Είναι δυνατόν οι εκπρόσωποι των καπιταλιστών και οι εκπρόσωποι των εργαζόμενων να συμφωνούν σε ένα σχέδιο για το Ασφαλιστικό που εισηγείται η κυβέρνηση; Αν οι «εκπρόσωποι των εργαζόμενων» είναι πουλημένοι γραφειοκράτες συνδικαλιστές, τίποτα δεν πρέπει να μας εκπλήσσει. Οπως δεν εκπλήσσει κανέναν ο φιλικότατος τρόπος με τον οποίο συζητούν ο πρόεδρος της ΓΣΕΕ Γ. Παναγόπουλος με τον υπουργό Εργασίας Α. Λοβέρδο. «Θεσμούς» του αστικού συστήματος εξουσίας εκπροσωπούν και οι δύο. Ασε που είναι και οι δύο ΠΑΣΟΚ.
«Τέθηκε ένα ολοκληρωμένο πλαίσιο κατευθύνσεων για την επίλυση του Ασφαλιστικού», δήλωσε ο πρόεδρος του ΣΕΒ Δ. Δασκαλόπουλος.
«Τέθηκαν ζητήματα που είναι συμβατά με αυτά που ως ΓΣΕΕ εμείς είχαμε παρουσιάσει», δήλωσε ο πρόεδρος της ΓΣΕΕ Γ. Παναγόπουλος.
Τις λεπτομέρειες μπορείτε να διαβάσετε στις διπλανές στήλες.
«Ετος καταστροφής και παρόξυνσης το 2015». «Η εθνική οικονομία δεν έχει μέλλον, αν δεν γίνει ριζική δομική αλλαγή». «Το ασφαλιστικό μας σύστημα, ως έχει σήμερα, θέτει σε κίνδυνο όλα τα δικαιώματα των ασφαλισμένων, καθώς και την εθνική οικονομία». «Μαύρη τρύπα του ασφαλιστικού, που ήδη άνοιξε». «Χοάνη όπου τα χρήματα των Ελληνίδων και των Ελλήνων χάνονται». Αυτό είναι ένα ποτ-πουρί από δηλώσεις που επαναλαμβάνει τις τελευταίες μέρες ο υπουργός Εργασίας Α. Λοβέρδος, σε μια προσπάθεια να τρομοκρατήσει τους εργαζόμενους και να τους οδηγήσει στην αποδοχή της σαρωτικής αντιασφαλιστικής ανατροπής που ετοιμάζει.
Στην προσπάθειά του αυτή ο Λοβέρδος δεν διστάζει να «αδειάσει» τους συναδέλφους του που επεχείρησαν αλλαγές στο περελθόν. Ολους, πλην ενός: του Τάσου Γιαννίτση. Του μόνου που δεν πρόλαβε να υλοποιήσει με νόμο τις αλλαγές που είχε σχεδιάσει, γιατί ήταν σφοδρότατη η αντίδραση των εργαζόμενων και ο Σημίτης αναγκάστηκε να τον αλλάξει (με πόνο ψυχής, γιατί είναι και στενός προσωπικός του φίλος). Μιλά συνεχώς για «αποτυχημένες προσπάθειες επίλυσης του Ασφαλιστικού» («ξεχνώντας», ότι το 2002 οι συνάδελφοί του Ρέππας και Χριστοδουλάκης δήλωναν ότι έλυσαν το ασφαλιστικό μέχρι το 2030), ενώ βγαίνοντας την περασμένη Τρίτη από το Μαξίμου δήλωσε ότι «έπρεπε να είχαμε ξεκινήσει από το 2000 τις αλλαγές, αλλά δεν προχωρήσαμε». Την Τετάρτη, μετά τη συνεδρίαση του υπουργικού συμβούλιου (το «ριάλιτι του Γιωργάκη»), πλησίασε και πάλι τους δημοσιογράφους για κουβεντού-λα και μεταξύ άλλων είπε: «Δεν θα κάνω το λάθος του Γιαννίτση. Θα περάσουμε τα μέτρα μέσα από διαβούλευση».
