Στο προηγούμενο φύλλο γράψαμε για τις κινητοποιήσεις στο Δήμο Καλλιθέας, που είχαν για στόχο το κλείσιμο των δημοτικών επιχειρήσεων και το πέρασμα όλων των εργαζόμενων στις υπηρεσίες του Δήμου. Υπογραμμίζαμε τα κύρια δεδομένα που ήταν: α) η αγωνιστική διάθεση των εργαζόμενων στις δημοτικές επιχειρήσεις, β) η γραφειοκρατικοποίηση του συλλόγου υπαλλήλων, που συνέβαλε στην παθητικότητα των μόνιμων εργαζόμενων, γ) ο σκληρός αντεργατισμός του δήμαρχου Ασκούνη (μέλος του Πολιτικού Συμβούλιου του ΠΑΣΟΚ του Γιωργάκη), που έχει παίξει ειδικό ρόλο, με «πολύπλευρες» δραστηριότητες, στο ξεδόντιασμα του συλλόγου. Λέγαμε ότι οι εργαζόμενοι στις δημοτικές επιχειρήσεις είχαν υποχρεώσει το σύλλογο να πάρει αγωνιστικές αποφάσεις που είχαν στριμώξει το δήμαρχο, ο οποίος για να ξεγλιστρήσει και να περάσει τις αντεργατικές του επιλογές είχε βάλει έκτακτο δημοτικό συμβού-λιο την Τρίτη 30 Σεπτέμβρη.
Ας δούμε λοιπόν πως κύλησαν τα πράγματα από το Σάββατο που κυκλοφόρησε η «Κ».
Την Κυριακή ο σοσιαλιστής Ασκούνης κάλεσε το διοικητικό συμβούλιο του συλλόγου και το μάλωσε για τις κινητοποιήσεις που είχαν εξαγγελθεί, δίνοντας ένα ρεσιτάλ αντεργατικής ηλιθιότητας. Το διοικητικό συμβούλιο του συλλόγου, αντί να σηκωθεί να φύγει, καθόταν και ανεχόταν το αντεργατικό παραλήρημα του Ασκούνη. Εντωμεταξύ, ο δήμαρχος είχε βάλει μπρος το μηχανισμό του σε μια προσπάθεια να παραμυθιάσει και να τρομοκρατήσει τους εργαζόμενους. Τα τηλέφωνα έπεφταν βροχή, κυρίως στα μέλη του ΠΑΣΟΚ, αλλά και σε άλλους εργαζόμενους.
Τη Δευτέρα ξεκίνησε η 48ωρη απεργία στις δημοτικές επιχειρήσεις, με αποχή από την εργασία του μόνιμου προσωπικού. Η απεργία στις δημοτικές επιχειρήσεις είχε καθολική επιτυχία. Στις 9 το πρωί έγινε συγκέντρωση έξω από το δημαρχείο. Μετά είχε γενική συνέλευση. Η γενική συνέλευση, παρά την αρκετά μεγάλη συμμετοχή των εργαζόμενων από τις δημοτικές επιχειρήσεις, δεν είχε την προβλεπόμενη απαρτία. Ελειπαν γύρω στους 30 εργαζόμενοι. Αυτό βόλευε και την ΠΑΣΚΕ και την Ενότητα (ΚΚΕ). Τη μεν ΠΑΣΚΕ γιατί ο Ασκούνης της είχε τραβήξει άγρια τα αυτιά, τη δε Ενότητα γιατί με αποφάσεις μόνο του ΔΣ του συλλόγου θα μπορούσε να κινείται καλύτερα, χωρίς επικίνδυνους «τυχοδιωκτισμούς». Η παρουσία όμως 200 και πλέον εργαζόμενων επέβαλε την συζήτηση μεταξύ των παρευρισκόμενων σχετικά με την πορεία της κινητοποίησης. Εμείς –οι «Εκτός των τειχών»– ζητήσαμε η συζήτηση να έχει χαρακτήρα ανοιχτού ΔΣ για να παρθούν συγκεκριμένες αποφάσεις. Προτείναμε την 24ωρη κατάληψη του γκαράζ –για να μη βγει κανένα απορριμματοφόρο– και κατάληψη του δημαρχείου την κρίσιμη μέρα, την Τρίτη. Η μεγάλη πλειοψηφία των παρευρισκόμενων –κυρίως των εργαζόμενων στις δημοτικές επιχειρήσεις– συμφωνούσε με την πρότασή μας, αλλά η πρόταση δεν έγινε δεκτή, με το πρόσχημα να αφήσουμε τη δυνατότητα του… αιφνιδιασμού στο διοικητικό συμβούλιο (αν γινόταν ψηφοφορία θα πέρναγε σίγουρα).
Ακολούθησε μάζωξη των εργαζόμενων στις δημοτικές επιχειρήσεις. Εκεί, διά στόματος του προέδρου (ΚΚΕ) επιβεβαιώθηκαν με τον πιο κατηγορηματικό τρόπο οι αποφάσεις που ήδη είχαν παρθεί. Ο πρόεδρος τόνισε ότι αν ο δήμαρχος επιχειρήσει να πάρει απόφαση για τη δημιουργία των δύο καινούργιων δημοτικών επιχειρήσεων, το ΔΣ θα δηλώσει ότι η αίθουσα τελεί υπό κατάληψη και δε θα επιτρέψει να γίνει ψηφοφορία.
