι είναι τόσο ηλίθιος που τον δούλευαν ο Κατρούγκαλος, ο Λιάκος και ο Χουλιαράκης, που ήταν… πράκτορες του διεθνούς κεφαλαίου και του Μητσοτάκη; Οτι αυτός (και οι όμοιοί του) ήταν… αγνοί αγωνιστές του σοσιαλισμού, που τους έμπλεξαν στα δίχτυα τους οι… κακοί πράκτορες; Αμα είναι έτσι, τότε θα έπρεπε (επειδή δεν έχει το θάρρος να κάνει χαρακίρι) να έχει πάει στα Σφακιά και να βοσκάει κουράδι (μην πάει ο νους σας αλλού, το κοπάδι στην κρητική διάλεκτο είναι).