Τι δείχνουν όλες αυτές οι αναφορές; Οτι πρότυπο είναι το σχέδιο Γιαννίτση. Το σχέδιο που είχε εκπονήσει η επιτροπή Σπράου-Τήνιου και που δε μπόρεσαν να περάσουν τότε οι Πασόκοι, γιατί ξεσηκώθηκε ο κόσμος με το σάρωμα των συντάξεων, ιδιαίτερα της κατώτερης σύνταξης του ΙΚΑ. Στο μόνο που διαφωνεί ο Λοβέρδος με τον Γιαννίτση είναι η μεθόδευση. Ο Γιαννίτσης πέρασε το σχέδιο από το ΠΓ του ΠΑΣΟΚ και πήγε να το θεσμοθετήσει με συνοπτικές διαδικασίες, γεγονός που οδήγησε απέναντί του ακόμα και τη συνδικαλιστική γραφειοκρατία, η οποία αργότερα συμφώνησε με τους Ρέππα-Χριστοδουλάκη σε μια πιο ήπια ανατροπή. Εχοντας εκείνα τα γεγονότα κατά νου, ο Λοβέρδος αποτάνθηκε από την αρχή στη συνδικαλιστική γραφειοκρατία και την κατέστησε συμμέτοχο στην κακόφημη «επιστημονική επιτροπή» που έστησε.
Χονδροειδή ψεύδη
Κομπορρημονώντας, καταπώς το συνηθίζει, ο Λοβέρδος παρουσίασε την περασμένη Τρίτη στους «κοινωνικούς εταίρους» και τα μέλη της «επιστημονικής επιτροπής» τις «κατευθυντήριες γραμμές για την επίλυση του ασφαλιστικού προβλήματος». Στο μεγαλύτερο μέρος του το κείμενο που διάβασε είναι το παραλήρημα ενός άσχετου περί τα ασφαλιστικά θέματα (φαίνεται πως το έγραψε μόνος του, χωρίς να συμβουλευτεί τον Κουτρουμάνη). Πώς αλλιώς να χαρακτηρίσεις ένα κείμενο που από την πρώτη κιόλας παράγραφό του περιλαμβάνει παπάρες, όπως ο χαρακτηρισμός της αδήλωτης εργασίας ως «παραμετρικής πτυχής» του συστήματος;
Στην εισαγωγή υποδεικνύονται οι συνταξιούχοι ως… εχθροί του έθνους, διότι με τις… συνταξάρες των 600 ευρώ μας έχουν φτάσει στο σημείο «οι δαπάνες για την καταβολή των συντάξεων να αυξάνονται ήδη με γεωμετρική πρόοδο» κι αν συνεχίσουμε έτσι «σε λίγο, δεν θα υπάρχει εθνική οικονομία»! Αχόρταγοι οι συνταξιούχοι, τρώνε όλο το εθνικό εισόδημα και δεν αφήνουν τίποτα στους… φτωχού-ληδες του θεού καπιταλιστές…
Αφού ξεκαθάρισε ότι «η αύξηση των ασφαλιστικών εισφορών έχει απορριφθεί ως λύση και ως λογική από την παρούσα κυβέρνηση», ο Λοβέρδος εκφώνησε την καθιερωμένη παπάρα: «Αρχές του νέου συστήματος προτείνουμε να είναι ο δημόσιος και καθολικός χαρακτήρας, η βιωσιμότητα, ο εξορθολογισμός και η κοινωνική δικαιοσύνη». Απαξιούμε να κάνουμε οποιοδήποτε σχόλιο, γιατί όποιον από τους αντιασφαλιστικούς νόμους και να πάρεις θα δεις ότι στην εισηγητική του έκθεση γράφει τα ίδια πράγματα και μάλιστα με μεγαλύτερη πληρότητα (αναφέρεται π.χ. και στην «αλληλεγγύη των γενεών», που ο άσχετος Λοβέρδος ξέχασε να γράψει).
Το πιο χονδροειδές ψεύδος που είπε ο υπουργός Εργασίας είναι ότι «το κράτος ούτε αρνήθηκε ούτε θα αρνηθεί τη συμμετοχή του στην κάλυψη της συνταξιοδοτικής δαπάνης», διότι «η αρχή της τριμερούς χρηματοδότησης αποτελεί καταστατική μας αρχή». Ομως, συνέχισε, το σύστημα είναι αχόρταγο, ρουφάει συνέχεια κονδύλια και θα βουλιάξει τα δημόσια οικονομικά και την εθνική οικονομία.