Τρίτη 30/9. Το πρωί η απεργία πήγε πάλι πολύ καλά. Στη συγκέντρωση που έγινε, εκτός από τους γνωστούς ανέξοδους αγωνιστικούς δεκάρικους, τονίστηκε η ανάγκη της παρουσίας όλων στο δημοτικό συμβούλιο που ξεκίναγε στις 8 μμ. Τρίτη απόγευμα, 7.30 μμ συγκέντρωση έξω από το δημαρχείο. Σύσσωμοι σχεδόν οι εργαζόμενοι στις δημοτικές επιχειρήσεις, παρά τους εκφοβισμούς των παρατρεχάμενων, καμιά ογδονταριά μόνιμοι υπάλληλοι και συμπαραστάτες οι οργανώσεις του ΚΚΕ και του ΣΥΡΙΖΑ στην Καλλιθέα (διά γυμνού οφθαλμού ορατή η κρίση των πολιτικών οργανώσεων). Είχαν φέρει μικροφωνική, μοίραζαν προκηρύξεις συμπαράστασης, όλα καλά. Ξεκινάει η συνεδρίαση του δημοτικού συμβούλιου, τίγκα το αμφιθέατρο. Ο Ασκούνης ξεκαθαρίζει ότι αν το διοικητικό συμβούλιο δηλώσει ότι θα κάνει κατάληψη, αυτός δε θα πάρει απόφαση, δε θα φέρει τα ΜΑΤ, αλλά με έναν τρόπο (δεν τον λέει) όσοι κάνουν κατάληψη θα έχουν κάποιες συνέπειες. Μετά εκφωνεί τον πανηγυρικό του. Ο χώρος δεν επιτρέπει να παρουσιάσουμε ρεπορτάζ του αντεργατικού και αντιδραστικού κρεσέντο (θα κυκλοφορήσει σύντομα η «Ανάσα»). Η ουσία είναι ότι στριμωγμένος από την κινητοποίηση –την ώρα που θέλει να πάει για βουλευτής και δε θέλει να τσαλακώσει το προφίλ του, ούτε να χάσει ψήφους– κάνει δυο ψιλοπαραχωρήσεις. Προσθέτει στο καταστατικό των δημοτικών επιχειρήσεων ότι αυτές μπορούν να κλείσουν μόνο με ομόφωνη απόφαση του δημοτικού συμβούλιου και δηλώνει ότι στις νέες δημοτικές επιχειρήσεις οι εργαζόμενοι θα πληρώνονται σύμφωνα με τις συλλογικές συμβάσεις που υπογράφει η ΠΟΕ-ΟΤΑ για τους αορίστου χρόνου εργαζόμενους στους οργανισμούς των δήμων (τώρα στις δημοτικές επιχειρήσεις πληρώνονται με τις συμβάσεις της ΓΣΕΕ και ίσως λίγο παραπάνω).
Στη συζήτηση που ακολουθεί, οι εκπρόσωποι των εργαζόμενων που παίρνουν το λόγο, ο εκπρόσωπος της ΠΟΕ-ΟΤΑ και οι δύο παρατάξεις της κοινοβουλευτικής αριστεράς στο δημοτικό συμβούλιο (ΚΚΕ, ΣΥΡΙΖΑ) στην κυριολεξία κάνουν φύλλο και φτερό τα επιχειρήματα του Ασκούνη. Ολα φαίνονταν να πάνε πρίμα. Αμ δε. Ο Ασκούνης ξέρει καλά με ποιους έχει να κάνει. Κωλυσιεργεί τη διαδικασία για να φύγουν όσο γίνεται περισσότεροι εργαζόμενοι και γύρω στις 3 τα ξημερώματα δηλώνει ότι βάζει σε ψηφοφορία την πρότασή του. Στην αίθουσα έχουν μείνει 30 τουλάχιστον εργαζόμενοι για να υλοποιήσουν την απόφαση που έχει παρθεί. Και ξαφνικά, ο πρόεδρος του συλλόγου (ΚΚΕ) καλεί μάζωξη του ΔΣ –χωρίς να φωνάξει ούτε τους εκπρόσωπους των εργαζόμενων στις δημοτικές επιχειρήσεις– και σε ένα λεπτό αποφασίζεται ομόφωνα να μη γίνει κατάληψη, γιατί είχαν μείνει λίγοι εργαζόμενοι!!! (οι οποίοι είχαν μείνει ακριβώς γι’ αυτό το λόγο). Ούτε το ΚΚΕ, όμως, ούτε οι άλλοι είχαν κάνει την παραμικρή προσπάθεια να κρατήσουν τον κόσμο. Ο Ασκούνης το έπιασε στον αέρα το κλίμα. Γρήγορα-γρήγορα πέρασε στις ψηφοφορίες, χωρίς να υποχρεωθεί να δεσμευτεί –για άλλη μια φορά έστω– στις ψιλοπαραχωρήσεις που είχε κάνει στην αρχή. Ούτε καν του ζητήθηκε να το κάνει από τον πρόεδρο του συλλόγου, που τον εκλιπαρούσε να μη πάρει απόφαση. Πήρε απόφαση και τα μάζεψε και έφυγε μαζί με τους δικούς του μες στην καλή χαρά, αφού σε καμιά περίπτωση δεν περίμενε ότι θα τη βγάλει τόσο καθαρή.
Εξω, βέβαια, έπεσαν αρκετά καντήλια από τους εργαζόμενους στα μέλη του διοικητικού συμβούλιου. Εκείνοι που δεν ίδρωσε τους αυτί τους ήταν οι της παράταξης του ΚΚΕ. Λες και δεν έγινε τίποτα. Εδειξαν με τη στάση τους ότι διαφωνούσαν με τις καταλήψεις και έκαναν την παλαβή για να μη γίνουν. Τα πολιτικά συμπεράσματα δικά σας. Ο αγώνας και στο Δήμο Καλλιθέας και παντού συνεχίζεται, για να πάρουν οι εργαζόμενοι την υπόθεση στα χέρια τους.