Ας διαλέξει ο κ. Λοβέρδος το χαρακτηρισμό: άγνοια και ασχετοσύνη ή πολιτική αλητεία; Ενα κράτος που έχει καταληστεύσει τα ασφαλιστικά ταμεία (κυρίως το ΙΚΑ), μοιράζοντας τα αποθεματικά του στους καπιταλιστές με τη μορφή «αναπτυξιακών κινήτρων», ασκώντας κοινωνική πολιτική σε βάρος του Ιδρύματος, εκδίδοντας χαριστικές πράξεις για τους εισφοροκλέπτες καπιταλιστές, ένα κράτος που ουδέποτε τήρησε τις θεσμοθετημένες υποχρεώσεις του έναντι των Ταμείων, ένα κράτος που ακόμη και τώρα κλέβει το ΙΚΑ, μη καταβάλλοντάς του πόρους που καθιερώθηκαν με νόμους ή συμπεριφερόμενο ως εισφοροκλέπτης εργοδότης, από πού αντλεί το θράσος να υποδεικνύει τους συνταξιούχους ως ενόχους για τα προβλήματα της ασφάλισης και να δηλώνει ότι το ίδιο πάντα τήρησε και εξακολουθεί να τηρεί τις υποχρεώσεις του;
Ο Λοβέρδος περιέγραψε σε γενικές γραμμές ποιο είναι το ασφαλιστικό σύστημα που θέλει να φτιάξει η κυβέρνηση. Οποιος γνωρίζει τα ασφαλιστικά θέματα διέκρινε ακόμα και πίσω από τις γενικές αναφορές το σύστημα των «τριών πυλώνων», που για πρώτη φορά επέβαλε το ΔΝΤ στη Χιλή επί χούντας του Πινοσέτ. Ιδού οι βασικές αρχές, όπως τις περιέγραψε ο υπουργός:
♦ «Λογιστικός διαχωρισμός των προνοιακών από τις ασφαλιστικές παροχές». Θεωρούν ότι όσοι παίρνουν την κατώτερη σύνταξη του ΙΚΑ δεν τη δικαιούνται ολόκληρη, αλλά ένα τμήμα της είναι «προνοιακό», το παίρνουν χαριστικά. Εχουν θεσπίσει αυθαίρετα ένα ληστρικό σύστημα υπολογισμού της σύνταξης και θέλουν να αποδεχτούμε ότι ένας εργαζόμενος με 4.500 ένσημα δεν δικαιούται παρά μόνο γύρω στα τρία κατοστάρικα σύνταξη. Τα υπόλοιπα του τα κάνει χάρισμα το φιλάνθρωπο κράτος (έστω κι αν πληρώνονται από το ΙΚΑ).
♦ «Θεσμοθέτηση της βασικής σύνταξης ως κοινής αφετηρίας για όλες τις κύριες συντάξεις και ενίσχυση της ανταποδοτικής σχέσης εισφορών – παροχών». Εδώ είναι το ζουμί. Βασική σύνταξη θεωρείται η σύνταξη του ΟΓΑ. Αυτή που σήμερα είναι 360 ευρώ το μήνα και το ΠΑΣΟΚ έχει υποσχεθεί ότι θα την πάει στα 550 στο τέλος της πενταετίας. Αυτός είναι ο πρώτος πυλώνας. Κανένας δεν θα μείνει παραπονεμένος, όλοι θα παίρνουν αυτό το φιλανθρωπικό βοήθημα. (Λεπτομέρεια: αυτό ισχύει και σήμερα για τους ανασφάλιστους). Μετά, θα έχουμε την «εργασιακή σύνταξη», το δεύτερο πυλώνα. Μια σύνταξη καθαρά ανταποδοτική. Δηλαδή, με το σύστημα που χρησιμοποιούν στα «συμβόλαια ζωής» οι ιδιωτικές ασφαλιστικές εταιρίες. Ξεχάστε την τελευταία πενταετία (παλιότερα ήταν διετία) σαν βάση υπολογισμού του συντάξιμου μισθού. Ξεχάστε και το ποσοστό αναπλήρωσης του 80% ή 70%. Ανάλογα με τις εισφορές που έχεις πληρώσει σε όλο τον ασφαλιστικό σου βίο θα είναι και η σύνταξη που θα πάρεις πάνω από τη βασική. Η ίδια η έννοια της κοινωνικής ασφάλισης ως συλλογικού αγαθού, που βασίζεται στην αλληλεγγύη πάει περίπατο.
♦ «Φορολογικά κίνητρα προκειμένου να ενθαρρυνθεί η κλαδική επαγγελματική ασφάλιση, ώστε να ενισχυθούν οι συμπληρωματικές παροχές προς τους ασφαλισμένους». Αυτός είναι ο τρίτος πυλώνας. Με συντάξεις-φιλανθρωπικά βοηθήματα για την πλειοψηφία των συνταξιούχων, η λύση πρέπει να αναζητηθεί στις ομαδικές ιδιωτικές ασφαλίσεις.
♦ «Ενίσχυση των κινήτρων ασφάλισης και παραμονής στην εργασία (εξάλειψη των κινήτρων για πρόωρη συνταξιοδότηση) – Ενίσχυση των κινήτρων εθελοντικής παραμονής στην εργασία, μετά τη θεμελίωση του συνταξιοδοτικού δικαιώματος». Εδώ προδιαγράφεται δράση σε δυο κατευθύνσεις. Πρώτο, παραπέρα χτύπημα όλων των περιπτώσεων πρόωρης συνταξιοδότησης (π.χ. 35ετία, μητέρες με παιδί κ.λπ), με αύξηση του «πέναλτι» (δηλαδή του ποσοστού μείωσης της σύνταξης για κάθε χρόνο πρόωρης συνταξιοδότησης), έτσι που η άσκηση αυτού του δικαιώματος να καθίσταται εντελώς ασύμφορη για τον εργαζόμενο, ο οποίος θα υποχρεώνεται να μένει στη δουλειά τουλάχιστον μέχρι τα 65. Δεύτερο, αξιοποίηση του γεγονότος ότι η σύνταξη στα 65 θα είναι εντελώς ξεφτίλα, ώστε με κάποιο μπόνους ο εργαζόμενος να αναγκάζεται να μείνει στη δουλειά επιπλέον χρόνια και έτσι να ανέβει ο μέσος όρος ηλικίας εξόδου από την εργασία.
♦ «Σύσταση και λειτουργία ενιαίων τοπικών μονάδων Πρωτοβάθμιας Φροντίδας Υγείας, σε συνεργασία με το Υπουργείο Υγείας, ώστε να καλύπτεται το σύνολο του πληθυσμού από τις μονάδες αυτές». Αυτό είναι ένα παλιό σχέδιο του ΠΑΣΟΚ. Ηθελε να μετατρέψει τα πολυϊατρεία του ΙΚΑ σε Κέντρα Υγείας Αστικού Τύπου, έτσι που όλοι οι ασφαλισμένοι να χρησιμοποιούν τις ίδιες μονάδες και να μειωθούν οι δαπάνες υγείας. Φυσικά, το σύστημα θα εξαθλιωθεί περισσότερο και οι ασφαλισμένοι θα καταφεύ-γουν πιο συχνά στον ιδιωτικό τομέα (η Ελλάδα είναι ήδη πέμπτη στον κόσμο στην κατά κεφαλή δαπάνη ιδιωτικής περίθαλψης!).
♦ «Ενοποιήσεις των ταμείων κύριας ασφάλισης, με κατεύθυνση τη συγκρότηση τριών ομάδων (Μισθωτοί, Αυτοαπασχολούμενοι, Αγρότες)». Ετσι θα προωθηθεί καλύτερα η προς τα κάτω εξίσωση των ασφαλιστικών παροχών.
Συγχαρητήρια, επειδή «έπιασε τον ταύρο από τα κέρατα», έδωσε με τον πιο επίσημο τρόπο (μιλώντας στην κοινοβουλευτική επιτροπή Κοινωνικών Υποθέσεων) ο Γερ. Γιακουμάτος, πρώην υφυπουργός Εργασίας. Δήλωσε δε «αλληλέγγυος με όλα τα μέτρα» που θα πάρει η κυβέρνηση. Στήριξη του προσέφερε και ο Βελόπουλος του ΛΑΟΣ.
Αργότερα, «κύκλοι» του υπουργείου Εργασίας μετέφεραν στους δημοσιογράφους την ικανοποίηση του υπουργού για τη στήριξη που του παρείχαν δημόσια τουλάχιστον δύο βουλευτές της ΝΔ, ενώ σημείωναν με νόημα πως ούτε ο πρόεδρος της ΝΔ θα βάλει εμπόδια, αφού θέλει να κυβερνήσει και δεν θέλει να βρει μπροστά του άλυτο το Ασφαλιστικό. Ο ίδιος ο Λοβέρδος, μιλώντας με τους δημοσιογράφους στη Βουλή, έλεγε με το γνωστό αλαζονικό του ύφος ότι η κυβέρνηση είναι αποφασισμένη να προχωρήσει «ό,τι κι αν γίνει» και σημείωνε με νόημα ότι «έχει εξασφαλίσει τη στήριξη των εργοδοτών και της ΓΣΕΕ». Στο χέρι της εργατικής τάξης είναι να του σπάσει τον τσαμπουκά.
